VI SA/Wa 1950/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maciej Borychowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. [...] Sp. k. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej- B. [...] Sp. k. z siedzibą w G. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. [...] Sp. k. z siedzibą w G. (dalej: "Skarżąca", "Strona") pismem z 16 maja 2024 r., nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 6 maja 2024 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "Organ") z [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Skarżąca w treści skargi zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Ponadto wskazała, że zaskarżona decyzja nie została jej doręczona. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja została skierowana do [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. i doręczona na adres ul.[...], [...] w dniu 20 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 stycznia 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 1950/24 odrzucił wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Pismem z 22 lutego 2025 r. Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 czerwca 2025 r. sygn. akt II GZ 478/25 oddalił zażalenie Skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 stycznia 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 1950/24 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej również jako "p.p.s.a."). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W związku z powyższym, przy badaniu terminowości wniesienia skargi istotnego znaczenia nabiera kwestia doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia albo aktu. Od stwierdzenia, czy doszło do doręczenia zależy ocena skuteczności wniesienia skargi. Przywołany przepis art. 53 § 1 p.p.s.a. początek biegu terminu, a w konsekwencji prawo do wniesienia skargi, ściśle wiąże z faktem prawidłowego doręczenia skarżonego rozstrzygnięcia. Wniesienie skargi przed doręczeniem stronie rozstrzygnięcia podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie rodzi skutków prawnych (por.m.in. postanowienia NSA z dnia 27 marca 2019 r., sygn. akt I GSK 325/19; z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt II FSK 1601/18; z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt II OSK 2477/20). Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w ogóle nie weszła do obrotu prawnego, gdyż Skarżącej nie doręczono prawidłowo zaskarżonego rozstrzygnięcia. Powyższe znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy, gdzie jako adresata przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję wskazano [...] Sp. z o.o. w G., nie zaś Skarżącą - [...] Sp. z o.o. Sp. k. w G.. W sprawie nie budzi zaś wątpliwości kto był stroną postępowania. Z treści decyzji oraz przebiegu postępowania administracyjnego wynika, że to spółka komandytowa, a nie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, była jego stroną, to na nią w pierwszej instancji nałożono administracyjną karę pieniężną i to ona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd podziela stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z 29 grudnia 2020 r., sygn. akt I CZ 80/20 (publ. LEX nr 3100960), zgodnie z którym "spółka komandytowa i jej komplementariusz - spółka z o.o. to dwa odrębne podmioty prawa. Nie jest zatem możliwe przyjęcie, że czynności podejmowane w stosunku do komplementariusza odnoszą skutek względem spółki komandytowej." Z akt sprawy nie wynika także, aby komplementariusz składał wniosek do organu o kierowanie do niego korespondencji zamiast do spółki komandytowej. W konsekwencji, skoro decyzja organu, wskutek jej nieskutecznego doręczenia stronie skarżącej nie weszła do obrotu prawnego, nie było możliwe złożenie od nią skargi do sądu administracyjnego. Sąd podziela prezentowany w orzecznictwie pogląd, że przepisy o doręczeniach mają przede wszystkim charakter gwarancyjny. Służą one bowiem zagwarantowaniu prawa strony do rzetelnego i prawidłowego postępowania. Prawidłowość doręczeń jest jednym z kluczowych warunków przestrzegania praw strony (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt I FSK 822/19). Jedynie doręczenie zgodne z przepisami wywołuje skutki prawne i dopóki akt nie zostanie doręczony w sposób zgodny z przepisami o doręczeniach, dopóty nie wchodzi on do obrotu prawnego. Prawidłowe doręczenie decyzji lub postanowienia to zdarzenie mające istotne znaczenie prawne, rodzące określone skutki procesowe i materialne tak w stosunku do strony, jak i organu, który akt ten wydał, i dlatego doręczenie to musi być pewne, nie budzące wątpliwości, zgodne z przepisami prawa i wykluczające dowolność w jego stwierdzeniu czy jakąkolwiek uznaniowość (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2021 r., sygn. akt II FSK 2330/20). Skargi wniesione przed rozpoczęciem terminu do ich wniesienia są zaś, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, skargami przedwczesnymi i podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne (postanowienie NSA z dnia 19 maja 2022 r., sygn. akt I OSK 662/22), o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy