VI SA/Wa 3292/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2015 r. sprawy ze skargi S. w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] marca 2014 r.; 2. stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz skarżącej S. w [...] kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Główny Inspektor Farmaceutyczny (w skrócie: GIF), po rozpoznaniu zażalenia [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej (w skrócie: [...]OIA, Izba) postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] wydanym na podstawie art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 115 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 z późn. zm., dalej: p.f.) oraz art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 31 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm., dalej: k.p.a.) utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (w skrócie: [...]WIF) z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej w sprawie prowadzenia reklamy apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w Z. przy ul. T. (zwanej dalej Apteką). Przedmiotowe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. Izba zwróciła się do [...]WIF o wszczęcie postępowania administracyjnego i zbadanie zgodności z prawem postępowania P. S.A. prowadzącego aptekę ogólnodostępną zlokalizowaną w Z. przy ul. T. w zakresie przestrzegania przepisów art. 94a i następne p.f. Zdaniem [...]OIA naruszenie przepisów regulujących kwestię reklamowania aptek spowodowane było uczestniczeniem w programie 60+, którego organizator wraz z B. S.A. obiecuje korzyści w postaci tańszych leków oraz innych bonusów w Aptece nie precyzując, jakich leków dotyczy program. W przedmiotowym piśmie Izba powołała się na swój status organizacji społecznej o celach statutowych przemawiających za wszczęciem postępowania oraz że legitymuje się niezbędnym interesem społecznym. Powołanym postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. wydanym na podstawie art. 31 § 2 w zw. z art. 31 § 1 k.p.a. organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia [...]WIF nie kwestionując statusu [...]OIA jako organizacji społecznej, wskazał, że złożony wniosek nie wykazywał w sposób dostateczny celów statutowych ani interesu społecznego przemawiającego za wszczęciem postępowania administracyjnego, w związku z czym nie spełniał wymogów określonych w art. 31 § 1 k.p.a. Organ podkreślił ponadto, że [...]OIA posiada własne środki prawne służące dyscyplinowaniu aptekarzy i prawowaniu pieczy nad wykonywaniem zawodu aptekarza bez konieczności wszczynania postępowania przez organy administracji. Ponadto [...]WIF wskazał, że w sprawie programu Pocztowy 60+ oraz aptek, których adresy zostały umieszczone na stronie internetowej www.pocztowy.pl, na skutek zawiadomienia [...]OIA skierowanego w dniu [...] października 2013 r. do GIF, prowadzone były działania wyjaśniające, w których ramach P. S.A. podniosło, że Apteka nie uczestniczyła w przedmiotowym programie i nie honorowała legitymacji wydawanych w jego ramach oraz nie jest stroną umowy z B. S.A. Ponadto [...]WIF zauważył, że ponowna kontrola wskazanej powyżej strony internetowej przeprowadzona w dniu [...] listopada 2013 r. wykazała, że lista aptek uczestniczących w programie została usunięta, a sprawdzenie regulaminu dokonane w dniu [...] stycznia 2014 r. wykazało zmianę jego treści w zakresie wymogu użycia legitymacji tego programu i zastąpienia go warunkiem dokonania transakcji w aptekach w kraju i za graniczą. Ponadto [...]WIF podniósł, że program Pocztowy 60+ został zakończony z dniem [...] stycznia 2014 r. Pismem z dnia [...] marca 2014 r. [...]OIA złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie z uwagi na naruszenie art. 31 § 1 k.p.a. przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku [...]OIA. W uzasadnieniu zażalenia Izba wskazała, że w przypadku prowadzenia już postępowania w sprawie programu Pocztowy 60+ [...]WIF powinien był poinformować [...]OIA na podstawie art. 31 § 4 k.p.a. o toczącym się postępowaniu, a wniosek z dnia [...] stycznia 2014 r. potraktować jako wniosek o dopuszczenie organizacji społecznej do toczącego się postępowania. Izba podkreśliła przy tym, że [...]WIF, nie dokonując gruntownej analizy przedstawionych argumentów i całości powoływanego stanu prawnego, dokonał błędnej oceny i nie uznał za spełnione przesłanek udziału organizacji społecznej w postępowaniu. [...]OIA podniosła również, że organ I instancji nie podejmując wszelkich możliwych czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, nie zbierając i nie rozpatrując materiału dowodowego, doprowadził do naruszenia prawdy obiektywnej, a nieliczne wnioski organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia są niespójne. Zdaniem [...]OIA lakoniczność i nieadekwatność uzasadnienia postanowienia złożonego w znacznej mierze z zacytowania wyroków sądowych wskazuje na naruszenie art. 8 k.p.a. Izba wskazała także, że w niektórych przypadkach ochrona przez organizacje społeczne interesu publicznego prowadzi jednocześnie do ochrony indywidualnych praw członków tej organizacji. Ponadto [...]OIA nie podzieliła stanowiska WIF, zgodnie z którym izby aptekarskie dysponują środkami prawnymi służącymi dyscyplinowaniu aptekarzy i sprawowaniu pieczy nad wykonywaniem zawodu aptekarza, gdyż takie podejście zakładałoby, że do zakresu właściwości izb aptekarskich należałyby również sprawy niedozwolonej reklamy aptek, co prowadziłoby do nieuzasadnionego wniosku zbędności przypisania spraw naruszenia art. 94a p.f. właściwości inspektora farmaceutycznego. Główny Inspektor Farmaceutyczny powołanym postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. wydanym na podstawie art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 115 pkt 4 p.f. oraz art. 144 w zw z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 31 § 1 pkt 1 k.p.a utrzymał w mocy postanowienie [...]WIF. W uzasadnieniu wskazał, że [...]OIA nie wykazała związku pomiędzy przedmiotem wnioskowanego postępowania a deklarowanym przez nią interesem społecznym. Zdaniem GIF naruszenia przez podmiot prowadzący aptekę nie można utożsamiać z nieprawidłowym wykonywaniem zawodu farmaceuty. Organ II instancji podniósł ponadto, że dopuszczenie [...]OIA jako zrzeszenia farmaceutów wykonujących zawód na określonym terenie i nierzadko prowadzących własne apteki, w tym również na lokalnym rynku, na którym działa podmiot, którego dotyczy postępowanie administracyjne, jako uczestnik tego postępowania uzyskałaby dostęp do informacji dotyczących prowadzenia konkurencyjnej działalności gospodarczej, co mogłoby poważnie zagrozić interesom strony postępowania. Organ odwoławczy wskazał także, że wszczęcie postępowania i udział organizacji społecznej musi zostać poparty interesem społecznym, a nie partykularnym interesem korporacyjnym. Organ uznał przy tym, że interes społeczny wykazywany przez [...]OIA, tj. ochrona niereklamujących się farmaceutów, nie stanowi interesu społecznego uzasadniającego dopuszczenie [...]OIA do postępowania. GIF nie znalazł także podstaw do uznania naruszenia norm postępowania i wyjaśnił, że działania prowadzone przez [...]WIF w zakresie programu Pocztowy 60+ były jedynie ustaleniami czy zasadne jest wszczęcie postępowania administracyjnego w tej sprawie, w związku z czym nie zachodziły przesłanki z art. 31 § 4 k.p.a. Na wskazane powyżej orzeczenie pismem z dnia [...] września 2014 r. Izba złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia [...]WIF, stwierdzenie, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie [...]WIF nie podlegają wykonaniu, oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu [...]OIA zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego: 1)art. 31 § 1 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że [...]OIA nie wykazała, że wniosek uzasadniony jest celami ustawowymi [...]OIA i interesem społecznym; 2) art. 77 oraz 80 k.p.a. poprzez pominięcie ich w toczącym się postępowaniu i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji pominięcie kwestii mających istotne znaczenie w sprawie; 3) art. 7 i 8 k.p.a. poprzez pominięcie ich w toczącym się postępowaniu; 4) art. 107 w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia w sposób niespójny bez wskazania konkretnego i rzeczywistego wyjaśnienia w uzasadnieniu przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy. W uzasadnieniu skargi [...]OIA powtarzając argumentację zawartą w zażaleniu na postanowienie [...]WIF i przytaczając orzecznictwo sądów administracyjnych, wskazała, że cele statutowe OIA wynikają wprost z przepisów ustawy o izbach aptekarskich, a posiadanie tzw. zdolności inicjacyjnej w postępowaniu administracyjnym jest, zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych, przejawem realizacji roli ustrojowej [...]OIA jako organu samorządu aptekarskiego. Izba podkreśliła przy tym, że działalność samorządu aptekarskiego nie służy partykularnym interesom organizacji społecznej lub jej członków a ochronie interesu całego społeczeństwa korzystającego z usług świadczonych przez farmaceutów. Izba wskazała także, że prowadzenie postępowania dowodowego nie stanowiło głównego przedmiotu działań organów, które koncentrowały się na uniemożliwieniu [...]OIA wzięcia udziału w postępowaniu. [...]OIA nie podzieliła również poglądu GIF, jakoby udział Izby w postępowaniu mógł narazić interes strony przez dostęp do akt sprawy osób pozostających w stosunku konkurencji ze stroną postępowania. Izba wskazała przy tym, że stanowisko takie nie znajduje uzasadnienia merytorycznego, gdyż w postępowaniu związanym z zakazem reklamy aptek nie kontroluje się informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie odmowa wszczęcia postępowania nastąpiła wskutek stwierdzenia, że [...] Okręgowa Izba Aptekarska jest organizacją społeczną, jednak w sprawie reklamy apteki nie ma interesu prawnego do żądania wszczęcia postępowania. Stosownie do treści art. 31 § 1 k.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu. Przyjmuje się, iż organizacje społeczne to takie grupy podmiotów (osób fizycznych i prawnych), które związane są wspólnym celem i stałą więzią organizacyjną, nie wchodzące w skład aparatu państwowego i nie będące zarazem spółkami prywatnymi (por. E. Smoktunowicz "Prawo administracyjne. Pojęcia, instytucje, zasady w teorii i orzecznictwie", Warszawa 2000 s. 20). Zasadne są zatem w ocenie Sądu argumenty strony: niekwestionowane przez organ, że OIA jest organizacją społeczną, jak i twierdzenie, co do którego GIF nie zajął jednoznacznego stanowiska, że kwestie prowadzenia reklamy apteki ogólnodostępnej należą do celów statutowych OIA. Został także spełniony wymóg, aby postępowanie administracyjne, którego wszczęcia domaga się skarżąca nie dotyczyło praw i obowiązków samej organizacji społecznej (w tym wypadku [...]OIA), lecz praw i obowiązków "innej osoby", czyli strony (stron) tego postępowania. Postępowanie ma dotyczyć praw i obowiązków "innej osoby" podejmującej działania, które mogą naruszać zakaz z art. 94a ust. 1 p.f., w myśl którego "Zabroniona jest reklama aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności. Nie stanowi reklamy informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego.". W ocenie Sądu organ nieprawidłowo ocenił przesłanki z art. 31 § 1 pkt 1 k.p.a., bezzasadnie odmawiając wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie na wniosek skarżącej, uznając, iż interes społeczny wskazywany przez nią jest w rzeczywistości przejawem partykularnego interesu samorządu zawodowego. Do takiego stwierdzenia, zdaniem Sądu, brak było podstaw. Wyrażenie "cele statutowe", unormowane jest w akcie rangi ustawowej dotyczącej danej organizacji społecznej. Szczególnego podkreślenia wymaga, iż głównym, konstytucyjnym celem działalności samorządu aptekarskiego jest sprawowanie pieczy nad należytym wykonywaniem zawodu farmaceuty. Samorząd aptekarski został powołany, a jego działalność uregulowano w ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (Dz. U. z 2008 r. Nr 136, poz. 856, z późn. zm.). Przepis art. 17 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że w drodze ustawy można tworzyć samorządy