VI SA/Wa 1893/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. z siedzibą w G. (USA) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy [...] postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – E. z siedzibą w G. (USA), kwotę 1.000 (słownie: tysiąc) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Skarżąca – E. z siedzibą w G. (USA), reprezentowana przez rzecznika patentowego, w prawidłowym trybie i terminie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej. Wraz ze skargą został m.in. uiszczony od niej należny wpis w kwocie 1.000 złotych (k. 38 akt) oraz przedłożono pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą, które w jej imieniu podpisał "[...]" (k. 17 akt). Zarządzeniem z 28 września 2016 r. (k. 39 akt) Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałami przez przysięgłego tłumacza kopii dokumentów rejestrowych skarżącej, z których wynikałby sposób oraz osoby upoważnione do jej reprezentacji. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej na adres jego kancelarii dnia 4 października 2016 r. (z.p.o. k. 40 akt). Z zachowaniem terminu (k. 44 akt) pełnomocnik skarżącej przedłożył do akt sprawy poświadczony przez siebie za zgodność z oryginałem dokument zatytułowany [...]. Dokument ów został przestawiony w języku angielskim wraz z jego tłumaczeniem na język polski przez przysięgłego tłumacza. Z dokumentu tego wynika, że "następująca osoba zostanie wybrana ponownie do organów spółki i będzie pełnić tę funkcję aż do momentu wyboru i uprawnienia następcy: [...]". Dokument podpisany został jako [...]. Wobec powyższego Sąd ponownie wezwał pełnomocnika skarżącej (k. 47 akt) do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałami przez przysięgłego tłumacza kopii dokumentów, z których wynikałby sposób reprezentacji skarżącej, zwłaszcza to, że [...] był upoważniony do jednoosobowej reprezentacji skarżącej. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej na adres jego kancelarii dnia 10 listopada 2016 r. (z.p.o. k. 50 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi to taka skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik przy pierwszej czynności obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. Przepis art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a stanowi zaś, że pełnomocnik osoby prawnej – a taką jest skarżąca (spółka typu Limited Liability Company ("LLC")), ma obowiązek przy pierwszej czynności w postępowaniu wykazać umocowanie do działania. Z powyższych uregulowań wynika, że w przypadku złożenia do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej pisma ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa - stosownie do art. 29 p.p.s.a. Sąd stoi na stanowisku, że brak któregokolwiek z owych dokumentów umożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie skutkuje jej odrzuceniem - w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - zostały określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z nim skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym - przewidzianym w art. 46 p.p.s.a. W szczególności w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Według zaś § 3 art. 46 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentowi przed sądem. Natomiast, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu to, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi skutkiem nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi powołany na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z 29 września 2016 r. sygn. akt II GZ 942/16 oraz z 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GZ 286/16). Jak wynika ze sprawy pełnomocnik skarżącej dwukrotnie, tj. 4 października 2016 r., a następnie 10 listopada 2016 r. został skutecznie wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniach tych Sąd domagał się przedłożenia do akt dokumentów rejestrowych skarżącej, z których wynikałby zarówno sposób jej reprezentacji, jaki i osoby upoważnione do tej reprezentacji. W odpowiedzi na pierwsze wezwanie pełnomocnik skarżącej wykazał, że [...], który podpisał w imieniu skarżącej pełnomocnictwo załączone do skargi, został wybrany ponownie do organów spółki, przy czym z dokumentu tego nie wynikał w żadnym razie sposób reprezentacji skarżącej zwłaszcza, że ów Pan mógł reprezentować skarżącą jednoosobowo. W konsekwencji Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej ponownie, dokładnie wskazując, że w dalszym ciągu nie dowiedziono, że [...] był upoważniony do jednoosobowej reprezentacji skarżącej. Wezwanie to pełnomocnik skarżącej odebrał osobiście dnia 10 listopada 2016 r. Wobec tego ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia ww. braku skargi był 17 listopada 2016 r. Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie do chwili obecnej nie został nadesłany żaden dokument, z którego wynikałby sposób reprezentacji skarżącej, w tym zwłaszcza jednoosobowe uprawnienie dla osoby, która udzieliła w imieniu skarżącej pełnomocnictwa załączonego do skargi. Sąd zauważa, że pełnomocnik skarżącej ostatecznie nie nadesłał także dokumentów rejestrowych skarżącej, o które był wzywany. Wobec powyższego rzeczona na wstępie skarga podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe ustalenia Sąd orzekł jak w postanowieniu, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.