VI SA/Wa 2093/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2011 r. sprawy ze skargi Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wpisu na listę adwokatów oddala skargę Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania M. N. z dnia [...] czerwca 2010 r. od uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] utrzymującej w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] o odmowie wpisu wnioskodawczym na listę adwokatów Izby Adwokackiej w [...]: 1. uchylił uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] oraz utrzymaną przez nią w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] o odmowie wpisu M. N. na listę adwokatów Okręgowej Izby Adwokackiej w [...] ; 2. wpisał M. N. na listę adwokatów Okręgowej Izby Adwokackiej w [...]. Do wydania niniejszej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: M. N. w dniu [...] czerwca 1995 r. ukończyła wyższe studia prawnicze na U. w [...]. W okresie od 1995 r. do 1997 r. odbyła pozaetatową aplikację prokuratorską, natomiast w dniach: 9 — 17 października 1997 r. złożyła egzamin prokuratorski. W dniu [...] września 2005 r. M. N. wystąpiła do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z wnioskiem o wpis na listę adwokatów na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 z późn. zm.) w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia [...] lutego 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze, ustawy o radcach prawnych oraz ustawy - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2009 r., Nr 37, poz. 286). Uchwałą z dnia [...] grudnia 2005 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] rozpoznała niniejszy wniosek negatywnie uznając, że wnioskodawczyni nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu adwokata. Następnie M. N. odwołała się od powyższej uchwały do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej, które chwałą z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę. Od powyższej uchwały M. N. odwołała się do Ministra Sprawiedliwości. Organ ten postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania. Następnie M. N. wniosła skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd wyrokiem z dnia 28 listopada 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 961/06 oddalił skargę. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej M. N. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 czerwca 2007 r., sygn. akt II GSK 55/07 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. W uzasadnieniu wyroku NSA min. stwierdził, iż przepis art. 65 pkt 1 Prawa o adwokaturze nie daje żadnych podstaw do sprawdzenia znajomości prawa przez osobę ubiegającą się o wpis na listę adwokatów. Sąd pierwszej instancji wyrokiem z dnia 26 października 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1516/07 po ponownym rozpoznaniu sprawy uchylił uchwałę z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej oraz poprzedzającą ją uchwałę z dnia [...] grudnia 2005 r. Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. W motywach rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podniósł, że ustawodawca w sformułowaniu art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa o adwokaturze w brzmieniu sprzed wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt K 6/06 zaniechał wprowadzenia wymogu wykazania się odpowiednią praktyką w zawodzie prawniczym osób, które zdały egzamin sędziowski, prokuratorski, radcowski lub notarialny. Mając na uwadze rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Okręgowa Rada Adwokacka w [...] uchwałą z dnia [...] marca 2008 r. po ponownym rozpatrzeniu sprawy odmówiła M. N. wpisu na listę adwokatów uznając, że wymieniona nie legitymuje się odpowiednią praktyką w zawodzie prawniczym. W dniu [...] kwietnia 2008 r. M. N. odwołała się od powyższej uchwały do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej uchwałą z dnia [...] maja 2008 r., nr [...]. utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę. Następnie skarżąca złożyła odwołanie do Ministra Sprawiedliwości. Organ ten decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] utrzymał w mocy uchwały organów wpisowych stwierdzając, że zakres świadczonych przez M. N. usług prawnych po zdanym egzaminie prokuratorskim jest niewystarczający, aby uznać, iż daje ona rękojmię należytego wykonywania zawodu adwokata. Od wymienionej decyzji M. N. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd ten wyrokiem z dnia 4 marca 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2230/08 uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Sprawiedliwości oraz poprzedzające ją uchwały organów wpisowych. Mając na uwadze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchwałą z dnia [...] sierpnia 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy kolejny raz odmówiła wpisania M. N. na listę adwokatów. M. N. po raz kolejny złożyła odwołanie do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej. Organ ten uchwałą z dnia [...] października 2009 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie M. N. odwołała się od wskazanej uchwały do Ministra Sprawiedliwości, zarzucając organowi samorządu adwokackiego naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 65, art. 66 ust. 1 pkt 2 oraz art. 68 Prawa o adwokaturze. Ponadto wniosła o uchylenie zaskarżonej uchwały i dokonanie wpisu na listę adwokatów Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. W wyniku rozpoznania odwołania, Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] uchylił uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w Warszawie z dnia [...] października 2009 r., nr [...] oraz utrzymaną przez nią w mocy uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] o odmowie wpisu M. N. na listę adwokatów Okręgowej Izby Adwokackiej w [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Okręgowej Radzie Adwokackiej w [...]. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Okręgowa Rada Adwokacka w [...] uchwałą z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] ponownie odmówiła M. N. wpisu na listę adwokatów tej Izby. Od powyższej uchwały zostało złożone odwołanie do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej. Wymieniona wniosła o uchylenie zaskarżonej uchwały i wpisania jej na listę adwokatów Izby Adwokackiej w [...]. Uchwałą z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej utrzymało w mocy uchwałę z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] o odmowie wpisu wnioskodawczyni na listę adwokatów Izby Adwokackiej w [...]. Następnie M. N. od wymienionej uchwały odwołała się do Ministra Sprawiedliwości. Zarzuciła uchwale Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności: art. 65 pkt 1-4, art. 66 ust. 1 pkt 2 i art. 68 ust. 2-5 Prawa o adwokaturze w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy — Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2005 r., Nr 163, poz. 1361 z późn. zm.). Wniosła o uchylenie uchwał Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] oraz Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej i wpisanie jej na listę adwokatów Izby Adwokackiej w [...]. W wyniku rozpoznania odwołania Minister Sprawiedliwości uznał, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Organ ten nie podzielił stanowiska Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej wyrażonego w uchwale z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], że do sprawy dotyczącej wpisu M. N. nie mogą mieć zastosowania przesłanki wynikające z art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa o adwokaturze w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy — Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw. Zdaniem Ministra Sprawiedliwości, przepis art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, iż ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Minister Sprawiedliwości stwierdził, biorąc pod uwagę treść wyroku z dnia 4 marca 2009 r. o sygn. akt VI SA/WA 2230/08 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że dokonując oceny zasadności wniosku w świetle przepisów obowiązujących przed dniem 25 marca 2009 r. organy wpisowe przy badaniu rękojmi nie mogły w jej ramach uwzględniać posiadanej przez kandydata praktyki zawodowej i rozważać czy pozwala ona na właściwe wykonywanie zawodu adwokata. Organ uznał, że zgodnie z wiążącą oceną prawną zawartą w uzasadnieniu wymienionego wyroku, przy rozpoznaniu wniosku organy wpisowe mogły badać jedynie czy dotychczasowe zachowanie M. N. odpowiada normom moralnym i etycznym, gwarantującym prawidłowe wykonywanie zawodu adwokata. Regulacja obowiązująca w dacie złożenia wniosku przez M. N. nie wymagała bowiem od osób, które zdały egzamin sędziowski, prokuratorski, radcowski lub notarialny wykazania się odpowiednią praktyką w zawodzie prawniczym. Minister Sprawiedliwości podkreślił, że w omawianym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesądził, że sytuacja prawna M. N., która złożyła wniosek o wpis przed datą wejścia w życie cytowanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego powinna być oceniana wedle stanu prawnego obowiązującego w chwili złożenia wniosku, a więc w dniu [...] września 2005 r. W tym czasie miały zastosowanie przesłanki wynikające z art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa o adwokaturze w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy — Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw. Przepis ten stanowił, że wymogu odbycia aplikacji adwokackiej i złożenia egzaminu adwokackiego nic stosuje się do osób, które zdały egzamin sędziowski, prokuratorski, radcowski lub notarialny. Z powyższych względów Minister Sprawiedliwości nie podzielił również poglądu Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] wyrażonego w uchwale z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], że do sprawy dotyczącej wpisu M. N. mają zastosowanie przepisy wprowadzone ustawą z dnia [...] lutego 2009 r. o zmianie ustawy — Prawo o adwokaturze, ustawy o radcach prawnych oraz ustawy — Prawo o notariacie (Dz. U. z 2009 r., Nr 37, poz. 286). Wobec powyższego Minister Sprawiedliwości oceniając sytuacje prawną M. N. wskazał na jej dotychczasowy przebieg edukacji prawniczej i zawodowej. W tym stanie rzeczy organ uznał, że M. N. daje gwarancje prawidłowego wykonywania zawodu adwokata. Wobec powyższego spełnia więc przesłanki wpisu na listę adwokatów określone treścią art. 65 w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy — Prawo o adwokaturze w brzmieniu określonym art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw. Od powyższej decyzji Ministra Sprawiedliwości Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej złożyło skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosło o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzuciło: naruszenie prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia [...] lutego 2009 roku o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze, ustawy o radcach prawnych oraz ustawy - Prawo o notariacie, poprzez przyjęcie, iż wskazany przepis znajduje zastosowanie do sprawy dotyczącej wpisu pani M. N. na listę adwokatów oraz uznanie, iż w świetle ww. przepisu pani M. N. spełnia przesłanki do wpisu na listę adwokatów. Uzasadniając skargę Prezydium wskazało, że stoi na stanowisku, iż do sprawy dotyczącej wpisu M. N. na listę adwokatów, winny mieć zastosowanie przepisy wprowadzone ustawą z dnia [...] lutego 2009 roku o zmianie ustawy Prawo o adwokaturze, ustawy o radcach prawnych oraz ustawy prawo o notariacie. W chwili złożenia przez M. N. wniosku o wpis na listę adwokatów, a więc w [...] września 2005 roku, obowiązywał przepis art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa o adwokaturze w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ww. ustawą z dnia [...] lutego 2009 roku. W skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 kwietnia 2006 roku, sygn. K 6/06, art. 66 ust. 1 pkt 2, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 7 lit. a ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. 2005 r. Nr 163 poz.1361) w zakresie, w jakim stwarza możliwość dopuszczenia do wykonywania zawodu adwokata osób, które po złożeniu wskazanych w nim egzaminów nie wykazują się odpowiednią praktyką w zawodzie prawniczym, został uznany za niezgodny z art. 17 ust. 1 Konstytucji. Konsekwencją tego wyroku, jest wprowadzenie przez ustawodawcę nowelizacji art. 66 ustawy. Ustawodawca wprowadził również w ustawie nowelizującej m.in. Prawo o adwokaturze dokładnie, w jakich sytuacjach winny być stosowane dotychczasowe przepisy Prawa o adwokaturze. M.in. w art. 6 uw. ustawy stwierdza się, iż postępowania w sprawach wniesionych do Ministra Sprawiedliwości na podstawie art. 46 ust. 2 i art. 68 ust. 6a w związku z art. 79 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i niezakończone do dnia wejścia w życie tej ustawy prowadzone są na dotychczasowych zasadach. Skarżący zwrócił uwagę, że w ustawie nowelizującej ustawodawca nie wskazał, iż dla osób, które wniosły wniosek o wpis na listę adwokatów w chwili obowiązywania starych przepisów, stosuje się przepisy ustawy dotychczasowej. Dlatego też, w ocenie skarżącego, do postępowania wszczętego przez uczestniczkę postępowania wnioskiem o wpis z dnia [...] września 2005 roku, stosuje się obecnie przepisy ustawy Prawo o adwokaturze w brzmieniu nadanym po nowelizacji ww. ustawy. Na mocy tych przepisów M. N. nie spełnia przesłanek uzyskania wpisu na listę adwokatów. Rozważając sytuację prawną uczestniczki postępowania przez pryzmat przepisów obowiązujących przed dniem [...] marca 2009 roku należy również dojść do wniosku, że nie daje ona rękojmi należytego wykonywania zawodu adwokata. Należy bowiem uwzględnić treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 kwietnia 2006 roku Sygn. K 6/06, w świetle którego w toku postępowania zainicjowanego wnioskiem osoby wymienionej w art. 66 ust. 1 pkt 2 o wpis na listę adwokatów samorząd adwokacki może, a nawet powinien badać, czy konkretna osoba ubiegająca się o wpis na listę adwokatów daje rękojmię należytego wykonywania zawodu adwokata. Tymczasem M. N. po złożeniu w 1997 roku egzaminu prokuratorskiego nigdy nie pracowała w charakterze prawnika poza trzymiesięcznym okresem wolontariatu w 2009 roku w kancelarii adwokackiej. Uczestniczka postępowania od 2000 roku prowadzi działalność gospodarczą, nie mającą nic wspólnego z zawodem prawniczym. W tej sytuacji nie ma ona praktyki dającej rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Dokonując oceny zasadności skargi Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2010 roku nr [...] Sąd doszedł do przekonania, że skarga ta nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153 p. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2010 r., będąca przedmiotem kontroli sądowej została wydana w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 68 ust. 6a ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze (tj. Dz. U. z 2009 r., Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 65 w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o adwokaturze w brzmieniu określonym art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 roku o zmianie ustawy Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2005 r., Nr 163 poz. 1361 z późn. zm.). Wynika z tego, że organ rozstrzygając sprawę pod kątem spełniania przez M. N. przesłanek do wpisu na listę adwokatów zastosował przepisy Prawo o adwokaturze obowiązujące w dacie składania przez nią wniosku o wpis a nie przepisy tego prawa na datę orzekania w sprawie. W chwili wydawania decyzji obowiązywał bowiem nowy stan prawny, wynikający z nowelizacji Prawo o adwokaturze, dokonanej ustawą z dnia [...] lutego 2009 roku (Dz. U. 2009 r. Nr 37 poz. 286). Ustawodawca zmieniając przesłanki wpisu na listę adwokatów nie uregulował zagadnienia przepisów intertemporalnych. Skarżąca kwestionując decyzję Ministra Sprawiedliwości stoi na stanowisku, podając odpowiednią argumentację, że w sprawie powinny mieć zastosowanie przepisy nowej ustawy, w świetle których skarżąca z uwagi na brak praktyki w zawodzie prawniczym nie spełnia przesłanek wpisania na listę adwokatów a zatem zaskarżone rozstrzygnięcie narusza prawo. Rozstrzygnięcie tego problemu wymaga poczynienia rozważań natury ogólnej. Jak wynika z uchwały NSA z dnia 10 kwietnia 2006 roku, Sygn. I OPS w sytuacji, gdy nowa ustawa nie reguluje kwestii intertemporalnych braki w powyższym przedmiocie powinny wypełnić w drodze wykładni organy stosujące prawo. Możliwe jest przy tym zastosowanie jednej z trzech zasad, po pierwsze – zasady bezpośredniego działania prawa (nowe prawo od momentu wejścia w życie reguluje wszelkie zdarzenia z przeszłości), po drugie - zasady dalszego obowiązywania dawnego prawa, zgodnie z którą prawo to mimo wejścia w życie nowych regulacji ma zastosowanie do zdarzeń, które wystąpiły w przeszłości, po trzecie –zasady wyboru prawa, zgodnie z którą wybór reżimu prawnego mającego zastosowanie do zdarzeń zaistniałych przed wejściem w życie nowego prawa pozostawia się zainteresowanym podmiotom (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 stycznia 2005 roku P 9/04, OTK 2005 roku nr 1/A poz. 9 odsyłający w uzasadnieniu do J. Mikołajewicz Prawo intertemporalne Zagadnienia Teoretyczno-Prawne, Poznań 2000, s. 62). W przypadku rozstrzygnięcia przez organ stosujący prawo zagadnień intertemporalnych nie ma jednoznacznej reguły mającej zastosowanie we wszystkich przypadkach. Za każdym razem należy dokładnie przeanalizować konkretną sprawę, charakter przepisów podlegających zmianie i skutki przyjęcia starych bądź nowych przepisów. W niniejszej sprawie Sąd przychylił się do stanowiska Ministra Sprawiedliwości, iż w niniejszej sprawie znajdują zastosowanie przepisy art. 65 pkt 1-4, art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 30 czerwca 2005 roku o zmianie ustawy Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 26 sierpnia 2005 roku Nr 163, poz. 1361 z późn. zm.). Nowelizacja, dokonana ustawą z 30 czerwca 2005 roku obowiązywała od 10 września 2005 roku. M. N. złożyła wniosek o wpis w dniu [...] września 2005 roku a więc postępowanie w tej sprawie trwa od ponad 6 lat. Na długość postępowania w tej sprawie strona nie miała żadnego wpływu. W dacie składania wniosku spełniała przesłanki do wpisu na listę adwokatów. Przyjęcie koncepcji zastosowania prawa nowego, obowiązującego w dacie wydania decyzji przez Ministra Sprawiedliwości ewidentnie naruszyłby zasadę zaufania obywatela do państwa, zasadę ochrony praw nabytych, czy też zasadę nieretroakcji prawa, które to zasady wynikają z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP). W świetle powyższych rozważań chybiony jest zatem zarzut skarżącej obrazy przez organ prawa materialnego poprzez zastosowanie przepisów Prawo o adwokaturze, obowiązujących w dacie składania wniosku o wpis. Błędne jest również stanowisko Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej jakoby M. N. nie dawała rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu adwokata w świetle stanu prawnego, powstałego na skutek nowelizacji Prawa o adwokaturze ustawą z 30 czerwca 2005 roku. Należy bowiem mieć na uwadze, że Minister Sprawiedliwości, wydając decyzję z [...] sierpnia 2010 roku był związany po myśli art. 153 p.p.s.a. oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2009 roku, Sygn. akt VISA/Wa 2230/08. W orzeczeniu tym Sąd nawiązując do poprzednich wyroków wydanych w sprawie M. N. przez Naczelny Sąd Administracyjny, Sygn. II GSK 55/07 i przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, Sygn. VISA/Wa 1516/07 stanął na stanowisku, że jakkolwiek ocena rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu adwokata (art. 65 pkt 1 Prawa o adwokaturze) dokonywana jest przez pryzmat dotychczasowych zachowań wnoszącego o wpis to żaden z przepisów obowiązujących w omawianym stanie prawnym nie nakładał na kandydata obowiązku wykazania, że spełnia przesłankę rękojmi właściwego wykonywania zawodu adwokata. W szczególności zaniechanie przez ustawodawcę wprowadzenia wymogu wykazania się odpowiednią praktyką w zawodzie prawniczym osób, które zdały egzamin sędziowski, prokuratorski, radcowski lub notarialny (art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawo o adwokaturze) nie uprawniało organów korporacyjnych do sprawdzenia poziomu ich umiejętności w ramach ustalenia przesłanki, o której mowa w art. 65 pkt 1 Prawo o adwokaturze. Prawidłowo więc Minister Sprawiedliwości uznał, że M. N. daje rękojmię należytego wykonywania zawodu adwokata, gdyż dotychczasowe jej postępowanie z etyczno-moralnego punktu widzenia nie budzi zastrzeżeń. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie zalega ona z podatkami i świadczeniami na ubezpieczenie społeczne. Do chwili obecnej nie była ona karana za przestępstwo. Wobec tego, że zainteresowana złożyła wniosek w dniu [...] września 2005 roku w jej sprawie nie znajduje zastosowanie wyrok z dnia 19 kwietnia 2006 roku, Sygn. akt K6/06 Trybunału Konstytucyjnego (Dz. U. z 2006 r., Nr 75, poz. 529). W tym stanie rzeczy oraz z uwagi na fakt, że M. N. ukończyła aplikację prokuratorską zakończoną egzaminem zawodowym nie budzi zastrzeżeń stanowisko Ministra Sprawiedliwości, że spełnia ona przesłanki wpisu na listę adwokatów określone treścią art. 65 w związku z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o adwokaturze w brzemieniu określonym art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 roku o zmianie ustawy Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw. Mając na uwadze to, że zarzuty skargi okazały się bezzasadne Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.