VI SA/Wa 274/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. O. i A. O. na decyzję Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wycofania z obrotu i używania termometrów lekarskich p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. W. O. i A. O. - przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą jako wspólnicy spółki cywilnej pod nazwą M. s.c. A. O. W. O. w W. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca"), reprezentowani przez adwokata, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], wydaną w przedmiocie nakazu wycofania z obrotu i używania termometrów lekarskich szklanych. W petitum skargi skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Urzędu. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, ustosunkowując się do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, a więc przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem spornego aktu. W przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. mowa jest o takiej szkodzie, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Według Sądu, należy uznać, że strona skarżąca, składając wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., zobowiązana jest do wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Oceniając okoliczności konkretnej sprawy, w kontekście wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, obowiązkiem sądu zawsze będzie ich analiza pod kątem obiektywnych skutków, jakie spowoduje jego wstrzymanie oraz ustalenie, czy udzielenie na czas prowadzonego postępowania sądowego ochrony prowizorycznej nie będzie potencjalnie zagrażać innym dobrom chronionym poprzez niewykonanie zaskarżonej decyzji (vide: m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II OSK 1947/13). W tej sytuacji, wskazać należy, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych, precyzyjnie wskazanych zdarzeń (okoliczności) i ich negatywnych dla strony następstw świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Ponadto, należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, tj. "niebezpieczeństwo wyrządzenia niepowetowanej szkody" lub "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów. W celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie decyzji jest zasadne. Twierdzenia te powinny być co najmniej uprawdopodobnione (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13). Mając na uwadze powyższe, Sąd doszedł do przekonania, że analizowany wniosek strony skarżącej nie zawiera stosownego uzasadnienia. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku braku adekwatnego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie może działać w tym zakresie za stronę, albowiem to wyłącznie na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, iż zaskarżona decyzja - w razie jej wykonania - mogłaby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak również: Naczelny Sąd Administracyjny /w:/ postanowienie z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, LEX nr 493672). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż skarżący przedsiębiorcy, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Urzędu, w żaden sposób nie wykazali istnienia konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie spornej decyzji jest zasadne. Nie ulega wątpliwości, że art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w przypadku wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków poprzez wykonanie zaskarżonego aktu. Jednak, jak wspomniano powyżej, w celu skorzystania z tej instytucji, Sąd musi bazować na źródłach wiedzy przedstawionych przez stronę skarżącą. W niniejszej sprawie skarżący, pomimo ciążącego na nich obowiązku, nie wykazali zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ograniczając się jedynie do przywołania podstawy prawnej, bez wskazania jakichkolwiek konkretnych okoliczności uzasadniających obawę, że w wyniku wykonania zaskarżonego aktu ziszczą się przesłanki wymagane do wstrzymania wykonania decyzji. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.