VI SA/Wa 1591/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.L. i M. L. na Uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia drogi do kategorii dróg gminnych postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 9 lipca 2007 r. W. L. i M. L. (zwani dalej - skarżący), wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia drogi do kategorii dróg gminnych zarzucając organowi niezgodne z prawem przekształcenie prywatnej, wewnętrznej drogi polnej nr [...] w drogę gminną. W trybie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ww. pismo zostało przekazane do organu, który w odpowiedzi na skargę podniósł, iż wnosi o jej odrzucenie z uwagi na niezachowanie przez skarżących trybu obowiązującego przy wnoszeniu do sądu administracyjnego skarg na akty prawa miejscowego (uchwała Rady Miejskiej w S. z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...]). Uchwałą z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] Rada Miejska w S. zaliczyła do kategorii dróg gminnych drogę gruntową o długości [...] m nr [...] w N.. Nie zgadzając się z decyzją organu, powyższą uchwałę skarżący zaskarżyli do sądu administracyjnego, który postanowieniem z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt VI SA/Wa 622/04 odrzucił skargę jako niedopuszczalną, bowiem przy jej wniesieniu skarżący nie wykorzystali trybu postępowania przewidzianego w art. 53 p.p.s.a. i. nie wezwali organu gminy do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym . Działając ponownie z zamiarem zaskarżenia uchwały z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...], pismem z dnia 1 marca 2005 r. skarżący ponownie wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe, uchwałą z dnia [...] kwietnia 2005 r. Nr [...] organ poinformował skarżących, iż nie uwzględnił wezwania uznając je za nieuzasadnione. Powyższa uchwała została doręczona skarżącym w dniu 25 kwietnia 2005 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 101 akt administracyjnych) zatem 30 dniowy termin do jej zaskarżenia do sądu administracyjnego upływał w dniu 25 maja 2005 r. W dniu 20 kwietnia 2005 r., jeszcze przed doręczeniem skarżącym uchwały z dnia [...] kwietnia 2005 r., skarżący ponownie zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o unieważnienie uchwały nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r., tym razem w trybie wznowienia postępowania zakończonego wydaniem postanowienia z dnia 23 czerwca 2004 r. Nie widząc podstaw do wznowienia postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 października 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 974/05 odrzucił skargę. Pismem z dnia 9 lipca 2007 r. skarżący ponownie wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. Wezwania powyższego organ również nie uwzględnił czego wyrazem była uchwała z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...]. Nie czekając na reakcje organu skarżący po raz kolejny pismem z dnia 9 lipca 2007 r. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchwałę z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] żądając jej unieważnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesiona przez skarżących M. i W. L. skarga na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] sierpnia 2003 r., nr [...] podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Zgodnie z art. 101. ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - usg - (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 p.p.s.a.). W tym miejscu należy zaznaczyć, iż w niniejszej sprawie nie występuje sytuacja określona w art. 101 ust. 2 usg, bowiem w sprawie VI SA/Wa 622/04 sąd administracyjny nie rozpatrywał merytorycznie skargi a odrzucił ją z powodu niewyczerpania toku instancji. Przystępując do rozpoznania niniejszej sprawy w pierwszej kolejności należy rozważyć, czy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 usg. w stosunku do określonej uchwały może być dokonywane wielokrotnie. Z akt niniejszej sprawy wynika bowiem, iż skarżący w 2005 r. skorzystali z prawa wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwałą z dnia [...] sierpnia 2003 r., nr [...]. Wezwaniu temu Rada Miasta w S. nie zadośćuczyniła i uchwałą z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] odmówiła uwzględnienia skargi. Powyższa uchwała doręczona została skarżącym w dniu 25 kwietnia 2005 r., a zatem termin do wniesienia skargi na uchwałę o zaliczeniu drogi nr [...] do kategorii dróg gminnych upływał w dniu 25 maja 2005 r. W zakreślonym terminie skarżący nie skorzystali z przysługującego im prawa, za to w dniu 13 lipca 2007 r. ponownie wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa i nie czekając na odpowiedź organu wnieśli skargę do Sądu. W doktrynie i orzecznictwie jednoznacznie zarysował się pogląd, iż wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. 101 ust. 1 usg., jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie, zatem następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie mogą stanowić wezwania w rozumieniu tego przepisu. Nie można bowiem przedmiotowej instytucji wezwania traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiałoby to działanie znaczenia prawnego, byłoby zaprzeczeniem jego istoty i powodowałoby destabilizację obrotu prawnego, zamiast poprawić jego bezpieczeństwo. Ponadto, takie rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 usg. w pozycji bardziej uprzywilejowanej niż inne podmioty, wnoszące skargi na podstawie innych przepisów (v. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02 (ONSA 2003/1/2)). W świetle powyższego, skoro skarżący skonsumowali uprawnienie określone w art. 101 ust. 1 usg. to ich ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w stosunku do uchwały wcześniej przez nich zakwestionowanej nie wywołuje skutku prawnego w postaci uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Należy, bowiem pamiętać, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest odpowiednikiem środka odwoławczego, o jakim mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a. oraz, że środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można wnieść tylko raz, zatem ta sama osoba nie może wielokrotnie składać wezwania do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały. Zdaniem Sądu inne rozumienie procedury przewidzianej w art. 101 ust. 1 usg. tj. dopuszczające możliwość ponownego uruchomienia postępowania przewidzianego w tym przepisie podważałoby sens rygorów procesowych i skutek ich stosowania. Ponadto, byłoby to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji, bowiem stawiałoby strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia), w gorszej sytuacji prawnej niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 usg. W związku z powyższym, Sąd uznał wniesienie skargi za niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak z sentencji.