VI SA/Wa 1952/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie W składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S.p.A. z siedzibą w R., Włochy o przywrócenie terminu złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2012 r. oddalającego skargę R. S.p.A. z siedzibą w R., Włochy na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "[...]" o nr [...] postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej W dniu 29 czerwca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek pełnomocnika strony skarżącej R. S.p.A. z siedzibą we Włoszech o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2012 r. Do wniosku pełnomocnik dołączył skargę kasacyjną oraz dokumentację medyczną. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, ze termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie w dniu 16 maja 2012 r., natomiast w okresie od 15 do 18 maja 2012 r. pełnomocnik skarżącej pozostawał na zwolnieniu lekarskim, co uniemożliwiało mu sprawną aktywność zawodową. Jednocześnie pełnomocnik wyjaśnił, iż obsługę sekretariatu jej kancelarii sprawuje firma zewnętrzna, a system dozorowania terminów, wykonywania czynności warunkujących bieg postępowania w sprawach i wnoszenia opłat urzędowych działa bez zarzutu. Na skutek jednak niedyspozycji pełnomocnika spowodowanej rozwijającą się chorobą i reakcją organizmu na leki pełnomocnik nie zweryfikował we własnym zakresie terminów przypadających na okres jej zwolnienia lekarskiego, ani tez nie przekazał ww. firmie zewnętrznej informacji o zwolnieniu. Pełnomocnik uznał za moment ustąpienia przyczyny uchybienia terminu dzień 4 czerwca 2012 r., tj. dzień odbioru pisemnego wezwania z Kancelarii Patentowej D. Sp. j., co uświadomiło jej bezskuteczny upływ terminu do wniesienia skargi. Okres siedmiu dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upłynął zatem, zdaniem pełnomocnika, dnia 11 czerwca 2012 r., Od dnia 6 czerwca 2012 r. pełnomocnik pozostawała ponownie na zwolnieniu lekarskim, dlatego też dopiero po wstępnym okresie kuracji mogła zająć się niniejszą sprawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – t.j.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała we wskazanym terminie. Należy zaznaczyć, że w razie reprezentowania strony przez pełnomocnika, wszelkie skutki jego działania obciążają mocodawcę. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko wówczas, gdy wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Jeżeli przy dokonywaniu określonych czynności procesowych strona korzystała z profesjonalnego pełnomocnika, to przy tej ocenie również należy ocenić obiektywny miernik należytej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnego pełnomocnika procesowego dbającego o interesy mocodawcy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia, pełnomocnik strony skarżącej podał, że w okresie od 15 do 18 maja 2012 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Z treści zwolnienia wynika, że chory mógł chodzić, a więc nie był obłożnie chory. Sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu (por. postanowienie NSA z dnia 6 listopada 2007 r., sygn. akt II OZ 1070/07), bowiem nie wyklucza ono możliwości dokonywania czynności procesowej czy to osobiście, czy to poprzez wyręczenie się inną osobą (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 182/09). Przytoczyć również należy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2010 r. (sygn. akt II OZ 445/10) "Przy świadczeniu usług prawnych pełnomocnik może korzystać z pomocy osób trzecich, jednakże wymagania względem nich odnośnie działania z należytą starannością są takie same jak w stosunku do pełnomocnika. Ugruntowane jest bowiem w orzecznictwie stanowisko w zakresie obciążenia pełnomocników konsekwencjami zachowań ich pracowników czy innych osób, którym powierzają pełnienie określonych funkcji w kancelarii." Uznając nawet, że zwolnienie lekarskie za okres od 15 do 18 maja 2012 r. wyłącza winę strony (jej pełnomocnika) w uchybieniu terminowi złożenia skargi kasacyjnej, który upłynął 16 maja 2012 r., to należy podkreślić, że zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a siedmiodniowy termin upłynął 25 maja 2012 r. licząc od końca zwolnienia lekarskiego przedstawionego przez pełnomocnika. Bez związku dla sprawy, w ocenie Sądu jest zaświadczenie lekarskie z dnia 6 czerwca 2012 r., gdyż miało ono miejsce już po upływie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Zdaniem Sądu, niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw uzasadnia odmowę przywrócenia terminu, tym bardziej uzasadniona jest odmowa przywrócenia terminu, gdy niedostateczna staranność obciąża zawodowego pełnomocnika. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sprawy, uznając, że pełnomocnik skarżącej uchybił terminowi wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.