VI SA/Wa 1514/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Krajowej Rady Komorniczej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi na uchwałę Krajowej Rady Komorniczej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...]. A. B. (dalej też jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Krajowej Rady Komorniczej (dalej też jako organ) z dnia [...] marca 2010 r. nr [...]. Zaskarżoną uchwałą organ stwierdził niedopuszczalność wniesienia zażalenia na uchwałę Rady Izby Komorniczej w L. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], która to uchwałą Rada Izby Komorniczej w L. rekomendowała na stanowisko komornika sądowego J. B. i odmówiła jednocześnie rekomendowania na powyższe stanowisko czterech innych kandydatów, wśród których znajdowała się również skarżąca. Skarżąca zwróciła się przy tym o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podkreśliła, iż organ nie pouczył jej o dopuszczalności, trybie i sposobie zaskarżenia. O tym, iż przysługuje jej środek zaskarżenia skarżąca dowiedziała się dopiero w dniu 20 maja 2010 r., gdy zwróciła się o poradę prawną w toku postępowania prowadzonego przez Ministra Sprawiedliwości dotyczącego powołania na stanowisko komornika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowana dalej też jako p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, z zastrzeżeniem § 3 cyt., że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie za pośrednictwem Krajowej Rady Komorniczej. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cyt.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 cyt.). W pierwszej kolejności Sąd musi ustalić czy przedmiotowy wniosek jest dopuszczalny, a następnie – w przypadku stwierdzenia jego dopuszczalności, rozpoznać go merytorycznie. I tak, zaskarżoną uchwałę skarżąca otrzymała w dniu 29 marca 2010 r., przy czym wyjaśniła, iż o możliwości zaskarżenia przedmiotowej uchwały Krajowej Rady Komorniczej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] dowiedziała się w trakcie udzielania jej porady prawnej w dniu 20 maja 2007 r. Tym samym dzień ten należy uznać za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wobec tego siedmiodniowy termin, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. upłynął w dniu 27 maja 2010 r. Należy zatem uznać, iż skarżąca składając dnia 27 maja 2010 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi działała z zachowaniem terminu do jego wniesienia (data ta widnieje na przedłożonej przez organ w dniu 29 grudnia 2010 r. na wezwanie Sądu kopii koperty przesłanej do organu, którego to dokumentu organ nie przesłał do Sądu przekazując skargę). Ponadto skarżąca wnosząc ów wniosek zadośćuczyniła obowiązkowi wynikającemu z dyspozycji art. 87 § 4 p.p.s.a., tj. złożyła wraz z przedmiotowym wnioskiem skargę, czyli dokonała czynności, której nie dokonała w ustawowym terminie. Nadto ww. dokumenty – skargę i wniosek złożyła za pośrednictwem Krajowej Rady Komorniczej, czym zadośćuczyniła wymogowi z art. 87 § 3 p.p.s.a. Sąd uznał, że przedmiotowy wniosek jest dopuszczalny, został złożony w terminie i trybie przewidzianym ww. przepisami prawa. Nadmienić przy tym należy, iż pozytywnie o samej dopuszczalności wniesienia skargi na uchwałę Krajowej Rady Komorniczej w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na uchwałę Rady Izby Komorniczej wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 stycznia 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 690/10. Przechodząc do merytorycznej oceny ww. wniosku Sąd zauważa, że brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, co daje mu możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne. Jednocześnie Sąd oceniając ww. brak winy przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego, kto należycie dba o swoje interesy. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt II OZ 417/09 do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, a także brak pouczenia lub błędne pouczenie przez organ administracji o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach i sposobie ich wniesienia. W związku z powyższym uznać należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy brak pouczenia A. B. o przysługującym jej prawie zaskarżenia uchwały Krajowej Rady Komorniczej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] uznać należy za niewypełnienie przez organ swoich ustawowych obowiązków. Przypomnieć należy w tym miejscu pogląd, który Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 czerwca 1995 r. (sygn. akt III ARN 21/95, OSNP 1995 r., nr 24, poz. 298), iż kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu należy w postępowaniu przed sądem administracyjnym oceniać nie tylko pod kątem obowiązku strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, lecz także w świetle określonych prawem obowiązków organów administracji publicznej w postępowaniu poprzedzającym postępowanie sądowoadministracyjne. Mając powyższe okoliczności na względzie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi, z uwagi na brak winy po stronie skarżącej w uchybieniu terminu. Zdaniem Sądu skarżąca nie może ponosić negatywnych konsekwencji, spowodowanych brakiem pouczenia w zaskarżonej uchwale o prawie do wniesienia skargi, wobec czego należało przywrócić wnioskowany termin. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.