VI SA/Wa 4364/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych postanawia: odrzucić skargę Minister Administracji i Cyfryzacji decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania H. B. (nazywanej dalej: "skarżącą") z dnia [...] września 2014 r. uchylił decyzję Dyrektora Centrum Obsługi finansowej Poczty Polskiej z dnia [...] września 2914 r. Nr [...] w części dotyczącej nakazania rejestracji 12 niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych i w tym zakresie umorzył postępowanie pierwszej instancji. Odpis decyzji z dnia [...] października 2014 r. doręczono skarżącej w dniu 21 października 2014 r. W decyzji zawarto pouczenie, że skarżącej przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję, którą należy wnieść do Sądu za pośrednictwem Ministra Administracji i Cyfryzacji. Skargę na ww. decyzję – skierowaną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – skarżąca nadała w Urzędzie Pocztowym w dniu 14 listopada 2014 r., listem poleconym o nr [...] - k. 5 akt sądowych. Skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 17 listopada 2014 r. (k. 3 akt sądowych). Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 18 listopada 2014 r. ww. skarga w dniu 21 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego) została przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Ministra Administracji i Cyfryzacji. W dniu 23 grudnia 2014 r. Ministra Administracji i Cyfryzacji złożył w Sądzie skargę strony z dnia 6 listopada 2014 r. wraz z załącznikami, odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, nazywanej dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na gruncie niniejszej sprawy należy zauważyć, że przepis przejściowy umożliwiający wnoszenie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, zawarty w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze. zm.), obowiązywał tylko w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. W tym okresie skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzja Ministra Administracji i Cyfryzacji została doręczona skarżącej w dniu 21 października 2014 r. Termin do wniesienia skargi, za pośrednictwem organu, upływał z końcem dnia 20 listopada 2014 r. Przedmiotowa skarga została nadana przez skarżącą w urzędzie pocztowym w dniu 14 listopada 2012 r. (data stempla pocztowego, k. 5 akt sądowych). Jednakże skarżąca (wbrew pouczeniu zawartemu w decyzji, zgodnie z którym skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, tj. Ministra Administracji i Cyfryzacji) wniosła ją bezpośrednio do Sądu. W takiej sytuacji, zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie poglądem, 30 - dniowy termin do wniesienia skargi byłby zachowany jedynie wówczas, gdyby Sąd nadał skargę na adres właściwego organu przed upływem terminu do jej wniesienia (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 roku, sygn. akt III CZP 33/87, publ. OSN 1988/6/73, a także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 651/08 oraz z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09, niepublikowane, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 8 marca 2011 r. sygn. akt IV SA/GL 202/11). W rozpatrywanej sprawie skarga została przekazana przez Sąd do organu w dniu 21 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.