VI SA/Wa 3929/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi M. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. [...] Urząd Patentowy RP po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] czerwca 2014 r. sprawy z wniosku P. sp.j. z siedzibą w C. o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy GLON STOP pod numerem [...] udzielonego na rzecz "M. Ltd" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na podstawie art. 164 w zw. z art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r., nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) a także art. 98 kpc w zw. z art. 256 ust. 2 Prawa własności przemysłowej 1) unieważnił prawo ochronne na znak towarowy GLON STOP pod numerem [...], 2) przyznał P. sp. j. z siedzibą w C. od "M. Ltd" Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 2600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu [...] sierpnia 2012 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek P. sp. j. z siedzibą w C. o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy GLON-STOP o nr [...], udzielonego na rzecz spółki M. Ltd Sp. z o.o. w W. decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2010 r. z prawem pierwszeństwa od dnia 30 listopada 2009 r. i przeznaczonego do sygnowania towarów w klasie 1 tj. płynnego preparatu służącego do uzdatniania wody w basenie kąpielowym. Wnioskodawczyni po ostatecznym sprecyzowaniu stanowiska jako podstawę prawną wniosku wskazała naruszenie art. 129 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 131 ust. 1 pkt 1, pkt 2 i ust. 2 pkt 1 Prawa własności przemysłowej Spółka interes prawny w złożeniu wniosku wywiodła z faktu skierowania do niej pisma uprawnionej spółki, która wezwała ją do zaprzestania używania oznaczenia. Decyzją z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] Urząd Patentowy RP unieważnił sporne prawo ochronne na znak towarowy GLON-STOP o nr [...] na podstawie art. 129 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej uznając, że wnioskująca spółka w myśl art. 164 Prawa własności przemysłowej miała interes w złożeniu wniosku o unieważnienie, albowiem tak jak uprawniona jest producentem preparatu do uzdatniania wody i chce go wprowadzać na rynek używając oznaczenia opisowego GLON-STOP, który pozbawiony jest zdolności odróżniającej i mogą się nim posługiwać wszystkie podmioty obecne na rynku. Zdaniem organu, oznaczenie GLON-STOP jest oznaczeniem opisowym, wskazuje bowiem na przeznaczenie preparatu tj. do uzdatniania wody w basenie. Jest przy tym znakiem tylko słownym pozbawionym jakichkolwiek elementów graficznych. Na skutek skargi na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2013 r., złożonej przez M. Ltd Sp. z o.o. z siedzibą w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 grudnia 2013 r., sygn. akt VISA/Wa 1606/13 uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od Urzędu Patentowego RP na rzecz skarżącej M. Ltd Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 1617 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sąd zgodził się ze stanowiskiem Urzędu Patentowego RP, że sporny znak pozbawiony jest zdolności odróżniającej z uwagi na jego informacyjny charakter, czyli, że była podstawa do jego unieważnienia na podstawie art. 129 ust. 1 pkt 2 i 129 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej. Niemniej jednak Sąd uznał, że organ dopuścił się naruszenia art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy albowiem nie zbadał czy oznaczenie to mimo opisowego charakteru nie nabrało w następstwie jego używania charakteru odróżniającego (wtórnej zdolności odróżniającej) w rozumieniu art. 130 Prawa własności przemysłowej. Przy ustalaniu powyższego należy uwzględnić wszystkie okoliczności związane z oznaczeniem nim towarów w obrocie. Sąd zlecił, aby w szczególności organ ustosunkował się do twierdzeń uprawnionej spółki, która podnosiła, że od 2007 roku prowadzi nieprzerwanie regularną sprzedaż produktów z oznaczeniem GLON-STOP i że była jedynym producentem i dystrybutorem chemii basenowej oznaczonej znakiem GLON-STOP przed zgłoszeniem znaku do Urzędu Patentowego celem uzyskania ochrony. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Urząd Patentowy RP decyzją z [...] czerwca 2014 r. nr [...] 1) unieważnił prawo ochronne na znak towarowy GLON-STOP pod numerem [...], 2) przyznał P. sp. j. z siedzibą w C. od "M. Ltd" Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 2600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. Urząd Patentowy RP ponownie uznał, że sporne oznaczenie nie ma pierwotnej zdolności odróżniającej z uwagi na jego opisowy charakter. Odnośnie zaś zdolności wtórnej (art. 130 Prawa własności przemysłowej) organ stwierdził, że uprawniony nie przedłożył do akt niniejszej sprawy materiałów dowodowych świadczących o nabyciu wtórnej zdolności odróżniającej przez sporny znak towarowy, w szczególności nie wykazał zasięgu geograficznego i czasu używania spornego znaku towarowego, jego udziału w rynku, sposobu i intensywności używania oraz jakichkolwiek danych wskazujących, że określona grupa odbiorców przypisze, w sposób ewidentny oznaczenie i opatrzony nimi towar konkretnemu przedsiębiorcy. Nie zostały przedstawione ani wyniki badań rynku, ani sondaże opinii publicznej czy opinie właściwych izb gospodarczych. Nie wskazał też na wydatki związane z promocją spornego znaku towarowego. Uprawniony załączył do pisma z [...] września 2012 r. między innymi odpis atestu higienicznego z 2007 roku, projekty etykiety produktu "GLON-STOP" z 2007 roku, kartę charakterystyki produktu z 2008 roku, a także faktury VAT z okresu towarów z 2009 roku, zamówienie dla R. Sp. z o.o. z 2009 roku, katalogi dla O. Sp. z o.o. oraz dla T. Sp. z o.o. z 2009 roku. Przedłożył też inne materiały dowodowe, które pochodzą z okresu po [...] lipca 2009 roku, czyli dane zgłoszenie spornego znaku towarowego do ochrony (m.in. dowód wydania towarów z 2012 r.). W oparciu o przedłożone dowody, w szczególności faktury i katalogi, nie było podstaw do stwierdzenia, że sporny znak towarowy "GLON-STOP" nabył wtórną zdolność odróżniającą. Świadczą one, zdaniem organu jedynie o tym, że uprawniony posługiwał się w obrocie znakiem "GLON-STOP" w ograniczonym zakresie w okresie 2007-2009 i to nie w charakterze znaku towarowego. Na potwierdzenie swojego stanowiska organ przytoczył poglądy występujące w tej kwestii w orzecznictwie i doktrynie, m.in. w wyroku WSA w Warszawie z 14 kwietnia 2010 r., sygn. akt VISA/Wa 274/10, w wyroku NSA z 8 listopada 2002 r., sygn. akt II SA 76/02, w wyroku z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. akt VISA/Wa 1098/08, w Prawie własności przemysłowej, Komentarz, red. P. Kostański, Warszawa 2010 r. Urząd Patentowy RP podkreślił, że istotnym jest, że spornym oznaczeniem GLON-STOP posługiwał się nie tylko uprawniony, lecz inne podmioty – w tym wnioskodawca, co również stoi na przeszkodzie nabyciu wtórnej zdolności odróżniającej przez sporny znak. Jeżeli chodzi o inne podmioty to wnioskodawca wskazywał między innymi na firmy A., T. i H. (k – 155 akt sprawy [...]). Ustalenie, że więcej niż jeden podmiot posługiwał się w tej samej dacie (tj. dacie zgłoszenia spornego znaku) oznaczeniem "glon stop" w funkcji znaku towarowego powoduje, że potencjalni odbiorcy nie mogli kojarzyć tego oznaczenia tylko z jednym źródłem pochodzenia. Z tych wszystkich względów Urząd Patentowy RP uznał, że sporne prawo ochronne należy unieważnić na gruncie art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej. Wobec decyzji o unieważnieniu spornego prawa na podstawie powyższych przepisów badanie naruszenia kolejnych przesłanek wskazanych przez wnioskodawcę stało się bezzasadne. Kwestię kosztów Urząd Patentowy RP rozstrzygnął w oparciu o art. 98 kpc w zw. z art. 256 ust. 2 Prawa własności przemysłowej. Na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2014 r. M. Ltd Sp. z o.o. w Warszawie złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a., zasądzenia od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych na podstawie art. 200 p.p.s.a., stwierdzenie, że do czasu uprawomocnienia wyroku zaskarżona decyzja nie będzie podlegała wykonaniu na podstawie art. 152 p.p.s.a. Zaskarżonej decyzji spółka zarzuciła: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 164 w zw. z art. 129 ust. 1 pkt 2 i art. 129 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo własności przemysłowej poprzez niewłaściwe zastosowanie i unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "GLON STOP" pomimo tego, że w toku postępowania nie wykazano, iż nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa, a do unieważnienia prawa ochronnego doszło na skutek zmiany własnej, prawomocnej decyzji o przyznaniu prawa ochronnego na znak towarowy "GLON STOP", w następstwie badania przesłanek wykluczających możliwość udzielenia prawa ochronnego odwołujących się do pierwotnej charakterystyki znaku towarowego, ale bez należytego oparcia w materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania spornego; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 130 w zw. z art. 164 ustawy - Prawo własności przemysłowej, poprzez niewłaściwe niezastosowania, skutkujące oceną znamion odróżniających znaku towarowego "GLON STOP" bez uwzględnienia wszystkich okoliczności związanych z oznaczaniem towarów w obrocie, w szczególności pominięcie przy ocenie materiału dowodowego, iż: 2.1. na preparatach anty glonowych służących do uzdatniania wody w basenie kąpielowym obok znaku "GLON STOP" umieszczane są także przez producentów, w tym Skarżącą i Uczestnika, informacje na temat przeznaczenia środka chemicznego, co przemawia za uznaniem, iż znak towarowy "GLON STOP" nie zawiera informacji jednoznacznie, natychmiastowo i konkretnie określających przeznaczenie produktów i konieczne jest ich uzupełnienie poprzez dokładne określenie właściwości towaru; 2.2. w obrocie gospodarczym obok zarejestrowanego znaku towarowego "GLON STOP" występuje co najmniej siedem istotnie różniących oznaczeń preparatów do uzdatniania wody basenowej, co przemawia za uznaniem, iż oznaczenie "GLON STOP" nie tylko pozwala na odróżnienie towarów pod względem ich pochodzenia, ale także nie wywołuje jednoznacznych skojarzeń co do przeznaczenia towarów i nie zawiera elementów określających wyłącznie przeznaczenie i funkcję towaru; 2.3. w obrocie gospodarczym występują co najmniej dwa typy preparatów anty glonowych, to jest do uzdatniania wody w basenach kąpielowych i do uzdatniania wody w innych zbiornikach wodnych, na przykład w akwarystyce, zaś znak "GLON STOP" nie zawiera jakichkolwiek określeń pozwalających na rozstrzygnięcie, jakie jest przeznaczenie preparatu, to znaczy, czy jest to preparat do uzdatniania wody w basenach, czy w innych zbiornikach wodnych; 2.4. uprawniony z rejestracji od 2007 roku wprowadzał do obrotu produkty oznaczone znakiem towarowym "GLON STOP" w liczbie kilkudziesięciu tysięcy opakowań rocznie, prowadził ogólnopolską dystrybucję hurtową i detaliczną we współpracy z tzw. dużymi sieciami handlowymi, wydatkował znaczne środki finansowe w celu promocji produktów i przez wiele lat był wyłącznym podmiotem oferującym na rynku polskim produkty oznaczone znakiem towarowym "GLON STOP", zaś wnioskodawca rozpoczynając produkcję i sprzedaż produktów "GLON STOP" był świadomy używania niniejszego oznaczenia przez uprawnionego z rejestracji i świadomie naruszał prawa ochronne na znak towarowy i dopuścił się czynów nieuczciwej konkurencji, dążąc do zwiększenia swojego udziału w rynku; 2.5. wniosek o unieważnienie prawa ochronnego został złożony wyłącznie po to, by Uczestnik mógł się uchylić od odpowiedzialności za naruszenie praw ochronnych przysługujących Skarżącej i jest motywowany wyłącznie dążeniem uniknięcia sankcji prawnych z tytułu naruszeń; 3. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, to jest art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 75 k.p.a. i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 ustawy - Prawo własności przemysłowej, poprzez nie podjęcie przez Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, poprzez nierozpatrzenie przez Urząd Patentowy materiału dowodowego w sposób wyczerpujący i pominięcie w ten sposób istotnych dla rozstrzygnięcia sporu okoliczności oraz poprzez nieuwzględnienie przez Urząd Patentowy w dokonywaniu oceny całokształtu materiału dowodowego przedstawionego przez Strony, polegające w szczególności na: 3.1. przyjęciu bez należytego odwołania się do materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania oraz uznanie za udowodnione, pomimo tego, że okoliczność ta nie została dowiedziona, jak też nie nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych w stosunku do okresu, gdy wniosek o udzielenie prawa ochronnego był rozpoznawany, że oznaczenie "GLON STOP" nie posiada dostatecznych znamion odróżniających, składa się z elementów opisowych wskazujących na przeznaczenie towarów, nie pozwala odbiorcy na odróżnienie opatrzonych znakiem towarów; 3.2. pominięciu ustaleń wynikających ze zgromadzonego materiału dowodowego wskazujących na to, że na etykietach towarów obok znaku towarowego "GLON STOP" umieszczona jest wyraźna informacja określająca przeznaczenie i funkcje preparatu, co przeczy twierdzeniu, iż znak towarowy "GLON STOP" pozwala odbiorcom towarów na jednoznaczne ustalenie przeznaczenia i funkcji preparatu; 3.3. pominięciu ustaleń wynikających ze zgromadzonego materiału dowodowego wskazujących na to, że w obrocie gospodarczym obok zarejestrowanego znaku "GLON STOP" występuje co najmniej siedem istotnie różniących się oznaczeń preparatów do uzdatniania wody basenowej, co przemawia za uznaniem, że oznaczenie "GLON STOP" nie tylko pozwala na odróżnienie towarów pod względem ich pochodzenia, ale także nie wywołuje jednoznacznych skojarzeń»* co do przeznaczenia towarów i nie zawiera elementów określających wyłącznie przeznaczenie i funkcję towarów, jak też pozwala na różnicowanie towarów pochodzących od jednego producenta, od towarów oferowanych przez inne podmioty; 3.4. pominięciu ustaleń wynikających ze zgromadzonego materiału dowodowego, wskazujących jednoznacznie na to, że wniosek został złożony przez bezpośredniego konkurenta uprawnionego z rejestracji, dopuszczającego się świadomych naruszeń praw ochronnych na znak towarowy "GLON STOP", wyłącznie dlatego, by Uczestnik mógł się uchylić od odpowiedzialności za naruszenie praw ochronnych przysługujących Skarżącej, dążąc do uniknięcia sankcji prawnych z tytułu naruszeń; 3.5. braku wskazania i należytego wyjaśnienia podstawy oceny przesłanek unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "GLON STOP" w szczególności poprzez odwołanie się do materiału dowodowego i wskazanie dowodów stanowiących podstawę dla przyjęcia, że oznaczenie "GLON STOP" nie posiada dostatecznych znamion odróżniających, składa się wyłącznie z elementów opisowych określających przeznaczenie preparatu, nie pozwala na odróżnienie opatrzonych znakiem towarów ze względu na ich pochodzenie, wskazuje do czego służy towar, wywołuje jednoznaczne skojarzenie z towarem oraz, że nie uzyskało w następstwie używania, powszechnego używania przy okazji prowadzonej na szeroką skalę dystrybucji charakteru odróżniającego; które to uchybienia doprowadziły do niewłaściwego zastosowania norm prawa materialnego to jest art. 129 ust. 1 pkt 2, art. 129 ust. 2 pkt 2 i 130 zd. 2 Prawa własności przemysłowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2014.1647 j.t.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym jak i prawem procesowym. Poza tym Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 j.t.), dalej p.p.s.a. Podkreślenia wymaga również, że stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności. Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. Została ona wydana po ponownym rozpoznaniu sprawy, do którego doszło na skutek uchylenia poprzedniej decyzji z dnia [...] marca 2013 r. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2013 r., sygn. akt VISA/Wa 1606/13. Orzekając po raz drugi w sprawie Urząd Patentowy RP stosownie do art. 153 p.p.s.a. był zobligowany zastosować się do oceny prawnej i wskazania co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniu sądu administracyjnego. Poza tym postanowienia art. 153 p.p.s.a. oznaczają, że zasięgiem oddziaływania wyroku sądu z dnia 2 grudnia 2013 r. objęte jest przyszłe ewentualne postępowanie sądowoadministracyjne w sytuacji, gdy dojdzie do kontroli sądowej ponownie wydanej decyzji w sprawie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego przyjmuje się powszechnie, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ administracji publicznej w przyszłości, ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd i organ, jeżeli ocena prawna wyrażona w tym orzeczeniu nie zostanie uchylona zgodnie z prawem określonym trybie i o ile nie uległy zmianie przepisy prawne stanowiące podstawę oceny w danej sprawie (m.in. wyrok NSA – OZ w Poznaniu z 16 października 1997 r. I SA/Po 263/97, Lex Polonica nr 341405, wyrok SN z 25 lutego 1998 r. III RN 130/97, OSNAP 1999, nr 1, p. 2 z glosą aprobującą B. Adamiak OSP 1999 r. nr 5, p. 101, wyrok NSA z 6 września 2001, III SA 3377/00, Lex nr 54000). Podobnie istotne zmiany w stanie faktycznym sprawy mogą powodować nieaktualność i co za tym idzie ustanie mocy wiążącej uzasadnienia orzeczenia sądu administracyjnego (wyrok NSA z 29 lipca 1999 r., IV SA 1177/97, Lex nr 47301, wyrok NSA z 20 stycznia 2006 r. I FSK 506/05, Lex nr 187499, wyrok WSA w Gdańsku z 1 grudnia 2005 r., II SA/Gd 436/05, ZN SA 2006, nr 4-5, s 117). W niniejszej sprawie od daty wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (2 grudnia 2013 r.) nie nastąpiła żadna zmiana stanu prawnego i faktycznego, stąd i Urząd Patentowy RP i Sąd były zobowiązane zastosować się do treści art. 153 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 grudnia 2013 r. stanął na stanowisku, że sporny znak towarowy GLON STOP [...] jako oznaczenie opisowe, informujące o przeznaczeniu towarów, do oznaczania który służy nie ma zdolności odróżniającej a zatem zaistniała przeszkoda rejestracyjna ujęta w art. 129 ust. 1 pkt 2 i 129 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej. Jako otwartą i konieczną do zbadania Sąd pozostawił kwestię, czy znak GLON-STOP na skutek używania przez uprawnionego przed zgłoszeniem do Urzędu Patentowego RP celem udzielenia prawa ochronnego nabył wtórną zdolność odróżniającą (art. 130 zd. 2 Prawa własności przemysłowej). Sąd stwierdza, że Urząd Patentowy RP, wydając zaskarżoną obecnie skargą decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r. w pełni zastosował się do treści art. 153 p.p.s.a. Rozważania organu i ostateczna konstatacja, że oznaczenie GLON-STOP nie ma pierwotnej zdolności odróżniającej jest zgodne ze stanowiskiem zajętym przez Sąd w wyroku z dnia 2 grudnia 2013 r., sygn. akt VISA/Wa 1606/13. Jednocześnie organ po analizie złożonego przez stronę materiału dowodowego uznał, że oznaczenie nie nabrało tzw. wtórnej zdolności odróżniającej co ostatecznie skutkowało unieważnieniem spornego znaku towarowego. Z tą oceną Sąd orzekający w niniejszym składzie w pełni się zgadza i uznaje zarzuty podniesione w skardze za bezzasadne. Wbrew twierdzeniom skargi organ rozpoznał sprawę w jej całokształcie nie naruszając przepisów art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 75 k.p.a., art. 80 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 Prawa własności przemysłowej. Do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego w sprawie organ właściwie zastosował przepisy prawa materialnego, nie dopuszczając się naruszenia art. 164 w zw. z art. 129 ust. 1 pkt 2 i art. 129 ust. 2 pkt 2 i art. 130 Prawa własności przemysłowej. W myśl art. 164 Prawa własności przemysłowej prawo ochronne na znak towarowy może być unieważnione w całości lub w części na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny. Jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa. Zgodnie zaś z art. 315 ust. 3 Prawa własności przemysłowej ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu, prawa ochronnego albo prawa z rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku wzoru użytkowego, znaku towarowego albo topografii układów scalonych w Urzędzie Patentowym. W doktrynie istnieje zgodność, że unieważnienie prawa ochronnego służy naprawieniu błędu popełnionego przy jego udzieleniu. Jedyną przesłankę unieważnienia stanowi niespełnienie ustawowych warunków wymaganych dla udzielenia prawa. Z uwagi na to, że unieważnienie prawa następuje ze względu na okoliczności istniejące już w dacie jego udzielenia, decyzja o unieważnieniu wywołuje skutki od daty rejestracji ("Prawo własności przemysłowej", wydanie II, praca zbiorowa pod redakcją Urszuli Promińskiej, Centrum Doradztwa i Informacji Difin sp. z o.o. Warszawa 2005 rok, str. 273, 274). Poprzez brak ustawowych warunków udzielenia prawa należy rozumieć brak warunków podmiotowych oraz zdolności rejestracyjnej znaku. Z unieważnieniem prawa ochronnego mamy do czynienia wtedy, gdy zostało ono udzielone wbrew istniejącym w tej dacie przeszkodom a nie na