VI SA/Wa 3289/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, po rozpoznaniu w dniu 1 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2015 r. odrzucono skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "skarżąca") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2014 r. oddalającego skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Strona skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od zażalenia oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Postanowieniem z 13 maja 2016 r. Referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Następnie skarżąca pismem z 24 maja 2016 r. wniosła sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest jednak dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe regulacje prawne na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, albowiem uchybienie terminowi, o którego przywrócenie skarżąca wnosi, nie powoduje w istocie dla niej ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 16 października 2009 r., o sygn. akt II FZ 421/09, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia wymaga, że przepisy p.p.s.a. nie zakreślają żadnych terminów, które zawężałyby okres, w jakim strona może wystąpić z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W tym kontekście wskazać należy, że zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z treści powołanej jednostki redakcyjnej jednoznacznie wynika zatem, że strona ma możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w każdym momencie postępowania sądowoadministracyjnego. Jedyną sytuacją, kiedy złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego doznaje ograniczenia, jest sytuacja, w której wniosek taki złożony jest po bezskutecznym upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W takim bowiem wypadku pozostaje on bez wpływu na wezwanie do jego uiszczenia (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 28 maja 2010 r., o sygn. akt II FSK 1003/10, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka sytuacja jednak w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi, gdyż wniosek o przyznanie prawa pomocy został zawarty w skardze. W konsekwencji poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdza, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, a tym samym podlega on odrzuceniu. Jednocześnie Sąd podkreśla, że powyższa okoliczność nie ma żadnego wpływu na prawo skarżącej do złożenia w niniejszej sprawie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr. Należy mieć również na uwagę fakt, że w sprawie nadal nie został ostatecznie rozpoznany wcześniej złożony wniosek skarżącej w tej sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 2 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.