VI SA/Wa 2573/12
PostanowienieWSA w Warszawie2013-06-17
Skład orzekający: Małgorzata Grzelak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na czynność organu administracji publicznej (Prezydenta m. W.) w przedmiocie nieprzyjęcia do rozpoznania skargi na niezgodny z prawem zapis w statucie stowarzyszenia może zostać odrzucona z powodu niewykazania przez stronę skarżącą umocowania do reprezentacji lub niewyczerpania środków zaskarżenia?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie wykaże swojego umocowania do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych. Ponadto, skarga jest niedopuszczalna, gdy strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych prawem, w tym nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi, jeśli ustawa nie przewiduje innych środków zaskarżenia.Stan faktyczny
Skarżący S. i M. złożyli skargę do Prezydenta m. W. na niezgodny z prawem zapis w statucie stowarzyszenia. Prezydent przekazał skargę do Ministerstwa Sportu i Turystyki. Następnie skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na czynność Prezydenta m. W. polegającą na nieprzyjęciu skargi do rozpoznania. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych, w tym do wykazania umocowania do reprezentacji. S. nie wykonało wezwania, a M. uzupełniło braki częściowo. Sąd odrzucił skargę S. z powodu niewykazania umocowania i skargę M. z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
1. Odrzucono skargę S.; 2. Odrzucono skargę M.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. na czynność Prezydenta m. W. w przedmiocie nie przyjęcia do rozpoznania skargi na niezgodny z prawem zapis w statucie stowarzyszenia A. postanawia 1. odrzucić skargę S.; 2. odrzucić skargę M.
Pismem z dnia 17 października 2012 r. M. i S. (dalej jako skarżący) złożyli do Prezydenta m. W. skargę na niezgodny z prawem statut stowarzyszenia A.. Skarżący wskazali, że art. 8 ust. 1 ustawy o sporcie (Dz. U. z 2010 r. nr 127 poz. 857 z późn. zm.) wyklucza możliwość, że polskim związkiem sportowym jest stowarzyszenie osób fizycznych jako członków zwyczajnych.
Organ pismem z dnia [...] października 2012 r. ww. skargę przekazał według właściwości do Ministerstwa Sportu i Turystyki, o czym skarżący zostali poinformowani w dniach 29 oraz 30 listopada 2012 r.
Pismem z dnia 7 listopada 2012 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na czynność Prezydenta m. W. w przedmiocie nie przyjęcia do rozpoznania skargi na niezgodny z prawem zapis w statucie stowarzyszenia A..
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2013 r. Sąd wezwał M. do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że B. C. jest uprawniony do reprezentowania M., poprzez nadesłanie dokumentu wskazującego na formę prawną M. oraz osoby uprawnione do jego reprezentowania. Tym samym zarządzeniem, Sąd wezwał S. do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że P. K. może (jednoosobowo) reprezentować S., poprzez nadesłanie statutu stowarzyszenia oraz pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego stowarzyszenia, aktualnego na dzień złożenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało odebrane przez M. w dniu 4 lutego 2013 r. (k. 13), natomiast przez S. w dniu 1 lutego 2013 r. (k. 14).
S. nie wykonało wezwania Sądu.
Z uwagi na fakt, że nadesłany przez M. Wypis z ewidencji klubów sportowych nie prowadzących działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta K. był niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kopią, Sąd zarządzeniem z dnia 20 lutego 2012 r. wezwał M. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii ww. Wypisu, aktualnego na dzień złożenia skargi, oraz do podpisania skargi przez osoby uprawnione wskazane w Wypisie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Strona wykonała powyższe wezwanie w terminie, lecz nadesłane dokumenty nie pozwalały na dokonanie oceny, czy B. C. mógł samodzielnie reprezentować M..
Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2013 r. Sąd wezwał M. do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii statutu M. z dnia [...] maja 2009 r. wraz ze zmianami zatwierdzonymi w dniu [...] kwietnia 2012 r. Strona odebrała powyższe wezwanie w dniu 19 kwietnia 2013 r. (k. 48) i w terminie nadesłała Statut M., z którego wynika uprawnienie B. C. do podpisania skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Ad. 1) Wszczęcie postępowania sądowoadministarcyjnego oparte jest na zasadzie skargowości, zatem może ono być wszczęte jedynie na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany podmiot (art. 50 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.). Zgodnie z art. 28 § 1 w związku z art. 29 p.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej.
Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał Krajowy Rejestr Sądowy. (por. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06). Nieprzedstawienie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji danego podmiotu należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl podanego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2009 r. sygn. akt I FSK 1453/09).
W niniejszej sprawie S. zostało wezwane do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że P. K. może (jednoosobowo) reprezentować stronę w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, poprzez nadesłanie statutu stowarzyszenia oraz pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego stowarzyszenia, aktualnego na dzień złożenia skargi.
Powyższe wezwanie strona odebrała w dniu 1 lutego 2013 r., zatem bieg siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z końcem 8 lutego 2013 r. W zakreślonym przez Sąd terminie strona nie uzupełniła powyższych braków formalnych skargi.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt. 1 postanowienia.
Ad 2) W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jak wskazuje § 3 tego artykułu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (§ 4 powołanego artykułu).
Przekazanie skargi przez Prezydenta m. W. do Ministra Sportu i Turystyki stanowi w myśl art. 3 § 1 pkt 4 p.p.s.a. inną czynność, niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W niniejszej sprawie skargę do sądu administracyjnego można było wnieść po uprzednim wezwaniu organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, w terminie czternastu dni od dnia, w którym M. dowiedział się o przekazaniu pisma z dnia 17 października 2012 r. do Ministra Sportu i Turystyki. Skarżący M. nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, a więc nie wyczerpał trybu postępowania przed wniesieniem skargi do Sądu. Skarga podlega więc odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło