VI SA/Wa 15/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi O. S.A. z siedzibą w P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia patentu na wynalazek oddala skargę -UZASADNIENIE Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej (w skrócie: Urząd Patentowy, UP) decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 245 ust. 1 i 2, art. 90 ust. 1 pkt 3 oraz art. 224 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.), dalej: p.w.p., po rozpoznaniu wniosku O. S.A. z siedzibą w P. (obecnie O. S.A. z siedzibą w P.), dalej: skarżąca, strona, utrzymał w mocy decyzję tego organu z dnia [...] października 2013 r., nr [...], stwierdzającą wygaśnięcie z dniem [...] lutego 2013 r. patentu nr [...], z powodu nieuiszczenia w przewidzianym terminie opłaty za 5 rok ochrony. Do wydania decyzji doszło w oparciu o następujące ustalenia: W dniu [...] października 2013 r. Urząd Patentowy ze względu na nieuiszczenie w terminie opłaty za 5-ty rok ochrony wydał decyzję o wygaśnięciu z dniem [...] lutego 2013 r. patentu nr [...]. W dniu [...] grudnia 2013 r. strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wskazała, że podjęła decyzję o dokonaniu płatności za 5-ty rok ochrony patentu, co też uczynił w dniu [...] grudnia 2013 r. Strona wskazała także, że po otrzymaniu decyzji o wygaśnięciu patentu w dniu [...] listopada 2013 r. okazało się, iż opłata nie wpłynęła na konto Urzędu Patentowego. Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. Urząd Patentowy utrzymał swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie o wygaśnięciu patentu nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że prawo z patentu wygasa na skutek nieuiszczenia w przewidzianym terminie opłaty okresowej, która powinna być uiszczana z góry, nie później niż w dniu, w którym upływa poprzedni okres ochrony. Urząd Patentowy wskazał także, że wyjątkowo opłata może zostać uiszczona w ciągu 6 miesięcy po upływie terminu z zastrzeżeniem konieczności równoczesnego uiszczenia opłaty dodatkowej w wysokości 30% opłaty należnej, przy czym termin dodatkowy nie podlega przywróceniu. Urząd Patentowy zauważył, że strona nie wskazała żadnych okoliczności odnoszących się do zaistniałej sytuacji, które mogłyby być podstawą do zastosowania przepisu art. 243 ust. 6 p.w.p. regulującego kwestie uchybionych terminów nieprzywracanych. Organ odnosząc się do wniosku o zaliczenie nadpłaty w poczet opłaty za patent nr [...], wskazał, że pismem z dnia [...] stycznia 2014r. poinformował stronę, iż dokonanie przeksięgowań jest niemożliwe ze względu na fakt zaliczenia wpłaty z dnia [...] sierpnia 2013 r. – zgodnie z tytułem wpłaty – na poczet opłaty za pierwszy trzyletni okres ochrony wynalazku [...] oraz na poczet opłaty za publikację. Urząd Patentowy wskazał również, że wpłata z dnia [...] września 2013 r. została zwrócona uprawnionemu jako nienależna, o czym organ powiadomił stronę pismem o zwrocie opłaty z dnia [...] listopada 2013 r., tj. przed dniem wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na wskazane powyżej rozstrzygnięcie pismem z dnia 9 grudnia 2014 r. strona złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzuciła w niej: 1) zbyt ogólne sformułowanie stanowiska zawartego w piśmie Urzędu Patentowego z dnia [...] marca 2013 r., które wprowadziło w błąd stronę działającą bez profesjonalnego pełnomocnika co do wnoszonych opłat i terminów płatności; 2) błędną ocenę stanu faktycznego sprawy oraz niedostrzeżenie problemów dotyczących opłat wnoszonych na konto Urzędu Patentowego; 3) naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), dalej: k.p.a., przez nieuwzględnienie obowiązku należytego i dokładnego zbadania stanu faktycznego i prawnego niezbędnego do dokładnego wyjaśnienia sprawy; 4) nieuwzględnienie problemów w rozliczeniach finansowych wynikających z nieprawidłowego działania systemu płatności; 5) nieuwzględnienie wniosków skarżącej o zaliczeniu nadpłaty na poczet opłaty za 5-ty rok ochrony, przez co naruszono zasadę zaufania do organów państwa; 6) dokonanie błędnej oceny stanu faktycznego w wyniku czego wydano błędną decyzję i wygaszono prawo z patentu. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej wskazał, że opłata za pierwszy okres ochronny (1-3 rok ochrony) została wniesiona w dniu [...] stycznia 2013 r. z powołaniem na błędny tytuł płatności, tj. nr [...], a opłata za 4 -ty rok ochrony patentu nr [...] uiszczona została w dniu [...] lutego 2013 r. Zdaniem pełnomocnika skarżącej brak wyjaśnienia przez Urząd Patentowy skarżącej w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. powodów konieczności dopłaty za wpłatę po terminie, w sytuacji wniesienia tej opłaty przed datą upływu kolejnego okresu ochronnego spowodowało wprowadzenie w błąd strony mający wpływ na wynik sprawy. Pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że dopłata za 4-ty rok ochrony została dokonana w dniu [...] kwietnia 2013 r., podczas gdy w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. Urząd Patentowy poinformował o opłacie za [...] rok ochrony w kwocie 390 zł w terminie do dnia [...] sierpnia 2013 r. i była podstawą decyzji o dokonaniu płatności za 5 rok ochrony. Skarżąca zaznaczyła, że po otrzymaniu decyzji o wygaśnięciu patentu nr [...] dokonano sprawdzenia systemu bankowego, w którym znaleziono niezrealizowany przelew, w związku z czym w dniu [...] grudnia 2013 r. wniesiono opłatę w wymaganej wysokości. Strona wskazała, że problemy z rozliczeniami finansowymi spowodowane były awarią łącz internetowych oraz jej serwera. Zaznaczyła, że w okresie usuwania awarii systemu informatycznego doszło do uiszczania podwójnych płatności, które doprowadziły do powstania nadpłaty w zakresie patentu nr [...] w wysokości 570 zł (płatności z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz z dnia [...] września 2013 r.). Podniosła także, że Urząd Patentowy pismem z dnia [...] listopada 2013 r. poinformował o zwrocie stwierdzonej nadpłaty, przy czym faktyczny zwrot nadpłaconej kwoty na jej konto nastąpił w dniu [...] lutego 2014 r., tj. po złożeniu przez skarżącą wniosku o zaliczenie nadpłaty w poczet należności z tytułu opłaty dotyczącej patentu nr [...]. Strona podniosła jednocześnie, że z ostrożności procesowej w dniu [...] grudnia 2013 r. dokonała wpłaty 390 zł z tytułu ochrony patentu nr [...], z której wnosiła o zaliczenie wpłaty 300 zł za 5 okres ochrony tego patentu. Zdaniem skarżącej Urząd Patentowy zobowiązany był do starannego działania wobec niej jako podmiotu podejmującego działania bez udziału profesjonalnego pełnomocnika. W jej ocenie czynności organu były dokonywane z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, zobowiązujących go do wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W pismach procesowych z dnia [...] maja 2015 r. i stanowiącym załącznik do protokołu rozprawy z dnia [...] czerwca 2015 r. skarżąca podtrzymała stanowisko, że brak uiszczenia opłaty za 5 rok ochrony patentu [...] nie nastąpił z jej winy, a na rachunkach organu widniały wpłaty strony, które można było zarachować na poczet spornej opłaty, na co przedstawiła swoje wyliczenia oraz kopie wyciągów bankowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga O. S.A. nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania. Przede wszystkim dla oceny decyzji UP oraz rozważenia zarzutów skargi należy uporządkować okoliczności, które miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] września 2012 r., po rozpatrzeniu zgłoszenia nr [...] udzielił na rzecz poprzednika prawnego strony patentu na wynalazek (następnie opatrzonego nr [...]) pod warunkiem uiszczenia opłaty w wysokości 480 zł za I okres ochrony wynalazku rozpoczynający się w dniu 10 lutego 2009 r. i obejmujący 1-3 rok ochrony, na podstawie art. 224 ust. 1 p.w.p. Opłatę należało wnieść w ciągu trzech miesięcy od dnia doręczenia decyzji, pod rygorem stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o udzieleniu patentu w oparciu o art. 52 ust. 2 p.w.p. W decyzji tej zawarto także pouczenie, że jeżeli w chwili wydania decyzji rozpoczął się kolejny okres ochrony wynalazku (kolejne lata), a zgłaszający chce przedłużyć tę ochronę na te okresy (te lata), powinien łącznie z opłatą za I okres ochrony wnieść opłatę za następne okresy, zgodnie z art. 224 ust. 1 p.w.p. (str. 1 decyzji). Na stronie 2 decyzji zawarto informacje, w tym przede wszystkim dotyczące opłat za okresy ochrony i zasad ich wnoszenia, m.in. że przy uiszczaniu opłat niezbędne jest wyraźne wskazanie jej tytułu (numeru zgłoszenia lub patentu, tytułu wynalazku, okresu ochrony), a opłaty dotyczące poszczególnych zgłoszeń lub patentu(ów) uiszcza się oddzielnymi przekazami (zawarto to w pkt 2, a pierwszą część wytłuszczonym drukiem), opłaty za następne okresy ochrony należy wnieść najpóźniej w ostatnim dniu upływającego okresu ochrony (pkt 3), opłaty okresowe można również uiszczać w terminie 6 miesięcy po upływie terminu określonego w pkt 3, przy jednoczesnym uiszczeniu opłaty dodatkowej w wysokości 30% opłaty należnej i ten termin nie podlega przywróceniu (pkt 4 zd.drugie i trzecie), wymieniono stawki opłat, za ochronę wynalazków, w odniesieniu do poszczególnych okresów ochrony (pkt 7). Decyzję strona odebrała w dniu [...] września 2012 r. Jak wynika z dokumentów – danych księgowych UP, opłatę za I okres ochrony skarżąca uiściła w dniu [...] października 2012 r., co potwierdziła także w pismach procesowych, chociaż w skardze błędnie podała, że opłatę tę wniosła w dniu [...] stycznia 2013 r. (jednocześnie wskazała inny nr patentu – [...]). Następnie opłata w wysokości 250 zł za 4 rok ochrony została wniesiona w dniu [...] lutego 2013 r. czyli na koniec tego okres, a nie – "z góry". Pismem z dnia [...] marca 2013 r. (odebranym przez stronę w dniu [...] kwietnia 2013 r.) UP powiadomił, że opłata uiszczona po terminie podlega zwyżce (30% całości opłaty okresowej) i wynosi 325 zł i w przypadku braku dopłaty brakującej różnicy 75 zł w terminie 1 miesiąca od daty dostarczenia pisma, uiszczona opłata 250 zł nie zostanie zaliczona, a UP postąpi zgodnie ze skutkami wynikającymi ze stanu sprawy. Zaznaczył też, że po zaliczeniu opłaty 250 zł termin ważności opłaty minął w dniu [...] lutego 2013 r. (data ważności ochrony patentowej za 4 rok) i aby nadal utrzymać ochronę patentową strona powinna była wnieść kolejną wpłatę za 5 rok ochrony w terminie zwyżkowym do [...] sierpnia 2013 r. w kwocie 390 zł. Brakującą dopłatę w kwocie 75 zł strona uiściła w dniu [...] kwietnia 2013 r. Opłatę zwyżkową za 5 rok ochrony w kwocie 390 zł strona wniosła w dniu [...]grudnia 2013 r. W dniu [...] sierpnia 2013 r. O. wniosła opłatę w wysokości 570 zł na poczet wynalazku [...]. Opłatę w tej samej wysokości i na poczet tego samego wynalazku strona wniosła w dniu [...] września 2013 r. W dniu [...] października 2013 r. UP wydał decyzję o wygaśnięciu z dniem [...]lutego 2013 r. patentu nr [...] z uwagi na niewniesienie w przewidzianym terminie opłaty za 5 rok ochrony. Strona odebrała tę decyzję w dniu [...] listopada 2013 r. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. (wpłynęło do skarżącej w dniu [...] listopada 2013 r.) komórka organizacyjna UP rozpatrująca podania o wynalazki skierowała do Biura Finansowo – Księgowego UP wniosek o zwrot skarżącej opłaty w kwocie 570 zł wniesionej w dniu [...] września 2013 r. w sprawie wynalazku [...] jako podwójnie wniesionej (kopia pisma na k. – 12 akt sądowych). We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] grudnia 2013 r., strona zażądała rozliczenia opłaty w kwocie 570 zł wniesionej w dniu [...] sierpnia 2013 r. na poczet wynalazku [...] – na poczet wynalazku [...], a opłaty także w kwocie 570 zł wniesionej w dniu [...] września 2013 r. na poczet wynalazku [...] (na poczet tego wynalazku zresztą ponownie wniesionej). Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. UP poinformował skarżącą, że nie może dokonać przeksięgowania wpłaty z dnia [...] sierpnia 2013 r., gdyż została zaliczona na poczet opłaty za pierwszy trzyletni okres ochrony wynalazku [...] oraz za publikację czyli zgodnie z tytułem wpłaty, a wpłatę z dnia [...] września 2013 r. w kwocie 570 zł zwrócono na konto strony, co faktycznie nastąpiło w dniu [...] lutego 2014 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że UP prawidłowo przyjął, że 4 rok ochrony upływał w dniu [...] lutego 2013 r. i do tej daty skarżąca powinna była uiścić opłatę za 5 rok ochrony, zgodnie z pouczeniem z decyzji i art. 224 ust. 2 p.w.p., który mówi, że opłaty za dalsze okresy ochrony są uiszczane, z zastrzeżeniem ust. 1, z góry, nie później niż w dniu, w którym upływa poprzedni okres ochrony. Skarżąca miała jeszcze okres 6 miesięcy od upływu terminu, w którym upływał 4 rok ochrony na uiszczenie opłaty wraz z opłata dodatkową w wysokości 30 % opłaty należnej (art. 224 ust. 4 p.w.p.). Zatem dodatkowy 6 – miesięczny termin upływał w dniu [...] sierpnia 2013 r., co jednoznacznie wskazano w piśmie UP z dnia [...] marca 2013 r. Skarżąca zaś uiściła obie opłaty: za 5 rok ochrony i dodatkową w dniu [...] grudnia 2013 r. Sąd nie dopatrzył się, aby pismo organu z dnia [...] marca 2013 r. było błędnie albo w mylący sposób zredagowane. Stanowiło ono uzupełnienie pouczeń zawartych w decyzji z dnia [...] września 2012 r. o udzieleniu patentu i powinno być łącznie z tą decyzją odczytywane. Z decyzji o udzieleniu patentu wynikało, że opłata za 4 rok ochrony (skoro decyzja ta została wydana w tym okresie - bo w dniu [...] września 2012 r., a 4 rok ochrony zaczął się w dniu [...] lutego 2012 r.), powinna była być uiszczona łącznie wraz z opłatą za I okres ochrony czyli w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o udzieleniu patentu na wynalazek. Wskutek tego pisma strona uiściła w terminie (w dniu [...] kwietnia 2013 r.) brakujące 75 zł tytułem opłaty dodatkowej za 4 rok ochrony. W konsekwencji oznaczało to, że opłata za 5 rok ochrony została wniesiona po upływie obu terminów do wniesienia opłaty czyli po wygaśnięciu patentu w myśl art. 90 ust. 1 pkt 3 p.w.p. Korzystanie z patentu bowiem rodzi obowiązek uiszczania opłat za kolejne okresy ochronne w określonych ustawowo terminach, o czym stanowi art. 222 i nast. p.w.p. Nieuiszczenie opłaty okresowej w wymaganym terminie powoduje wygaśnięcie patentu i daje UP kompetencję do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie tego prawa, stosownie do unormowań zawartych w art. 90 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 p.w.p. Zgodnie z art. 224 ust. 1 p.w.p. termin do uiszczenia opłaty za pierwszy okres ochrony, określonej w decyzji o udzieleniu patentu, wynosi trzy miesiące od daty doręczenia wezwania. Jednocześnie, jak stanowi zdanie drugie ust. 1 art. 224 p.w.p., zgłaszający może uiścić opłatę za dalsze rozpoczęte okresy ochrony. Przepis art. 224 ust. 2 p.w.p. stanowi, że opłaty za dalsze okresy ochronne są uiszczane, z zastrzeżeniem ust. 1 tego artykułu p.w.p., z góry, nie później niż w dniu, w którym upływa poprzedni okres ochronny, przy czym opłaty za dalsze okresy ochronne mogą być uiszczane w ciągu jednego roku przed tym terminem określonym w ust. 2 (art. 224 ust. 3 p.w.p.). Nadto w ust. 4 art. 224 p.w.p. przewidziano dodatkowy 6-miesięczny termin na uiszczenie opłaty, rozpoczynający bieg po upływie terminu określonego w ust. 2 art. 224 p.w.p. Opłata uiszczona w terminie dodatkowym jest podwyższana o opłatę dodatkową w wysokości 30% opłaty podstawowej. Z przedstawionych regulacji wynika, iż ustawa - Prawo własności przemysłowej nie dopuszcza przywrócenia terminu podstawowego, określonego w art. 224 ust. 2 p.w.p. Podmioty, które nie uiściły opłaty okresowej w terminie podstawowym, mogą uniknąć skutków związanych z niedopełnieniem tego obowiązku, wynikających z treści art. 90 ust. 1 pkt 3 p.w.p., wnosząc opłatę w terminie dodatkowym. Tym samym termin dodatkowy uiszczenia opłaty, przewidziany w art. 224 ust. 4 p.w.p., jak słusznie podkreśla się w orzecznictwie sądowym, spełnia funkcję podobną do instytucji przywrócenia terminu (podstawowego). "Przeciwko dopuszczalności przywrócenia terminu określonego w art. 224 ust. 2 p.w.p. przemawia także sposób określenia terminu końcowego w art. 224 ust. 2 i sposób określenia zdarzenia rozpoczynającego bieg terminu dodatkowego z art. 224 ust. 4. Ten pierwszy upływa "nie później niż w dniu". Drugi natomiast rozpoczyna bieg "po upływie terminu określonego w ust. 2", czyli następnego dnia po dniu, w którym upływa poprzedni okres ochronny. Nie byłoby zatem możliwe przywrócenie terminu z art. 224 ust. 2 p.w.p. bez naruszenia przepisu art. 224 ust. 4 p.w.p. Przywrócenie terminu podstawowego oznaczałoby przywrócenie prawa do uiszczenia opłaty podstawowej. Tymczasem z art. 224 ust. 4 p.w.p. wynika, że opłata uiszczona po upływie poprzedniego okresu ochrony podlega podwyższeniu o 30%." (por. wyroki NSA z dnia 13 kwietnia 2007 r.; sygn. akt II GSK 304/06, opubl. ONSAiWSA z 2008r., Nr 3, poz. 47, z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 405/10, z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 1730/12, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustawa - Prawo własności przemysłowej przewiduje dwa terminy uiszczenia opłaty okresowej. Strona skarżąca nie dotrzymała żadnego z tych terminów. Podjęła czynności (wpłata opłaty i wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), zarówno po upływie terminu podstawowego, jak i po wyekspirowaniu terminu dodatkowego, i po wydaniu przez UP decyzji stwierdzającej wygaśnięcie patentu. Żądanie przez skarżącą przeksięgowania opłaty wniesionej w dniu [...] sierpnia 2013 r. na poczet innego patentu – [...] z uwagi na to, że opłata w takiej samej wysokości na poczet tego samego patentu została następnie wniesiona w dniu [...] września 2013 r., nie mogło zostać uwzględnione przez organ, co też UP uczynił. Z pouczenia zawartego w decyzji z dnia [...] września 2012 r. jednoznacznie wynikało, że niezbędne jest przy uiszczaniu opłaty wyraźne wskazanie jej tytułu, a opłaty dotyczące poszczególnych zgłoszeń czy patentów uiszczało się oddzielnymi przekazami (przelewami). Zatem to strona decydowała o tytule wpłaty, co miała obowiązek przy wpłacie zaznaczyć, zwłaszcza, jak w tej sytuacji, gdy jest wiele jej postępowań w UP bądź wydano szereg decyzji o udzieleniu prawa ochronnego. Pouczenie powyższe znajdowało także oparcie w § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2001 r. w sprawie opłat związanych z ochroną wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów scalonych (Dz. U. Nr 90, poz. 1000 z późn. zm.) stanowiącym, że opłaty należne z różnych tytułów uiszcza się oddzielnie. Ponadto, co ważniejsze, powyższe żądanie strony mogłoby być uwzględnione wówczas, gdyby zostało przedstawione organowi w okresie, w którym nie upłynął jeszcze termin na uiszczenie opłat z tytułu ochrony patentu nr [...], jak i z tytułu ochrony patentu nr [...]. Strona natomiast żądanie przeksięgowania wpłat zgłosiła we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w niniejszej sprawie z dnia [...] grudnia 2013 r. czyli po upływie terminu podstawowego oraz terminu dodatkowego do uiszczenia opłaty za 5 rok ochrony. Z powyższych względów należało podzielić stanowisko organu, że strona nie uiściła w przewidzianym terminie opłaty za 5 rok ochrony. Okoliczność, że skarżąca miała mieć problemy w rozliczeniach finansowych wynikające z nieprawidłowo działającego systemu płatności, nie miała wpływu na wynik sprawy, gdyż słusznie organ zauważył, że nie jest czynność posiadająca charakter nadzwyczajny, a strona nie przedstawiła dowodów, aby te problemy wystąpiły w okresie, gdy należało dokonywać płatności związanych w patentem [...]. Sąd nie dopatrzył się naruszenia w czynnościach organu przepisów postępowania, jak art. 7, 8, 77 § 1 czy art. 107 k.p.a. Organ zebrał wyczerpujący materiał dowodowy i prawidłowo go ocenił, co znalazło odbicie w uzasadnieniu decyzji. Z powyższych przyczyn skargę jako niezasadną na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalono.