VI SA/Wa 382/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 9 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. P. na postanowienie Ministra Transportu z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: zwolnić K. P. od kosztów sądowych. K. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Transportu z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Z uwagi na fakt, iż złożony wniosek był niewystarczający do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem referendarza sądowego skarżący wezwany został do uzupełnienia wniosku poprzez przesłanie dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową. Z nadesłanych przez skarżącego dokumentów oraz z informacji podanych w formularzu wynika, iż osiągany przez niego miesięczny dochód brutto wynosi 850 zł., przy czym, jak wyjaśnił, aktualnie przebywa na urlopie zdrowotnym. Nie posiada rachunków bankowych ani oszczędności. Osiągnięty przez niego w 2007 r. dochód sięgnął kwoty 4 433 zł. Jak wyjaśnił, utrzymuje się z pomocy, jakiej udzielają mu rodzice. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc państwa. W niniejszej sprawie zauważyć należy, iż uzyskiwany przez skarżącego dochód nie pozawala mu na nawet na samodzielne utrzymanie się, wobec czego zmuszony jest korzystać z pomocy rodziców. Tym samym nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.