VI SA/Wa 251/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. I. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. W. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 1120 złotych (tysiąc sto dwadzieścia złotych) powiększonej o kwotę 257,60 złotych (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego, Skarżący R. I. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w wysokości 3000 zł. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 2228/13. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2013 r. odrzucono przedmiotową skargę ze względu na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. W dniu [...] października 2013 r. skarżący złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2014 r. odmówiono skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego adwokata z urzędu. W piśmie z dnia [...] maja 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata A. W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia [...] maja 2013 r. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 19 września 2013 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 13 lutego 2014 r., załączając skargę kasacyjną oraz zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniami z dnia 13 czerwca 2014 r. przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej oraz termin do wniesienia ww. zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając ww. zażalenie postanowieniem z dnia 9 września 2014 r. sygn. akt II GZ 492/14 uchylił zaskarżone postanowienie w zakresie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Natomiast rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 grudnia 2014 r. sygn. akt II GSK 2713/14 uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 19 września 2013 r. Ponownie rozpoznawana sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 251/15. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2015 r. oddalono przedmiotową skargę. Na rozprawie w dniu 8 maja 2015 r. w imieniu skarżącego stawiła się adwokat E. K., pełnomocnik substytucyjny ustanowiony przez wyznaczonego w sprawie pełnomocnika skarżącego adwokata A. W., i zwróciła się z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w urzędu, oświadczając, iż wynagrodzenie nie zostało opłacone w całości ani w części. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461). W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat A. W.: - reprezentował skarżącego w postępowaniu zażaleniowym od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2228/13 w zakresie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych, - sporządził skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2228/13, - reprezentował skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 251/15, zakończonym wydaniem wyroku z dnia 8 maja 2015 r. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1) ppkt a) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, naliczana jest na podstawie § 6 omawianego rozporządzenia. W omawianej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 3.000 zł. W myśl § 6 pkt 3 tego rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 zł do 5.000 zł stawka minimalna wynosi 600 zł. Zgodnie natomiast z § 18 ust. 1 pkt 2) ppkt a) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, wynosi 75% stawki minimalnej zawartej w pkt 1 omawianego przepisu, tj. 400 zł. Ponadto zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2) ppkt d) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji wynosi 120zł. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia ww. łączną kwotę 1120 zł, należną za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej i udział w postepowaniu zażaleniowym, należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 257,60 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.