VI SA/Wa 2294/11
WyrokWSA w Warszawie2012-02-20
Skład orzekający: Małgorzata Grzelak, Magdalena Maliszewska, Zbigniew Rudnicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji podatkowej jest obowiązany zawiesić postępowanie o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego skarbowego lub rozstrzygnięcia prejudycjalnego przez TSUE?Ratio decidendi
Organ administracji podatkowej nie jest zobowiązany do zawieszenia postępowania o cofnięcie zezwolenia na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, jeśli rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd nie jest konieczne do wydania decyzji w sprawie. Postępowanie karne skarbowe oraz pytania prejudycjalne do TSUE nie stanowią zagadnienia wstępnego w rozumieniu tego przepisu, gdyż nie mają bezpośredniego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Ewentualne skutki orzeczeń TSUE lub wyroków sądów karnych mogą stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ale nie obligują do jego zawieszenia.Stan faktyczny
Spółka G. z siedzibą w Warszawie posiadała zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Organ podatkowy wszczął z urzędu postępowania o cofnięcie tych zezwoleń na podstawie wyników kontroli, które wykazały naruszenia przepisów ustawy o grach hazardowych. Spółka wniosła o zawieszenie postępowań administracyjnych do czasu prawomocnego zakończenia toczących się postępowań karnych skarbowych dotyczących tych samych automatów oraz rozstrzygnięcia pytań prejudycjalnych skierowanych przez inny WSA do TSUE. Organ odmówił zawieszenia, co spowodowało wniesienie skarg do WSA w Warszawie.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargi na postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Warszawie o odmowie zawieszenia postępowań o cofnięcie zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2012 r. spraw ze skarg "G." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] oraz nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargi
Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 r. przedłużonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. nr [...] z dnia [...] września 2009 r. udzielił Spółce z o.o. G. z siedzibą w W. przy ul. [...], zwanej dalej "Skarżącą lub Spółką", zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...].
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia Spółce zezwolenia udzielonego w/w decyzjami.
Pismem z dnia 10 marca 2011 r. Pełnomocnik Skarżącej, wniósł m.in. na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, o zawieszenie w/w postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego skarbowego, o czyn z art. 107 Kodeksu karnego skarbowego prowadzonego w sprawie dotyczącej automatów stanowiących własność Spółki zakwestionowanych w lokalu w K. [...], argumentując, iż rozstrzygnięcie postępowania karnego skarbowego i okoliczności będących przedmiotem tego postępowania ma kluczowe znaczenie dla postępowania o cofnięcie zezwolenia.
Dodatkowo, Pełnomocnik Spółki podniósł argument, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawach o sygn. akt III SA/Gd 352/10, III SA/Gd 261/10 oraz III SA/Gd 262/10 zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi w przedmiocie zgodności ustawy o grach hazardowych z regulacjami unijnymi obejmując swoimi pytaniami wiele aspektów związanych z grami na automatach o niskich wygranych.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W. zwany dalej "organem zezwalającym" odmówił zawieszenia postępowania wszczętego z urzędu postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r.
Po rozpoznaniu zażalenia skarżącej na w/w postanowienie z [...] maja 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W. postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. udzielił Spółce z o.o. G. z siedzibą w W. przy ul. [...], zwanej dalej "Skarżącą lub Spółką", zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...].
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w W. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia Spółce w/w zezwolenia.
Pismem z dnia 14 marca 2011 r. Pełnomocnik Skarżącej, wniósł m.in. na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, o zawieszenie postępowania w sprawie cofnięcia przedmiotowego zezwolenia do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego skarbowego, o czyn z art. 107 Kodeksu karnego skarbowego prowadzonego w sprawie dotyczącej automatów stanowiących własność Spółki G. zakwestionowanych w lokalu w W. przy Al. [...], argumentując, iż rozstrzygnięcie postępowania karnego skarbowego i okoliczności będących przedmiotem tego postępowania ma kluczowe znaczenie dla postępowania o cofnięcie zezwolenia.
Dodatkowo, Pełnomocnik Spółki podniósł argument, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawach o sygn. akt III SA/Gd 352/10, III SA/Gd 261/10 oraz III SA/Gd 262/10 zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi w przedmiocie zgodności ustawy o grach hazardowych z regulacjami unijnymi obejmując swoimi pytaniami wiele aspektów związanych z grami na automatach o niskich wygranych.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W. zwany dalej "organem zezwalającym" odmówił zawieszenia postępowania wszczętego z urzędu postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r.
Po rozpoznaniu zażalenia skarżącej na w/w postanowienie z [...] maja 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W. postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie.
W jednobrzmiącym uzasadnieniu obydwu postanowień organu odwoławczego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] oraz nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. wskazał, że zgodnie z przepisem art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, z późn. zm.) do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), chyba że ustawa stanowi inaczej.
Z kolei zgodnie z art. 239 ustawy - Ordynacja podatkowa, w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednio zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
Odwołując się do treści art. 201 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, organ stwierdził, że wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie dotyczącej cofnięcia spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie jest uwarunkowane uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego.
Wskazując na elementy składające się na konstrukcję zagadnienia prawnego Dyrektor Izby Celnej w W. wskazał, że dokonanie interpretacji prawa, czy też oceny zgodności ustawowego unormowania z przepisami prawa unijnego nie jest zagadnieniem wstępnym, o którym stanowi art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W tym zakresie odwołał się do szeregu konkretnych orzeczeń sądów administracyjnych przywołując ich tezy.
Gdy chodzi o pytania prejudycjalne na które powołano się w zażaleniu stwierdził, że pytanie zadane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie ma bezpośredniego związku z rozstrzygnięciem niniejszej sprawy. Podniósł, że pytanie to zostało zadane w postępowaniu dotyczącym innego podmiotu. Nadto zdaniem organu nie ma zależności polegającej na tym, że orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej będzie bezpośrednio wpływało na treść decyzji w niniejszych sprawach.
Z kolei przedmiotem spraw, w których WSA w Gdańsku wystosował pytania prawne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej było przedłużenie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych (sygn. akt III SA/Gd 222/10), odmowa przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych (sygn. akt III SA/Gd 352/10) oraz zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych (sygn. akt III SA/Gd 262/10). Natomiast przedmiotem sprawy o sygn. akt II SA/Po 549/10, w której WSA w Poznaniu zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego była zmiana zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Ponieważ przedmiotem niniejszych spraw jest zawieszenie postępowania w przedmiocie cofnięcia udzielonego Spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa mazowieckiego w ocenie organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie ma tożsamości przedmiotu sprawy.
Organ odwoławczy zaakcentował także, iż przepisy prawa procesowego określają tryb wznowienia postępowania między innymi przewidzianych w art. 240 § 1 pkt 8 i 11 ustawy - Ordynacja podatkowa. Zatem Spółka może skutecznie siępowoływać na powyższe przepisy tylko wtedy, gdy sprawa została zakończona decyzją ostateczną oraz została wydana na podstawie przepisu, o którego niezgodności z Konstytucją RP, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny a także gdy orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma wpływ na wynik sprawy.
Odnosząc się do przedłożonego przez stronę postanowienia Dyrektora Izby Celnej w O. o zawieszeniu postępowania stwierdził, że nie jest związany przedmiotowym rozstrzygnięciem.
Odpierając zarzut skarżącej, iż postępowanie prowadzone w związku z podejrzeniem popełnienia czynu zabronionego określonego w art. 107 ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy ma ścisły związek z prowadzonym postępowaniem przez organ I instancji, Dyrektor Izby Celnej w W. zauważył, iż są to odrębne od siebie postępowania, które mogą być prowadzone niezależnie w tym samym czasie, bez potrzeby zawieszania któregokolwiek z nich.
Na poparcie swojego stanowiska przytoczył orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Nie zgadzając się z powyższymi rozstrzygnięciami Dyrektora Izby Celnej w W. Spółka G., reprezentowana przez adwokata, złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skargi na postanowienia z [...] września 2011 r. zostały zarejestrowane pod sygnaturami VISA/Wa 2294/11 oraz VISA/Wa 2295/11.
Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 20 lutego 2012 r. WSA w Warszawie połączył obydwie sprawy na podstawie art. 111 § 2 ppsa do wspólnego rozpoznania a także rozstrzygnięcia i dalszego prowadzenia pod sygnaturą VISA/Wa 2294/11.
W obydwu skargach podniesiono te same zarzuty, wnioski a także przedstawiono te same argumenty na poparcie swojego stanowiska.
Zaskarżonym postanowieniom zarzucono:
1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 233 § 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez nieuwzględnienie zażalenia na postanowienie organu I instancji, pomimo oczywistego naruszenia przez organ I instancji przepisu art. 201 §1 pkt 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa, a tym samym pomimo tego, że zażalenie zasługiwało na uwzględnienie w całości,
2. naruszenie przepisu postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez odmowę zawieszenia postępowania, w sytuacji, w której rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ oraz Sąd.
Wskazując na powyższe zarzuty, wniesiono o:
• uchylenie zaskarżonych postanowień w całości oraz uchylenie postanowień organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,
• zasądzenie na rzecz skarżącej od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarżąca podkreśliła, że niniejsze postępowania w sprawie cofnięcia zezwoleń są wyłącznie wynikiem zaistniałej w mediach tzw. afery hazardowej.
Spółka zaakcentowała, iż wszystkie kontrole punktów gier na automatach o niskich wygranych przeprowadzane przez Urzędy Celne od grudnia 2009 roku do chwili obecnej kończą się wszczynaniem postępowań karno-skarbowych o przestępstwa z art. 107 k.k.s. Postępowania karne prowadzone są w kierunku urządzania gier na automatach bez zezwolenia. Zdaniem strony, mając na względzie fakt, iż kluczowe w przedmiotowej sprawie jest ustalenie, czy w lokalach wskazanych w zaskarżonych postanowieniach spółka "G." urządzała gry na automatach wbrew przepisom ustawy, a tym samym czy popełnione zostało przestępstwo o czyn z art. 107 k.k.s., spełniona została przesłanka zawieszenia niniejszego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowań karno-skarbowych prowadzonych w sprawach dotyczących automatów stanowiących własność spółki "G." zakwestionowanych w powyższych lokalach.
W ocenie skarżącej, w trakcie postępowania karnego ustalone zostaną rzetelnie zasady funkcjonowania zabezpieczonego automatu, kwestie ewentualnej winy strony bądź jej przedstawicieli, a tym samym okoliczność czy w ww. punkcie gry spółka "G." urządzała gry na automacie o niskich wygranych wbrew przepisom ustawy. Przedmiotowa okoliczność jest natomiast kluczowa w postępowaniu o cofnięcie udzielonego zezwolenia. Prowadzenie niniejszego postępowania równolegle z postępowaniem karnym mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której organ podatkowy cofnie stronie zezwolenie opierając się na bezzasadnych ustaleniach urzędników celnych, a w postępowaniu karnym niezawisły Sąd (który nie będzie kierował się względami politycznymi, ale merytorycznymi) np. ustali, że automat funkcjonował zgodnie z ustawą. Nie dość, że sytuacja taka rodziłaby po stronie spółki "G." uprawnienie do domagania się od Dyrektora Izby Celnej w W. - Skarbu Państwa wielomilionowych odszkodowań, to w dodatku powyższa sytuacja byłaby nie do pogodzenia z elementarnymi zasadami demokratycznego państwa prawnego.
Zdaniem strony, uwzględniając powyższe, odmowa zawieszenia postępowania nastąpiła z naruszeniem art. 201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej. Strona podkreśla, że nie wskazano precyzyjnie, dlaczego przyjęto, że prawomocne rozstrzygnięcie powyższego postępowania karnego nie ma wpływu na niniejszą sprawę.
Zdaniem skarżącej, z uwagi na doniosłe skutki, jakie może wywołać cofnięcie w całości zezwolenia na urządzanie gier, w sytuacji gdyby Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zajął odmienne od organów podatkowych stanowisko w kwestii notyfikacji, w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki do zastosowania art. 201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej.
W ocenie strony, stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w powyższej kwestii ma charakter prejudycjalnego zagadnienia wstępnego, którego rozstrzygnięcie jest również niezbędne z punktu widzenia niniejszego postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych. Zdaniem skarżącej, powyższe jest oczywiste tym bardziej, iż zagadnienie dotyczące rozstrzygnięcia kwestii obowiązku notyfikacji przepisów ustawy o grach hazardowych wychodzi poza zakres kompetencji organów podatkowych. Ocena prawna dokonana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, z uwagi na jego autorytet i wagę przesądzi o sposobie kształtowania praw i obowiązków wynikających z przepisów ustawy o grach hazardowych, a zatem także materii będącej przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego jak również pozwoli na ujednolicenie orzecznictwa i zagwarantuje stabilizację prawną w tym zakresie.
W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargi nie zasługują na uwzględnienie.
Podstawą wszczęcia postępowań o cofnięcie zezwoleń udzielonych skarżącej na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych były wyniki kontroli w zakresie urządzania i prowadzenia gier w punktach gier w lokalu K. oraz w W. Al. [...].
Zdaniem organu, w trakcie przedmiotowych kontroli stwierdzono naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych (art. 129 ust. 3) polegające na przekroczeniu wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze.
Powyższe postępowania administracyjne zostały wszczęte z urzędu.
W rozpoznawanych sprawach wnosząc o zawieszenie przedmiotowych postępowań spółka powołała się na art. 201 § 1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym postępowanie zawiesza się, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Zdaniem skarżącej, rozstrzygnięcie postępowania karnego skarbowego o czyn z art. 107 kodeksu karnego skarbowego prowadzonego w sprawie dotyczącej automatów stanowiących własność spółki, zakwestionowanych w lokalu w K. [...] ma kluczowe znaczenie dla postępowania o cofnięcie zezwolenia.
Organ uznał natomiast, że ustalenia poczynione w w/w postępowaniu karnym nie stanowią zagadnienia wstępnego, które zobowiązały organ do zawieszenia postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej.
Zarzuty podniesione w skardze w tym zakresie sprowadzają się w istocie do podkreślenia znaczenia postępowania karnego w odniesieniu do postępowania prowadzonego przez Dyrektora Izby Celnej.
Ustawodawca w art. 201 Ordynacji podatkowej zawarł zamknięty katalog przesłanek powodujących obowiązek zawieszenia postępowania. Wystąpienie którejkolwiek z nich oznacza, że organ podatkowy jest zobligowany do zawieszenia postępowania z urzędu.
Analiza treści art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wskazuje, iż można wyodrębnić cztery istotne elementy składające się na konstrukcję zagadnienia wstępnego:
1. wyłania się ono w toku postępowania;
2. jego rozstrzygniecie należy do innego organu lub sądu,
3. rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia tegoż zagadnienia, zatem jego wyjaśnienie musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy,
4. istnieje zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji.
W ocenie Sądu, organ odwoławczy podtrzymując w całości swoją argumentację w kwestii braku wystąpienia w przedmiotowych sprawach zagadnienia wstępnego, zasadnie nie podzielił w tym zakresie argumentacji skarżącej przedstawionej w treści skargi.
Z zagadnieniem wstępnym, tj. zagadnieniem materialno-prawnym, mamy do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy głównej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wynikłej w toku sprawy kwestii prawnej, która ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Musi również istnieć zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy. Zagadnienie wstępne nie może dotyczyć kwestii ustalenia stanu faktycznego sprawy, bowiem to należy do organu prowadzącego sprawę, a nie leży w gestii innego organu lub sądu. Jeżeli zagadnienie wykazuje jedynie pośredni luźny związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego zagadnienia nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania.
Odnosząc powyższe uregulowania do okoliczności sprawy należy wskazać, że celem i przedmiotem postępowania prowadzonego przez Dyrektora Izby Celnej nie jest ustalenie faktu popełnienia przez skarżącą spółkę przestępstwa. Zgromadzony w postępowaniu administracyjnym materiał dowodowy jest niezależny od dowodów zebranych w postępowaniu karno-skarbowym i podlega ocenie przez Dyrektora Izby Celnej w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego.
Zdaniem Sądu, postępowanie karne mające nawet bezpośredni związek ze sprawą prowadzoną na gruncie przepisów ustawy o grach hazardowych nie będzie kreować zagadnienia wstępnego w odniesieniu do w/w postępowania administracyjnego.
Natomiast jeżeli ustalenia wyroku karnego będą dotyczyć okoliczności faktycznych istotnych z punktu widzenia w/w postępowania administracyjnego, może to stanowić podstawę do ewentualnego wznowienia postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
Dodatkowym argumentem przemawiającym za zawieszeniem niniejszych postępowań administracyjnych jest, zdaniem skarżącej, fakt iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawach o sygn. akt III SA/Gd 352/10, III SA/Gd 261/10 oraz III SA/Gd 262/10 zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi w przedmiocie zgodności ustawy o grach hazardowych z regulacjami unijnymi obejmując swoimi pytaniami wiele aspektów związanych z grami na automatach o niskich wygranych.
W ocenie Sądu, organ prawidłowo odmówił zawieszenia postępowań z powyższych powodów wskazywanych przez skarżącą. Przede wszystkim należy podnieść, że wzmiankowane pytania nie zostały zadane w postępowaniu dotyczącym skarżącej spółki, lecz innego podmiotu.
Sąd podziela stanowisko zawarte m.in. w wyrokach: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. akt I FSK 1326/08; a także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2006 r. I SA/sz 14/06; że postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, co do zgodności ustawowego unormowania z przepisami prawa wspólnotowego nie jest zagadnieniem wstępnym, o którym stanowi art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji Podatkowej.
Słusznie przy tym organ wskazał, że jeżeli orzeczenie TSUE będzie miało wpływ na treść wydanych w niniejszych postępowaniach administracyjnych decyzji, skarżąca spółka nie będzie pozbawiona ochrony prawnej, gdyż w takiej sytuacji będą podstawy do wznowienia tych postępowań.
Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargi nie znajdując podstaw do ich uwzględnienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło