VI SA/Wa 2696/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na uchwałę [...] Krajowego Zjazdu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lipca 2012 r, nr [...] w przedmiocie ustalenia zasad gospodarki finansowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa postanawia: odrzucić skargę. Skarżący – Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę [...] Krajowego Zjazdu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lipca 2012 r, nr [...] w przedmiocie ustalenia zasad gospodarki finansowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa. Jako podstawę prawną niniejszej uchwały wskazano art. 31 pkt 4 i 7 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm). W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm) niniejsza skarga została przekazana do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa. W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wniosła o jej odrzucenie, bowiem nie posiada kompetencji do zastępowania Krajowego Zjazdu, tym samym nie jest stroną postępowania. Zgodnie z treścią art. 33 ustawy o samorządach zawodowych Krajowa Rada reprezentuje samorząd zawodowy (a nie jego organy) w okresach między Krajowymi Zjazdami. Ponadto stwierdziła, że skargi wnoszone na uchwały Krajowego Zjazdu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa były wielokrotnie prawomocnie odrzucane jako niedopuszczalne. Zaskarżona uchwała nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 i 4 p.p.s.a., tym samym nie polega kontroli sądu administracyjnego. Podniesiono również, że skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 52 § 4 p.p.s.a. Wobec powyższego skarga jako przedwczesna winna zostać odrzucona na posiedzeniu niejawnym. W piśmie procesowym z dnia 10 października 2013 r. skarżący wyjaśnił, że zaskarżył uchwałę [...] Krajowego Zjazdu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, wobec powyższego niezasadnie sąd przekazał jego skargę do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa. Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 6 grudnia 2013 r. kserokopia skargi, odpowiedzi na skargę oraz wspomnianego pisma została przesłana do Krajowego Zjazdu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa celem udzielenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania całości uporządkowanych, zszytych oraz ponumerowanych akt administracyjnych. W odpowiedzi na powyższe Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nadesłała akta i wniosła o przyjęcie wcześniejszej odpowiedzi na skargę, stwierdzając, że od lat udziela odpowiedzi na skargi wnoszone do WSA na uchwały Krajowego Zjazdu. Podała, że podstawą prawną do reprezentowania samorządu zawodowego przez Krajową Radę jest przepis art. 33 ustawy o samorządach. Ponownie wniosła odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie zauważyć należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne rozpoznają sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zakres tych spraw określa art. 3 § 2 p.p.s.a., ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ustawą szczególną mająca zastosowanie w niniejszej sprawie jest ustawa o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów. Zdaniem skarżącego, art. 1, art. 4, art. 11, art. 40 ust. 1 i 2 ww. ustawy dają mu możliwość zaskarżenia uchwały [...] Krajowego Zjazdu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lipca 2012 r, nr [...], w przedmiocie ustalenia zasad gospodarki finansowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, do sądu administracyjnego. Pierwsze dwa z wymienionych artykułów dotyczą przepisów ogólnych, art. 11 wspomnianej ustawy, do postępowań w sprawach indywidualnych uregulowanych w tej ustawie (z wyjątkiem spraw dyscyplinarnych), odsyła do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast brzmienie art. 40 jest następujące: ust. 1 Członek izby ma prawo: 1) korzystać z pomocy w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych oraz zapewnienia właściwych warunków wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie lub czynności urbanisty, 2) korzystać z ochrony i pomocy prawnej izby, 3korzystać z działalności samopomocowej; ust. 2 Członek samorządu zawodowego może zaskarżyć uchwałę okręgowej izby do właściwych organów Krajowej Izby, a uchwałę Krajowej Izby do sądu administracyjnego. Odnośnie dopuszczalności zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał Krajowego Zjazdu, rozstrzygał wielokrotnie Naczelny Sąd Administracyjny (przykładowo postanowienie z dnia 30 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1442/11). NSA stanął na stanowisku, że art. 40 ust. 2 powołanej ustawy nie stanowi samoistnej podstawy zaskarżania uchwał Krajowego Zjazdu do sądu administracyjnego. Skarga bowiem musi spełniać przesłanki dopuszczalności zaskarżenia w rozumieniu przepisów p.p.s.a Dokonując oceny dopuszczalności skargi w świetle tych przesłanek Sąd stwierdza, że zaskarżona uchwała w przedmiocie ustalenia zasad gospodarki finansowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa dotyczy ściśle korporacyjnych spraw, mających charakter działań wewnętrznych samorządu zawodowego, określa wysokość składki członkowskiej. Nie dotyczy problematyki z dziedziny administracji publicznej, a zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie taka uchwała. Przykładowo do zadań wykonywanych przez samorządy zawodowe inżynierów budownictwa jako organów administracji publicznej należy prowadzenie postępowań i orzekanie w sprawach nadawania uprawnień budowlanych, orzekanie o odpowiedzialności zawodowej. W tego rodzaju sprawach samorządy zawodowe wydają decyzje. Sądy administracyjne wielokrotnie orzekały, iż uchwały Krajowego Zjazdu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa dotyczące wyboru członków: Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej (postanowienie z dnia 30 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1450/11), Krajowego Sądu Dyscyplinarnego (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1743/10), Krajowej Komisji Rewizyjnej (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 marca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1528/10), Krajowej Rady (postanowienie z dnia 30 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1442/11), jak również uchwały w sprawie uchwalania statutu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 września 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1139/09) nie dotyczą problematyki z dziedziny administracji publicznej. Reasumując, uchwały Krajowego Zjazdu Polskiej Izby Inżynierów dotyczące kwestii organizacyjnych samorządu zawodowego nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Przepis art. 58 § 1 p.p.s.a wskazuje przesłanki odrzucenia skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.