VI SA/Wa 24/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Polkomtel sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie rezerwacji częstotliwości przeznaczonych do świadczenia usług telekomunikacyjnych w służbie ruchomej lub stałej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca – P. sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] października 2015 r., nr [...], w przedmiocie rezerwacji częstotliwości przeznaczonych do świadczenia usług telekomunikacyjnych w służbie ruchomej lub stałej, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Złożony wniosek został uzupełniony pismem z 31 marca 2016 r. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca podniosła, że uzyskanie przez T. S.A. z siedzibą w W. istotnego wzmocnienia pozycji rynkowej na skutek umożliwienia jej formułowania ofert detalicznych i konstruowania strategii rynkowej na podstawie zaskarżonej decyzji w połączeniu z przewlekłością postępowania odwoławczego spowoduje trudne do odwrócenia skutki wydanej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ administracji podniósł, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Organ zauważył przy tym, że wydanie decyzji służyło rozwojowi konkurencji, gdyż przed wydaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia grupa powiązanych osobowo spółek, do której należy skarżąca, kontrolowała 60,33% zasobów pasma 1800 MHz, tj. pasma, którego dotyczyła zaskarżona decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II FZ 988/12). Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę, gdyż to na stronie ciąży obowiązek wykazania, że zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08). Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi, nie uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaistnienie ustawowych przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. W szczególności skarżąca nie przedstawiła dokumentów obrazujących, w jaki sposób uzyskanie rezerwacji przez T. S.A. częstotliwości z zakresu pasma 1800 MHz pozwoli jej na uzyskanie przewagi konkurencyjnej, w jakim rozmiarze przewaga ta zostałaby osiągnięta i czy jej charakter z uwagi na rozmiar uzyskanej przewagi konkurencyjnej należałoby uznać za trwały bądź trudny do odwrócenia. W ocenie Sądu również dokumentacja zawarta w aktach administracyjnych sprawy nie pozwoliła na ustalenie, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.