VI SA/Wa 3856/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi C. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji C. B., dalej nazywany również "skarżącym", wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Wniosku tego w żaden sposób nie uzasadnił. Ograniczył się jedynie do wskazania, że na drogę płatną wjechał przez pomyłkę i chciał z niej zjechać pierwszym zjazdem, jednakże został wcześniej zatrzymany do kontroli, a także, że dopuszczalna masa całkowita prowadzonego przez niego pojazdu przekroczyła granicę 3.5 t. jedynie o 95 kg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony, jak i wyliczenie spodziewanych negatywnych skutków. Nie można uznać za wystarczające jedynie złożenie wniosku, ani również przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (za: orzeczenie NSA z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 1124/10, orzeczenie NSA z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt I OZ 671/10 - publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie, należy zauważyć, że wobec braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności rolą Sądu nie jest działanie za stronę i poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń skarżącego. To na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tj. wykazania, że zaskarżona czynność w razie wykonania mogłaby narazić go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (za: orzeczenie NSA z 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu z dnia [...] sierpnia 2014 r. nie podniósł żadnej argumentacji przemawiającej za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący wskazał jedynie, iż nie miał zamiaru wjeżdżać na drogę płatną, uczynił to przez pomyłkę, jak również, że dopuszczalna masa całkowita prowadzonego przez niego pojazdu przekroczyła granicę 3.5 t. jedynie o 95 kg. Okoliczności te nie uzasadniają jednak w żadnym stopniu zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Również materiały zgromadzone w przedstawionych sądowi aktach administracyjnych nie wskazują na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Sąd stanął na stanowisku, że skarżący nie uzasadnił w należyty sposób wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, poprzez nienależyte wykazanie ziszczenia się którejkolwiek z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia stwierdzenia zasadności nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.