VI SA/Wa 375/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2011 r. sprawy ze skargi I. L. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2010 r. Minister Sportu i Turystyki postanowił utrzymać w mocy swoją decyzję z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pism Polskiego Związku Gimnastycznego - Zarządu Gimnastyki Artystycznej Polskiego Związku Gimnastycznego z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2009 r. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: I. L., zwana dalej skarżącą w dniu [...] października 2008 r., [...] lutego 2009 r., [...] marca 2009 r. złożyła do Polskiego Związku Gimnastycznego wnioski o skierowanie jej na kursy międzynarodowe sędziego sportowego w dyscyplinie gimnastyki artystycznej. Pismami z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz [...] kwietnia 2009 r. Zarząd Gimnastyki Artystycznej Polskiego Związku Gimnastycznego odmówił skierowania skarżącej na ww. kursy sędziego sportowego. W dniu [...] października 2009 r. skarżąca wystąpiła do Ministra Sportu i Turystyki z wnioskiem o stwierdzenie nieważności "decyzji Zarządu Gimnastyki Artystycznej Polskiego Związku Gimnastycznego z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz (...) z dnia [...] kwietnia 2009 r." Strona w swoich wnioskach kierowanych do organu powoływała się na treść art. 12 ust. 1 pkt 6 uchylonej z dniem 15 października 2010 r. ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. Nr 155 poz. 1298 z późn. zm- dalej jako u.s.k.) - zgodnie, z którym do zadań polskich związków sportowych należało szkolenie oraz doskonalenie zawodowe trenerów, a także szkolenie sędziów sportowych oraz na przepis art. 12 ust. 2 u.s.k., stosownie do którego polski związek sportowy ma wyłączne prawo do podejmowania decyzji we wszystkich sprawach dotyczących danej dyscypliny sportu niezastrzeżonych w ustawie dla organów administracji rządowej. Z treści tych przepisów według strony wynika, że wszelkie rozstrzygnięcia polskiego związku sportowego są podejmowane w formie decyzji, a więc indywidualnego aktu administracyjnego. W konsekwencji także pismo zawierające informacje o odmowie wysłania I. L. na międzynarodowe kursy sędziowskie jest decyzją administracyjną. Minister Sportu i Turystyki pismo skarżącej z dnia [...] października 2009 r. potraktował jako skargę na działalność Polskiego Związku Gimnastycznego (PZG) złożoną w trybie art. 221 i następnych k.p.a.. i w związku z tym kopia tego pisma została skierowana do tego Związku z żądaniem udzielenia wyjaśnień. Organ wskazał ponadto, iż pisma PZG w przedmiocie odmowy udziału w kursach sędziowskich nie są decyzjami administracyjnymi. Pisma organu z [...] listopada 2009 r. oraz z [...] grudnia 2009 r., w których organ poinformował stronę o ustaleniach w sprawie, zostały potraktowane przez nią również jako decyzje administracyjne i zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 9 września 2010 r. sygn. akt.: VI SA/Wa 381/10, odrzucił skargę wskazując, że wbrew stanowisku strony pisma Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] listopada 2009 r. oraz z dnia [...] grudnia 2009 r. nie mogą być uznane za decyzje administracyjne ani postanowienia wydane w postępowaniach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z pózn. zm.). Jednocześnie Sąd stwierdził , że pismo I. L. z [...] października 2009 r. skierowane do organu powinno zostać potraktowane jako wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji złożony w trybie art. 156 k.p.a. . Realizując powyższe wskazówki Minister Sportu i Turystyki w dniu [...] listopada 2010 r. działając na podstawie art. 157 § 3 k.p.a. w związku z art. 107 k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pism Zarządu Gimnastyki Artystycznej Polskiego Związku Gimnastycznego z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2009 r. Zdaniem Ministra w niniejszej sprawie brak jest decyzji administracyjnej, która mogłaby stanowić przedmiot postępowania o stwierdzenie nieważności takiej decyzji w trybie art. 156 i następnych k.p.a. Nie stanowią decyzji administracyjnej pisma Polskiego Związku Gimnastycznego z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2009 r. Zdaniem Ministra orzecznictwo oraz doktryna stwierdzają jednoznacznie, że podstawa do wydania decyzji administracyjnej musi wynikać ze szczególnego przepisu prawa materialnego czyli musi istnieć sytuacja, gdy z mocy przepisów prawa materialnego załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej formie prawnej ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 1996 r. sygn. akt IV SA 2546/98). Cytując fragment komentarza do Kodeksu postępowania administracyjnego autorstwa B. Adamiak i J. Borkowskiego ("Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz". Wyd. 10, Warszawa 2009.) organ uznał, że przywołane w pismach strony przepisy art. 12 ust. 1 u.s.k., w tym pkt 6 "szkolenie oraz doskonalenie zawodowe trenerów, a także szkolenie sędziów sportowych", nie stanowiły samodzielnej podstawy do wydania decyzji administracyjnej (art. 104 i nast. k.p.a.) w indywidualnej sprawie. Takiej podstawy nie stanowił także art.12 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym polski związek sportowy ma wyłączne prawo do podejmowania decyzji we wszystkich sprawach dotyczących danej dyscypliny sportu, niezastrzeżonych w ustawie dla organów administracji rządowej lub innych podmiotów. Dlatego też organ uznał za bezzasadne powoływanie się przez stronę na przepisy dotyczące wymogów decyzji administracyjnych (w tym art. 107 k.p.a.) i odnoszenie tych przepisów do pism PZG, którymi zainteresowana została poinformowana o odmowie skierowania na kurs sędziowski. Organ podkreślił, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest postępowaniem nadzwyczajnym. Zasady jego wszczęcia i prowadzenia określone zostały w art. 157 § 2 i § 3 k.p.a. Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 157 § 3 kp.a. może nastąpić jedynie wówczas, gdy wszczęcie i prowadzenie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. W rozpoznawanej sprawie brak jest jednak przedmiotu postępowania w postaci decyzji administracyjnej ponieważ sporne pisma Polskiego Związku Gimnastycznego nie są decyzjami administracyjnymi. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu Gimnastyki Artystycznej Polskiego Związku Gimnastycznego z [...] stycznia 2009 r. oraz z [...] kwietnia 2009 r. Skarżąca podniosła, że w myśl statutu PZG z dnia [...] stycznia 2009 r. "Polski Związek Gimnastyczny w swojej działalności podlega ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym, ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej, ustawie z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach oraz niniejszemu statutowi" (§ 4 statutu w związku z art. 1 u.s.k.- stan prawny obowiązujący w dniu wydawania zaskarżonych decyzji). Zdaniem skarżącej art. 12 u.s.k. stanowi przepis prawa materialnego, na podstawie którego polskie związki sportowe wydają decyzje administracyjne we wszystkich sprawach dotyczących danej dyscypliny sportu niezastrzeżonych dla organów administracji rządowej. Skarżąca wywodzi, że w tym zakresie PZG wykonuje zadania zlecone administracji publicznej i jest powołany z mocy prawa do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, działając w tym zakresie w formie zadania zleconego administracji publicznej. Cytując poglądy komentatorów skarżąca stwierdza, że odmowa wysłania jej na międzynarodowe kursy sędziowskie bez wątpienia rodzi skutki nie tylko w sferze wewnętrznej PZG lecz także w sferze systemu międzynarodowego sędziowania zawodów gimnastycznych, który wymaga od sędziów międzynarodowych okresowego uaktualniania i podwyższania posiadanych przez siebie kwalifikacji (brevet). W przypadku braku takiego uaktualnienia sędzia traci uprawnienia do sędziowania zawodów określonej rangi międzynarodowej. Rozpoznając powyższy wniosek Minister Sportu i Turystyki w decyzji z [...] grudnia 2010 r. wskazał, iż powoływany przez stronę art. 12 ust. 1 u.s.k., wymieniający wśród zadań polskich związków sportowych (w pkt 6) między innymi: "szkolenie oraz doskonalenie zawodowe trenerów, a także szkolenie sędziów sportowych", nie stanowił samodzielnej podstawy do wydania decyzji administracyjnej (art. 104 i nast. k.p.a.) w indywidualnej sprawie. Takiej podstawy nie stanowił także art. 12 ust. 2 u.s.k. Zdaniem organu wydanie decyzji administracyjnej następuje po wszczęciu postępowania, zebraniu materiału dowodowego i dokonaniu subsumcji stanu faktycznego do norm prawa materialnego, znajdujących zastosowanie w sprawie. Tego rodzaju tryby postępowania nie miały zastosowania w sprawie gdyż przepis art. 12 u.s.k. wymieniał jedynie kategorie zadań przynależnych polskim związkom sportowym. Przepisy te w żaden sposób nie kreują podstaw prawnych dla polskiego związku sportowego do wydania rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej w indywidualnej sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I. L. zarzuciła decyzji Ministra Sportu i Turystyki naruszenie; art. 156, art.157, art. 158, art. 104, art.107 k.p.a. w zw. art. 12 u.s.k. poprzez odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego zgodnie z wnioskiem skarżącej z dnia [...] października 2009 r. Zdaniem skarżącej odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego była niedopuszczalna wobec rażącego naruszenia prawa przez organ niższego stopnia przede wszystkim art. 107 § 1 i 3, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 15, art. 14 § 1 i 2, art. 39-49, art. 75 k.p.a. oraz naruszenia art. 12 u.s.k., co wypełnia dyspozycję art. 156 § 1 k.p.a. W związku z powyższym skarżąca wniosła o: - stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu Gimnastyki Artystycznej Polskiego Związku Gimnastycznego z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymanej w mocy uchwałą Zarządu Głównego Polskiego Związku Gimnastycznego z dnia [...] lutego 2009 r. oraz decyzji Zarządu Gimnastyki Artystycznej Polskiego Związku Gimnastycznego z dnia [...] kwietnia 2009 r. ewentualnie o uchylenie decyzji Ministra Sportu i Turystyki i zobowiązania Ministra Sportu i Turystyki do wszczęcia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia, postępowania administracyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] października 2009 r. i zakończenia postępowania przez wydanie decyzji administracyjnej w sprawie. -w przypadku uznania przez Ministra Sportu i Turystyki powyższej skargi za zasadną o uwzględnienie skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. i stwierdzenie nieważności decyzji Zarządu Gimnastyki Artystycznej Polskiego Związku Gimnastycznego z dnia [...] stycznia 2009 r. utrzymanej w mocy uchwałą Zarządu Głównego Polskiego Związku Gimnastycznego z dnia [...] lutego 2009 r. oraz decyzji Zarządu Gimnastyki Artystycznej Polskiego Związku Gimnastycznego z dnia [...] kwietnia 2009 r. W uzasadnieniu skargi I. L. podtrzymała stanowisko w sprawie i przedstawiła przebieg swojej kariery zawodowej jako sędziego sportowego. Podniosła, że o wydaniu i treści decyzji Zarządu Sekcji Gimnastycznej PZG z dnia [...] kwietnia 2009 r. o niewysyłaniu żadnej sędziny na międzynarodowe kursy sędziowskie dowiedziała z pisma PZG z dnia [...] kwietnia 2009 r. Formalnie decyzja ta nie została jej doręczona. Rozszerzając swoją argumentację prawną skarżąca wskazała, że ustawodawca, określając w art. 12 ust. 2 u.s.k. zadania polskich związków sportowych przekazał im w drodze ustawowej kompetencje do podejmowania określonych w ustawie działań i wydawania w tym zakresie decyzji administracyjnych. Zadanie to zostało potwierdzone w statucie PZG, a mianowicie w § 9 pkt 2 o treści : "Związek realizuje swoje cele w szczególności przez: prowadzenie szkolenia i doszkalania zawodników, kadry trenersko-instruktorskiej oraz sędziów we współdziałaniu z odpowiednimi instytucjami i organizacjami". Dlatego też, zdaniem strony, w przedmiotowej sprawie PZG, jako organ wykonujący funkcje zlecone administracji publicznej, podlega przepisom kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca podnosi, że ustawodawca wskazał decyzję administracyjną jako powszechną, podstawową formę rozstrzygania spraw administracyjnych co do istoty. Uzasadniając żądanie stwierdzenia nieważności decyzji PZG strona zarzuca, że Polski Związek Gimnastyczny, wydając zaskarżone decyzje, wielokrotnie złamał przepisy postępowania administracyjnego a wady, którymi objęte są zaskarżone decyzje nie mogą być w żaden sposób konwalidowane. W odpowiedzi na skargę Minister Sportu i Turystyki wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, w grę wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej jako: p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu były decyzje Ministra Sportu i Turystyki wydane na skutek zaleceń zawartych w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z dnia 9 września 2010 r. sygn. akt.: VI SA/Wa 381/10, odrzucił skargę I. L. wskazując na konieczność załatwienia sprawy przez Ministra w trybie k.p.a. poprzez potraktowanie pisma z [...] października 2009 r. jako wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji złożonego w trybie art. 156 k.p.a. .W piśmie tym skarżąca wystąpiła do Ministra Sportu i Turystyki z wnioskiem o stwierdzenie nieważności "decyzji Zarządu Gimnastyki Artystycznej Polskiego Związku Gimnastycznego z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz (...) z dnia [...] kwietnia 2009 r." Rozpoznając sprawę w takim stanie faktycznym i prawnym Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu nie można podzielić argumentów skarżącej , że kwestionowane pisma PZG, zawierające odmowę delegowania skarżącej na międzynarodowe kursy sędziowskie, mają charakter decyzji administracyjnych w rozumieniu art.104 k.p.a. Przez decyzję administracyjną rozumie się kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli administrujących w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego (lub finansowego) o charakterze władczym i zewnętrznym rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej, w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne. Decyzja jest zatem aktem władczym, wydanym przez organ upoważniony i przesądzająca - jako decyzja o charakterze deklaratywnym - o istnieniu stosunku prawnego w osnowie tej - decyzji wymienionego. Dla wykonywania - w systemie obowiązującego porządku prawnego - funkcji wymiaru sprawiedliwości i funkcji administracji powołane są odrębnie ukształtowane organy państwowe. Decyzja administracyjna nie podlega - poza wyjątkami w ustawie wskazanymi - kontroli sądu cywilnego ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CKN 582/98, Lex nr 50843). Jednocześnie należy podzielić stanowisko Ministra Sportu i Turystyki, że podstawa do wydania decyzji administracyjnej musi wynikać ze szczególnego przepisu prawa materialnego. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny podstawą prawną decyzji administracyjnej ( art. 104 k.p.a.) jest przepis prawa powierzający organowi administracji państwowej załatwienie sprawy w tej formie prawnej. Pismo wyjaśniające Banku [...], dotyczące dotacji na wypłatę premii gwarancyjnej od zakładów oszczędnościowych na budownictwo mieszkaniowe, nie jest decyzją administracyjną ( por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Katowicach z dnia 18 marca 1996 r sygn. akt SA/Ka 347/96 ). Ustosunkowując się zatem do poglądów wyrażonych w skardze odnośnie możliwości wydawania przez PZG decyzji administracyjnych w przedmiocie delegowania sędziego sportowego na szkolenia międzynarodowe to niewątpliwie kwestia ta należała do kompetencji związku sportowego jakim jest Polski Związek Gimnastyczny. Wynikało to z treści art. 12 ust. 1 pkt 6 uchylonej z dniem 15 października 2010 r. ustawy o sporcie kwalifikowanym. Zgodnie z tym przepisem do zadań polskich związków sportowych (w pkt 6) między innymi: "szkolenie oraz doskonalenie zawodowe trenerów, a także szkolenie sędziów sportowych". Jednakże rację ma organ uznając, iż przepis ten nie stanowił samodzielnej podstawy do wydania decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 k.p.a. Wbrew stanowisku skarżącej wskazane w ww. przepisie zadania nie są zadaniami zleconymi w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego lecz stanowią sposoby realizacji celów określonych w statucie PZG jako organizacji społecznej działającej w formie stowarzyszenia. Potwierdzeniem tej okoliczności jest chociażby cytowany w skardze § 9 pkt 2 statutu PZG o treści : "Związek realizuje swoje cele w szczególności przez: prowadzenie szkolenia i doszkalania zawodników, kadry trenersko-instruktorskiej oraz sędziów we współdziałaniu z odpowiednimi instytucjami i organizacjami". Zgodnie z art. 1 pkt 2 k.p.a. kodeks postępowania administracyjnego normuje postępowanie przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1. Nie ulega wątpliwości, że pod pojęciem "inne podmioty" należy rozumieć także organizacje działające w formie stowarzyszeń jakim jest PZG. W wyroku NSA z dnia 27 września 1984 r., II SA 1029/84, OSP 1986, z. 3, poz. 47 z glosą J. Smoktunowicza, stwierdzono, że: "Aczkolwiek stowarzyszenie wyższej użyteczności Z. jest z istoty swej organizacją społeczną, a nie organem administracji państwowej, to jednak z mocy art. 1 § 2 pkt 2 k.p.a. do jego aktów w sprawach indywidualnych orzekających o uprawnieniach kombatanckich mają zastosowanie przepisy tego kodeksu". Mając na uwadze powyższe kryteria podmiotowe, w ocenie Sądu, sprawa wysłania sędziego sportowego na kursy doszkalające nie rozstrzyga o uprawnieniach sędziego sportowego co do zasady, inaczej mówiąc nie dotyczy udzielenia bądź nieudzielenia licencji sędziowskiej przez ten związek sportowy określonej osobie. W tej sytuacji również z tego punktu widzenia decyzje ( uchwały) PZG nie mogą być traktowane jako decyzje administracyjne. Potwierdzenie takiego stanowiska można znaleźć w doktrynie. Przyjmuje się tam definicję, iż "decyzja jest oświadczeniem woli kompetentnego organu administracji publicznej, została podjęta w wyniku zastosowania normy materialnego prawa administracyjnego lub w określonym zakresie normy prawa procesowego do ustalonego stanu faktycznego, w trybie, formie, strukturze uregulowanej prawem procesowym, zakomunikowana stronie w celu wywołania skutku prawnego w sferze stosunku materialnoprawnego (nadanie, odmowa, ograniczenie, cofnięcie lub nadanie uprawnienia, zwolnienie, ograniczenie lub rozszerzenie obowiązku) bądź w sferze procesowej (umorzenie postępowania w sprawie). [...] . Decyzja administracyjna kształtuje uprawnienia lub obowiązki jednostki w wyniku autorytatywnej konkretyzacji normy administracyjnego prawa materialnego.(- por. Adamiak Barbara artykuł pod tytułem; " Z problematyki właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2006/2/7, teza 1.). Co do licencji sędziego ustawa o sporcie kwalifikowanym zawierała regulacje w art. 48. W myśl tej regulacji "sędzią sportowym może być osoba, która posiada licencję sędziego sportowego przyznaną przez właściwy polski związek sportowy. Zgodnie z ust. 4 cytowanego artykułu " Polski związek sportowy, z uwzględnieniem przepisów międzynarodowych organizacji sportowych działających w danej dyscyplinie sportu, określa warunki pełnienia funkcji sędziego sportowego". W tej sytuacji Sąd uważa za słuszne stanowisko Ministra, iż kwestia szkolenia sędziego sportowego w tym także decyzja ( w potocznym rozumieniu tego słowa) w sprawie wysłania sędziego na międzynarodowe kursy sędziowskie stanowi wewnętrzną sprawę związku sportowego , zatem nie jest załatwiana w formie decyzji administracyjnej, w konsekwencji nie ma charakteru decyzji administracyjnej w zakresie przedmiotowym. Wobec powyższego organ miał uzasadnione podstawy faktyczne i prawne do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pism Polskiego Związku Gimnastycznego - Zarządu Gimnastyki Artystycznej Polskiego Związku Gimnastycznego z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2009 r. Co prawda w skardze i we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy mowa jest o decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. , zaś we wniosku z [...] października 2009 r. skarżąca zakwestionowała pismo PZG z [...] kwietnia 2009 r. jednakże nieścisłość ta pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. W kontrolowanych decyzjach Minister Sportu i Turystyki poddał analizie istotę sprawy, jaką była ocena charakteru aktów wydanych przez PZG w stosunku do skarżącej I. L. Ponadto oceniając zaskarżone decyzje Sąd nie stwierdził żadnych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.