VI SA/Wa 2454/21
PostanowienieWSA w Warszawie2022-03-17
Skład orzekający: Agnieszka Jendrzejewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu wydane w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia, dotyczące stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości postępowania, podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną, ponieważ postanowienie organu patentowego w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 PPSA. Postanowienie to nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem kończącym postępowanie, postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym czy zabezpieczającym, na które służy zażalenie.Stan faktyczny
K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z czerwca 2021 r. w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego. Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie podlega kontroli sądów administracyjnych i na tej podstawie odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Jendrzejewska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia postanawia odrzucić skargę
Pismem z 28 lipca 2021 r. K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z "(...)" czerwca 2021 r. w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych
w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. ( art. 3 § 2a p.p.s.a.).
Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest postanowienie Urzędu Patentowego RP z "(...)" czerwca 2021 r., w którym organ nie stwierdził bezczynności w postępowaniu sprzeciwowym oraz nie stwierdził przewlekłości tego postępowania. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowiły przepisy art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 735; dalej: k.p.a.) w związku z art. 252 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 324).
Stosownie do treści art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Oznacza to, że zażalenie przysługuje tylko na postanowienia wskazane w ustawie. Należy podkreślić, że w przepisach ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, nie została uregulowana możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia ponaglenia. Ponadto, nie ulega wątpliwości, że postanowienie w przedmiocie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 6 k.p.a., nie mieści się w katalogu postanowień kończących postępowanie, którymi są między innymi: postanowienie o niedopuszczalności odwołania oraz o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania (art. 134 k.p.a. oraz art. 228 § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej), postanowienie o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o uchybieniu terminowi do złożenia wymienionego wniosku (art. 134 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a.), o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, zażalenia lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 59 § 2, art. 59 § 2 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 163 § 2 Ordynacji podatkowej), a także przewidziane w art. 228 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia (zob. wyroki NSA: z 27 listopada 2020 r. sygn. II OSK 244/20, z 30 stycznia 2020 r. sygn. II OSK 3092/19 oraz postanowienia NSA z 25 listopada 2010 r. sygn. II GSK 1350/10 i z 29 listopada 2010 r. sygn. II GSK 1352/10; dostępne w Centralnej bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżone postanowienie nie ma także charakteru rozstrzygającego sprawę co do istoty, do których zalicza się między innymi postanowienie o zatwierdzeniu lub odmowie zatwierdzenia ugody (art. 118 i 119 k.p.a.) – por. A. Kabat [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, wyd. II, LEX 2021.
W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie nie mieści się zatem w katalogu spraw objętych kontrolą sądów administracyjnych. Rozstrzygnięcie to nie jest bowiem ani decyzją administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), ani też postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Oczywiste jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 do 7 p.p.s.a., ani decyzja wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. od której przysługuje sprzeciw (art. 3 § 2a p.p.s.a.).
Z omówionych względów postanowienie to nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło