VI SA/Wa 3971/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu J. S. kwotę 450 zł (słownie czterystu pięćdziesięciu złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. J. S. (dalej też jako skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata K. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Skarżący zwrócił się zarazem o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Postanowieniem z dnia 30 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 września 2015 r. sygn. akt II GZ 431/15 uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując na konieczność rozpoznania przez sąd pierwszej instancji wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 3 marca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 3971/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. S. przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2013 r. a następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 czerwca 2016 roku sygn. akt II GZ 610/16 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Zgodnie z art. 54 § 1 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 718, dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie, z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została złożona na okres 14 dni w placówce pocztowej w myśl art. 44 § 1ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 23, dalej też jako k.p.a.). Zgodnie bowiem z art. 44 § 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W niniejszej sprawie skarżący był dwukrotnie zawiadomiony (tzw. dwukrotne awizo) o pozostawieniu decyzji wraz z informacją o możliwości odbioru zgodnie z art. 44 § 2 i § 3 k.p.a. Materiał dowodowy w sprawie wskazuje, że czternastodniowy termin przechowania w placówce pocztowej upłynął 13 listopada 2013 r., a zatem w dniu tym nastąpiło skuteczne doręczenie zaskarżonej decyzji. Z tym dniem zaskarżona decyzja weszła do obrotu prawnego. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., rozpoczął bieg 13 listopada 2013 r. i upłynął z dniem 13 grudnia 2013 r. W niniejszej sprawie skargę wniesiono do Sądu w dniu 16 października 2014 r. (data stempla operatora pocztowego), a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zarazem wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] został prawomocnie oddalony postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2016 roku sygn. akt II GZ 610/16. W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, postanowił jak w sentencji. Ponadto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucając skargę postanowił zwrócić skarżącemu uiszczony w sprawie wpis sądowy w kwocie 450 złotych.