VI SA/Wa 1976/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant referent Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym oddala skargę w całości Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2015 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 4 pkt 22 lit. a, lit. h, lit. s, art. 92a, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.), lp. 5.1.1, lp.5.3.1, lp. 5.3.2, lp. 5.4.1, lp. 5.4.2, lp. 6.3.1, lp. 6.3.7, lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 6, art. 8, art. 10 ust. 5 lit. a Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z dnia 31 grudnia 1985 r. ze zm.), art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2012 r. poz. 1155 ze zm.), art. 34 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE. L Nr 60, str. 1), po rozpatrzeniu odwołania M. B., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2014 r. o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 10150 złotych. Zajmując stanowisko w sprawie organ odwoławczy wyjaśnił, że podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło: 1) nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu - za każdy dzień, 2) okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy- za każdą wykresówkę, 3) skrócenie dziennego czasu odpoczynku- o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, za każdą następną godzinę, 4) skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku- o czas do jednej godziny, za każdą następną rozpoczętą godzinę, 5) przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu- o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, za każda następną rozpoczętą godzinę, 6) nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, za tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu- za każdy dzień. Naruszenia ustalono podczas kontroli przedsiębiorstwa, przeprowadzonej w dniach od 7 kwietnia 2014 r. do 25 kwietnia 2014 r., a zostały one stwierdzone i utrwalone w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Przedsiębiorca w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli zatrudniał kierowców w liczbie średnio 2. Ustalono także, że przedsiębiorstwo posiada licencję nr. [...] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy wydaną przez Ministra Infrastruktury w dniu [...] stycznia 2010 r. GITD przytoczył treść art. 92a ust. 1, ust. 3 pkt 1, ust. 6 i art. 4 pkt 22 lit. a i h ustawy o transporcie drogowym. Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę GITD wskazał, że analiza zapisów wykresówki kierowcy A. S. z dni 16/17 października 2013 r. wykazała, że kierowca o godzinie 12:55 dnia 16 października 2013 r. rozpoczął 24 - godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9- godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 10 minut nieprzerwanego odpoczynku tj. od godziny 00:35 dnia 16 października 2013 r. do godziny 8:45 dnia 18 listopada 2013 r.. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 50 minut z wymaganego 9 godzinnego dziennego czasu odpoczynku. Z kolei analiza zapisów wykresówki kierowcy A. S. z dni 17/18 listopada 2013 r. wykazała, że kierowca o godzinie 11:00 dnia 17 listopada 2013 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 5 minut nieprzerwanego odpoczynku tj. od godziny 23:00 dnia 17 listopada 2013 r. do godziny 6:05 dnia 18 listopada 2013 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 55 minut z wymaganego 9 godzinnego dziennego czasu odpoczynku. Na wykresówce stwierdzono zapis przeprawa promowa i dołączono do niej podczas kontroli bilet. Jednak w świetle zapisów na wykresówce nie można zastosować odstąpienia określonego art. 9 Rozporządzenia WE 561/2006. Kierowca wykonał bowiem dwa podjazdy w okresie od godziny 20:40 dnia 17 listopada 2013 do 6:05 18 listopada 2013 r. Okres ten trwał 9 godzin i 5 minut, a żeby możliwe było zastosowanie odstępstwa określonego w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) 561/2006 okres odpoczynku przerwany nie więcej niż dwoma podjazdami o łącznej długości nie przekraczającej godziny musi wynosić minimalnie 11 godzin. Analiza zapisów wykresówki kierowcy A. S. z dni 18/19 listopada 2013 r. wykazała, że kierowca o godzinie 6:05 dnia 18 listopada 2013 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 10 minut nieprzerwanego odpoczynku tj. od godziny 7:00 do godziny 12:10 dnia 6 grudnia 2013 r.. