VI SA/Wa 2304/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Sp. j. z/s w W. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi W. Sp. j. z/s w W. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu partii produktów nieodpowiadających jakości handlowej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi W. Spółka jawna dalej jako "skarżacą spółka" w dniu 7 stycznia 2013 r. złożyła do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki aktualnego na dzień wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu partii produktów nieodpowiadających jakości handlowej. We wniosku podała, że w dniu 26 listopada 2012 r. (tj. w dacie doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi) z przyczyn niezawinionych przez skarżącą i wywołanych nagłą, nieprzewidzianą sytuacją, pracownik skarżącej odpowiedzialny za przyjęcie i ewidencjonowanie korespondencji cierpiał na silny ból [...]. Przy czym ze względów organizacyjnych, brak było możliwości, by inna osoba mogła zastąpić go w tym dniu w pełnieniu obowiązków zawodowych. Jak dalej skarżąca wywodziła, wskutek dolegliwości, pracownik ten błędnie wpisał datę odbioru wezwania, nie jako 26, a 28 listopada 2012 r. W związku z powyższym, skarżąca pozostawała w błędnym przekonaniu, że termin usunięcia braków formalnych skargi upływa w dniu 5 grudnia 2012 r. i w tej dacie wysłała pełny odpis z KRS. Ponadto skarżąca spółka wskazał, że o uchybieniu terminu dowiedziała się dopiero z treści postanowienia z dnia 18 grudnia 2012 r., otrzymanego w dniu 31 grudnia 2012 r. Zdaniem skarżącej, uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, gdyż nawet przy największej w danych warunkach staranności, jakiej należy oczekiwać od osoby dbającej o swoje interesy, nie mogła w terminie dopełnić uchybionej czynności procesowej, a przeszkody te mają charakter zewnętrzny i obiektywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 dalej jako "p.p.s.a.") wprowadził zasadę, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie doszło do uchybienia 7-dniowego terminu do usunięcia braków formalnych skargi, co znalazło wyraz w treści postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2012 r. o odrzuceniu skargi z powodu nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Tryb złożenia wniosku o przywrócenie terminu szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony przez skarżącą spółkę w terminie wynikającym z art. 87 § 1 p.p.s.a. Dając wiarę wyjaśnieniom skarżącej o błędnym odnotowaniu przez jej pracownika daty przyjęcia przesyłki zawierającej wezwanie do złożenia pełnego odpisu z KRS skarżącej spółki – przyjąć należy, że dopiero w dacie doręczenia postanowienia z dnia 18 grudnia 2012 r. o odrzuceniu skargi ustała przyczyna uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W tej dacie skarżąca dowiedziała się bowiem, że do uchybienia rzeczonego terminu istotnie doszło. Złożony zatem w dniu 7 stycznia 2013 r. wniosek o przywrócenie terminu, w sytuacji doręczenia postanowienia z dnia 18 grudnia 2012 r. w dniu 31 grudnia 2012 r. został wniesiony z zachowaniem 7-dniowego terminu. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W judykaturze już od dawna przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, stanowiący sytuację, gdy zainteresowany nie był w stanie pokonać przeszkody przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Do takich przeszkód zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r. II FZ 203/12, LEX nr 1137710, postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GZ 257/12, LEX nr 1223957 oraz postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2012 r. sygn. akt II GZ 224/12, LEX nr 12257/11). Zdaniem Sądu usprawiedliwieniem braku winy nie może być zatem powoływana przez skarżącą spółkę omyłka jej pracownika w odnotowaniu daty otrzymania przesyłki sądowej zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi. Również fakt niedyspozycji tego pracownika i niemożność zastąpienia go inną osobą stanu zawinienia w ocenie Sądu nie znosi. Wszak pamiętać należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, nawet w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Od przedsiębiorcy należycie dbającego o swoje interesy zdaniem Sądu należy oczekiwać, że tak zorganizuje pracę w swoim przedsiębiorstwie, że obsługiwać je będzie osoba zdolna co najmniej do prawidłowego rejestrowania zdarzeń mających wpływ na dochowanie przez skarżącą spółkę terminów procesowych we wszczętych przez nią postępowaniach sądowych. Mając powyższe na względzie, Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.