VI SA/Wa 2110/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 14 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia wypisu z licencji wspólnotowej i zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 24 czerwca 2021 r. T. K., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia wypisu z licencji wspólnotowej i zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej odrzucenie wskazując, że zaskarżona do Sądu decyzja została wydana w I. instancji, a skarżący w piśmie z dnia 2 czerwca 2021 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej Ppsa)- skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast stosownie do brzmienia art. 52 § 3 Ppsa - jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Powyższe regulacje wskazują, że strona może bądź złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do tego samego organu, który wydał decyzję w I. instancji, bądź skargę do sądu administracyjnego. To jej uznaniu ustawodawca pozostawił, czy skorzysta z drogi administracyjnej, czy tez od razu wystąpi na drogę sądową. Możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego bezpośrednio na rozstrzygnięcie organu l instancji, z pominięciem kontroli rozstrzygnięcia tego organu w toku instancji, to wyjątek od zasady składania skargi od decyzji (rozstrzygnięć), w stosunku do których wyczerpano środki zaskarżenia (art. 52 § 1 i § 2 Ppsa). Wyjątku tego nie można interpretować rozszerzająco. W szczególności nie oznacza on, że strona może wnieść jednocześnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i skargę do sądu administracyjnego. Mają one bowiem konkurencyjny charakter – wniesienie jednego z nich wyklucza skorzystanie z drugiego. Jeżeli jednak strona decyduje się na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to wówczas traci możliwość wniesienia skargi do sądu. W przypadku złożenia obu tych środków, skarga będzie podlegała rozpoznaniu przez sąd jedynie wówczas, gdy zostanie wniesiona jako pierwsza. Niedopuszczalne jest bowiem, aby ta sama decyzja była przedmiotem oceny organu administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym oraz sądu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 979/15 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II GSK 4285/17). W niniejszej sprawie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony, co wynika z akt, w dniu 12 czerwca 2021 r. (data stempla pocztowego), zaś skarga do Sądu na tę samą decyzję została wniesiona w dniu 29 czerwca 2021 r. (data stempla pocztowego). Skoro skarżący wszczął postępowanie administracyjne z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie był uprawniony zaskarżyć również tej samej decyzji do sądu administracyjnego. W tej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5a Ppsa. W orzecznictwie wśród tych "innych przyczyn" wymienia się sytuacje, gdy strona składa skargę do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ (por. postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt l OSK 811/18). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa orzeczono jak w sentencji.