skutek zdarzeń, które miały miejsce po wydaniu decyzji. Wniosek o unieważnienie prawa ochronnego może złożyć każda osoba, która ma w tym interes prawny. W niniejszej sprawie wnioskodawca spełnia tę przesłankę, albowiem jak słusznie uznał organ jest podmiotem prowadzącym konkurencyjną działalność na rynku i chce oznaczać oznaczeniem GLON STOP jako ogólnoinformacyjnym towary wprowadzane na rynek. Inne motywy działania wnioskodawcy wskazane przez skarżącą tj. złożenie wniosku wyłącznie po to, aby uchylić się od odpowiedzialności za naruszenie praw ochronnych skarżącej i uniknąć sankcji prawnych z tytułu naruszenia jeśli nawet miały miejsce nie podważają stanowiska organu co do istnienia po stronie spółki P. Sp. j. interesu prawnego, który wywodzi ona z przepisów art. 20 i 22 Konstytucji RP i art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Pozostałe okoliczności wskazywane przez skarżącą i które według jej oceny zostały pominięte przy orzekaniu nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy. Umieszczenie na etykietach towarów informacji określającej przeznaczenie i funkcje preparatu pozostaje bez wpływu na odbiór treści znaku towarowego przez odbiorcę. To znak towarowy w postaci, w jakiej został zgłoszony podlega ocenie pod kątem istnienia zdolności odróżniającej. Jak słusznie podkreślił organ w wykazie towarów i usług M. Ltd Sp. z o.o. z siedzibą w W. wskazała, że chodzi o płynny preparat do uzdatniania wody w basenie kąpielowym, stąd też organ dokonał oceny treści spornego znaku towarowego w odniesieniu do wskazanego powyżej towaru. Okoliczność, że istnieje też inny preparat do uzdatniania wody w akwarium nie miała w sprawie znaczenia. Podobnie występowanie na rynku siedmiu istotnie różniących oznaczeń preparatów do uzdatniania wody nie zmienia przekazu jaki niesie znak GLON STOP co do przeznaczenia tego preparatu jako preparatu do uzdatniania wody a więc oznaczenia ogólnoinformacyjnego. W myśl art. 130 zd. 2 Prawa własności przemysłowej odmowa udzielenia prawa ochronnego nie może nastąpić w szczególności, jeżeli przed datą zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym znak ten nabrał w następstwie jego używanie charakteru odróżniającego w przeciętnych warunkach obrotu. Wobec tego, że sprawa o unieważnienie prawa ochronnego toczy się w postępowaniu spornym (art. 2 i 5 ust. 1 pkt 1 Prawa własności przemysłowej) inicjatywa dowodowa spoczywa przede wszystkim na stronach tego postępowania. Skoro uprawniona zmierzała do wykazania, że oznaczenie "GLON STOP" nabrało tzw. wtórną zdolność odróżniającą, to na niej spoczywał ciężar udowodnienia tego faktu tym bardziej, że to ona dysponowała dowodami na jego używanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 2 grudnia 2013 r. wyraźnie wskazał powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne (m.in. na wyrok WSA z 11 maja 2010 r., sygn. akt VISA/Wa 369/10 i wyrok NSA z 8 listopada 2011 r.) jakie czynniki należy uwzględnić przy ocenie, czy dane oznaczenie – na skutek jego używania przed zgłoszeniem do Urzędu Patentowego RP nabyło tzw. wtórną zdolność odróżniającą. Biorąc powyższe pod uwagę organ ocenił dowody przedłożone przez skarżącą i słusznie uznał, że nie wykazała ona faktu nabycia wtórnej zdolności odróżniającej. Brak było bowiem potwierdzenia zasięgu geograficznego i czasu używania spornego znaku, jego udziału w rynku, sposobu i intensywności używania oraz jakichkolwiek danych wskazujących, że konsumenci będą łączyć to oznaczenie z konkretnym przedsiębiorcą tzn. uprawnioną ze spornego znaku towarowego. Nie bez znaczenia pozostaje ustalenie Urzędu Patentowego RP, że oznaczeniem tym posługiwała się skarżąca ale również, iż uczestnik postępowania a także inne podmioty na rynku. Oznacza to, że brak jest podstaw do twierdzenia, że znak GLON STOP identyfikuje wyłącznie towary pochodzące od strony skarżącej. Sąd uznał, że brak jest podstaw do odmiennej niż to uczynił Urząd Patentowy RP oceny nabycia przez znak wtórnej zdolności odróżniającej dlatego też i w tym zakresie zarzuty skarżącej nie zasługują na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy Sąd wobec bezskuteczności zarzutów skargi orzekł o jej oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.