VI SA/Wa 2172/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. L. o wstrzymanie wykonania uchwały Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z [...] maja 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi B. L. na decyzję Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy aplikantów radcowskich postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej uchwały. Skarżący – B. L., w prawidłowym trybie i terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych (dalej organ), którą skreślono go z listy aplikantów radcowskich. W skardze tej, którą należycie opłacono, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej uchwały. W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżący podniósł, że w lutym 2017 r. podjął pracę, którą otrzymał m.in. dzięki temu, że jest aplikantem radcowskim. Utrata tego statusu może zatem skutkować wypowiedzeniem owej umowy o pracę, co spowoduje wyrządzenie mu znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W odpowiedzi na skargę organ nie odniósł się do powyższego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369), dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania zatem postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę o to wnioskującą okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie wnioskującej ciąży bowiem obowiązek wykazania, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji, mogłoby to ją narazić na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie należy wyjaśnić także, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przykładowo w postanowieniu z 28 września 2011 r., sygn. akt II OZ 852/11, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Natomiast w postanowieniu z 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Reasumując Sąd rozpoznając ww. wniosek obowiązany jest zbadać trzy kwestie: po pierwsze czy wskazany we wniosku akt administracji – uchwała, jest aktem podlegającym wykonaniu – czy nadaje się do wykonania. Po drugie, jeżeli uchwała nadaje się do wykonania, Sąd musi ocenić czy skarżący w sposób przekonywujący i pełny wykazał przesłanki – okoliczności, przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania tej uchwały. Po trzecie czy przesłanki te istnieją i czy dają one podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 p.p.s.a. Żądaniem wstrzymania wykonania w tej sprawie została objęta uchwała, którą skreślono skarżącego z listy aplikantów radcowskich. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że skarżony akt jest rozstrzygnięciem posiadającym przymiot wykonalności, gdyż powoduje, że skarżący w jej skutek traci status aplikanta radcowskiego i związane z tym uprawnienia. Przechodząc do wniosku Sąd przypomina, że skarżący żądając wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały wskazał, że utrata statusu aplikanta, dzięki któremu otrzymał w lutym 2017 r. zatrudnienie, może spowodować, że pracodawca wypowie mu umowę o pracę, jeżeli ów status utraci. W ocenie Sądu powyższe uprawdopodobnia, że niewstrzymanie wykonania skarżącej uchwały może spowodować po stronie skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody poprzez utratę zatrudnienia, które dzięki byciu aplikantem radcowskim otrzymał. A zatem w rozpoznawanym przypadku ziściła się jedna z ustawowych przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. skarżący uprawdopodobnił powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody. Sąd mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.