VI SA/Wa 2744/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. GmbH z siedzibą w S., Niemcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. GmbH z siedzibą w S., Niemcy na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek pt.: "[...]" postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie unieważnienia patentu nr [...] na wynalazek pt.: "[...]", skarżąca T. GmbH z siedzibą w S., Niemcy wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla podmiotów trzecich możliwość swobodnego korzystania z jej wynalazku i czerpania z tego tytułu korzyści majątkowych, wskutek czego po jej stronie będzie powiększała się szkoda, której nie będzie można usunąć nawet w sytuacji ostatecznie korzystnego rozstrzygnięcia organów sądowych. Wywodziła, że podmioty trzecie, tj. jej konkurencji, będą mogły legalnie wprowadzać na rynek, produkty oparte na unikatowej kompozycji stanowiącej wynalazek, będący wynikiem wieloletniej pracy szeregu naukowców skarżącej. Skarżąca wskazała na brak możliwości jakiejkolwiek ingerencji w działania tych podmiotów, skoro wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jej zdaniem istnieje zatem realne niebezpieczeństwo wyrządzenie jej znacznej szkody oraz powstania skutków, których nie będzie można odwrócić i przywrócić stanu poprzedniego. Realność poniesienia przez nią szkody, potwierdza, jak skarżąca podkreśliła fakt, że spółka C. B.V. uzyskała już pozwolenie na wprowadzenie do obrotu produktu o nazwie "[...]", opartego na kompozycji według wynalazku objętego spornym patentem. Skarżąca zwróciła także uwagę na zainteresowanie spornym wynalazkiem jej konkurentów z branży farmaceutycznej. Jej zdaniem daje to podstawy, by sądzić, że mogą oni czynić już przygotowania do wprowadzenia na rynek preparatu zawierającego kompozycję według wynalazku. Wiąże się to, jak podkreśliła z dość dużymi nakładami finansowymi związanymi przede wszystkim z przygotowaniem całego zaplecza marketingowego. Jej zdaniem, w sytuacji uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji, poniosą one, wskutek braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ogromną szkodę majątkową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12, LEX nr 1240582). W przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zasadniczą kwestią jest konkretne określenie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niedopełnienie tego obowiązku przez wnioskodawcę i poprzestanie na samym ogólnym wskazaniu zaistnienia zagrożenia bliżej nieokreśloną szkodą, uniemożliwia sądowi poczynienie stosownych ustaleń w zakresie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Na wnioskodawcy ciąży również obowiązek szczegółowego opisania swojej sytuacji majątkowej, która stanowi podstawę oceny zaistnienia zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2013 r. sygn. akt II FSK 2198/13, LEX nr 1361276). W niniejszej sprawie skarżąca oparła swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na możliwości legalnego wprowadzania na rynek przez jej konkurentów, produktów opartych na unikatowej kompozycji wynalazku objętego unieważnionym patentem. Na potwierdzenie realności poniesienia szkody z powyższego tytułu skarżąca wskazała na pozwolenie na wprowadzenie do obrotu produktu o nazwie "[...]" przez uczestnika niniejszego postępowania, załączając do wniosku stosowny rejestr produktów biobójczych. Natomiast skarżąca nie przedstawiła swojej sytuacji majątkowej, nie wyjaśniła, czy korzystanie z unieważnieniowego patentu wiązało się z konkretnymi korzyściami ekonomicznymi, których została pozbawiona w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji, a w końcu nie wykazała, że jej konkurencji faktycznie wprowadzili na rynek produkty oparte na kompozycji ze spornego patentu, co przełożyło się na jej wyniki finansowe. Zważyć przy tym należy, że rolą Sądu nie jest poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy, albowiem to na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12). Podkreślić również wypada, że przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej mają dotyczyć skarżącego. Bez wpływu na ich zaistnienie pozostają twierdzenia skarżącego o niebezpieczeństwie poniesienia szkody przez podmioty trzecie, w sytuacji zakwestionowania przez Sąd legalności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, w warunkach, gdy podmioty te aktualnie podejmują działania mające na celu wprowadzenie na rynek preparatu zawierającego kompozycję według spornego wynalazku. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.