VI SA/Wa 151/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w S. na pismo Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o wszczęcie postępowania postanawia: odrzucić skargę. I. Stowarzyszenie [...] (dalej też jako "stowarzyszenie" lub "strona skarżąca") wniosło skargę (opatrzoną numerem [...]) na pismo Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o wszczęcie i dopuszczenie do udziału w postępowaniu dotyczącym doprowadzenia parametrów eksploatacyjnych 3 stacji bazowych telefonii komórkowej przy ul. [...] 12 w W. do pełnej zgodności z decyzjami o pozwoleniu radiowym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 11 maja 2016 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie oryginałów lub notarialnie poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii: dokumentu określającego umocowanie osoby podpisującej skargę do działania w imieniu strony skarżącej, aktualnego na dzień wniesienia skargi, wydanego przez właściwy organ wypisu (zaświadczenia) z rejestru, regulaminu stowarzyszenia, wskazania z imienia i nazwiska wszystkich członków stowarzyszenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej . Przedmiotowe zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi zostało odebrane dnia 23 maja 2016 r. Strona skarżąca przy piśmie procesowym z dnia [...] maja 2016 r. dołączyła jedynie regulamin stowarzyszenia, wskazując, iż wszystkie żądane przez Sąd dokumenty zostały załączone do skargi nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 czerwca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 960/16, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., w skrócie: "p.p.s.a".), odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] w S. na pismo Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Prezes UKE) z dnia [...] marca 2016 roku nr [...] w przedmiocie wniosku o wszczęcie postępowania. W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że strona przy piśmie procesowym z dnia [...] maja 2016 r. dołączyła jedynie regulamin Stowarzyszenia, wskazując, iż wszystkie żądane przez Sąd dokumenty zostały załączone do skargi nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. Następnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że jednym z wymogów – na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. dotyczącym pism procesowych wnoszonych do Sądu, a więc także skargi – jest obowiązek jej podpisania przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie stroną skarżącą jest stowarzyszenie zwykłe i zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym skarga stowarzyszenia zwykłego powinna być podpisana przez wszystkich jego członków bądź przez osobę upoważnioną przez wszystkich członków stowarzyszenia. W ocenie WSA, Stowarzyszenie nie wykonało prawidłowo wezwania Sądu, ponieważ nie nadesłało: dokumentu określającego umocowanie osoby podpisującej skargę do działania w imieniu strony, wydanego przez właściwy organ wypisu (zaświadczenia) z rejestru, ponadto nie wykazało z imienia i nazwiska wszystkich członków stowarzyszenia. Przy piśmie z dnia [...] maja 2016 r. Stowarzyszenie nadesłało jedynie regulamin i wskazało, iż żądane dokumenty znajdują się w sprawie [...]. Wobec powyższego, mając na uwadze treść art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych. III. W zażaleniu na to postanowienie Stowarzyszenie [...] wniosło o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazano, że Stowarzyszenie skierowało do WSA w Warszawie "SKARGĘ nr [...]" z dnia [...] marca 2016 r. i załączyło do tej skargi żądane przez Sąd w wezwaniu skierowanym do strony dokumenty. Skarga nr [...] została uzupełniona przez Stowarzyszenie dodatkowym dowodem nr [...] z dnia [...] marca 2016 r., zatytułowanym "SPRZECIW". W punkcie 2 tego sprzeciwu, Stowarzyszenie wyraźnie zaznaczyło, że stanowi on uzupełnienie skargi nr [...], znajdującej się – jak wskazuje Stowarzyszenie – w aktach WSA. Z niezrozumiałych dla Stowarzyszenia powodów, WSA nazwał ten "SPRZECIW" odrębną "SKARGĄ" i skierował do strony wezwanie z dnia 19 maja 2016 r. do uzupełnienia braków formalnych. W odpowiedzi na to wezwanie Stowarzyszenie skierowało do WSA wyjaśnienie nr [...] z dnia [...] maja 2016 r., w którym wskazano, że dowody legitymujące przedstawiciela Stowarzyszenia do podpisania skargi nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. zostały załączone do tej skargi na str. 5 pod poz. 9-10 i znajdują się w aktach WSA. Zdaniem strony skarżącej, WSA nie respektując wyjaśnień zawartych w piśmie Stowarzyszenia nr [...] i zabiegając o wykluczenie sprzeciwu nr [...] z materiału dowodowego przynależnego do skargi nr [...], postanowieniem z 21 czerwca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 960/16, odrzucił sprzeciw nr [...], przemianowany samowolnie przez WSA na odrębną skargę. W związku z tym Stowarzyszenie wniosło również o przywrócenie sprzeciwu nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. do kompletu materiału dowodowego, przynależnego do skargi Stowarzyszenia nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. IV. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu przedmiotowego zażalenia, postanowieniem z dnia 18 listopada 2016 r. sygn. akt II GZ 1145/16, uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 960/16. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że jak wynika z akt sądowych w dniu 29 marca 2016 r. wpłynęło na Biuro Podawcze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo skarżącego Stowarzyszenia zatytułowane "Sprzeciw" i oznaczone numerem [...]. W petitum tego pisma wskazano, że stanowi ono sprzeciw od postanowienia Prezesa UKE z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] oddalającego w całości naprawczy wniosek Stowarzyszenia w sprawie wszczęcia dwóch postępowań i potwierdzenia Stowarzyszeniu przywileju strony w tych postępowaniach dotyczących doprowadzenia parametrów eksploatacyjnych 3 stacji bazowych telefonii komórkowej przy ul. [...] 12 w W. do pełnej zgodności z decyzjami o pozwoleniu radiowym. NSA zauważył, że w zażaleniu strona wskazała, iż pismo nazwane Sprzeciwem stanowiło uzupełnienie skargi Stowarzyszenia nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. na odmowę dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu przed Prezesem UKE. Z treści zażalenia wynika ponadto, że Stowarzyszenie przy skardze nr [...] z [...] marca 2016 r. przedłożyło uwierzytelniony przez notariusza odpis uchwały wszystkich członków Stowarzyszenia nr [...] z [...] czerwca 2015 r., udzielających swojemu przedstawicielowi pełnomocnictwa do wszczęcia postępowań administracyjnych i sądowych do doprowadzenia do wyłączenia z eksploatacji i zdemontowania stacji bazowych przy ul. [...] w W. oraz oryginał uchwały wszystkich członków stowarzyszenia nr [...] z [...] grudnia 2015 r., udzielających swojemu przedstawicielowi ramowego pełnomocnictwa do reprezentowania Stowarzyszenia we wszystkich sprawach faktycznych i prawnych. Na odwrocie obu uchwał zamieszczony został wykaz wszystkich członków Stowarzyszenia, z podaniem numerów PESEL i adresów zamieszkania. Stowarzyszenie podkreśliło, że dokumenty te znajdują się w aktach WSA, a zatem Sąd pierwszej instancji powinien był dysponować wszystkimi dokumentami niezbędnymi do nadania skardze biegu. Dopiero z treści wezwania z 19 maja 2016 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi strona dowiedziała się o rozdzieleniu sprzeciwu od skargi, w związku z czym pismem nr [...] z [...] maja 2016 r. poinformowała Sąd, że dowody legitymujące przedstawiciela Stowarzyszenia do podpisania skargi nr [...] z [...] marca 2016 r. zostały załączone do tej skargi na str. 5 pod poz. 9-10 i znajdują się w aktach WSA. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie wszystkie okoliczności sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione przez Sąd pierwszej instancji, a tym samym postanowienie o odrzuceniu skargi należało uznać za przedwczesne. Jak wynika z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału WSA w Warszawie z 11 maja 2016 r. Sąd wezwał Stowarzyszenie do uzupełnienia braków formalnych skargi m.in. poprzez nadesłanie oryginałów lub notarialnie poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentów określających umocowanie osoby podpisującej skargę do działania w imieniu Stowarzyszenia. Jednocześnie w pkt. IV tego zarządzenia nakazano dołączyć do akt dokumenty z VI KO/Wa 91/16. Pismo Stowarzyszenia z [...] marca 2016 r. zatytułowane "Sprzeciw nr [...]", w którym kwestionuje się stanowisko Prezesa UKE wyrażone w piśmie z dnia [...] marca 2016 r. w związku z wnioskami Stowarzyszenia z [...] września 2015 r. i [...] listopada 2015 r. o wszczęcie postępowania administracyjnego, w którym Stowarzyszenie wnosi o uwzględnienie sprzeciwu przy rozpatrywaniu skargi Stowarzyszenia z dnia [...] marca 2016 r. zostało podpisane przez S. K. i nadane bezpośrednio do WSA w Warszawie. Natomiast z treści znajdującej się w aktach sprawy odpowiedzi Prezesa UKE na skargę Stowarzyszenia, wynika iż do organu wpłynęła skarga Stowarzyszenia z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] dotycząca nieprawidłowego załatwienia wniosku strony z dnia [...] września 2015 r. nr [...] dotyczącego stacji bazowej telefonii komórkowej. Pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę wskazał również, że po przeanalizowaniu tej skargi poinformowano Stowarzyszenie o jej bezzasadności. NSA podkreślił, że WSA w Warszawie odrzucając skargę Stowarzyszenia na skutek nieuzupełnienia braków formalnych środka zaskarżenia, nie wyjaśnił powyższych - budzących wątpliwości okoliczności sprawy. Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił, które z pism wniesionych przez Stowarzyszenie, potraktował jako skargę na opisane na wstępie postanowienie Prezesa UKE z [...] marca 2016 r. i przyjął do rozpoznania, a następnie odrzucił z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych. Budzi to wątpliwości również w świetle treści pisma Stowarzyszenia z [...] maja 2016 r., w którym strona wnosi o udostępnienie jej przez Sąd kserokopii pism organu ze wskazaniem oznaczenia właściwej skargi oraz o potwierdzenie, czy wniesionym przez nią skargom o numerach [...] i [...] został nadany bieg (k. – 26 akt sądowych). Zdaniem NSA, WSA w Warszawie nie ustalił również, czy – jak twierdzi Stowarzyszenie – żądane przez Sąd dokumenty potwierdzające właściwą reprezentację Stowarzyszenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym zostały załączone do skargi nr [...] z [...] marca 2016 r., mającej się, wedle Stowarzyszenia, znajdować w aktach Sądu. Wreszcie, z akt sądowych nie wynika, czy wskazane w pkt. IV zarządzenia Przewodniczącego Wydziału WSA "dokumenty z VI KO/Wa 91/16" zostały dołączone do niniejszej sprawy. Reasumując, skarżące Stowarzyszenie stoi na stanowisku, że przy złożonej skardze nr [...] z [...] marca 2016 r. przedłożyło wszystkie niezbędne dokumenty potwierdzające prawidłowe umocowanie S. K. do działania w imieniu Stowarzyszenia przed Sądem administracyjnym, a pismo z [...] marca 2016 r. nazwane sprzeciwem stanowiło uzupełnienie złożonej skargi. NSA zreasumował, że w związku z tym, iż WSA w Warszawie nie wyjaśnił, które z pism jest skargą, czy doręczono wszystkie niezbędne dokumenty, a ma to podstawowe znaczenie – czy skarga zawiera braki formalne. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na uwadze wytyczne zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2016 r. sygn. akt II GZ 1145/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ponownie rozpoznając sprawę, zobligowany został do wyjaśnienia, czy dokumenty potwierdzające właściwą reprezentację Stowarzyszenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym zostały załączone do skargi nr [...] z [...] marca 2016 r., mającej się, wedle Stowarzyszenia, znajdować w aktach Sądu. Sąd powinien przy tym ustalić, czy pismo skarżącego Stowarzyszenia zatytułowane "Sprzeciw" i oznaczone numerem [...], nie stanowi uzupełnienia skargi Stowarzyszenia nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. na odmowę dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu przed Prezesem UKE. Było to istotne w świetle stanowiska skarżącego Stowarzyszenia, że przy złożonej skardze nr [...] z [...] marca 2016 r. przedłożyło wszystkie niezbędne dokumenty potwierdzające prawidłowe umocowanie S. K. do działania w imieniu Stowarzyszenia przed Sądem administracyjnym, a pismo z [...] marca 2016 r. nazwane sprzeciwem stanowiło uzupełnienie złożonej skargi. Ponadto należało ocenić, czy dokumenty z VI KO/Wa 91/16 zostały dołączone do niniejszej sprawy. Mając na uwadze powyższe, zaznaczyć należy, że z analizy akt przedmiotowej sprawy oraz sprawy o sygn. akt VI SAB/Wa 12/16, wynika, że, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, pismo zatytułowane "Sprzeciw" i oznaczone numerem [...], nie stanowi uzupełnienia skargi Stowarzyszenia nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. Przedmiotem skargi oznaczonej numerem [...] z [...] marca 2016 r. była bowiem bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie wszczęcia i dopuszczenia do udziału w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem z dnia [...] września 2015 r. nr [...]. Sprawa zainicjowana przedmiotową skargą została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt VI SAB/Wa 12/16, przy czym została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2016 r. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 roku sygn. akt II GSK 5167/16 oddalił skargę kasacyjną od ww. postanowienia WSA w Warszawie. Tymczasem pismo skarżącego stowarzyszenia, oznaczone numerem [...], stanowi skargę na pismo Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2016 r. nr [...]. Sprawa zainicjowana tą skargą została zatem zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod odrębną sygn. akt VI SA/Wa 960/16 (aktualnie prowadzona pod sygn. akt VI SA/Wa 151/17). Skoro jest to odrębna skarga, nie było możliwe uwzględnienie w jej ramach dokumentów wykazujących umocowanie S. K. do działania w imieniu Stowarzyszenia przed Sądem administracyjnym. Zasadnym zatem było skierowanie do strony skarżącej, na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 11 maja 2016 r., wezwania do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie oryginałów lub notarialnie poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii: dokumentu określającego umocowanie osoby podpisującej skargę do działania w imieniu strony skarżącej, aktualnego na dzień wniesienia skargi, wydanego przez właściwy organ wypisu (zaświadczenia) z rejestru, regulaminu stowarzyszenia, wskazania z imienia i nazwiska wszystkich członków stowarzyszenia. Przedmiotowe zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi zostało odebrane dnia 23 maja 2016 r. Strona skarżąca natomiast przy piśmie procesowym z dnia [...] maja 2016 r. dołączyła jedynie regulamin stowarzyszenia, wskazując, iż wszystkie żądane przez Sąd dokumenty zostały załączone do skargi nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. Tymczasem, jak już wyżej wskazano, przedmiotem skargi oznaczonej numerem [...] z [...] marca 2016 r. była bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie wszczęcia i dopuszczenia do udziału w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem z dnia [...] września 2015 r. nr [...] a skarga ta została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt VI SAB/Wa 12/16. W ocenie Sądu, w takiej sytuacji, nie można przyjąć, że dokumenty potwierdzające umocowanie S. K. znajdujące się w aktach sprawy VI SAB/Wa 12/16, zwalniały z konieczności przedłożenia ich w ramach niniejszego postępowania. Podkreślenia wymaga, że nie zwalnia od obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa w danym postępowaniu sądowoadministracyjnym złożenie tegoż dokumentu do innej sprawy sądowoadministracyjnej, nawet z upoważnieniem do występowania we wszystkich sprawach przed sądami administracyjnymi (por. wyrok NSA z 23 sierpnia 2005 r., FSK 1955/04). Stąd też za nieskuteczne należy uznać powoływanie się przez pełnomocnika w ramach jednej sprawy na pełnomocnictwo ogólne złożone innej w sprawie. Odnośnie kwestii załączenia do akt sprawy dokumentów z VI KO/Wa 91/16, w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu i odesłania jej następczo przez Sąd do organu, po wpływie skargi przekazanej już przez organ, odpowiednie zarządzenie wydane na etapie przekazania skargi organowi jest wszywane do akt właściwej sprawy. Z uwagi na odesłanie akt do organu, załączeniu do akt sprawy podlega wyłącznie samo zarządzenie, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Jednocześnie z daty prezentaty Sądu umieszczonej na skardze wynika, że organ przekazał do Sądu ten egzemplarz skargi, który uprzednio oznaczony jako VI KO 91/16, Sąd przesłał do Prezesa UKE. Fakt ten zatem jest irrelewantny dla kwestii wykazania umocowania do podpisania skargi w imieniu skarżącego stowarzyszenia, jak też nie niweluje zasadności wezwania do usunięcia braków skargi. Podpisany po skargą S. K. nie może bowiem sprawować funkcji jednoosobowego organu, skoro stroną skarżącą jest stowarzyszenie zwykłe, które takich organów nie posiada. Zgodnie bowiem z art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr, 79 poz. 855 ze zm.) osoby w liczbie co najmniej trzech, pragnące założyć stowarzyszenie zwykłe, uchwalają regulamin działalności, określając w szczególności jego nazwę, cel, teren i środki działania, siedzibę oraz przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie. Stowarzyszenie zwykłe jest uproszczoną formą stowarzyszenia, nieposiadającą osobowości prawnej. Prostsza forma stowarzyszeń zwykłych wyraża się po pierwsze - w obniżeniu minimalnej liczby osób uprawnionych do ich założenia (z 15 do 3 osób), po drugie - w zastąpieniu wymogu uchwalania statutu mającego rozbudowaną treść wymogiem uchwalania znacznie bardziej uproszczonego regulaminu i po trzecie - w zastąpieniu wniosku do sądu o rejestrację w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) wnioskiem do organu nadzorującego, informującym o utworzeniu stowarzyszenia zwykłego. Do stowarzyszeń zwykłych nie stosuje się m.in. art. 10 i art. 11 Prawa o stowarzyszeniach, co oznacza, że stowarzyszenie takie nie może mieć organów, niemniej posiada ono wewnętrzną strukturę organizacyjną (art. 2 ust. 2 Prawa o stowarzyszeniach) i musi określać w regulaminie przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie (niebędącego jednak organem). Konsekwencją braku osobowości prawnej stowarzyszenia zwykłego jest brak zdolności do czynności prawnych i brak własnego majątku. Stowarzyszeniom zwykłym przysługuje natomiast zdolność sądowa, tj. zdolność do występowania w postępowaniu jako strona, np. w postępowaniu sądowoadministracyjnym - art. 25 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Zdolność sądowa organizacji społecznych, zarówno posiadających osobowość prawną, jak i niemających takiej osobowości, w zakresie ich statutowej działalności jest także konsekwencją przyznania takim organizacjom w prawie publicznym prawa do udziału w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Do takich sytuacji odnosi się art. 25 § 4 p.p.s.a. (wyrok NSA z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. II OSK 1308/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis ten stanowi, że zdolność sądową mają organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Na gruncie niniejszej sprawy wskazać należy na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z 14 grudnia 2012 r. sygn. akt I CSK 234/12, że w związku z nieprzysługiwaniem stowarzyszeniom zwykłym osobowości prawnej i niestosowanie do nich przepisów o osobach prawnych, podmiotem praw i obowiązków w stosunkach cywilnoprawnych związanych z działalnością stowarzyszeń zwykłych, nie mogą być same te stowarzyszenia, lecz tylko ich członkowie. Zatem skoro stowarzyszenie zwykłe nie ma osobowości prawnej, to w postępowaniu sądowoadministracyjnym legitymację procesową posiadają wszyscy członkowie tego stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków (por. Postanowienie NSA z 5 stycznia 2016 r., sygn. akt II OSK 1058/14). Wobec powyższego skarga powinna być podpisana przez wszystkich członków stowarzyszenia, lub osoba podpisana pod skargą winna legitymować się pełnomocnictwem udzielonym przez wszystkich pozostałych członków stowarzyszenia. Ze względu na nieprzysługiwanie stowarzyszeniom zwykłym osobowości prawnej i niestosowanie do nich przepisów o osobach prawnych, podmiotem praw i obowiązków w stosunkach cywilnoprawnych związanych z działalnością stowarzyszeń zwykłych, nie są same stowarzyszenia zwykłe, lecz ich członkowie. Oznacza to, że to właśnie wszyscy członkowie stowarzyszenia zwykłego mogą stać się podmiotami określonych praw i obowiązków w razie dokonania czynności prawnej przez nich wszystkich lub przez ustanowionego przez nich przedstawiciela, działającego w granicach umocowania. Stowarzyszenie, pomimo stosownego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie wykonało go w sposób prawidłowy w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym Sąd postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucić skargę.