VI SA/Wa 502/14

Sygn. VI SA/Wa 502/14 Dnia 27 marca 2014 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie: uchylenie decyzji o zmianie koncesji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sygn. VISA/Wa 502/14 Uzasadnienie Skarżący – S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...]. We wniesionej skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z uwagi na konieczność prowadzenia prac związanych z reprocessingiem zgromadzonych danych sejsmicznych dotyczących m.in. obszaru wyłączonego z koncesji "[...]" wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa, w przypadku gdyby – mimo stosownego wniosku zawartego w petitum niniejszej skargi nie uczynił tego organ koncesyjny na podstawie art. 61 § 2 ust. 1 ppsa przed przekazaniem skargi Sądowi. Skarżący podniósł, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Zaznaczył także, że niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje, że poniesie on znaczną szkodę, albowiem nie będzie mógł wykonać prac związanych z reprocessingiem, a w nie wykona obowiązków nałożonych na niego koncesją nr [...]. Zaskarżona decyzja jest w jego ocenie niejasna i budzi poważne problemy interpretacyjne, a zatem niewstrzymanie jej wykonania spowoduje, że każda ze stron jak i Minister Środowiska może w różny sposób interpretować jej treść. Taka sytuacja spowoduje szkodę dla skarżącego, ponieważ nie będzie on mógł w pełni kontynuować swoich prac zgodnie z koncesją i umową. Zdaniem skarżącego, nie zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania zagrożenia obronności lub bezpieczeństwa państwa lub obywateli, skoro wykonał już prace sejsmiczne 2D i 3D na terenie obiętym koncesją, a zatem jest przesłanek do pozbawienia go prawa do przeprowadzenia prac analitycznych i reprocessingu uzyskanych danych w pełnym zakresie w celu udokumentowania złóż gazu ziemnego i ropy naftowej w obszarze całej koncesji "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej cytowanej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarżący nie wykazał, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, o których art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Do wykazania bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód, że skarżący poniesie znaczną szkodę, albowiem nie będzie mógł wykonać prac związanych z reprocessingiem, a w konsekwencji nie wykona obowiązków nałożonych na niego koncesją nr [...]. Skarżący podniósł przede wszystkim, że zaskarżona decyzja jest niejasna i budzi poważne problemy interpretacyjne, a zatem nie wstrzymanie jej wykonania spowoduje, że każda ze stron jak i Minister Środowiska może ją w różny sposób interpretować. Wywiódł z tego wniosek, iż w konsekwencji ewentualnej wadliwej interpretacji decyzji przez organ nie będzie mógł w pełni kontynuować swoich prac zgodnie z koncesją i umową. Podniesiona przez skarżącego argumentacja nie znajduje jednakże potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Przede wszystkim, brak jest dowodów potwierdzających realnie fakt przeprowadzenia prac sejsmicznych 2D i 3D na terenie obiętym koncesją. Poza tym, nawet gdyby przyjąć, że takie badania rzeczywiście zostały przeprowadzone to i tak skarżący nie wykazał powstania realnej szkody w przypadku niewstrzymania wykonania powołanej decyzji. Gołosłowne twierdzenia o możliwości wystąpienia szkody, nie mogą zostać uwzględnione jako wystarczające do zastosowania przez Sąd ochrony tymczasowej. Sąd, w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie może działać w tym zakresie za stronę. Na stronie ciąży bowiem obowiązek wykazania, iż w razie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby to ją narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., II OZ 766/08, postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r., II GZ 457/12). Zarówno brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jak i lakoniczność uzasadnienia uniemożliwiają jego dogłębną merytoryczną ocenę. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji