VI SA/Wa 2706/13

PostanowienieWSA w Warszawie2016-07-15

Skład orzekający: Jacek Fronczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka prawa handlowego, ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata), wykazała, że nie posiada żadnych środków na poniesienie kosztów postępowania, pomimo nieprzedłożenia wszystkich wymaganych dokumentów finansowych?
Ratio decidendi
Spółka prawa handlowego nie wykazała, że nie posiada środków na poniesienie kosztów postępowania, ponieważ nie przedłożyła wszystkich wymaganych przez sąd dokumentów finansowych, w tym wyciągów z rachunków bankowych. Brak pełnej współpracy w wyjaśnianiu sytuacji finansowej skutkuje ryzykiem stwierdzenia, że nie zostały spełnione przesłanki do przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata) w sprawie dotyczącej nałożenia kary pieniężnej. Po pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, spółka wniosła sprzeciw. Następnie, po wezwaniu do uzupełnienia wniosku, przedstawiła część dokumentów finansowych, jednak nie nadesłała wyciągów z rachunków bankowych. Sąd uznał, że przedłożone dokumenty są niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej spółki.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono skarżącej Spółce przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2706/13 w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić skarżącej Spółce przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata Zarządzeniem z dnia [...] marca 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżąca wniosła w terminie sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego. Zarządzeniem z dnia [...] maja 2016 r. skarżąca została wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPPr). W wypełnionym i nadesłanym do Sądu formularzu PPPr skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej w marcu 2012 r. i mimo że osiągała nieznaczne dochody to ich wysokość jest równoznaczna z wydatkami. Obecna sytuacja finansowa Spółki sprawia, że nawet najmniejsze wydatkowane kwoty mogą prowadzić do jej likwidacji. Strona wskazała, że wysokość kapitału zakładowego w 2014 r. wyniosła 5000 zł, a strata z poprzednich lat wyniosła 516.380,87. Wartość środków trwałych wynosi 0, a stan konta 19 zł. Zobowiązania Spółki na dzień 31 grudnia 2015 r. to podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 27552 zł, oraz podatek VAT - 26149 zł. Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej strony skarżącej, na podstawie zarządzenia z dnia [...] czerwca 2016 r. wezwano skarżącą spółkę, do nadesłania w terminie 14 dni: a/ dokumentu wskazującego na wysokość osiągniętego dochodu (lub poniesionej straty) w 2015 roku - (w zależności od formy opodatkowania np. odpis z księgi rachunkowej na koniec 2015 roku), b/ dokumentu wskazującego na wysokość osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2016 roku - np. odpisu z księgi rachunkowej na koniec lutego 2016 roku, c/ wyciągów ze wszystkich posiadanych przez skarżącą spółkę rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy, obejmujących informację o wszystkich transakcjach dokonanych na rachunkach w objętym wezwaniem terminie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca nadesłała zeznanie podatkowe CIT-8 za 2015 r. oraz rachunek zysków i strat (wariant porównawczy) za okres od 1 stycznia 2016 r. do 29 lutego 2016 r. Z zeznania podatkowego CIT-8 wynika, że Spółka w 2015 r. osiągnęła stratę w wysokości 70369,12 zł, przy przychodzie w wysokości 797526,85 zł natomiast z rachunku zysków i strat za okres od 1 stycznia 2016 r. do 29 lutego 2016 r. wynika, że przychody netto ze sprzedaży wyniosły w tym okresie 69429,61 zł, a koszty działalności operacyjnej wyniosły 89214,87 zł, tym samym spółka osiągnęła we wskazanym okresie stratę w wysokości 19785,26 zł. Skarżąca nie nadesłała na wezwanie Sądu wyciągów z posiadanych przez siebie rachunków bankowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Użyte w cytowanym przepisie określenie "gdy wykaże" oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że osiągane przychody nie pozwalają na poniesienie kosztów postępowania. Zatem, to strona powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż od tego będzie zależało rozstrzygnięcie Sądu. Stosownie do art. 252 § 1 p.p.s.a. strona postępowania, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, zobowiązana jest do złożenia oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od stron ubiegających się o przyznanie prawa pomocy oczekuje się aktywnej postawy procesowej przejawiającej się przede wszystkim w wyczerpującym podawaniu informacji na temat ich stanu majątkowego oraz w dostarczaniu wszelkich żądanych dokumentów, w oparciu o które ma zostać poddana analizie ich kondycja finansowa i możliwości płatnicze. To bowiem na podstawie przedłożonych dokumentów źródłowych musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. W oświadczeniu o majątku i dochodach podanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, Skarżąca podała, że wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi 5000 zł, nie posiada środków trwałych, a strata za ostatni rok 2014 wyniosła 413.388,68 zł. Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, jest ona zobowiązana na wezwanie złożyć, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów (art. 255 p.p.s.a.). Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia we wnioskowanym zakresie. Z tej przyczyny skarżąca Spółka była wzywana do potwierdzenia stosownymi dokumentami oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca przesłała na wezwanie Sądu zeznanie podatkowe CIT-8 za 2015 r. oraz rachunek zysków i strat (wariant porównawczy) za okres od 1 stycznia 2016 r. do 29 lutego 2016 r. Nie nadesłała natomiast wyciągów z posiadanych przez siebie rachunków bankowych, a dopiero analiza wszystkich powyższych dokumentów pozwoliłaby na ocenę zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nieprzesłanie żądanych danych, przedstawienie ich w sposób niekompletny, bądź mało czytelny powoduje, że oświadczenie wnioskodawcy pozostaje niepełne i niewystarczające do wydania pozytywnego dla niego rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji Sąd uprawniony jest do sformułowania oceny, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest nieuzasadniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1361/10, LEX nr 743829). Uchylając się od pełnej współpracy z Sądem w wyjaśnianiu niejasności związanych z rzeczywistymi możliwościami finansowymi, wnioskodawca powinien mieć świadomość, że ponosi w ten sposób ryzyko stwierdzenia przez sąd, że nie wykazał spełniania przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 393/14, LEX nr 1495223). Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 2 pkt1 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło