VI SA/Wa 559/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi R.B. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] dnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy doradców inwestycyjnych postanawia przywrócić termin do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi Pismem z dnia 9 lutego 2012 r. skarżący, R. B. – reprezentowany przez pełnomocnika adw. K. W. - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...]. w przedmiocie skreślenia z listy doradców inwestycyjnych. Do skargi dołączono potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych (k. 12). W wykonaniu zarządzenia z dnia 12 kwietnia 2012 r. (k. 22) Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do działania w imieniu strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz odpis skargi dla uczestnika postępowania. Na wykonanie wezwania zakreślono stronie termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie pełnomocnik zadośćuczynił wezwaniu Sądu (k. 25). Następnie zarządzeniem z dnia 18 maja 2012 r. (k. 28) Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi poprzez uiszczenie brakującej kwoty 100 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 maja 2012 r. (k. 30). Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty dotyczącej niniejszej sprawy (verte k. 31). W dniu 30 czerwca 2012 r. pełnomocnik skarżącego, działając przez upoważnionego do dokonywania w jego imieniu czynności procesowych aplikanta adwokackiego, wniósł o udostępnienie akt sądowych sprawy (potwierdzenie udostępnienia akt w czytelni WSA w Warszawie – 30 czerwca 2012 r. g. 1350). Następnie pismem z dnia 27 czerwca 2012 r. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. Do wniosku załączył potwierdzenie uiszczenia uzupełnienia wpisu w kwocie 100 złotych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż w dniu 25 maja 2012 r. doręczono mu na adres kancelarii jednostronicowe pismo datowane na dzień 23 maja 2012 r. zatytułowane "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu". Z treści pisma wynikało, iż w przesyłce winno znajdować się zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Tymczasem do wskazanego pisma nie został załączony odpis przedmiotowego zarządzenia. Jak podkreślił, wpis od skargi na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] został uiszczony wraz z wniesieniem skargi a dowód wpłaty stanowił załącznik do ww. pisma. Pełnomocnik uznał zatem, iż nastąpiła pomyła co do zakresu wezwania, bądź tez omyłkowo korespondencje skierowano do tej zamiast do innej sprawy. Powyższe, w ocenie pełnomocnika, nie rodziło podstaw do dalszego wyjaśniania zaistniałej kwestii. W związku z długotrwałym oczekiwaniem na wyznaczenie terminu rozprawy, po przejrzeniu - w dniu 20 czerwca 2012 r. w czytelni Sądu – akt sądowych sprawy ustalił, iż de facto pismo z dnia 23 maja 2012 r. nie dotyczyło uiszczenia wpisu sądowego a jego uzupełnienia. Podkreślił, iż treść otrzymanego w dniu 25 maja 2012 r. (bez załącznika) pisma z dnia 23 maja 2012 r. a w szczególności jego tytuł "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" wprowadzały w błąd, co do rzeczywistego zakresu wezwania. Przekonanie pełnomocnika co do zupełności wniesionej skargi a co za tym idzie zaniechanie wyjaśniania braków dostarczonej przesyłki wynikało z wcześniejszego wezwania strony do uzupełniania barków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa oraz odpisu skargi doręczonego pełnomocnikowi w dniu 18 kwietnia 2012 r. oraz uzupełnionego w dniu następnym tj. 19 kwietnia 2012 r. Pełnomocnik podkreślił, iż oczywistym jest, że gdyby w ślad za pismem z dnia 25 maja 2012 r., wadliwie anonsującym zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zamiast jego uzupełnieniu, zostało doręczone przedmiotowe zarządzenie wezwanie Sądu tak jak i poprzednie wykonane zostałoby niezwłocznie po jego otrzymaniu. Pełnomocnik wskazał ponadto, iż zgodnie z § 32 ust. 2 Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych - rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 września 2003 r. (Dz. U. Nr 169, poz. 1646) analiza ewentualnych braków skargi powinna być przeprowadzona jeden raz i tylko raz strona lub jej pełnomocnik powinna zostać wezwana do ich uzupełnienia. Proces ten nie powinien następować stopniowo, poprzez kolejne wezwania. W ocenie pełnomocnika, istnienie takiej regulacji a co za tym idzie praktyki usuwania braków formalnych skargi dodatkowo usprawiedliwia zignorowanie przez pełnomocnika treści pisma z dnia 25 maja 2012 r. i zaniechanie wyjaśniania przyczyn jego wysłania. Reasumując pełnomocnik wskazał, iż w jego ocenie, niedochowanie terminu do uzupełnienia wpisu od skargi nastąpiło w efekcie okoliczności, na które nie miał jakiegokolwiek wpływu. W sytuacji błędnego zatytułowania pisma, dodatkowo bez załączenia do niego odpisu samego zarządzenia nie sposób było, nawet przy dołożeniu maksymalnej staranności, uznać że skarga nie została opłacona w całości, a jedynie w części – pełnomocnik zaznaczył ponadto, iż z adnotacji na kopercie jak i zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji nie wynikało jakie dokumenty znajdowały się w środku – brak winy w uchybieniu terminu, w ocenie pełnomocnika, należy uznać zatem za uprawdopodobniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 ww. ustawy stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757; Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis str. 333). Przystępując do rozpoznania wniosku, Sąd uznał, iż w sprawie zachowany został termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, co merytoryczne rozpoznanie wniosku. W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego w wystarczającym stopniu uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Wskazując na wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt II GSK 527/08 a nawiązujące do wynikającego z treści art. 45 § 1 i art. 77 § 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) prawa do Sądu, orzeczenie sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. może być uznane za legalne tylko wtedy, gdy nie istnieją wątpliwości w zakresie ustaleń, iż skarżący otrzymał precyzyjne wezwanie do uiszczenia należnego wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż korespondencja z Sądu jaką otrzymał w dniu 25 maja 2012 r. nie zawierała odpisu zarządzenia z dnia 18 maja 2012 r. o wezwaniu do uzupełnienia wpisu od skargi. Na adres kancelarii doręczono jedynie jednostronicowe pismo datowane na dzień 23 maja 2012 r., zatytułowane "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" (k. 28). Okoliczność doręczenia pełnomocnikowi korespondencji z dnia 23 maja 2012 r. jest bezsporna o czym świadczy zarówno data stempla pocztowego, jak i podpis osoby upoważnionej do odbioru korespondencji kierowanej do pełnomocnika skarżącego (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 30). Tym niemniej, w ocenie Sądu oparcie ewentualnego rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi wyłącznie na treści potwierdzenia odbioru zawierającego w ramach oznaczenia rodzaju przesyłki adnotację "wpis 7 dni", a w rubryce odnoszącej się do daty "2012-05-23" byłoby przedwczesne. Brak precyzyjności przytoczonych przez Sąd oznaczeń na druku potwierdzenia odbioru korespondencji z dnia 23 maja 2012 r. uniemożliwia dokonanie jednoznacznych i niepodważalnych ustaleń w zakresie dołączenia lub niedołączenia do pisma z dnia 23 maja 2012 r. przez pracownika sekretariatu załącznika w postaci odpisu wezwania z dnia 18 maja 2012 r. Uwzględniając powyższą okoliczność oraz mając na względzie obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadę, iż tylko rzeczywiste doręczenie skarżącemu precyzyjnego wezwania do uiszczenia wpisu, o którym stanowi stosowne zarządzenie przewodniczącego (art. 220 § 1 p.p.s.a.) obliguje Sąd do ewentualnego zastosowania rozstrzygnięcia przewidzianego w treści art. 220 § 3 Sąd uznał wniosek pełnomocnika skarżącego za zasadny. Na marginesie należy dodać, iż wskazane wyżej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego winno zostać doręczone stronie na piśmie, a zatem strona nie miała obowiązku ustnego czy też pisemnego ustalania zakresu swych powinności. W związku z powyższym, wobec uzasadnionych wątpliwości co do doręczenia pełnomocnikowi skarżącego prawidłowego wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi poprzez uiszczenie brakującej kwoty 100 złotych oraz mając na uwadze konstytucyjne prawo strony do sądu, Sąd postanowił nie zamykać skarżącemu możliwości dochodzenia swych praw i dlatego też, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.