zawodowe, reprezentujące osoby wykonujące zawody zaufania publicznego i sprawujące pieczę nad należytym wykonywaniem tych zawodów w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony. Zawód farmaceuty jest bez wątpienia zawodem zaufania publicznego, a główny cel działalności samorządu aptekarskiego został określony w przytoczonym art. 17 Konstytucji RP i jest nim sprawowanie pieczy nad należytym wykonywaniem zawodu farmaceuty. Zostało to potwierdzone przez art. 1 ust. 1 ustawy o izbach aptekarskich, który mówi, że samorząd aptekarski jest reprezentacją zawodowych, społecznych i gospodarczych interesów tego zawodu i w art. 7 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, który stanowi, że zadaniem samorządu aptekarskiego jest w szczególności sprawowanie pieczy i nadzoru nad wykonywaniem zawodu. Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o izbach aptekarskich zadaniem samorządu aptekarskiego jest w szczególności współdziałanie z organami administracji publicznej, związkami zawodowymi i samorządami zawodowymi oraz innymi organizacjami społecznymi w sprawach związanych z wykonywaniem zawodu i innych dotyczących farmacji, a mających wpływ na ochronę zdrowia publicznego. Ponadto art. 2a ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy stanowi, że wykonywanie zawodu farmaceuty ma na celu ochronę zdrowia publicznego i obejmuje udzielanie usług farmaceutycznych polegających m. in. na kierowaniu apteką, punktem aptecznym, działaniem farmacji szpitalnej lub hurtownią farmaceutyczną. Nadzór nad prawidłowym wykonywaniem zawodu to również nadzór w zakresie realizacji funkcji zawodowej jaką jest kierowanie apteką. Prawidłowe kierowanie apteką jest nierozerwalnie związane z przestrzeganiem przepisów m. in. ustawy - Prawo farmaceutyczne, w tym jej art. 94a zakazującego reklamy aptek i ich działalności. Pieczę i nadzór nad tym zawodem jako zawodem zaufania sprawuje organ samorządowy w interesie społecznym, co wynika wprost z art. 17 ust. 1 Konstytucji RP. Przedmiotem postępowania administracyjnego, którego dotyczył wniosek skarżącej ma być ustalenie, czy określone zachowanie stanowi zakazaną reklamę działalności apteki. Zgodnie z art. 86 ust. 1 p.f. w aptece jako placówce ochrony zdrowia publicznego, osoby uprawnione świadczą usługi farmaceutyczne (wydawanie produktów leczniczych i wyrobów medycznych, sporządzanie leków recepturowych i leków aptecznych, udzielanie informacji o produktach leczniczych i wyrobach medycznych). Wykonywanie zawodu farmaceuty ma na celu ochronę zdrowia publicznego i obejmuje udzielanie wszystkich usług farmaceutycznych będących przedmiotem działalności aptek (vide: art. 2a ust. 1 ustawy o izbach aptekarskich). Oczywistym jest, że działalność reklamowa prowadzona jest "na styku" z informacyjną funkcją apteki. Tak więc cel istnienia samorządu aptekarskiego uzasadnia jego udział w postępowaniu, aby uczestniczyć w procesie mającym za zadanie rozgraniczenie dwóch powyżej wskazanych dziedzin. W takiej sytuacji, w ocenie Sądu, postępowanie w sprawie reklamy apteki, którego prowadzenie należy do kompetencji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, jest zbieżne z celami statutowymi przypisanymi okręgowym izbom aptekarskim, bowiem to izba, jako organ samorządu farmaceutycznego, sprawuje nadzór nad wykonywaniem zawodu farmaceuty, a do czynności objętych tym zawodem należy kierowanie apteką. Udział w postępowaniach dotyczących uczestniczenia apteki w niedozwolonej reklamie mieści się zatem w zakresie działań samorządu. Celem działalności samorządu aptekarskiego jest także zachowanie godności i niezależności zawodu farmaceuty (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o izbach aptekarskich). Wyłącznie niezależny farmaceuta, wykonujący swoje obowiązki zawodowe w odpowiednich warunkach gwarantuje osiągnięcie celu w postaci ochrony zdrowia publicznego. Samorząd aptekarski, który zobowiązany został do sprawowania nadzoru nad prawidłowym wykonywaniem czynności zawodowych przez farmaceutów musi dbać, aby warunki, w jakich farmaceuci