VI SA/Wa 1618/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. SA z siedzibą w L. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: odrzucić skargę P. SA z siedzibą w L., reprezentowana przez K.R., wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2017 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wykazanie, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a., a także nadesłania oryginałów lub notarialnie poświadczonych za zgodność z oryginałami kopii: - pełnomocnictwa upoważniającego do wniesienia skargi, bądź do zastępowania skarżącej przed sądami administracyjnymi; - pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 22 sierpnia 2017 r. W zakreślonym przez Sąd terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Podnieść należy, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 28 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 29 p.p.s.a.). Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej. Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał Krajowy Rejestr Sądowy (por. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06). Nieprzedstawienie powyższego dokumentu należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). W myśl podanego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2009 r. sygn. akt I FSK 1453/09). Ponadto jednym z wymogów formalnych skargi jest, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 .p.p.s.a., podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne, a pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. W ocenie Sądu zastosowane w tym przepisie sformułowanie "pracownik" należy rozumieć ściśle, tj. jako jedną ze stron stosunku pracy, a więc osobę świadczącą pracę na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru i mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia wskazanych braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22 sierpnia 2017 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 29 sierpnia 2017 r., a ponieważ w zakreślonym terminie braki formalne nie zostały uzupełnione to skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.