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 godziny i 50 minut z wymaganego 9 godzinnego dziennego czasu odpoczynku. Na wykresówce stwierdzono zapis przeprawa promowa i dołączono do niej podczas kontroli bilet promowy. Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia WE 561/2006 jeżeli kierowca odbywa regularny okres odpoczynku na promie to może być on uznany za nieprzerwany, jeżeli odpoczynek ten był przerwany najwyżej 2 pojazdami, a kierowca podczas przeprawy promowej ma do dyspozycji koję, lub kuszetkę. Kierowca wykonał jednak w tym czasie 4 podjazdy, w związku z czym nie możliwe jest zastosowanie art. 9 ust. 1 rozporządzenia WE 561/20006. Analiza zapisów wykresówki kierowcy A. S. z dnia 5 grudnia 2013 r. wykazała, że kierowca o godzinie 00:00 dnia 6 grudnia 2013 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 4 godziny i 5 minut nieprzerwanego odpoczynku tj. od godziny 19:55 do godziny 00:00 dnia 6 grudnia 2013 r.. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 4 godziny i 55 minut z wymaganego 9 godzinnego dziennego czasu odpoczynku. Na wykresówce nie znaleziono zapisów pozwalających na zastosowanie art. 12 (WE) rozporządzenia 561/2006. Analiza zapisów wykresówki kierowcy M. B. z dni 10 i 11 grudnia 2013 r. wykazała, że kierowca o godzinie 11:10 dnia 10 grudnia 2013 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 15 minut skróconego dziennego czasu odpoczynku w okresie od godziny 00:30 do 8:45 dnia 11 grudnia 2013 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 45 minut z wymaganego 9 godzinnego dziennego czasu odpoczynku. Na wykresówce został stwierdzony zapis "przeprawa promowa". Podczas kontroli przedstawiono bilet promowy. Zapis danych zawarty na wykresówce wskazuje, że wliczając w ten czas podjazdy czas odpoczynku kierowcy wyniósł 10 godzin i 15 minut, a żeby możliwe było zastosowanie odstępstwa określonego w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) 561/2006 okres odpoczynku przerwany nie więcej niż dwoma podjazdami o łącznej długości nie przekraczającej godziny musi wynosić minimalnie 11 godzin. W ocenie organu zasadnym było utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 2 100 złotych za stwierdzone naruszenia lp. 5.3.1 lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Odnośnie naruszenia polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Stosownie do art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie: 1. zapisów na wykresówkach, 2. wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, 3. plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego, 4. innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności, 5. rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4. Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca udostępnia kierowcy na jego wniosek i przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego. Zgodnie z art. 10 ust. 5 lit. a rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85: i) zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego; ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa. Konsekwencją powyższego jest lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień karą pieniężną w wysokości 500 złotych. Analiza dokumentów okazanych w czasie kontroli, protokołu kontroli, zapisu kilometrów na wykresówkach i zgromadzonych w aktach oświadczeń przedsiębiorcy wykazała, że przedsiębiorca nie okazał wykresówek kierowcy M. B. dokumentującej przejechaną drogą pomiędzy zapisem wykresówek pomiędzy 26 a 27 listopada 2013 r., a także wykresówki za dzień 4/5 grudnia 2013 r. Strona została wezwana do okazania za te dni dwóch wykresówek i w złożonych wyjaśnieniach stwierdziła, że uległy one zagubieniu. Zdaniem organu zasadnym było utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 1000 złotych za stwierdzone naruszenia określone lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu tygodniowego czasu odpoczynku o czas do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę GITD wskazał, że analiza zapisów wykresówek kierowcy M. B. wykazała, iż kierowca o godzinie 7:55 dnia 25 listopada 2014 r. zakończył skrócony odpoczynek tygodniowy trwający co najmniej 24 godziny. Licząc następne sześć okresów 24-godzinnych od zakończenia odpoczynku tygodniowego następny odpoczynek tygodniowy powinien rozpocząć się najpóźniej o godzinie 7:55 dnia 1 grudnia 2013 r. i powinien wynosić co najmniej 45 godzin. W tym okresie stwierdzono, że najdłuższy okres odpoczynku zawarł się pomiędzy godziną 20.50 28 listopada 2013 r. do godziny 7:05 dnia 30 listopada 2013 r. i trwał 34 godzin i 15 minut co oznacza, że skrócono minimalny tygodniowy okres odpoczynku o 10 godzin i 45 minut. Analiza zapisów wykresówek kierowcy A. S. wykazała, iż kierowca o godzinie 7:40 8 grudnia 2014 r. zakończył skrócony odpoczynek tygodniowy trwający co najmniej 24 godziny. Licząc następne sześć okresów 24- godzinnych od zakończenia odpoczynku tygodniowego następny odpoczynek tygodniowy powinien rozpocząć się najpóźniej o godzinie 7:40 dnia 14 grudnia 2013 r. i powinien wynosić co najmniej 45 godzin. W tym okresie stwierdzono, że najdłuższy okres odpoczynku zawarł się pomiędzy godziną 2.25 dnia 14 grudnia, a godziną 10:00 15 grudnia 2013 r. i trwał 31 godzin i 35 minut. Oznacza to, że kierowca skrócił tygodniowy okres odpoczynku o 13 godzin i 25 minut. Nadto kierowca ten o godzinie 16:40 15 października 2013 r. zakończył skrócony odpoczynek tygodniowy trwający co najmniej 24 godziny. Licząc następne sześć okresów 24- godzinnych od zakończenia odpoczynku tygodniowego następny odpoczynek tygodniowy wynosić co najmniej 45 godzin. W tym okresie stwierdzono, że najdłuższy okres zawarł się pomiędzy godziną 20:10 dnia 19 października 2013 r a godziną 8:30 dnia 21 października 2013 r. i trwał 36 godzin i 20 minut. Oznacza to, że kierowca skrócił tygodniowy okres odpoczynku o 8 godzin i 40 minut. Za stwierdzone naruszenia, określone lp. 5.4.1 i lp. 5.4.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, zasadnie więc została nałożona kara pieniężna w wysokości 3250 złotych. Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę organ wyjaśnił, że analiza zapisów z wykresówki kierowcy M. B. z dnia 1 grudnia 2013 r. wykazała, iż kierowca o godzinie 5:00 dnia 1 grudnia 2013 r. rozpoczął dzienny okres prowadzenia pojazdu, który zakończył się w dniu tego samego dnia o godzinie 17:00. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 9 godzin i 40 minut. W tygodniowym okresie rozliczeniowym kierowca dwukrotnie prowadził pojazd przez 10 godzin, a maksymalny czas prowadzenia pojazdu nie powinien przekroczyć 9 godzin. Kierowca przekroczył więc dzienny okres prowadzenia pojazdu o 40 minut. W związku z powyższym została nałożona kara w wysokości 100 złotych za naruszenie określone lp. 5.1.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Odnośnie naruszenia polegającego na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy - za każdą wykresówkę, organ wskazał, że analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym zapisów wykresówek, zaświadczeń o działalności wykazała udostępnienie podczas kontroli niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy M. B. za dni 17, 18 października 2013 r., 25, 26, 30 listopada 2013 r. i 1 grudnia 2013 r. Na wykresówce z dnia 17 października 2013 r. od godziny 20:40 do godziny 24:00 nie znajduje się żaden zapis określający aktywność kierowcy. Na wykresówce z dnia 18 października 2013 r. od godziny 00:00 do godziny 12:40 brak jest na wykresówce jakichkolwiek zapisów dokumentujących aktywność kierowcy w tym okresie. Na wykresówce z dnia 25 listopada 2013 r. od godziny 9:55 do godziny 24:00 brak jest jakichkolwiek zapisów dokumentujących aktywność kierowcy. Na wykresówce z dnia 26 listopada 2013 r. od godziny 00:00 do godziny 8:00 brak jest jakichkolwiek zapisów dokumentujących aktywność kierowcy. Na wykresówce z dnia 30 listopada 2013 r. od godziny 14:40 do godziny 24:00 nie znajduje się żaden zapis dokumentujący aktywność kierowcy. Na wykresówce z dnia 1 grudnia 2013 r. od godziny 00:00 do godziny 5:00 na wykresówce z dnia 1 grudnia 2013 r. brak jest jakichkolwiek zapisów dokumentujących aktywność kierowcy. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym zapisów wykresówek, zaświadczeń o działalności wykazała udostępnienie podczas kontroli niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy D. S. za dzień 23 listopada 2013 r. od godziny 16:30 do 24:00. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym zapisów wykresówek, zaświadczeń o działalności wykazała udostępnienie podczas kontroli niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy A. S. za dzień 10 października 2013 r. od godziny 14:35 do 24:00. GITD uznał więc za zasadne utrzymanie kary pieniężnej za naruszenia określone lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym w wysokości 2400 złotych. Odnośnie naruszenia polegającego na nieuzasadnionym użyciu kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu, tj. Ip. 6.3.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, organ wyjaśnił, ze kierowca A. S. użył bezzasadnie dwóch wykresówek w dniach 3 października 2013 r. Pierwszą wykresówkę kierujący włożył do tachografu o godz. 9:00, a wyjął wykresówkę o godz. 11:00. Tego samego dnia o godzinie 15 włożył drugą wykresówkę. Ponieważ na obu wykresówkach znajdował się ten sam typ zatwierdzenia, na drugiej wykresówce można było kontynuować zapis, a pomiędzy użyciem pierwszej i drugiej wykresówki nie minęło 9 godzin ich dwukrotne użycie w tym samym 24-godzinnym okresie rozliczeniowym było nieuzasadnione. Ten sam kierowca użył także bezzasadnie dwóch wykresówek w tym samym 24-godzinnym okresie w dniach: 15 i 16 października 2013 r., 11 i 12 listopada 2013 r., 18 i 19 listopada 2013 r. GITD uznał więc za zasadne nałożenie kary 1000 złotych za naruszenia określone lp. 6.3.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Organ odnosząc się do naruszenia popełnionego przez kierowcę D. S., do którego doszło wskutek złego stanu zdrowia przedsiębiorcy, wskazał, że do odwołania załączono kserokopię zaświadczenia lekarskiego M. B., która rzeczywiście świadczy o występowaniu dolegliwości zdrowotnych , jednak nie została przedstawiona dokumentacja dotycząca ładunku, która świadczyłaby o konieczności kontynuowania prowadzenia pojazdu oraz brak jest oświadczenia kierowcy D. S., które świadczyłoby o przejęciu przez niego pojazdu i wprowadzenia przez niego w błąd przedsiębiorcy. Nie wskazano ponadto w jakim miejscu zatrzymano pojazd, co pozwoliłoby ocenić istnienie ewentualnego zagrożenia dla ładunku. Tym samym nie zostały udowodnione okoliczności określone w art. 92c ustawy o transporcie drogowym, które zwalniałyby przedsiębiorcę z odpowiedzialności za powyższe naruszenie. Organ podkreślił, że na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek prawidłowej organizacji czasu pracy kierowcy i wobec tego na przedsiębiorcy spoczywa również obowiązek kontroli kierowcy. Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia 561/2006 to właśnie przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców w taki sposób aby kierowcy ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia 3821/85 oraz przepisów rozdziału II rozporządzenia 561/2006 r. Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów rozporządzenia 3821/85 oraz przepisów rozdziału II rozporządzenia 561/2006 r. Zgodnie z art. 10 ust. 3, rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów których dopuszcza się nie tylko sam przedsiębiorca ale także kierowcy tego przedsiębiorstwa. Organ wskazał również, że wysokość nakładanych na stronę kar pieniężnych za dane naruszenie, jest ściśle określona w załączniku do ustawy o transporcie drogowym. Organy nie mają możliwości dowolnego kształtowania wysokości nakładanych kar pieniężnych, bowiem kary te są w sposób ścisły określone. W konsekwencji stwierdzenie naruszenia zawsze skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w odpowiedniej wysokości. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, M. B. zaskarżył powyższą decyzję w zakresie obejmującym utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w części dotyczącej: 1) ukarania kwotą 2100 złotych za naruszenia polegające na skróceniu dziennego odpoczynku o czas powyżej 15 min. do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę. Odnośnie tego naruszenia skarżący wskazał, że do zdarzeń tych tego doszło podczas przeprawy promowej. Wyjaśnił, że każdorazowo sposób i kolejność załadunku pojazdów na prom uzależniony jest od ilości i rodzaju podjeżdżających do promu pojazdów oraz od ich masy. Załadunkiem pojazdów na prom kieruje obsługa promu w celu prawidłowego i bezpiecznego dla pasażerów i pojazdów załadowania pojazdów na prom, a kierowca pojazdu musi bezwzględnie dostosować się do tych poleceń m.in. do polecenia oczekiwania na wjazd lub wykonania kilkakrotnych podjazdów lub cofań pojazdem stojącym w kolejce. Zdaniem skarżącego w takich okolicznościach, mimo wskazanego wyżej odstępstwa od przepisów, organ winien zastosować art. 12 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006, albo art. 92b ust. 1 pkt 1 albo art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Ponadto organ nie powinien prowadzić postępowania kontrolnego dotyczącego dziennego czasu odpoczynku kierowcy A. S. w okresie od godz. 11:00 17.12. 2013 r. do godz. 11 18.11.2013 r. gdyż stanowi to naruszenie art. 19 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006, który zabrania prowadzenia więcej niż jednego postępowania w sprawie tego samego naruszenia przepisów. Ten sam okres rozliczeniowy czasu pracy w/w kierowcy był już przedmiotem postępowania kontrolnego prowadzonego przez WITD w [...] i nie zostały stwierdzone naruszenia przepisów. Skarżący wskazał także, że skrócenie przez tego kierowcę wymaganego 9 godzinnego dziennego czasu odpoczynku w okresie doby 06.12.2013 r. wynosiło 2 godz. i 27 min., a nie 4 godz. 55 min., zatem skarżący winien zostać ukarany kwotą 500 złotych zamiast 900 złotych. 2) ukarania kwotą 3250 zł za naruszenia polegające na skróceniu tygodniowego czasu odpoczynku o czas do jednej godziny oraz za każdą następną godzinę. Zdaniem skarżącego błędne jest stanowisko GITD, iż w momencie przeprowadzenia kontroli u skarżącego, tygodniowy czas odpoczynku kierowcy M. B. w okresie 7:55 25.11.2013 r. do 7:55 01.12.2013 r., trwał 34 godz. i 15 min. pomiędzy godz. 20:50 28.11. 2013, a godz. 7:05 30.11. 2013 r. i był skróconym odpoczynkiem. Już pierwotnie (w momencie jego wykorzystania) ten skrócony tygodniowy odpoczynek trwał dłużej, bo wynosił 42 godz. i 57 min i został wykonany w okresie od godz. 12:59 23.11.2013 r. do godz. 07:56 25.11.2013 r. Następnie ten skrócony tyg. odpoczynek skompensowany został równoważnym odpoczynkiem w wymiarze 2 godz. i 3 min. (czyli łącznie trwał 45 godz.) wykorzystanym przez kierowcę w dniu 02.12.2013 r. od godz. 02:04 do godz. 04:07 łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin, co zmieniło jego kwalifikację ze "skróconego tygodniowego odpoczynku" na "regularny tygodniowy odpoczynek". Takie rozliczenie tygodniowego odpoczynku i zmiana jego kwalifikacji ze "skróconego tygodniowego odpoczynku" na "regularny tygodniowy odpoczynek" ma oparcie w art. 8 ust 1 , ust. 6 i ust. 7 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006, co również znalazło odzwierciedlenie na wydrukach graficznych z programu komputerowego [...] tygodniowego rozliczenia czasu pracy i tygodniowego odpoczynku kierowcy M. B. za okres od godz. 00:00 18.11.2013 r. do godz. 24:00 08.12.2013 r. złożonych przez skarżącego w toku postępowania prowadzonego przez WMITD. W takich okolicznościach, w momencie przeprowadzenia kontroli u skarżącego przez WMITD, tygodniowy odpoczynek kierowcy M. B. za okres 7:55 25.11.2013 r. do 7:55 01.12.2013 r był już regularnym tygodniowym odpoczynkiem, wskutek czego nie doszło do naruszenia przepisów. Na tej samej zasadzie, tygodniowy czas odpoczynku tego kierowcy w okresie od godz. 7:40 08.12.2013 r. do godz. 7:40 14.12.2013 r., który trwał 31 godz. i 35 min. pomiędzy godz. 2:25 14.12.2013, a godz. 10:00 15.12.2013 r. został skompensowany równoważnym odpoczynkiem w wymiarze 13 godz. i 25 min. (czyli łącznie trwał 45 godz.) wykorzystanym przez kierowcę w dniu 17.12.2013 r. od godz. 01:58 do godz. 15:22 łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin, co zmieniło jego kwalifikację ze "skróconego tygodniowego odpoczynku" na "regularny tygodniowy odpoczynek" wskutek czego nie doszło do naruszenia przepisów. Również tygodniowy czas odpoczynku kierowcy A. S. w okresie od godz. 16:45 15.10.2013 r. do godz. 16:45 21.10.2013 r., trwał 36 godz. i 20 min. pomiędzy godz. 20:10 19.10.2013, a godz. 8:30 21.10.2013 r., który był skróconym odpoczynkiem, został następnie skompensowany równoważnym odpoczynkiem w wymiarze 8 godz. 37 min. wykorzystanym przez kierowcę w dniu 26.10.2013 r. od godz. 00:26 do godz. 09:03 łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin, co zmieniło jego kwalifikację ze "skróconego tygodniowego odpoczynku" na "regularny tygodniowy odpoczynek". W tych okolicznościach tygodniowy odpoczynek kierowcy A. S. za okres 16:45 15.10.2013 r. do godz. 16:45 21.10.2013 r. był już regularnym tygodniowym odpoczynkiem, wskutek czego, zdaniem skarżącego nie doszło do naruszenia przepisów. 