VI SA/Wa 371/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. (data nadania pisma u operatora pocztowego) K.G. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (w skrócie: GITD) z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...]. Zaskarżoną decyzją GITD utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności do czasu rozpoznania skargi. Skarżący uzasadnił złożony wniosek faktem, że jednorazowe uiszczenie pełnej kwoty kary byłoby dla niego jako emeryta niemożliwe. Ustosunkowując się do powyższego wniosku, GITD stwierdził, że kierując się treścią art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem, warunkiem wstrzymania zaskarżonego aktu jest złożenie wniosku, który musi zawierać uzasadnione podstawy i wskazywać na konieczność jego wstrzymania z uwagi na możliwość nastąpienia negatywnych skutków wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1009/14). W konsekwencji przyjąć należy, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia ograniczony krąg przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący wprawdzie podnosi, że jednorazowe uiszczenie pełnej kwoty kary byłoby dla niego jako emeryta niemożliwe, ale odnotować w tym miejscu należy, iż stwierdzenie to nie zostało poparte żadnymi dalszymi argumentami czy dowodami. W szczególności nie jest znana sytuacja życiowa i materialna skarżącego, która przemawiałaby za uznaniem, że poniesienie nałożonej przez organ kary spowoduje wyrządzenie skarżącemu szkody, a w szczególności, iż uszczerbek ten będzie miał znaczne rozmiary. W tym miejscu należy wskazać, że w celu wstrzymania wykonania decyzji sąd musi mieć wiedzę o wystąpieniu określonych przesłanek oraz mieć możliwość zweryfikowania tej wiedzy. Tym samym dostarczenie odpowiednich dokumentów i wiedzy spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09). W tym miejscu należy również zauważyć, że zgodnie z literalnym brzmieniem uzasadnienia złożonego wniosku, skarżący nie podnosi niemożliwości poniesienia wydatku związanego z nałożoną karą, a jedynie wskazuje na problemy z poniesieniem go w postaci jednorazowego wydatku. Zdaniem Sądu uzasadnia to istotne wątpliwości w zakresie ewentualnej szkody, którą skarżący poniósłby, wykonując decyzję z dnia [...] listopada 2014 r. przed rozpoznaniem przez sąd administracyjny złożonej skargi. Odnotować również należy, że złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazuje na żadne trudne do odwrócenia skutki, które wystąpiłyby na skutek wykonania zaskarżonej, niemożliwe do odwrócenia w przypadku, gdyby na skutek rozpoznania złożonej skargi decyzja GITD została uchylona przez sąd administracyjny. W tym miejscu należy bowiem zaznaczyć, że w przypadku uznania złożonej skargi za usprawiedliwioną i uchylenia decyzji organu, skarżącemu przysługiwałby zwrot kwoty uiszczonej tytułem wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Sąd nie znajdując podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekł jak w sentencji postanowienia.