pracują, pozwalały im postępować zgodnie z przepisami prawa i zasadami etyki, tzn. aby m. in.: byli niezależni w podejmowaniu swoich decyzji i nie musieli uczestniczyć w akcjach promocyjnych i reklamowych, których zgodność z prawem jest wątpliwa. Jednym ze skrajnie niekorzystnych czynników, który nie pozwala na prawidłowe wykonywanie zadań przez farmaceutów jest prowadzenie przez aptekę, w której pracują, zakazanej reklamy apteki. Wykonywanie zawodu farmaceuty w aptece należącej np. do sieci aptek, powoduje praktyczną zależność farmaceuty od właściciela, który nie jest farmaceutą. W takich przypadkach jedynym podmiotem, który może skutecznie ubiegać się o właściwe warunki wykonywania zawodu zaufania publicznego jest samorząd zawodowy. Kolejnym, bardzo ważnym celem samorządu aptekarskiego, jest strzeżenie zasad etyki i deontologii zawodowej (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o izbach aptekarskich). Sąd wyraża pogląd, iż pojęcie "reklamy" sytuuje się na pograniczu zagadnień etycznych i prawnych. Brak jest legalnej definicji reklamy i z tego powodu konieczne jest doprecyzowanie tego pojęcia w drodze wykładni prawa. Jest rzeczą oczywistą, iż w pierwszej kolejności będą to czynić organy Inspekcji Farmaceutycznej, kontrolowane przez sąd administracyjny, z punktu widzenia zasad prawa. Jednakże trudno sobie wyobrazić, aby organ samorządu farmaceutycznego, jakim jest Izba, był pozbawiony legitymacji czynnej w sprawach, które tych zasad etycznych wprost dotyczą. Stosownie do art. 19 ust. 1 Kodeksu Etyki Aptekarza Rzeczypospolitej Polskiej, stanowiącego załącznik do uchwały nr VI/25/2012 VI Krajowego Zjazdu Aptekarzy z dnia 22 stycznia 2012 r. "aptekarz nie reklamuje siebie oraz swoich usług. Nie uczestniczy w reklamie usług farmaceutycznych, jak i ich promocji niezgodnej z prawem lub dobrymi obyczajami". Powyższe oznacza, że rozpoczęcie i skuteczne przeprowadzenie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej (vide: art. 45-62 ustawy o izbach aptekarskich) warunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem przez właściwy organ inspekcji farmaceutycznej, czy określone zachowanie stanowi zakazaną reklamę apteki lub jej działalności czy też nie. W tym przypadku realizowanie celu działalności samorządu aptekarskiego zależy od działań wojewódzkich inspektorów farmaceutycznych. W tak ukształtowanym kontekście normatywnym Okręgowa Izba Aptekarska w [...] musi być legitymowana do żądania wszczęcia postępowań, których przedmiotem jest reklama aptek lub przystąpienia do nich. Wniosek o dopuszczenie do postępowania uzasadnia także ustawowy nakaz współdziałania samorządu aptekarskiego z organami administracji publicznej (...) w sprawach związanych z wykonywaniem zawodu i innych dotyczących farmacji, a mających wpływ na ochronę zdrowia publicznego (art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o izbach aptekarskich). Zawód farmaceuty powinien być wykonywany zgodnie z przepisami prawa, w tym również w zakresie przestrzegania zakazu reklamy w związku z nakazem najwyższej ochrony "szczególnych konsumentów", jakimi są pacjenci, a ustawowe obowiązki nałożone na farmaceutów powinny być przez nich wykonywane rzetelnie, pod rygorem odpowiedzialności zawodowej. Jednostka samorządu aptekarskiego powinna być więc dopuszczona do postępowania prowadzonego przez Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego jako organizacja społeczna, gdyż jest ona - jako organ reprezentujący i nadzorujący wszystkich farmaceutów - żywo zainteresowana wynikiem toczącego się postępowania. W sytuacji dopuszczenia do postępowania na prawach strony samorząd mógłby w pełni reprezentować interes całej grupy zawodowej farmaceutów w postępowaniu, który polega na przestrzeganiu zakazu reklamy aptek a tym samym mógłby zareagować odpowiednio szybko dzięki m.in. dostępowi do akt sprawy w razie nieprzestrzegania przez kierownika apteki zakazu reklamy, co leży także w interesie wszystkich członków samorządu przestrzegających obowiązującego prawa. Sąd doszedł do przekonania, iż w istniejącym stanie prawnym interes społeczny, przemawia za dopuszczeniem do postępowania Izby jako organizacji samorządowej. Nie może zmienić poglądów Sądu twierdzenie GIF, zgodnie z którym udział Izby w postępowania może narażać interes strony poprzez dostęp do akt sprawy osób, które pozostają w stosunku konkurencji ze stroną postępowania. Po pierwsze, powyższy argument ma charakter raczej pragmatyczny, aniżeli prawny, a po drugie – w przypadku zaistnienia konkretnych okoliczności mogących wpłynąć negatywnie na przebieg postępowania, zagwarantowane są w prawie instrumenty służące uniknięciu tego rodzaju sytuacji. Należą do nich w szczególności: wniosek o wyłączenie z postępowania osób, wobec których sformułowany może być zarzut braku bezstronności, nadto – objęcie ochroną dokumentów zawierających np. tajemnicę przedsiębiorstwa. Zdaniem Sądu - przedsiębiorcy prowadzący apteki winni liczyć się z obecnością i uprawnieniami organów samorządu aptekarskiego, którego członkowie stanowią gwarancję należytej jakości usług farmaceutycznych. W szczególności niezasadne jest generalne wykluczanie z postępowania administracyjnego tych organizacji, których członkowie mają interesy konkurencyjne w stosunku do strony postępowania. Stanowisko organu oznaczałoby, że organy samorządu aptekarskiego nie staja na straży interesu samorządu aptekarskiego jako takiego, a tylko realizują partykularne interesy określonych grup (członków) swego samorządu. Reasumując, w ocenie Sądu nie jest trafne stanowisko organu, zgodnie z którym nie została w sprawie wykazana przesłanka interesu społecznego. Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności Sąd zauważa, że udział organizacji społecznej w niniejszej sprawie uzasadnia potrzeba ochrony obiektywnie istniejącego interesu społecznego. Oczywistym jest, że udział organizacji społecznej w postępowaniu na podstawie przepisu art. 31 § 1 k.p.a. nie może służyć jedynie partykularnym interesom samej organizacji społecznej lub jej członków, lecz musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem w nim organów administracyjnych. Organ niezasadnie i w oderwaniu od wyżej wskazanych unormowań rangi konstytucyjnej oraz ustawowej uznał jednak, że po stronie [...]OIA istnieje jedynie interes faktyczny w ustaleniu czy dany przedsiębiorca aptekarski naruszył zakaz reklamy apteki. Nie jest to, zdaniem Sądu okoliczność, która uzasadniałaby odmowę OIA jako organizacji samorządowej pozycji podmiotu na prawach strony w postępowaniu dotyczącym reklamy apteki ogólnodostępnej. Jednocześnie należy stwierdzić, iż słuszne co do zasady stanowisko Głównego Inspektora Farmaceutycznego, iż podmiotem powołanym do sprawowania nadzoru w zakresie przestrzegania przepisów o zakazie reklamy aptek jest wojewódzki inspektor farmaceutyczny, nie niweluje praw organizacji samorządu farmaceutycznego, o których mowa powyżej. Wskazać należy, iż nawet uznając - wynikającą z istnienia celów statutowych i interesu społecznego – legitymację czynną Izby do żądania wszczęcia postępowania, organ może odmówić wszczęcia postępowania w sytuacji gdy uzna, że nie zachodzą merytoryczne podstawy do wszczęcia postępowania, czy też wszczęte postępowanie umorzyć. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że organizacja społeczna ubiegająca się o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu winna uprawdopodobnić, że przyczyni się do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne dla jego celów (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 1038/08, akceptowany przez R. Suwaja "Praktyczne aspekty udziału organizacji społecznych w ogólnym postępowaniu administracyjnym", Sam. Teryt. 