3) ukarania kwotą 2100 zł za naruszenia polegające na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawierała wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy. Zdaniem skarżącego niezasadne było nałożenie kary pieniężnej za naruszenie polegające na okazaniu podczas kontroli wykresówek, które nie zawierały wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy M. B., z dni: 17.10.2013, 18.10.2013, 25.11.2013, 26.11.2013, 30.11.2013, 01.12.2013, bowiem organowi zostały przedstawione zaświadczenia o nieprowadzenie pojazdu przez kierowcę z powodu udzielenia mu urlopu w tych okresach co wypełnia dyspozycję odpowiednich przepisów dotyczących urządzeń rejestrujących. 4) ukarania kwotą 1000 zł za naruszenia polegające na nieuzasadnionym użyciu kliku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu. Skarżący wyjaśnił, że użycie przez kierowcę A. S. kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu stanowi naruszenie przepisów, lecz w jego ocenie naruszenie to nie podlega karze. Do stwierdzonych naruszeń doszło, gdy kierowca wykonywał przewóz rzeczy na terytorium [...] i musiał realizować zalecenia i praktykę stosowaną przez [...] Służby Kontroli Drogowej. Służby te nakazują i egzekwują od kierowcy, by każdorazowo pauza kierowcy była realizowana na tej samej wykresówce, a następnie, po odbyciu pauzy dobowej, wykresówka musi zostać ponownie włożona do tachografu, aż do godziny 00:00. Dopiero po tej godzinie dopuszczalna jest wymiana wykresówki. Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji w zaskarżonej części, a także uchylenie w tej części decyzji wydanej w I instancji. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: - Rozporządzenia (WE) nr 561/2006), w szczególności: 8 ust 1, ust. 6 i ust. 7; art. 9 ust. 1; art. 12; art. 19 ust. 1; - Ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, w szczególności: art. 92a ust. 1, art. 92b ust. 1 pkt 1, art. 92c ust. 1 pkt 1; - Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 ); - Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców; - przepisów kpa , a w szczególności art 80 kpa. Główny Inspektor Transportu Drogowego podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Na wstępie należy zauważyć, że przepis art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. stanowi, że przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców, o których mowa w ust. 1 w taki sposób, aby kierowcy ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. Jak stanowi z kolei przepis art. 10 ust. 3 cyt. rozporządzenia, przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa, nawet jeśli naruszenie takie miało miejsce na terytorium innego Państwa Członkowskiego lub w państwie trzecim. Zdaniem Sądu, z powyższych regulacji prawnych wynika więc jednoznacznie, że przepis art. 10 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 statuuje odpowiedzialność przedsiębiorców wykonujących przewozy drogowe za naruszenia przepisów tego rozporządzenia, popełniane przez kierowców, którzy wykonują przejazdy na rzecz tych przedsiębiorców. Ponadto przepisy te mają charakter prewencyjny, bowiem wprowadzają obowiązek stosowania takich systemów organizacyjnych przez przedsiębiorców, aby zminimalizować lub przeciwdziałać naruszaniu norm dotyczących okresów prowadzenia, obowiązkowych przerw i odpoczynków, określonych rozporządzeniem (WE) nr 561/2006. Przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów, których dopuszczają się wykonujący przewozy kierowcy (tak m.in. /w:/ wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2196/08, LEX nr 526394; por. także: R. Strachowska, Komentarz do rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego, LEX/el. 2011 i cyt. tam wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 92/10, LEX nr 644015). W związku z powyższym, po stronie przedsiębiorcy leży obowiązek zawarcia takich umów i obmyślenia takich rozwiązań, które mogą dyscyplinować osoby wykonujące na jego rzecz usługi kierowania pojazdem (por. m.in. /w:/ wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 2167/09, LEX nr 738057). Podstawą prawną powstania odpowiedzialności przedsiębiorcy wykonującego przewozy drogowe (przewoźnika drogowego wykonującego transport drogowy lub przedsiębiorcy wykonującego przewozy drogowe na potrzeby własne) w prawie Unii Europejskiej jest art. 10 ust. 3 cyt. rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny i nie jest uzależniona od winy przedsiębiorcy. Przedsiębiorca odpowiada bowiem co do zasady, za każde naruszenie przepisów powołanego wyżej rozporządzenia (WE) nr 561/2006, popełnione przez kierowców zatrudnionych przez niego lub pozostających w jego dyspozycji. Zgodnie z art. 92a ust. 1 u.t.d. podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 do 10.000 złotych za każde naruszenie. Suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć 15.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli (art. 92a ust. 3 pkt 1); Stosownie do art. 92a ust. 6 u.t.d., wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. Zgodnie z art. 8 ust. 1 - 5 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Konsekwencją tej regulacji jest treść lp. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym która sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku: o czas powyżej 15 minut do jednej godziny karą pieniężną w wysokości 100 złotych, a za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości 200 złotych. Mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy zasadnie nałożono na skarżącego karę pieniężną w wysokości 2100 złotych za stwierdzone naruszenia lp. 5.3.1 lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym (skrócenie dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę). Stosownie do art. 4 lit. h) i i) rozporządzenia (WE) 561/2006 "tygodniowy okres odpoczynku" oznacza tygodniowy okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny tygodniowy okres odpoczynku" lub "skrócony tygodniowy okres odpoczynku", "regularny tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający co najmniej 45 godzin; "skrócony tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający krócej niż 45 godziny, który można, na warunkach ustalonych w art. 8 ust. 6, skrócić do nie mniej niż 24 kolejnych godzin; "tydzień" oznacza okres od godz. 00.00 w poniedziałek do godz. 24.00 w niedzielę. Zgodnie z art. 8 ust. 1 i 6-9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej: - dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub - jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin. Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy i pojazd znajduje się na postoju. Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie obu. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym która sankcjonuje skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku: - o czas do jednej godziny karą pieniężną w wysokości 50 złotych, - za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości 100 złotych. Mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy w ocenie Sądu zasadnym było nałożenie na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 3250 złotych za stwierdzone naruszenia określone lp. 5.4.1 i lp. 5.4.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym (skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku o czas do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę). Z kolei odnosząc się do kwestionowanych przez skarżącego stwierdzonych naruszeń polegających na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy -za każdą wykresówkę, należy wskazać, że w toku postępowania zmienił się stan prawny. W dniu wydania rozstrzygnięcia obowiązywały regulacje Rozporządzenia (WE) 3821/85, natomiast od 1 marca 2014 r. wszedł w życie art. 34 Rozporządzenia UE 165/2014. W związku z powyższym art. 15 Rozporządzenia 3821/85 został zastąpiony art. 34 Rozporządzenia 165/2014. Zgodnie z art. 34 ust. Rozporządzenia 165/2014 kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy (ust. 2 art. 34). Zgodnie z art. 34 ust. 3 Rozporządzenia UE 165/2014, jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv): a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub b) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu. Zgodnie z art. 34 ust. 4 Rozporządzenia UE 165/2014, jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. Zgodnie z art. 34 ust. 5 Rozporządzenia UE 165/2014 kierowcy: a) zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu, b) obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów: (i) czas prowadzenia pojazdu", (ii) inna praca, (iii) okresy gotowości, (iv) przerwy lub odpoczynek. Konsekwencją powyższego jest lp. 6.3.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy - za każdą wykresówkę, karą pieniężną w wysokości 300 złotych. W niniejszej sprawie analiza wykresówek kierowcy M. B. z dni 17.10.2013 r., 18.10.2013 r., 18.10.2013 r., 25.11.2013 r., 26.11.2013 r., 30.11.2013 r., 1.12.2013 r. oraz analiza wykresówki kierowcy A. S. z dnia 10.10.2013 r. potwierdza naruszenia, które organ szczegółowo opisał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do kwestionowanego przez skarżącego naruszenia polegającego na nieuzasadnionym użyciu kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu, tj. Ip. 6.3.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym należy wyjaśnić, że stosownie do art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują. Nie wyjmuje się wykresówki lub karty kierowcy z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać urządzeń zainstalowanych w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 3 tiret drugie lit. b), c) i d): a) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem I, wprowadza się na wykresówkę, ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc karty; lub b) jeśli pojazd wyposażony jest w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB, wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do ręcznego wprowadzania danych, w jakie wyposażone jest urządzenie rejestrujące. Jeśli pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące zgodnie z załącznikiem IB jedzie więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci upewniają się, że ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie otwory tachografu. Kierowcy uzupełniają odpowiednio wykresówki, jeżeli w pojeździe znajduje się więcej niż jeden kierowca, w taki sposób, aby informacje, określone w załączniku I rozdział II pkt 1-3, były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. Ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że kierowca A. S. bezzasadnie użył dwóch wykresówek w dniach: 3 października 2013 r., 15/16 października 2013 r., 11 listopada 2013 r., 18/19 listopada 2013 r. i 27/28 listopada 2013 r., co skutkowało nałożeniem kary pieniężnej w wysokości 1000 złotych za naruszenia określone lp. 6.3.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Reasumując w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania przepisu art. 92b ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym, który stanowi, że nie nakłada się kary pieniężnej na naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Brak jest także podstaw do zastosowania przepisu art. 92 c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Do przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego należy bowiem zapewnienie takiej organizacji pracy kierowców, aby nie dochodziło do naruszeń. Błędna jest interpretacja, że w każdym przypadku, gdy naruszenia dopuszcza się kierowca, odpowiedzialność przedsiębiorcy będzie wyłączona na podstawie przesłanki "braku wpływu" lub "okoliczności, której nie można było przewidzieć", gdyż przepisy o odpowiedzialności podmiotu wykonującego przewóz byłyby wówczas w ogóle niestosowane. Przepisy wyłączające odpowiedzialność stanowią regulację wyjątkową, mającą zastosowanie w sytuacjach nadzwyczajnych, w których doświadczony i profesjonalny podmiot wykonujący przewóz drogowy, przy zachowaniu najwyższej staranności i przezorności, nie był w stanie przewidzieć. Sąd nie znalazł podstaw, aby zakwestionować czynności organów administracji publicznej podejmowanych w toku niniejszej sprawy, a zmierzających do jej wyjaśnienia. W szczególności Sąd uznał, że zostały wyczerpująco zbadane wszelkie istotne w sprawie okoliczności, które poprzedzono przeprowadzeniem stosownych dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 kpa). W ocenie Sądu, utrwalone w protokole kontroli okoliczności oraz zebrana w sprawie dokumentacja stanowią wystarczający materiał dowodowy dla wykazania naruszeń, o których mowa w treści spornych decyzji. Sąd uznał, że poczynione przez organ administracji ustalenia, w zakresie stwierdzonych podstaw do nałożenia wspomnianych kar pieniężnych za poszczególne naruszenia wynikają z prawidłowo zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez organ ocena tego materiału, w kontekście zastosowanych przepisów prawa materialnego, nie budzi jakichkolwiek zastrzeżeń. Organ oparł swoje rozstrzygnięcia na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Stanowisko wyrażone w obu spornych decyzjach organ uzasadnił w sposób prawidłowy, przestrzegając zasad określonych szczegółowo przez ustawodawcę w przepisie art. 107 § 3 kpa. W takim stanie rzeczy, wydane w sprawie decyzje należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione. Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy i skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.