VI SA/Wa 478/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu zażalenia T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie ww. organu z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania wszczętego z urzędu postanowieniem Dyrektora Izby Celnej w [...]. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [... ]utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Decyzją z dnia [...] maja 2007 r. nr [....] Dyrektor Izby Skarbowej w [...] udzielił T. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Pismem z dnia [....] września 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...]. poinformował Dyrektora Izby Celnej w [...] o przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2010 r. kontroli w punkcie gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanym w [...]. przy ul. [....] Podczas wykonywania czynności kontrolnych został przeprowadzony eksperyment gry na automatach o niskich wygranych o nazwie [...] o numerze fabrycznym [...], o numerze poświadczenia rejestracji automatu [....] W wyniku kontroli ustalono przekroczenie wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze tj. za stawkę wyższą niż 0,50 złotych, co jest niezgodne z treścią art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Ustalenia kontroli zawarto w protokole nr [...] W dniu [...] kwietnia 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w [...]. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. strona, działając w oparciu o art. 201 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa wniosła o zawieszenie postępowania z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia przez Komisję Europejską kwestii notyfikacji w Komisji Europejskiej ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) oraz jej zgodności z prawem Unii Europejskiej. W treści uzasadnienia wniosku wskazano, iż kwestia zgodności przepisów polskiej ustawy o grach hazardowych z prawodawstwem i zasadami panującymi w Unii Europejskiej w tej dziedzinie rozpatrywana jest na skutek wniesionej do Komisji Europejskiej petycji Izby Gospodarczej Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych. Po rozpoznaniu złożonego wniosku postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] odmówił zawieszenia postępowania z uwagi na brak zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż przedmiotem postępowania wszczętego z urzędu nie jest żadna z kwestii podnoszonych przez składającego petycję tj. swoboda przedsiębiorczości, swoboda świadczenia usług, swobodny przepływ towarów lecz cofniecie zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych. Od powyższego postanowienia strona wniosła zażalenie zarzucając organowi błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, mający wpływ na jego treść oraz skutkujący obrazą art. 201 § 1 pkt 2 ustawy ordynacja podatkowa, który polega na niezasadnym przyjęciu, iż w niniejszej sprawie nie zaistniała przesłanka warunkująca zawieszenia postępowania, podczas gdy prawidłowa i wnikliwa analiza materiału dowodowego oraz przedłożonych organowi informacji, poparta dodatkowo zasadami logicznego rozumowania, prowadzi do odwrotnego wniosku. Postanowieniem z dnia [... ]grudnia 2011 r. organ orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając rozstrzygniecie organ przywołał treść art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), zgodnie z którym do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Ordynacja chyba, że ustawa stanowi inaczej oraz art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa, który stanowi, że w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednio zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Wskazując na treść art. 201 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa organ podatkowy podkreślił, iż w jego ocenie zajęcie stanowiska przez Komisję Europejską w odpowiedzi na złożoną petycję w sprawie nowej polskiej ustawy hazardowej oraz jej niezgodność z prawodawstwem i zasadami UE w tej dziedzinie, nie ma bezpośredniego związku z rozstrzygnięciem, bowiem petycja dotyczy zupełnie innego przedmiotu. Dlatego też, w ocenie organu, w sprawie nie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania wskazana w treści art. 201 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Za bezzasadny organ uznał również zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca spółka zarzucając organowi naruszenie przepisów art. 127 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego w postaci nierozpatrzenia merytorycznie postępowania odwoławczego, wyrażające się w skopiowaniu uzasadnienia rozstrzygnięcia organu I instancji oraz naruszenie przepisów postępowania tj. art. 201 § 1 pkt 2 ww. ustawy, polegające na przyjęciu, iż w niniejszej sprawie nie zaistniała przesłanka warunkująca zawieszenie postępowania, podczas gdy prawidłowa i wnikliwa analiza materiału dowodowego oraz przedłożonych organowi informacji, prowadzi do odwrotnego wniosku, domagała się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka wskazała, iż kontynuowanie postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych bez oczekiwania na ostateczne rozstrzygniecie przez Komisję Europejską kwestii zgodności zapisów ustawy o grach hazardowych z prawem Unii Europejskiej jest niezasadne. W ocenie skarżącej, wydanie ewentualnej decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych może narazić spółkę na "bezprawne ukaranie", co z kolei wiązać się będzie z późniejszą możliwością dochodzenia od Skarbu Państwa stosownego odszkodowania. W dalszej części uzasadnienia skargi skarżąca spółka odwołując się do definicji "zagadnienia wstępnego" wskazała, iż w jej ocenie, przy analizie porównawczej opisanej konstrukcji prawnej spełnione zostały wymagane prawem elementy przemawiające za koniecznością zawieszenia postępowania tj.: zagadnienie wyłoniło się w toku postępowania, jego rozstrzygniecie zależy od rozpatrzenia przez Komisję Europejską zgodności przepisów ustawy o grach hazardowych z prawodawstwem i zasadami panującymi w Unii Europejskiej, rozstrzygniecie poprzedzone było rozpoznaniem sprawy i wydaniem stosownego orzeczenia oraz istnieje zależność przyczynowo – skutkowa miedzy niniejszymi sprawami. Powyższe w ocenie strony uzasadnia zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wskazana w uzasadnianiu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów, Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie z dnia [...]grudnia 2011 r. nie narusza prawa. Dodatkowo Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organu wydającego postanowienie, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia oraz przytoczona odpowiednia argumentacja. Zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z zagadnieniem wstępnym mamy do czynienia wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uzależnione jest od uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii prawnej. Oznacza to, że nie powstaje, gdy na rozpatrzenie i wydanie decyzji podatkowej mogą mieć wpływ ustalenia faktyczne dokonane przez inny organ lub sąd. W tym miejscu należy wskazać, że w każdej sprawie podatkowej ustalenie w sposób prawidłowy stanu faktycznego stanowi konieczny etap postępowania przed jego subsumcją pod konkretną normę prawa materialnego. Jeżeli "zagadnienie wstępne" wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji - nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2003 r., sygn. akt I SA/Łd 970/03, z dnia 16 kwietnia 2010 r. sygn. akt I FSK 536/09, z dnia 8 grudnia 2010 r. sygn. akt I FSK 2086/09). W niniejszej sprawie skarżąca spółka wniosła o zawieszenie postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia przez Komisję Europejską kwestii notyfikacji w Komisji Europejskiej ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) i jej zgodności z prawem Unii Europejskiej. Istota sporu sprawdza się zatem do wyjaśnienia zagadnienia, czy zajęcie stanowiska przez Komisję Europejską w sprawie petycji złożonej przez S.M. w imieniu Izby Gospodarczej Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych, w sprawie nowej polskiej ustawy o grach hazardowych oraz jej niezgodności z prawodawstwem i zasadami Unii Europejskiej w tej dziedzinie, stanowi zagadnienie wstępne o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Przedmiotem postępowania wszczętego z urzędu przez organ podatkowy jest cofniecie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Analiza akt administracyjnych sprawy, w tym pisma Komisji Europejskiej z dnia 9 marca 2011 r. oraz załączonego do niego komunikatu dla posłów z dnia 11 lutego 2011 r. wykazała, iż żadna z kwestii podnoszonych przez składającego petycję, tj. swoboda przedsiębiorczości i swoboda świadczenia usług, czy też swobodny przepływ towarów nie ma związku z niniejszą sprawą. Tak wiec zajęcie stanowiska przez Komisję Europejską w odpowiedzi na złożoną petycję nie ma bezpośredniego związku z rozstrzygnięciem sprawy i w konsekwencji nie stanowi kwestii prejudycjalnej w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Słusznie zatem organ uznał, iż w sprawie nie istnieje bezpośrednia zależność pomiędzy stanowiskiem Komisji a treścią ewentualnej decyzji administracyjnej w sprawie cofnięcia skarżącej spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach. Powyższe uzasadnia stwierdzenie, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka zawieszenia postępowania wskazana w treści art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Tak więc, organ odmawiając zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie nie naruszył prawa. Z tych względów, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.