VI SA/Wa 2701/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "M." sp. z o.o. z siedzibą w N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "M." sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" położonej w W. – skarżąca M. Sp. z o.o. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podała, że zaprzestanie działalności wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, a także trudnych do odwrócenia skutków, a w konsekwencji może doprowadzić do upadłości spółki i utraty płynności finansowej. Do wniosku skarżąca nie załączyła żadnych dokumentów, uprawdopodabniających zaistnienie przedstawionych przez nią okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako "p.p.s.a.", katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12, LEX nr 1240582). Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi, nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaistnienie ustawowych przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. Gołosłowne twierdzenia skarżącej, niepoparte żadnymi dokumentami źródłowymi są niewystarczające do stwierdzenia przez Sąd, że w jej sprawie przesłanki te istotnie zaistniały. Skarżąca wskazuje, że zaprzestanie prowadzenia działalności może doprowadzić do upadłości spółki oraz utraty płynności finansowej. Nie uprawdopodobniła jednak, by przedmiotem jej działalności było w wyłącznie prowadzenie apteki w stosunku do której zostało cofnięte zezwolenie, a także by wyłącznie z tej działalności uzyskiwała dochód. Z aktualnego odpisu KRS skarżącej spółki wynika, że przedmiot działalności spółki jest bardzo szeroki, co może oznacza że spółka prowadzi działalność w innych obszarach, a prowadzenie apteki jest tylko wycinkiem jej działalności. Rolą Sądu nie jest jednak poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy, albowiem to na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.