VI SA/Wa 2992/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 12 sierpnia 2014 r. M. P. (nazywany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. o nałożeniu na stronę kary pieniężnej w wysokości 3.000 złotych. Zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 14 lipca 2014 r. Skarga została nadana w niemieckim urzędzie pocztowym w dniu 12 sierpnia 2014 r. Do polskiego urzędu pocztowego wpłynęła w dniu 17 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga została doręczona stronie w dniu 14 lipca 2014 r. Trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upływał z końcem dnia 13 sierpnia 2014 r. Skarżący nadał co prawda przesyłkę w niemieckim urzędzie pocztowym w dniu 12 sierpnia 2014 r. jednakże w świetle art. 83 § 3 p.p.s.a. nadanie pisma na poczcie jest równoznaczne z jego wniesieniem do sądu jedynie w przypadku nadania go w polskim urzędzie pocztowym lub oddania w polskim urzędzie konsularnym. Zasady tej nie stosuje się do nadania pisma w innym niż polskim urzędzie pocztowym. W takiej sytuacji za datę nadania pisma uważa się datę jego wpływu do polskiego urzędu pocztowego, co w niniejszej sprawie miało miejsce w dniu 17 sierpnia 2014 r. Przyjmuje się bowiem, że w sytuacji oddania pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym urząd ten jest jedynie pośrednikiem, za pomocą którego nadawca oddaje pismo polskiemu urzędowi pocztowemu i tylko data oddania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu ma znaczenie prawne, o którym mowa w art. 83 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt I FZ 440/09). Natomiast w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym, niezależnie od tego czy urząd ten znajduje się na terenie Unii Europejskiej, czy też poza jej granicami, o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania za granicą, lecz data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1567/10, Lex nr 741563). Analiza art. 83 § 3 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że jedynie nadanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest wystarczające dla uznania, że został zachowany termin do jego złożenia. Natomiast w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym, niezależnie od tego czy urząd ten znajduje się na terenie Unii Europejskiej, czy też poza jej granicami, o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania za granicą, lecz data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2010 r. w sprawie I OSK 1567/10, z dnia 16 października 2013 r., sygn. akt II GSK 188/13). W niniejszej sprawie skarga została nadana w dniu 12 sierpnia 2014 r. u niemieckiego operatora pocztowego. Przesyłka została przyjęta w polskiej placówce pocztowej w dniu 17 sierpnia 2014 r., podczas, gdy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z końcem dnia 13 sierpnia 2014 r. Skoro o zachowaniu terminu decyduje data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu, Sąd przyjął, że skarga została złożona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.