VI SA/Wa 2488/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1420/19 oddalającym skargę A. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę radców prawnych postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania Wyrokiem z 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1420/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej "WSA") oddalił skargę A. P. (dalej: "skarżący") na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę radców prawnych. Dnia 4 września 2020 r., skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 28 sierpnia 2020 r. oraz doręczenie sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z 16 września 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1420/19, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wezwał A. P. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. poz. 1090). Na powyższe zarządzenie skarżący w dniu 13 października 2020r. wniósł zażalenie, zaskarżając to zarządzenie w całości i wnosząc o jego uchylenie jako bezprzedmiotowe. Ponadto zwrócił uwagę, że w zarządzeniu brak podania rygoru jaki zostanie zastosowany w razie niezastosowania się do zapłaty opłaty kancelaryjnej. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2020 r. sygn. akt II GZ 379/20 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie A. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 września 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1420/19. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2020 r., jest prawomocny od dnia 24 listopada 2020 r. (k.173 VI SA/Wa 1420/19). W dniu 4 listopada 2020 r. (data nadania pisma w UP), skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1420/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego podlega odrzuceniu. W punkcie wyjścia do dalszych rozważań należy zwrócić uwagę na treść art. 270 p.p.s.a., z którego wynika, że można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W tym kontekście trzeba wyjaśnić, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego stanowi podstawową instytucję (środek) obalania prawomocnych orzeczeń NSA i WSA umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty w celu zagwarantowania prawidłowości - zgodności z prawem - wydanego w sprawie rozstrzygnięcia (por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 5, Warszawa 2017; wyd. elektr.). Co jednak istotne, skarga o wznowienie postępowania nie stanowi alternatywy dla zwykłego środka odwoławczego służącego usunięciu istniejącej wadliwości postępowania. Z powyższego uregulowania jednoznacznie wynika, że skarga o wznowienie postępowania sądowego przysługuje stronie postępowania tylko w przypadku, gdy dotyczy ona orzeczenia kończącego postępowanie sądowe (niewpadkowego), a ponadto orzeczenia, które już się uprawomocniło, czyli takiego, od którego strona postępowania nie może wnieść środka odwoławczego. Należy również podkreślić, że orzeczenie, którego wznowienia domaga się strona, powinno być prawomocne w dniu złożenia skargi o wznowienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 210/12 - publ. CBOSA). Skarżone orzeczenie musi zatem odpowiadać wymogom z art. 168 § 1 p.p.s.a., w myśl którego orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Środkiem odwoławczym od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 p.p.s.a.). Wobec powyższego wskazać należy, że wymóg zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem sądu stanowi podstawową przesłankę warunkującą skuteczność skargi o wznowienie postępowania. Wniesienie skargi przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia jest przedwczesne i jako takie winno skutkować jej odrzuceniem (por.m.in. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1048/11). W niniejszej sprawie, skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania w dniu 4 listopada 2020 r.(data stempla pocztowego) tj. przed uprawomocnieniem się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1420/19, które nastąpiło w dniu 24 listopada 2020 r., wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę o wznowienie postępowania.