VI SA/Wa 1708/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Asesor WSA Marek Maliński (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lutego 2026 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. Z. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Komendant Główny Policji (dalej: "organ", "KGP") postanowieniem z 20 marca 2025 r. nr [...], w związku z odwołaniem K. Z. (dalej: "Strona", "Skarżący") od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 16 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; dalej: "k.p.a.") . Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia, w dniu 14 listopada 2024 r. organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia K. Z. pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej. Pismo to zawierało jednocześnie pouczenie, m.in. o prawach wynikających z art. 10 § 1 k.p.a. i art. 73 § 1 i 2 k.p.a. i zostało odebrane przez Stronę w dniu 21 listopada 2024 r. Zdaniem organu Strona miała wiedzę o toczącym się postępowaniu administracyjnym. Natomiast przesyłkę zawierającą decyzję z dnia 16 grudnia 2024 r. organ I instancji nadał listem poleconym nr [...], na aktualny adres zamieszkania strony, tj. [...]T. G., ul. [...], pod którym wcześniej skutecznie doręczono jej zawiadomienie o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie. Decyzję organu I instancji zawierającą pouczenie co do terminu i sposobu wniesienia odwołania doręczono Stronie w trybie art. 44 k.p.a. z dniem 3 stycznia 2025 r. Przesyłkę awizowano dwukrotnie, tj. w dniu 20 grudnia 2024 r. oraz po raz drugi w dniu 30 grudnia 2024 r. Z elektronicznego potwierdzenia odbioru wynika też, iż przesyłka przez okres 14 dni pozostawała w placówce pocztowej, o czym zawiadomiono adresata poprzez umieszczenie stosownego zawiadomienia w skrzynce oddawczej. Zdaniem KGP od rozstrzygnięcia organu I instancji przysługiwało Stronie prawo do wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia powyższej decyzji w myśl art. 44 § 4 k.p.a., tj. od dnia 3 stycznia 2025r., a termin do skutecznego wniesienia odwołania upłynął w dniu 17 stycznia 2025 r. Jak zauważył organ odwołanie natomiast, zostało przez pełnomocnika wniesione w dniu 5 lutego 2025 r., o czym świadczy data stempla pocztowego umieszczona na kopercie, w której przesłał to pismo, a więc ponad dwa tygodnie po terminie przewidzianym do dokonania tej czynności. Organ następnie wskazał, że zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Warunki te muszą być spełnione łącznie. Pełnomocnik strony, składając odwołanie z przekroczeniem ustawowego terminu do jego wniesienia taką prośbę złożył, niemniej jednak Komendant Główny Policji, nie znajdując podstaw do jej pozytywnego rozpatrzenia wydał odrębne postanowienie, w którym odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji rozpatrzenie odwołania jest – zdaniem KGP- prawnie niedopuszczalne, co stosownie do dyspozycji art. 134 k.p.a., organ administracji publicznej stwierdza postanowieniem o uchybieniu terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, zaskarżając powyższe postanowienie w całości wniósł o jego uchylenie w całości, a także o uchylenie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 16 grudnia 2024 r. i rozpoznanie złożonego przez Skarżącego odwołania lub uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Dodatkowo wniósł o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, a także wniósł o przeprowadzenie dowodów wymienionych w uzasadnieniu, tj. z pisma z dnia 18 grudnia 2024 r. oraz potwierdzeń dokonywanych przez Skarżącego płatności kartą płatniczą w stacjonarnych sklepach i punktach usługowych (w języku niemieckim). Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 134 w zw. z art. 129 § 2 oraz art. 268 a k.p.a.; 2) naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie; 3) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że Skarżącemu doręczono korespondencję oraz, że wiedział o toczącym się postępowaniu administracyjnym, a także nie rozpoznanie wniosku z dnia 18 grudnia 2024 r. K. Z. dotyczącego przedłużenia terminu do złożenia dokumentów w sprawie z uwagi na przebywanie w celach zarobkowych poza granicami kraju, 4) art. 138 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a., oraz art. 44 k.p.a., 42 k.p.a. i 43 k.p.a., 5) naruszenie zasad ogólnych: a. wynikających z art. 7 k.p.a. w związku z art 77 § 1 k.p.a. i art 78 § 1 k.p.a. a to zaniechanie wykonania czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, a tym samym niezebranie wyczerpującego materiału dowodowego w całości, który umożliwiłby wszechstronne wyjaśnienie wszelkich okoliczności istotnych dla sprawy oraz wydanie postanowienia w sposób prawidłowy, b. wynikających z art 12 k.p.a kpa a to pobieżne załatwianie sprawy oraz nieprzeprowadzenie czynności postępowania pomimo istniejących możliwości ich przeprowadzenia, c. art 75 k.p.a, 77 k.p.a i 80 k.p.a poprzez oparcie orzeczenia na podstawie części przeprowadzonego materiału dowodowego, który nie został rozpatrzony wyczerpująco i w żaden sposób zweryfikowany. W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżone postanowienie KGP nie narusza przepisów prawa w stopniu dającym podstawy do jego uchylenia. Podkreślić Podkreślić należy, że zaskarżone postanowienie zostało poprzedzone wydaniem przez Ministra postanowienia z dnia 19 marca 2025 r. nr [...]odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 16 grudnia 2024 r. Co istotne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z dnia 6 lutego 2026 r. sygn. akt VI SA/Wa 1707/25 - oddalił skargę K. Z. na powyższe postanowienie KGP z dnia 19 marca 2025 r. Na wstępie wyjaśnić należy - z uwagi na sformułowany w skardze wniosek o uchylenie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 16 grudnia 2024 r. i rozpatrzenie odwołania – okoliczność, że przedmiotem zaskarżenia jest wyłącznie postanowienie KGP, a Sąd w przedmiotowej sprawie nie jest uprawniony do oceny legalności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 16 grudnia 2024 r. W tym miejscu należy wskazać za Naczelnym Sądem Administracyjnym (vide: wyrok NSA z 10 grudnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1565/20), że analiza przepisów k.p.a. prowadzi do utrwalonego w orzecznictwie sądów administracyjnych wniosku, że odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania otwiera organowi drogę do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Brak jest natomiast wymogu, aby postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania mogło zostać wydane dopiero po nieskutecznym upływie terminu do wniesienia skargi na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do dokonania tej czynności bądź po wydaniu orzeczenia w tej sprawie przez sąd administracyjny (vide wyrok NSA z 13 grudnia 2019 r. sygn. akt II OSK 278/18). Zdaniem Sąd organ prawidłowo ustalił, że termin doręczenia decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 16 grudnia 2024 r. to 3 stycznia 2025 r. w myśl art. 44 § 4 k.p.a. Jak wynika z akt sprawy przesyłkę z ww. decyzją awizowano dwukrotnie, tj. w dniu 20 grudnia 2024 r. oraz po raz drugi w dniu 30 grudnia 2024 r. (k. 33 akt administracyjnych sprawy VI SA/Wa 1707/25). Dodatkowo z elektronicznego potwierdzenia odbioru wynika też, iż przesyłka przez okres 14 dni pozostawała w placówce pocztowej, o czym zawiadomiono adresata poprzez umieszczenie stosownego zawiadomienia w skrzynce oddawczej (k. 30 akt administracyjnych sprawy VI SA/Wa 1707/25). W konsekwencji w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo ustalono, że termin do skutecznego wniesienia odwołania upłynął w dniu 17 stycznia 2025 r. Odwołanie Skarżącego – jak wynika z akt organu I instancji - zostało nadane za pośrednictwem poczty do organu odwoławczego dopiero 8 lutego 2025 r. (pieczęć poczty na kopercie – k. 39 akt administracyjnych sprawy VI SA/Wa 1707/25), a więc bezsprzecznie po upływie ww. terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. W konsekwencji organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Natomiast w sytuacji, gdy odwołanie Skarżącego zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, organ odwoławczy nie ma innej możliwości, jak tylko stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, co wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej przepisu art. 134 k.p.a. – organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał skargę za nieusprawiedliwioną. Organ odwoławczy w sposób prawidłowy – zgodny z wymogami art. 7, 77 § 1 oraz 80 k.p.a., ocenił bowiem materiał dowodowy i słusznie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 16 grudnia 2024 r. Sąd oddalił – na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a.- wnioski dowodowe zawarte w skardze, gdyż dotyczyły one dokumentu znajdującego w aktach sprawy, jak również dokumentów sporządzonych w języku niemieckim bez ich wymaganego tłumaczenia na język polski. W świetle powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.