1-2/10/50). W uzasadnieniu tego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że dopuszczenie do postępowania administracyjnego organizacji społecznej, której statutowe cele są zbieżne z celami (przedmiotem) konkretnego postępowania administracyjnego można postrzegać jako zwiększenie prawdopodobieństwa lepszego wyjaśnienia okoliczności faktycznych kluczowych dla sprawy. Udział organizacji może zmniejszyć ujemne konsekwencje inkwizycyjności postępowania administracyjnego przez wprowadzenie quasi-kontradyktoryjności między (odnosząc to do realiów niniejszej sprawy) uczestnikiem postępowania - z jednej strony, a organizacją społeczną, będącą rzecznikiem interesu społecznego - z drugiej strony. Nie można interesu społecznego utożsamiać z interesem ogólnonarodowym, regionalnym czy interesem innych zbiorowości o ogromnym zasięgu. Dokonując wykładni art. 31 § 1 in fine k.p.a. nie można nadawać interesowi partykularnemu generalnie pejoratywnego znaczenia. Wolność stowarzyszeń w demokratycznym państwie prawnym (art. 12 Konstytucji RP) wskazuje, że standardem jest wielość i zróżnicowanie interesów grupowych. Wykładnia art. 31 § 1 k.p.a. winna się odbywać w związku z art. 7 i art. 77 k.p.a. – to na organie administracji spoczywa cały ciężar zweryfikowania zasadności bądź niezasadności dopuszczenia organizacji społecznej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że nawet jeśli we władzach organizacji społecznej zasiadają osoby prowadzące działalność konkurencyjną w stosunku do inwestora, który ubiega się o warunki zabudowy, to nie jest to jednoznaczne z brakiem interesu społecznego, uzasadniającego dopuszczenie stowarzyszenia (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 815/08, akceptowany przez skład sędziowski Naczelnego Sądu Administracyjnego, orzekający wyrokiem z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 1038/08 i R. Suwaja –op. cit. s. 51). W ocenie Sądu, powyższe poglądy NSA znajdują w pełni odniesienie do okoliczności sprawy niniejszej. Jednocześnie należy podkreślić, iż w kwestii zakresu uprawnień samorządu aptekarskiego w przypadku stwierdzenia zakazanej reklamy apteki wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyrokach z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt III ZS 14/13 i III ZS 15/13, (Lex nr 1438737 i 1438738): "Samorząd aptekarski jest zatem upoważniony do podejmowania różnego rodzaju działań w sprawach dotyczących konkretnych członków korporacji zawodowej, jak i w sprawach dotyczących samorządu (krajowego lub regionalnego) jako takiego, o ile tylko zagrożony lub naruszony zostanie interes, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 11 i art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o izbach. "Występowanie", o którym mowa w tym przepisie może przybierać różne formy, od podejmowania uchwał udzielających poparcia, bądź negujących określone inicjatywy, przez włączanie się w różnego rodzaju inicjatywy dotyczące interesów samorządu aptekarskiego, po czynny udział w postępowaniach dotyczących konkretnych członków izby. W tym ostatnim przypadku organ samorządu aptekarskiego może działać zarówno na rzecz członka (w obronie jego interesów), jak i przeciwko takiemu członkowi (w obronie interesu ogólnego członków izby)... W ramach art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o izbach mieści się także niewątpliwie występowanie z wnioskiem o wszczęcie postępowania przez organy nadzoru farmaceutycznego.". Skład orzekający w pełni akceptuje powyższe stanowisko. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że skarżąca wykazała, iż mogłaby przyczynić się do właściwego prowadzenia postępowań administracyjnych w przedmiocie reklamy aptek. Skarżąca z mocy ustaw predestynowana jest do zabierania głosu, w formach do tego przewidzianych przepisami procedury administracyjnej, celem wypracowania cezury – linii granicznej służącej prawidłowemu rozpoznaniu cech różniących reklamę, która w świetle obecnie obowiązującego prawa jest niedozwolona, od rzeczowej, dozwolonej prawem, informacji oraz wskazywania organowi zauważonych z racji pełnienia funkcji statutowych przypadków naruszenia prawa. Posiadanie tzw. zdolności inicjacyjnej w postępowaniu administracyjnym jest przejawem realizacji roli ustrojowej Izby jako organizacji samorządu aptekarskiego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Zgodnie z art. 152 powołanej ustawy orzeczono, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.