VI SA/Wa 1551/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-07-29

Skład orzekający: Dariusz Zalewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej może być uzasadniony jedynie zarzutami dotyczącymi zasadności skargi, bez wskazania konkretnych okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania decyzji, gdy skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania musi odnosić się do konkretnych zdarzeń, a nie jedynie do merytorycznych zarzutów skargi, które są przedmiotem odrębnej oceny sądu w postępowaniu głównym.
Stan faktyczny
Rada Izby Notarialnej w K. wniosła skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości o powołaniu notariusza i wyznaczeniu siedziby kancelarii. Do skargi dołączono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując wysokim prawdopodobieństwem jej wyeliminowania z obrotu prawnego z powodu rażącego naruszenia przepisów. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Izby Notarialnej w K. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Sprawiedliwości w sprawie ze skargi Rady Izby Notarialnej w K. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie powołania na stanowisko notariusza i wyznaczenia siedziby kancelarii notarialnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 11 maja 2015 r. Rada Izby Notarialnej w K. (nazywana dalej: "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] o powołaniu D. S. na stanowisko notariusza i wyznaczeniu siedziby kancelarii notarialnej w G.. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."), powołując się w jego uzasadnieniu na wysokie prawdopodobieństwo wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego z uwagi na jej wydanie z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponieważ katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z dnia 13 sierpnia 2009 r. sygn. akt I OZ 779/09, Lex nr 552417), na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, którego argumentacja winna przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (postanowienie NSA z: dnia 12 października 2010 r. sygn. akt I GZ 316/10, Lex nr 607229; z dnia 4 marca 2010 r. sygn. akt II OZ 178/10, Lex nr 564165). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przywołała żadnych okoliczności, które świadczyłyby o możliwości wystąpienia przesłanek, o których stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy jednocześnie wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania skarżącej o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. Stanowiłoby to swoisty "przedsąd" i wkraczanie w kompetencje zastrzeżone dla składu rozpoznającego sprawę co do istoty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt I FZ 432/10). Stąd też uwagi dotyczące zasadności skargi nie mogą uzasadniać wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z tym, że skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło