VI SA/Wa 2245/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. sp. z o.o. z siedzibą w Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 19 września 2017 r. spółka W. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (nazywana dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (nazywanego dalej: "Prezes NFZ") z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, nazywanej dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt II OZ 852/11). Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12 11 wskazał, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. A zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy akt wymaga wykonania. W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja Prezesa NFZ z [...] sierpnia 2017 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z siedzibą w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Należy zauważyć, że zaskarżona decyzja Prezesa NFZ, jako stwierdzająca istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego, a więc potwierdzająca istnienie określonego stanu rzeczy, nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1927/12). Zdaniem Sądu, decyzja administracyjna objęta rozpoznawanym wnioskiem jest aktem, który nie nosi znamion wykonalności, wobec czego wniosek o jej wstrzymanie uznać należy za bezzasadny. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.