VI SA/Wa 2312/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. z siedzibą w [...], Rosja na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego bez zezwolenia postanawia odrzucić skargę Z. z siedzibą w [...] (dalej skarżąca) wniosła w dniu 31 lipca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego bez zezwolenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych wynika, że powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 lipca 2015 r. Skarga z dnia 31 lipca 2015 r. (data nadania skargi) została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2015 r., przy piśmie z dnia 10 sierpnia 2015 r. (k. 22) skarga została przekazana przez Sąd organowi – Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego – w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, o czym stanowi art. 83 § 3 ppsa. W okolicznościach niniejszej sprawy podkreślenia wymaga, że art. 54 § 1 ppsa ustanawia wymóg wniesienia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przypadku złożenia przez stronę skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1918/08, z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09, z dnia 10 października 2007 r. sygn. akt II OSK 1433/07, z dnia 22 lipca 2011 r. sygn. akt I OSK 1221/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie ostatni dzień terminu do wniesienia skargi - liczonego od dnia 2 lipca 2015 r., tj. dnia doręczenia decyzji pełnomocnikowi skarżącej - przypadł na dzień 3 sierpnia 2015 r. Skarga przekazana przez Sąd organowi w dniu 10 sierpnia 2015 r. została zatem wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.