VI SA/Wa 1825/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu O. wpis w wysokości 128 (słownie: sto dwadzieścia osiem) złotych. Pismem z dnia [...] września 2009 r. skarżący O. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym (data wpływu do Sądu 7 września 2009 r.). Zarządzeniem z dnia 8 września 2009 r. przedmiotowe pismo zostało przesłane dnia 9 września 2009 r. do Głównego Inspektora Transportu Drogowego zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dnia 16 października 2009 r. (data prezentaty) do Sądu wpłynęła odpowiedź organu na ww. skargę wraz ze skargą i aktami administracyjnymi sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 ww. ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej. Stanowisko to przyjmują zarówno przedstawiciele doktryny (vide "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T. Woś i in., LexisNexis, wyd. 2, Warszawa 2008 r.), jak również potwierdza dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. postanowienie z dnia 2 października 2009 r. sygn. akt II FSK 1664/08, postanowienie z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08). W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja organu z dnia [...] lipca 2009 r. została doręczona stronie skarżącej dnia 7 sierpnia 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych). Skarżący nadał skargę dnia 4 września 2009 r., tak więc z zachowaniem terminu, jednakże wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji skarga została przesłana bezpośrednio do Sądu (dowód: koperta, w której przesłano skargę znajdująca się w akta sądowych), a zatem z naruszeniem trybu przewidzianego przywołanym powyżej przepisem art. 54 § 1 p.p.s.a.. W tej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez Sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał przedmiotową skargę do Głównego Inspektora Transportu Drogowego w dniu 9 września 2009 r., a więc po upływie terminu przewidzianego do wniesienia skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 podpunkt a p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, jeżeli odrzucenie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 232 § 1 pkt 1 podpunkt a ustawy p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.