VI SA/Wa 39/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.S.A. z siedzibą w W. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie bezterminowego wykluczenia akcji z obrotu na rynku regulowanym oraz nałażenia kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę Adwokat L. W. – działając jako kurator C. S.A. z siedzibą w W. wniósł skargę na opisaną w komparycji decyzję Komisji Nadzoru Finansowego. Jak wynika z nadesłanego przez kuratora postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] – [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, z dnia [...] października 2018 r., sygn. akt [...] KRS [...] zakres uprawnień kuratora określony został zgodnie z art. 42 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm.) – dalej kc. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Z treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.) wynika, że do skutecznego przeprowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego z udziałem osoby prawnej konieczne jest, aby przy każdej czynności procesowej posiadała ona zdolność procesową. Działanie osoby prawnej przez jej organy w postępowaniu sądowym nie jest związane ze zdolnością sądową tej osoby, ale z jej zdolnością procesową w tym sensie, że brak takiego organu uniemożliwia osobie prawnej korzystanie z posiadanej zdolności procesowej. Braki w zakresie zdolności procesowej Sąd musi uwzględnić z urzędu na każdym etapie postępowania i określić ich skutek. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy C. S.A. z siedzibą w W. nie ma organów. Kurator Spółki, który wniósł skargę został ustanowiony ww. postanowieniem Sądu z dnia [...] października 2018 r. Jak wynika z treści postanowienia podstawą materialnoprawną jego wydania był art. 42 kc Zgodnie z jego treścią, jeżeli osoba prawna nie może prowadzić swoich spraw z braku powołanych do tego organów, sąd ustanawia dla niej kuratora. W myśl § 2 art. 42 kc kurator powinien postarać się niezwłocznie o powołanie organów osoby prawnej, a w razie potrzeby o jej likwidację. Czynności kuratora, o których mowa w art. 42 kc, są ściśle określone, wyznaczając tym samym zakres jego dopuszczalnego działania. Poza tym zakresem, kurator nie może prowadzić spraw osoby prawnej. Dokonywanie przez kuratora czynności z zakresu reprezentacji nie może być rozpatrywane w dłuższej perspektywie czasowej (tj. wykraczającej poza okres niezbędny do doprowadzenia do powołania organów albo likwidacji osoby prawnej), przede wszystkim z uwagi na wyłączenie możliwości prowadzenia przez niego spraw osoby prawnej. Kurator ustanowiony na mocy art. 42 kc nie jest uprawniony do bieżącego prowadzenia spraw spółki, a tym samym stałego (czasowego) zastąpienia ustawowych bądź statutowych organów osoby prawnej, a jedynie do niezwłocznego doprowadzenia bądź to do likwidacji osoby prawnej, bądź też do umożliwienia jej, poprzez powołanie właściwych organów, podjęcia samodzielnego, prawidłowego działania, w tym zarządzania i reprezentacji. Kurator ustanowiony w trybie art. 42 kc nie może reprezentować organów spółki w postępowaniu przed sądem administracyjnym, czyli w sprawach niezwiązanych ani z powołaniem organów spółki, ani jej likwidacją (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 350/09; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 1198/07; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 290/06; wyrok NSA z dnia 10 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 59/07; wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2104/12; wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 2354/14). Reasumując przyjąć należy, że kurator powołany na mocy art. 42 kc nie jest upoważniony do reprezentacji Spółki przed sądem administracyjnym. W ocenie Sądu z przyczyn wyżej wskazanych skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.