VI SA/Wa 1853/11

WyrokWSA w Warszawie2012-01-03

Skład orzekający: Magdalena Maliszewska, Urszula Wilk, Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej prawidłowo unieważnił prawo ochronne na wzór użytkowy z powodu braku nowości, a także czy wnioskodawca posiadał interes prawny do złożenia wniosku o unieważnienie?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej prawidłowo unieważnił prawo ochronne na wzór użytkowy, ponieważ zgłoszone rozwiązanie nie posiadało cechy nowości w dacie pierwszeństwa, co zostało wykazane przez przedstawione dowody. Ponadto, sąd podzielił stanowisko organu co do istnienia interesu prawnego po stronie wnioskodawcy do wystąpienia o unieważnienie prawa ochronnego, uznając, że zbyt wąskie rozumienie tego pojęcia przez skarżącego nie znajduje oparcia w przepisach prawa ani orzecznictwie.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt. "K.", udzielonego na rzecz B. GmbH &Co. KG. Urząd Patentowy RP unieważnił prawo ochronne, uznając brak nowości wzoru. Skarżący (uprawniony) zaskarżył tę decyzję, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w szczególności kwestionując istnienie interesu prawnego wnioskodawcy oraz prawidłowość oceny dowodów dotyczących nowości. Sąd administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Urszula Wilk Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi B. z siedzibą w Niemczech na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy pt. [...] oddala skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...], na podstawie art. 94 i art. 25 w zw. z art. 100 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm., nazywanej dalej "p.w.p.") oraz art. 98 k.p.c. w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p. po rozpoznaniu wniosku P. Sp. j. z siedzibą w M. złożonego przeciwko B. GmbH &Co. KG, z siedzibą w O., Niemcy o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "K." Nr [...], unieważnił prawo ochronne na wspomniany wzór użytkowy. W uzasadnieniu decyzji Urząd Patentowy RP (nazywany dalej "UP") podał, że P. Sp. j. z siedzibą w M. (nazywane dalej "wnioskodawcą") pismem z dnia [...] marca 2010 r., wystąpiło do organu z wnioskiem o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "K." Nr [...], udzielonego w dniu [...] czerwca 2006 r. na rzecz B. GmbH &Co. KG, z siedzibą w O., Niemcy, (nazywanego dalej "uprawnionym", "skarżącym"), zgłoszonego w dniu [...] lipca 2004r., z pierwszeństwem od dnia [...] września 2003 r. – [...]. Wnioskodawca, powołując się na art. 94 i art. 25 w związku z art. 100 p.w.p., wskazał na brak nowości spornego wzoru użytkowego w dacie jego zgłoszenia do ochrony. Wnioskodawca interes prawny wywodził z ograniczenia prowadzonej działalności gospodarczej w związku z przyznanym uprawnionemu prawem z rejestracji, który jest konkurentem uprawnionego. Uprawniony produkuje i wprowadza do obrotu rury i kształtki z tworzywa sztucznego, w tym kształtki o cechach spornego wzoru użytkowego. Wnioskodawca podał, że uprawniony wystąpił do jego odbiorcy, firmy R. o zaniechanie wprowadzania do obrotu studni z trzema odpływami, której konstrukcja jest oparta na kształtkach produkowanych i dostarczanych do firmy R. przez wnioskodawcę. Uprawniony powoływał się na prawo do wspólnotowego wzoru przemysłowego Nr [...] - dotyczącego przedmiotu identycznego z przedmiotem spornego wzoru użytkowego. Dla wykazania interesu prawnego w sprawie i braku nowości spornego wzoru użytkowego wnioskodawca przedłożył: korespondencję prowadzoną między uprawnionym i firmą R. oraz wnioskodawcą wraz z załączonym wspólnotowym wzorem przemysłowym Nr [...] i tłumaczeniami, aprobatę Techniczną Nr [...] z dnia [...] maja 2000 r. zawierającą rysunki kształtek rewizyjno-oczyszczających (kinet zbiorczych), fakturę VAT nr [...] z dnia [...] maja 2000 r., w której wymieniono wyroby określone jako: kineta zbiorcza [...] -indeks [...] i kineta zbiorcza [...] - indeks [...], fakturę VAT nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r., w której wymieniono wyroby określone jako: kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta zbiorcza [...]- indeks [...], kineta przelotowa [...] - indeks [...] i kineta przelotowa [...]- indeks [...], fakturę VAT nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 r., w której wymieniono wyroby określone jako: kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta przelotowa [...]-indeks [...], stronę 18 katalogu "K.", na której uwidoczniono, m.in. wyroby określone jako: kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta przelotowa [...] - indeks [...] i kineta przelotowa [...] - indeks [...], patent [...], kopie wybranych stron katalogu firmy "P." z 1998 r., na których przedstawiono konstrukcję studzienek kanalizacyjnych z ich zdjęciami ukazującymi wygląd kształtek rewizyjno-oczyszczających, prospekt "K.", oświadczenie firmy C. z czterema załącznikami potwierdzające daty opracowania katalogów i prospektów wnioskodawcy. W odpowiedzi na wniosek w pismach procesowych i na rozprawie uprawniony podniósł, że przedłożone materiały nie podważają zdolności ochronnej spornego wzoru, gdyż żaden z przedłożonych dowodów nie zawiera informacji o ujawnieniu, przed datą pierwszeństwa spornego wzoru ([...] września 2003 r.) kinety identycznej jak kształtka chroniona spornym wzorem. Ponadto, uprawniony podważył interes prawny wnioskodawcy odnośnie domagania się unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "K." Nr [...]. Uprawniony wskazał także, iż przedłożona Aprobata Techniczna nie może stanowić dowodu co do stanu techniki, gdyż nie była w dacie pierwszeństwa dokumentem ogólnodostępnym. Urząd Patentowy RP, biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz wyjaśnienia stron, przychylił się do wniosku z dnia [...] marca 2010 r. o unieważnienie prawa ochronnego Nr [...] na wzór użytkowy: pt "K.". Organ powołał się na art. 89 ust. 1 w związku z art.117 ust. 1 p.w.p. oraz art. art. 255 ust. 1 pkt 1 p.w.p. Urząd Patentowy RP zaznaczył, że podstawę prawną oceny zdolności ochronnej wzoru użytkowego pt.: "K." Nr [...] będą stanowić przepisy Prawa własności przemysłowej, gdyż wzór posiada pierwszeństwo od dnia [...] września 2003 r., a więc w okresie obowiązywania p.w.p. Organ uznał, że wnioskodawca jako producent rur i kształtek z tworzywa sztucznego, w tym kształtek o cechach spornego wzoru użytkowego, ma interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa ochronnego na sporny wzór użytkowy, albowiem sporne prawo prowadzi do ograniczenia zagwarantowanej prawem swobody działalności gospodarczej. Strony są konkurentami w zakresie kształtek na otwartym rynku Unii Europejskiej, a zwłaszcza na terenie Niemiec. W ramach wolności prowadzenia działalności gospodarczej zagwarantowanej w art. 20 Konstytucji RP i potwierdzonej w art. 5 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.), obecnie art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.), wnioskodawcy przysługuje uprawnienie do prowadzenia produkcji i wprowadzania do obrotu różnorodnych rozwiązań technicznych. Jeżeli takie rozwiązanie zostało objęte ochroną wbrew ustawowym warunkom określonym w przepisach, to podmiot prowadzący taką działalność, w świetle powołanych wyżej przepisów, ma prawo do wystąpienia z żądaniem unieważnienia prawa wyłącznego. Uprawniony ze spornego prawa wystąpił do odbiorcy wnioskodawcy, firmy R. o zaniechanie wprowadzania do obrotu studni z trzema odpływami, której konstrukcja jest oparta na kształtkach produkowanych i dostarczanych do firmy R. przez wnioskodawcę (uprawniony powoływał się na prawo do wspólnotowego wzoru przemysłowego Nr [...], dotyczącego przedmiotu identycznego z przedmiotem spornego wzoru użytkowego). Zatem, w ocenie UP, zagwarantowanie pewności w sferze prowadzonej działalności gospodarczej, którą każdy może wykonywać na zasadzie wolności i zgodności z prawem w świetle art. 20 i 22 Konstytucji RP, uzasadnia interes prawny wnioskodawcy. Nadto, zdaniem UP, o interesie prawnym wnioskodawcy świadczą przedłożone przez niego materiały dowodowe obejmujące: korespondencję między uprawnionym i firmą R. oraz wnioskodawcą wraz z załączonym wspólnotowym wzorem przemysłowym Nr [...] i tłumaczeniami, A. Nr [...] z dnia [...] maja 2000 r. (wybrane strony) zawierającą rysunki kształtek rewizyjno-oczyszczających (kinet zbiorczych), fakturę VAT nr [...] z dnia [...] maja 2000 r., w której wymieniono wyroby określone jako: kineta zbiorcza [...] -indeks [...] i kineta zbiorcza [...] - indeks [...], fakturę VAT nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r., w której wymieniono wyroby określone jako: kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta przelotowa [...] - indeks [...] i kineta przelotowa [...] - indeks [...], fakturę VAT nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 r., w której wymieniono wyroby określone jako: kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta przelotowa [...]-indeks [...], stronę 18 katalogu "K.", na której uwidoczniono, m.in. wyroby określone jako: kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta zbiorcza [...]- indeks [...], kineta przelotowa [...] - indeks [...] i kineta przelotowa [...] - indeks [...], prospekt "K.", oświadczenie firmy C. z czterema załącznikami potwierdzające daty opracowania katalogów i prospektów wnioskodawcy, gdyż świadczą one o produkcji i wprowadzania do obrotu przez wnioskodawcę kształtek z tworzywa sztucznego, w tym kształtek o cechach spornego wzoru użytkowego, na które uzyskał atest, a także o jego działalności reklamowej w tym zakresie. Urząd Patentowy podał, że zgodnie z art. 94 ust. 1 p.w.p., wzorem użytkowym jest (konkretne) nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia (jednego) przedmiotu o trwałej postaci, wyróżnionego cechami znamiennymi. Zatem dowód braku jego nowości wymaga przedstawienia wcześniejszego rozwiązania o wszystkich jego zastrzeganych cechach, a zwłaszcza o jego cechach znamiennych. W świetle powołanego przepisu, wzór użytkowy jest określony przez zastrzeżenie niezależne, a zastrzeżenia zależne jedynie rozwijają szczegółowo cechy dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia tego wzoru. Tak więc, wystarczający dowód braku nowości spornego wzoru wymaga przedstawienia wcześniejszego rozwiązania o wszystkich jego cechach zastrzeganych w zastrzeżeniu niezależnym. Rozwiązania nie uważa się za nowe, jeśli jest częścią stanu techniki, zgodnie z art. 25 ust. 1 p.w.p. mającym odpowiednie zastosowanie do wzorów użytkowych na mocy art. 100 p.w.p. Stan techniki został zdefiniowany w 25 ust. 2 i 3 p.w.p. Sporna "K." Nr [...] została określona w zastrzeżeniu ochronnym niezależnym spornego wzoru jako posiadająca co najmniej jeden dopływ i co najmniej jeden odpływ oraz część górną, przy czym część górna posiada rurowy obszar łączący, służący do połączenia z rurą pionową i znamienna tym, że obszar łączący tworzy jedną część z kształtką, przy czym wewnętrzna ściana obwodowa obszaru łączącego korzystnie jest gładka. UP zastrzegł, że użycie słowa "korzystnie" sprawia, iż cecha określona jako "wewnętrzna ściana obwodowa obszaru łączącego korzystnie jest gładka" nie jest dla tego rozwiązania obowiązkowa. UP uznał, iż w myśl wymienionych przepisów, materiały przeciwstawione obejmujące: fakturę VAT nr [...] z dnia [...] maja 2000 r., w której wymieniono wyroby określone jako: kineta zbiorcza [...] - indeks [...] i kineta zbiorcza [...] - indeks [...], fakturę VAT nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r., w której wymieniono wyroby określone jako: kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta przelotowa [...] - indeks [...] i kineta przelotowa [...] - indeks [...], fakturę VAT nr [...] z dnia [...] czerwca 2000 r., w której wymieniono wyroby określone jako: kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta przelotowa [...]-indeks [...], stronę 18 katalogu "K.", na której uwidoczniono, m.in. wyroby określone jako: kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta zbiorcza [...] - indeks [...], kineta przelotowa [...] - indeks [...] i kineta przelotowa [...] - indeks [...], stanowią dowód (każda z ww faktur rozpatrywana wspólnie ze stroną 18 katalogu "K."), że kształtki rewizyjno-oczyszczające posiadające co najmniej jeden dopływ i co najmniej jeden odpływ oraz część górną, przy czym część górna posiada rurowy obszar łączący, służący do połączenia z rurą pionową, w których obszar łączący tworzy jedną część z kształtką, przy czym wewnętrzna ściana obwodowa obszaru łączącego jest gładka, zostały udostępnione do wiadomości powszechnej przez stosowanie, przed datą pierwszeństwa spornego prawa ochronnego na wzór użytkowy. W ocenie UP, w szczególności faktury identyfikując wyroby, których dotyczą, poprzez zamieszczone w nich numery indeksów, stanowią dowód wprowadzenia do obrotu tych wyrobów w dacie faktury, natomiast przedłożona strona katalogu ujawnia kształty tych wyrobów poprzez rysunki, przy których podano ich wymiary i indeksy, przy czym wszystkie zastrzegane cechy są na tych rysunkach widoczne (przekroje kinety zbiorczej i kinety przelotowej). Zdaniem UP, pozostałe materiały przeciwstawione obejmujące: A. Nr [...] z dnia [...] maja 2000 r. (wybrane strony) zawierającą rysunki kształtek rewizyjno-oczyszczających (kinet zbiorczych), kopie wybranych stron katalogu firmy "P." z 1998 r., w których przedstawiono konstrukcję studzienek kanalizacyjnych z ich zdjęciami ukazującymi wygląd kształtek rewizyjno-oczyszczających, prospekt "K.", oświadczenie firmy C. z czterema załącznikami potwierdzające daty opracowania katalogów i prospektów wnioskodawcy, nie podważają zdolności ochronnej spornego wzoru, gdyż nie wskazują dokładnie dat podania ich treści do wiadomości publicznej, natomiast patent [...] nie ujawnia rozwiązania o wszystkich cechach spornego wzoru. Pismem z dnia [...] września 2011 r. skarżący (uprawniony) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję UP z dnia [...] kwietnia 2011 r., wnosząc o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej decyzji skarżący (uprawniony) zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania: 7, 8, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 256 p.w.p. poprzez brak wszechstronnego i dokładnego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych sprawy i wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o błędne ustalenia faktyczne i prawne, polegające na ustaleniu, że sporny wzór użytkowy w dacie pierwszeństwa nie był nowy w oparciu o dowody, które odnosiły się do wyrobów o innych cechach aniżeli zastrzeżone w spornym wzorze użytkowym; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 89 p.w.p. w zw. z art. 100 p.w.p. polegające na niewłaściwym jego zastosowaniu i w konsekwencji przyjęciu, że wnioskodawca miał interes prawny w żądaniu unieważnienia przedmiotowego wzoru użytkowego. W uzasadnieniu skargi, skarżący (uprawniony), stwierdził, że wbrew opinii UP wyrażonej w uzasadnieniu decyzji, wnioskodawca nie wykazał istnienia interesu prawnego do żądania unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy [...] pt. "K.". Skarżący wskazał, że wnioskodawca wywodził istnienie interesu prawnego w zakresie żądania unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy obowiązujący w Polsce w związku z kontrowersjami powstałymi wokół wspólnotowego wzoru przemysłowego zarejestrowanego w Urzędzie OHIM w A. w Hiszpanii. Wnioskodawca powoływał się na korespondencję pomiędzy niemieckim pełnomocnikiem skarżącego a spółką R. w Niemczech dotyczącą wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...] udzielonego przez inny organ aniżeli UP. Skarżący (uprawniony) podkreślił, że próba wykazania interesu prawnego przez wnioskodawcę sprowadzała się do stwierdzenia, że jest on producentem rur i kształtek z tworzywa sztucznego, a prawo ochronne przysługujące uprawnionemu stwarza stan niepewności co do kontynuowania produkcji rur i kształtek objętych wzorem użytkowym przez wnioskodawcę. W ocenie skarżącego (uprawnionego), okoliczności przytoczone przez wnioskodawcę nie pozostają w związku z prawem ochronnym, którego unieważnienia on żąda. Z tego względu nie mogą one stanowić uzasadnienia dla interesu prawnego wnioskodawcy. Skarżący podkreślił, że kontrowersje pomiędzy innymi podmiotami na tle wykonywania innego prawa - wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...], na innym rynku aniżeli rynek polski, nie mogą stanowić podstawy do twierdzenia, że istnienie prawa rodzi stan niepewności u wnioskodawcy. W ocenie skarżącego (uprawnionego) podane okoliczności nie uzasadniają powoływania się na art. 20 i 22 Konstytucji RP oraz art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a w konsekwencji żądania unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy Nr [...]. Zdaniem skarżącego w sprawie brak jest jakiegokolwiek związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy opisywaną przez wnioskodawcę sytuacją w Niemczech, wspólnotowym wzorem przemysłowym o numerze Nr [...], a prawem ochronnym na wzór użytkowy, który był przedmiotem postępowania. Skarżący zauważył, że skoro w ocenie wnioskodawcy wspólnotowy wzór przemysłowy Nr [...] stanowić może zagrożenie jego interesów, to powinien podjąć stosowne kroki, celem wyeliminowania tamtego prawa. W przedstawionym przez wnioskodawcę stanie faktycznym sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na wzór użytkowy Nr [...] nie wyeliminuje stanu niepewności, na który powoływał się wnioskodawca, gdyż wspólnotowy wzór przemysłowy Nr [...] pozostaje nadal w mocy. Z tych względów wnioskodawca, przedstawiając wskazany stan faktyczny, nie mógł powoływać się na art. 20 i 22 Konstytucji RP oraz art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej jako normy prawa materialnego będącego źródłem jego interesu prawnego w żądaniu unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy [...]. Skarżący (uprawniony) zauważył również, że wnioskodawca nie wskazał też żadnego dowodu potwierdzającego, że w dacie składania wniosku o unieważnienie produkował kształtki, które mogłyby naruszać prawo ochronne na wzór [...]. Skarżący nie podejmował jakichkolwiek działań wobec wnioskodawcy w oparciu o przysługujące mu prawo ochronne na sporny wzór użytkowy. Tym samym skarżący nie ograniczał swobody prowadzenia przez wnioskodawcę działalności gospodarczej w Polsce. W ocenie skarżącego (uprawnionego), wnioskodawca nie wykazał, że podejmował próby lub miał plany związane z produkcją i wprowadzaniem do obrotu towarów, które byłyby objęte zastrzeżeniami spornego znaku użytkowego, a istnienie tego prawa w obrocie w jakikolwiek sposób ograniczało jego swobodę prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Skarżący wskazał, że prawo ochronne na wzór użytkowy obowiązuje wyłącznie na terytorium Polski, a wnioskodawca powoływał się na pewne zdarzenia, które miały miejsce na terytorium Niemiec i nie były bezpośrednio z nią związane. Bez względu na argumentację dotyczącą niewykazania interesu prawnego przez wnioskodawcę w żądaniu unieważnienia prawa ochronnego na sporny wzór użytkowy, skarżący dodatkowo wskazał, że UP dokonał wadliwej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów pod kątem wykazania braku nowości rozwiązania w dacie pierwszeństwa. W ocenie skarżącego (uprawnionego), żaden z dowodów przedstawionych przez wnioskodawcę, a uwzględnionych przez UP, nie zawierał informacji o ujawnieniu - przed datą pierwszeństwa wzoru użytkowego, [...], z dnia [...] września 2003 r. - kinety identycznej jak kształtka chroniona wzorem. Na załączonych do pisma stronach katalogu "K." nie widać kształtki identycznej z kształtką chronioną prawem ochronnym [...]. Skarżący zauważył, że sam wnioskodawca stwierdził, na stronach katalogu nie ma daty, a stwierdzenie, że "na pewno" musiał ukazać się w roku 2000, nie jest dowodem w sprawie. Rozważania na temat istoty wzoru użytkowego chronionego prawem ochronnym [...], utwierdziły skarżącego (uprawnionego) w przekonaniu, że jego przedmiot różni się od wszystkich kształtek zamieszczonych w załącznikach do pism wnioskodawcy. W żadnym z tych załączników nie pokazano kształtki, która ma taki sam kształt, jak kształtka przedstawiona na figurach opisu wzoru użytkowego, która wykonana jest jako monolit bez żadnych szwów, spojeń itp. Skarżący (uprawniony) przyznał, że co prawda w różnych materiałach przedstawionych przez wnioskodawcę wspomina się o kinetach, kształtkach itp. wykonanych metodą wtrysku, lecz nie ma mowy o tym, aby były one wykonane metonolit. Jednocześnie skarżący (uprawniony) zaznaczył, że zastosowanie metody wtrysku nie wyklucza sytuacji, w której metoda ta jest stosowana do części składowych kształtki, które są następnie ze sobą łączone. Zarówno rysunki zawarte w A., jak rysunki i fotografie katalogu "K." oraz "P." wskazują na istnienie linii połączeń, a w żadnym z nich nie wskazano, że połączeń tych nie ma. Załączone do akt sprawy zdjęcia przeczą twierdzeniu wnioskodawcy, że kinety firmy "P." wytwarzane są jako monolity. W odpowiedzi na skargę UP wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. wnioskodawca podtrzymał wyjaśnienia i materiały dowodowe zamieszczone we wniosku z dnia [...] marca 2010 r. o unieważnienie prawa ochronnego Nr [...] na wzór użytkowy pt. "K.", w piśmie z dnia [...] grudnia i z dnia [...] grudnia 2010 r., przy którym przesłano Katalog firmy "P." z 1998 r., z dnia [...] kwietnia 2011 r., z dnia [...] kwietnia 2011 r., przy którym przesłano oświadczenie firmy C. Wnioskodawca podzielił również stanowisko UP wyrażone w odpowiedzi na skargę, w której organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrolując zaskarżoną decyzję w sposób określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), to jest pod względem zgodności z prawem, należy stwierdzić, że skarga B. GmbH &Co. KG, z siedzibą w O., Niemcy nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia była decyzja UP unieważniająca prawo ochronne na wzór użytkowy :K." Nr [...]. W zastrzeżeniu ochronnym 1 została określona jako posiadająca co najmniej jeden dopływ i co najmniej jeden odpływ oraz część górną, przy czym część górna posiada rurowy obszar łączący, służący do połączenia z rurą pionową i znamienna tym, że obszar łączący tworzy jedną część z kształtką, przy czym wewnętrzna ściana obwodowa obszaru łączącego korzystnie jest gładka. Prawu ochronnemu na omawiany wzór użytkowy przysługiwało pierwszeństwo od dnia [...] września 2003 r. (bezsporne). Skarżący przede wszystkim powoływał się na brak interesu prawnego wnioskodawcy do złożenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego. W tym zakresie należało, zdaniem Sądu, podzielić stanowisko organu jako znajdujące oparcie w przepisach prawa, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrok NSA z dnia 23 października 2008 r., II GSK 385/08, LEX nr 497382). Żaden z przepisów Prawa własności przemysłowej, w tym art. 89 ust. 1 stosowany odpowiednio na mocy art.100 ust. 1 p.w.p. nie definiuje pojęcia "interesu prawnego". Zatem prawidłowo UP, określając zakres tego pojęcia, odwołał się do art. 20 i 22 Konstytucji RP oraz przepisów ustawowych dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej, w tym art. 6 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Zaprezentowane rozumienie "interesu prawnego" było zgodne z art. 28 k.p.a., w myśl którego stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Ten ostatni przepis miał zastosowanie w prowadzonym postępowaniu na mocy art. 256 ust. 1 p.w.p. mówiącego, że do postępowania spornego w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący nie kwestionował, że obie strony prowadzą działalność względem siebie konkurencyjną na rynku produkcji wyrobów do odwodnienia, w tym do systemów kanalizacyjnych. Skarżący zarzucał, że wnioskodawca nie wykazał, aby w chwili składania wniosku o unieważnienie produkował kształtki objęte spornym wzorem były produkowane przez wnioskodawcę. Słusznie zaś organ przyjął, że takie pojmowanie "interesu prawnego" jest zbyt wąskie. W świetle przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów (A. (k. -18 -20, 120 akt adm.), faktur VAT (k. 91, 92, 94 akt adm.), prospektu "K." (k. – 93, 121-123) wynika, że sporne kształtki były już produkowane przez wnioskodawcę jeszcze przed datą pierwszeństwa spornego wzoru użytkowego, to jest przed dniem [...] września 2003 r. Dopiero pismo firmy R., zdaje się, zasygnalizowało wnioskodawcy, jakie mogą być konsekwencje, że prowadzi działalność konkurencyjną względem uprawnionego (pismo firmy i odpowiedź wnioskodawcy, k. – 95 - 99 akt adm.). Owszem, korespondencja ta dotyczyła studni z 3 odpływami i obszaru Niemiec, objętej europejskim wzorem przemysłowym [...]. Jednakże, jak podnosił UP, na obszarze Polski uprawniony mógłby wystąpić z podobnym żądaniem, opierając się na przysługującym mu prawie ochronnym na sporny wzór użytkowy. W zastrzeżeniach ochronnych bowiem określono kształtkę rewizyjno – oczyszczającą jako posiadającą co najmniej jeden dopływ i co najmniej jeden odpływ czyli mogącą mieć po więcej niż po jednym z odpływów bądź dopływów. Wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na sporny wzór użytkowy został wniesiony w dniu [...] marca 2010 r. (k. – 1 akt adm.). Przy tym wnioskodawca nie musiał podejmować wcześniejszych działań związanych z ochroną swojej działalności gospodarczej, jak podnosił skarżący. Mając powyższe na uwadze, należało podzielić argumentację UP co do istnienia interesu prawnego po stronie wnioskodawcy do wystąpienia o unieważnienie prawa ochronnego na sporny wzór użytkowy. Przechodząc do oceny zarzutów naruszenia przez organ przepisów postępowania - art. 7, 8, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. należało podzielić stanowisko UP, że uprawniony nie wyjaśnił, na czym to naruszenie miałoby polegać. Sąd natomiast badając zaskarżoną decyzję, w ramach obowiązków wynikających z art. 134 § 1 p.p.s.a. nie dopatrzył się powyższych uchybień w tymże rozstrzygnięciu, w takim stopniu aby skutkowało uchyleniem tejże decyzji na mocy art. 145 §1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. czyli z powodu naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W myśl art. 89 ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 100 ust. 1 p.w.p. prawo ochronne na wzór użytkowy może być unieważnione jeżeli nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa. Zgodnie z art. 94 ust. 1 p.w.p. wzorem użytkowym jest nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym, dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci. Wzór użytkowy nie obejmuje sposobu produkcji (tak WSA w Warszawie w wyroku z dnia 15 kwietnia 2009 r, sygn. akt VI SA/Wa 2611/08 i powołana tam literatura, co do którego oddalono skargę kasacyjną wyrokiem NSA z dnia 15 czerwca 2010 r., sygn. akt II GSK 642/09, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl). W powołanym orzeczeniu NSA stwierdził, że "ocena, czy wzór użytkowy spełnia warunki do udzielenia ochrony musi zawsze odnosić się do zastrzeżeń ochronnych zawartych w opisie ochronnym, które stanowią o istocie wzoru objętego prawem ochronnym, a które to zastrzeżenia były przedstawione we wniosku zgłoszeniowym uprawnionego (v. wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2008 r. II GSK 525/08).". Takie stanowisko Sądu znajduje oparcie w art. 96 p.w.p. Zastrzeżenia niezależne przedstawiają ogół cech zgłaszanego wzoru użytkowego, zgodnie z art. 33 ust. 3 p.w.p. w zw. z art. 97 ust. 1 p.w.p. W zgłoszeniu sporny wzór użytkowy został przedstawiony jako posiadający co najmniej jeden dopływ i co najmniej jeden odpływ oraz część górną, przy czym część górna posiada rurowy obszar łączący, służący do połączenia z rurą pionową i znamienna tym, że obszar łączący tworzy jedną część z kształtką, przy czym wewnętrzna ściana obwodowa obszaru łączącego korzystnie jest gładka. Z zastrzeżenia tego nie wynika, jak słusznie zauważył UP, aby miał podlegać ochronie sposób produkcji omawianej kształtki – metoda wtryskowa. Zresztą, jak podniesiono, sposób produkcji nie podlega ochronie w ramach wzoru użytkowego. Zatem ten element nie mógł być brany przy ocenie spornego wzoru użytkowego z przeciwstawionym. Nadto w opisie skarżący także nie odwoływał się do tej metody produkcji spornego wzoru. Z przedstawionych zaś przez wnioskodawcę dowodów: A. (k. -18-20, 120 akt adm.), katalogu (k. -93, 121-123 akt adm.) wynikało, że przeciwstawione wyroby także charakteryzowały się co najmniej korzystnie gładką wewnętrzną ścianą obwodową obszaru łączącego. Natomiast prawidłowo UP przyjął, że sporny wzór użytkowy nie miał cechy nowości w rozumieniu art. 25 p.w.p. w zw. z art. 100 ust. 1 p.w.p. Zgodnie z art. 25 ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 100 ust. 1 p.w.p. wzór użytkowy uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu techniki. Przez stan techniki, w myśl art. 25 ust. 2 p.w.p. w zw. z art. 100 ust. 1 p.w.p. rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób. Organ przede wszystkim oparł się na fakturach VAT oraz str. 18 katalogu "K." uzasadniając stanowisko, że kształtki rewizyjno – oczyszczające posiadające cechy wskazane w zastrzeżeniu 1 spornego wzoru użytkowego zostały udostępnione poprzez stosowanie do publicznej wiadomości przed datą spornego prawa ochronnego, to jest przed datą [...] września 2003 r. W tym zakresie Sąd podzielił stanowisko organu. Zresztą skarżący nie kwestionował prawdziwości tych dowodów, a tylko brak jednoznacznego powiązania między nimi, co miało budzić wątpliwości co do daty udostępnienia kształtek przez wnioskodawcę. W ocenie Sądu stanowisko organu potwierdziły także inne dowody, których UP nie uwzględnił, uznając, że nie wskazują dat podania ich treści. Sąd nie podzielił stanowiska organu co do katalogu z k. – 121 – 123 akt. adm., gdyż na k. – 121 v. wskazana jest data co najmniej jego wytworzenia: "[...].09.2000.". Ponadto, zgodnie z § 4 ust. 1 w zw. z 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 sierpnia 1998 r. w sprawie aprobat i kryteriów technicznych oraz jednostkowego stosowania wyrobów budowlanych (Dz. U. Nr 107, poz. 679 z późn. zm.), obowiązującego w dacie zgłoszenia wzoru, nie mógł być dopuszczony do jednostkowego stosowania w obiekcie budowlanym wyrób budowlany jeżeli dostawca nie wydał oświadczenia o zgodności wyrobu m.in. z przepisami i obowiązującymi normami, a w przypadku braku Normy Polskiej lub posiadania przez wyrób właściwości użytkowych istotnie różniących się od określonych w Normie Polskiej – posiadania aprobaty technicznej. Nadto z mocy § 9 ust. 3 powołanego rozporządzenia aprobaty techniczne podlegały publikacji w ramach własnych wydawnictw jednostek aprobujących. Zatem, z powyższych uregulowań wynikało, że aprobata techniczna była niezbędna do wprowadzenia wyrobu do obrotu oraz była publikowana czyli osoby zawodowo zajmujące się nawadnianiem miały do niej dostęp. W ocenie Sądu organ prawidłowo ocenił, że zgłoszone rozwiązanie nie posiadało cechy nowości w dacie pierwszeństwa. Zatem unieważnienie prawa ochronnego na to rozwiązanie nie narusza prawa. Z powyższych względów Sąd uznał zarzuty skargi za nieuzasadnione i działając na podstawie art.151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło