VI SA/Wa 170/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. J. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] listopada 2013 roku nr [...] w sprawie ze skargi W. J. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] listopada 2013 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za użytkowanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] listopada 2013 roku nr [...]. W. J.(dalej też jako skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] listopada 2013 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za użytkowanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych w kwocie 3 357 złotych. Następnie skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2014 roku wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że jej wykonanie może go narazić na niepowetowane straty finansowe i to tym bardziej dotkliwe, że nie dysponuje on obecnie środkami, które umożliwiałyby mu spłatę żądanej należności i ewentualne żądanie jej zwrotu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia [...] maja 2014 roku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że skarżący nie powiązał skutków wykonania decyzji w zakresie nałożenia opłaty w kwocie 3 357 złotych z konkretnymi zmianami w sferze majątkowej i organizacyjnej. Nie podał żadnych danych wskazujących na wysokość osiąganych z działalności gospodarczej przychodów oraz dochodów (ewentualnie strat), jak również nie przedstawił żadnych dokumentów obrazujących jego aktualną sytuację finansową (np. stanu pozostających do jego dyspozycji zasobów pieniężnych) przy jednoczesnym wskazaniu, jak zmieniłaby się ona po wykonaniu decyzji. Nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji a w szczególności, czy skarżący jest w stanie pokryć opłatę z posiadanych środków finansowych. Po wyznaczeniu terminu rozprawy pismem z dnia [...] września 2014 roku skarżący ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podkreślił, że Sąd wydając postanowienie z dnia [...] maja 2014 roku zarzucił mu niewystarczające uprawdopodobnienie zasadności skargi. W związku z tym poszukując dalszych dowodów na ich poparcie, skarżący złożył oświadczenia osób, które dotyczyły sposobu przeprowadzania kontroli posiadania niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych, w tym prawidłowości informowania o celu kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wpadkowy i nie kończy postępowania w sprawie. Może zatem podlegać uchyleniu lub zmianie w przypadku, gdy zmienią się okoliczności sprawy, a nadto strona skarżąca jest uprawniona do złożenia ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności w sposób właściwy go uzasadniając. Postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 184/11, z dnia 6 października 2009 r., sygn. akt II OZ 833/09, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Składając ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na gruncie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, skarżący nie podał żadnych nowych okoliczności, które spowodowałyby przyznanie mu ochrony tymczasowej w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Nadal Sąd nie ma więc możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji a w szczególności, czy skarżący jest w stanie pokryć opłatę z posiadanych środków finansowych. Podkreślenia przy tym wymaga, że okoliczności, na które skarżący powołuje się w piśmie z dnia [...] września 2014 roku, nie dotyczą przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, lecz odnoszą się do jej prawidłowości. Tymczasem Sąd na etapie sprawy, w którym następuje rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie bada w ogóle trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku jest niedopuszczalne (p. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2014 roku sygn. akt II OZ 661/14). Ponownie przypomnieć należy, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w ramach instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu kompetencji Sądu do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania decyzji (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 391/10). Jedynie w gestii strony leży sprecyzowanie w tym wniosku okoliczności wskazujących na wypełnienie przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a oraz przedstawienie dowodów na ich poparcie. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.