VI SA/Wa 3694/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2015 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w N. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Decyzją z [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, po rozpatrzeniu wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B., dotyczącego objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym Pana A. P. z tytułu wykonywania pracy na podstawie umów zlecenia - określonych przez płatnika składek K. Sp. z o.o. z siedzibą w N. (dalej skarżąca, spółka, płatnik składek) "umowami o dzieło" - ustalił, że A. P. podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w okresach wskazanych w decyzji. Decyzja została doręczona płatnikowi składek w dniu 14 kwietnia 2014 r. (z.p.o. w aktach administracyjnych sprawy). Pismem z 23 kwietnia 2014 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) spółka złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Postanowieniem z [...] września 2014 r. Nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jak podkreślił organ, skarżąca potwierdziła odbiór decyzji w dniu 14 kwietnia 2014 r. Zgodnie z art. 109 ust. 5 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.; dalej ustawa o świadczeniach) termin do wniesienia odwołania wynosi 7 dni. Z wyliczeń organu wynika, że ostatnim dniem, w którym dopuszczalne było złożenie odwołania był dzień 22 kwietnia 2014 r., bowiem dzień 21 kwietnia 2014 r. był dniem ustawowo wolny od pracy. Skarżąca wniosła odwołanie w dniu 23 kwietnia 2014 r. nie dołączając do niego wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia i nie wskazując przyczyn uprawdopodobniających, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Powyższe zdaniem organu skutkowało uznaniem, iż odwołanie wniesione zostało po ustawowo wymaganym terminie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 109 ust. 5 ustawy o świadczeniach oraz art. 134 k.p.a. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż nie zgadza się z postanowieniem organu odwoławczego, co do określenia terminu upływu wniesienia odwołania na dzień 21 kwietnia 2014 r. Jak wskazała, jedyną osoba uprawnioną do odbioru korespondencji w imieniu spółki, poza zarządem spółki jest Pana K. O., który to nie kwitował odbioru przedmiotowej decyzji w dniu 14 kwietnia 2014 r. Przesyłka zawierająca zaskarżona decyzje została natomiast doręczona spółce w dniu 16 kwietnia 2014 r. W tej sytuacji, według wyliczeń skarżącej, termin do zaskarżenia decyzji upływał w dniu 23 kwietnia 2014 r. W ocenie spółki w sprawie nie doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nie narusza prawa. W działaniu organu wydającego postanowienie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest pełna. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że zgodnie z art. 109 ust. 5 ustawy o świadczeniach, odwołanie od decyzji w sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego wnosi się do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w terminie 7 dni od dnia jej otrzymania. Wskazany przepis jest przepisem szczególnym do uregulowania zawartego art. 129 § 2 k.p.a., zgodnie z którym odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 109 ust. 6 ustawy o świadczeniach). W stanie faktycznym niniejszej sprawy decyzja Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] doręczona została skarżącej w dniu 14 kwietnia 2014 r. lutego 2014 r., zatem termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 22 kwietnia 2014 r. W myśl art. 83 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie zaś z art. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 1951 r. Nr 4, poz. 28 ze zm.) dniem wolnym od pracy jest - pierwszy dzień Wielkiej Nocy. Wniesienie odwołania w dniu 23 kwietnia 2014 r., skutkowało zatem wydaniem przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu. Skarżąca nie wnosiła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż zaskarżona decyzja została doręczona spółce w dniu 16 kwietnia 2014 r. Powyższe nie znajduje potwierdzenia w aktach administracyjnych sprawy. Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru przez spółkę zaskarżonej decyzji wynika, iż zaskarżona decyzja została odebrana przez osobę uprawnioną w spółce do odbioru korespondencji bowiem osoba ta dysponowała pieczęcią firmową spółki, którą umieściła obok podpisu. Prawidłowo zatem organ uznał, że pismo zostało doręczone skutecznie. Zdaniem Sądu, odebranie pisma przez pracownika osoby prawnej w jej siedzibie, rodzi domniemanie w zakresie umocowania do odbioru pism adresowanych do zatrudniającej go jednostki zwłaszcza, gdy posługuje się on pieczęcią firmową (por. post. NSA z dnia 27 czerwca 2007 r., sygn. akt I OSK 911/07, LEX nr 360325). Nadmienić przy tym należy, że tożsama graficznie parafa wraz z pieczęcią firmową spółki widnieje na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przez płatnika składek, kierowanego do niego pisma Naczelnika Wydziału Spraw Świadczeniobiorców [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia 20 stycznia 2013 r. Odebranie korespondencji przez osobę nieuprawnioną jest oczywiście prawnie bezskuteczne. Oznacza to, że domniemanie, iż pracownik osoby prawnej upoważniony jest do odbioru korespondencji w miejscu jej siedziby może być wzruszone. Okoliczność braku uprawnienia pracownika do odbioru korespondencji winna być jednakże przynajmniej uprawdopodobniona. Tymczasem strona skarżąca kwestionując w skardze upoważnienie osoby odbierającej w dniu 14 kwietnia 2014 r. kierowaną do niej korespondencję, nie powołała się na jakiekolwiek okoliczności, które mogły by potwierdzić jej stanowisko. Dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, korzysta z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Strona, poza własnymi twierdzeniami, nie przedstawia żadnych środków dowodowych (np. uznanej reklamacji usługi pocztowej) pozwalających na podważenie domniemania wynikającego z ww. dokumentu. Sąd nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że przesyłkę odebrała osoba nieupoważniona, jak wywodzi strona, tym bardziej, że doręczenie nastąpiło na adres wskazany przez skarżącą, a osoba kwitująca odbiór przesyłki posługiwała się pieczęcią firmową spółki. Obalenie wskazanego domniemania nie może bowiem nastąpić jedynie w oparciu o oświadczenie strony (v. postanowienie NSA z 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I FZ 460/14, CBOSA). Po dokonaniu kontroli zaskarżonego postanowienia, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, sformułowane w skardze zarzuty i wspierające je argumenty, Sąd stwierdza, że brak jest podstaw do zakwestionowania stanowiska organu wyrażonego w tym postanowieniu. Mając powyższe na uwadze, działając w oparciu o art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku