VI SA/Wa 597/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2011 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 roku wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez J. B. [...], odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w Warszawie z dnia [...] listopada 2010 r. nakazującej poddanie zabiegowi poprawnego oznakowania partii [...] kg produktu o nazwie "[...]" Wyrób drobiowy homogenizowany z warzywami parzony, termin przydatność do spożycia 25.12.2010, nr partii [...], cena sprzedaży [...] zl/kg + 7% VAT. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż przedmiotowa decyzja została odebrana przez zainteresowanego osobiście w dniu [...] listopada 2010 roku. W decyzji zostało zamieszczone stosowne pouczenie, iż służy od niej odwołanie do Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno- Spożywczych w [...] w terminie 14 dni od dnia doręczenia. Termin ten upływał zatem w dniu 30 listopada 2010 r. Odwołanie natomiast zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w L. dnia [...] grudnia 2010 r., przy czym skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Organ wyjaśnił, iż wniesienie odwołania z uchybieniem terminu powoduje, że nie podlega ono merytorycznemu rozpatrzeniu a organ odwoławczy stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania stosownie do treści art. 134 k.p.a. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, J. B., zwany dalej skarżącym, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania mający wpływ na wynik spraw tj. art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 k.p.a. poprzez: - uniemożliwienie skarżącemu zajęcia stanowiska i wypowiedzenia się w toczącym się postępowaniu; - nieumożliwienie skarżącemu wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji w sprawie; - uznanie przez organ, iż pismo skarżącego z dnia [...] grudnia 2010 roku było odwołaniem, podczas gdy zamiarem skarżącego było złożenie dodatkowych wyjaśnień w terminie 7 dni od daty podpisania protokołu kontroli, zgodnie z pouczeniem znajdującym się w protokole kontroli i zgodnie z treścią pisma skarżącego z dnia [...] grudnia 2010 roku; W uzasadnieniu skargi podniósł m.in., iż w momencie wydania decyzji, nie został mu doręczony protokół przeprowadzonej kontroli a bez jego znajomości, nie mógł odnieść się w sposób merytoryczny do otrzymanej decyzji. Podkreślił, iż zasadność odwoływania się była w dużej mierze uzależniona od okoliczności, czy decyzja została podjęta na podstawie stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością. Z tych powodów, ważniejsze było odniesienie się do protokołu kontroli odebranego w dniu [...] listopada 2010 r. Zgodnie z zamieszczonym pouczeniem skarżącemu przysługiwało w ciągu siedmiu dni a więc do dnia [...] grudnia 2010 r., prawo do złożenia umotywowanych uwag, dodatkowych wyjaśnień lub wręcz odmowy podpisania protokołu. Dnia [...] grudnia 2010 r. a więc w ostatnim dniu terminu dla dokonania tej czynności, skarżący skierował do Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych, za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych w Warszawie pismo, zawierające dodatkowe wyjaśnienia do protokołu czynności kontrolnych. Wspomniane pismo zostało wbrew intencji strony, działającej bez fachowego pełnomocnika, potraktowane jako odwołanie od decyzji, dla dokonania której czynności termin faktycznie upłynął w dniu [...] listopada 2010 r. Skarżący stwierdził, że organ nie miał podstaw do zakwalifikowania w/w pisma jako odwołania od decyzji. W szczególności pismo to nie było zatytułowane jako decyzja i wskazywało na nieprawidłowości, jakich dopuścił się Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych w Warszawie w toku postępowania, w szczególności w zakresie błędnej interpretacji przepisów i interpretacji samej kwestionowanej nazwy produktu, które to zastrzeżenia strona w pełni podtrzymuje, jednak nie wyrażało żądania uchylenia bądź zmiany decyzji. W ocenie skarżącego wyciąganie wniosku o zamiarze odwołania się od decyzji jedynie na podstawie słusznego niezadowolenia z poczynionych rozstrzygnięć stanowi nadinterpretację. Skarżący przyznał, iż pismo z dnia [...] grudnia 2010 r. powinno być inaczej oznaczone i adresowane do innego organu, jednakże ponieważ nie było ono kierowane do organu przez profesjonalnego pełnomocnika, a pochodziło bezpośrednio od strony postępowania, powinno być przekazane do właściwego organu zgodnie z dyspozycją art. 65 § 1 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W chwili wpłynięcia odwołania organ odwoławczy ma obowiązek zbadania czy spełnia ono określone warunki formalne m.in. czy zostało wniesione w terminie, czy pochodzi od strony i czy z innych przyczyn jest dopuszczalne. W przypadku stwierdzenia, że wniesiono je po terminie lub jest z innych powodów niedopuszczalne organ odwoławczy wydaje postanowienie w trybie art. 134 kpa stwierdzając niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Treść art. 134 kpa wskazuje dwie przesłanki skutecznego złożenia odwołania. Jedna z nich ma charakter konkretny i dotyczy zachowania terminu do wniesienia środka prawnego. Podkreślenia wymaga, iż jednym z podstawowych warunków wywierania skutków prawnych przez czynności procesowe stron jest ich podejmowanie w określonych dla nich terminach. Ograniczając dalej rozważania tylko do odwołań od decyzji organu I instancji należy podkreślić, że wnosi się je w terminie 14 dni od doręczenia decyzji stronie, a gdy była ona ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 kpa). Doręczenie jest czynnością materialno-techniczną, z której dokonaniem prawo wiąże niekiedy określone skutki prawne a podstawowym jego skutkiem prawnym jest rozpoczęcie biegu terminu do dokonania określonej czynności prawnej np. wniesienia odwołania czy zażalenia. Termin określony w tym przepisie jest terminem prekluzyjnym dla strony, a zatem jego uchybienie powoduje, że czynność prawna podjęta przez stronę po jego upływie jest bezskuteczna. Rozpatrzenie bowiem odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa. Prawidłowo zatem Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych zbadał w pierwszej kolejności terminowość wniesionego odwołania. Sąd w pełni podziela stanowisko organu odwoławczego, iż treść pisma skarżącego z dnia [...] grudnia 2010 r. pozwalała na przyjęcie, iż stanowi ono odwołanie od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych. Zgodnie z art. 128 odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji (wyrok NSA z 26 listopada 1999 r., IV SA 1512/98,). Jedynym co decyduje o tym, czy wystąpienie strony kwalifikuje się jako odwołanie, jest element negatywnego stosunku strony do wydanej decyzji, któremu strona dała wyraz. II OSK 166/09 postanow. NSA W-wa 2009-02-17 LEX nr 557050. Zasadniczym elementem decydującym o uznaniu pisma - czynności procesowej za odwołanie jest więc niezadowolenie z decyzji wydanej w pierwszej instancji. Nie jest natomiast istotne, w jaki sposób strona wyrazi to niezadowolenie, jak nazwie to odwołanie i w jakich słowach sformułuje swoje żądanie. (III SA/Lu 1/08 wyrok WSA 2008-06-26 w Lublinie LEX nr 516809) Odwołanie nie wymaga uzasadnienia, ani nawet wskazania, w jakim zakresie i w jakim kierunku odwołujący się żąda zmiany decyzji. Oznacza to, że odwołanie nie musi dokładnie, zgodnie z treścią przepisu art. 138 k.p.a., precyzować żądania uchylenia decyzji, nie musi określać zarzutów skierowanych przeciwko decyzji organu pierwszej instancji ani też zawierać uzasadnienia zarzutów i żądań, co ma służyć zapewnieniu stronie maksymalnego ułatwienia obrony jej interesów (wyrok WSA 2005-11-08 I SA/Wa 1742/04 w Warszawie LEX nr 198831) Postępowanie odwoławcze zostaje uruchomione przez czynność procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Aby jednak wywołała ona skutek prawny, musi spełniać określone wymagania co do treści, formy, terminu i trybu jej dokonania. Kodeks postępowania administracyjnego generalnie przyjmuje zasadę, że odwołanie nie wymaga zachowania szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy więc, że z odwołania wynika, iż strona nie jest zadowolona z decyzji. Niezadowolenie z decyzji wydanej przez organ I instancji jest zasadniczym elementem przesądzającym o zakwalifikowaniu czynności procesowej strony do czynności wniesienia odwołania (wyrok NSA 2001-09-11 I SA 637/00 LEX nr 54521) Z orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika także teza, iż nie jest koniecznym zatytułowanie pisma jako odwołanie. A zatem każde pismo strony wniesione do organu odwoławczego w ustawowym terminie do złożenia odwołania i wyrażające niezadowolenie z decyzji podlega rozpatrzeniu jako odwołanie od decyzji (wyrok SA z 20 czerwca 1996r., III ARN 14/96 -OSNAP 1997, zob. też komentarz Kodeks postępowania administracyjnego P. P.). Jak wynika z akt sprawy pismo skarżącego z dnia [...] grudnia 2010 r. zostało skierowane do Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w Warszawie a z jego treści jednoznacznie wynika, iż strona wyraża swoje niezadowolenie z wydanej decyzji. Pismo to spełnia także warunki o których mowa w art. 63 par. 2 i 3 kpa. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie można uznać, iż odnosi się ono do protokołu kontroli a nie do decyzji organu I instancji, albowiem w pierwszym akapicie przedmiotowego pisma skarżący stwierdza wyraźnie, że "w związku z Decyzją, znak: [...], Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych działającego z urzędu, otrzymaną w dniu [...] listopada 2010 roku, Zakład J. B. z siedzibą w L, przedstawia swoje stanowisko w sprawie". W tej sytuacji organ prawidłowo ustalił, iż kwestionowana decyzja została doręczona skarżącemu osobiście w dniu [...] listopada 2010 roku. A zatem środek zaskarżenia powinien być złożony najpóźniej w dniu 30 listopada 2010 roku. Ponieważ odwołanie od decyzji organu I instancji zostało złożone w dniu [...] grudnia 2010 roku, organ doszedł do wniosku, iż nastąpiło uchybienie terminu do jego wniesienia. Jednocześnie skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 i 2 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Niezrozumiałym jest stanowisko skarżącego, iż organ do którego zaadresował przedmiotowe pismo winien zastosować art. 65 par. 1 kpa. Treść tego przepisu jest jednoznaczna, nie nasuwająca trudności interpretacyjnych i stanowi, iż jeśli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. W ocenie Sądu pismo skarżącego z dnia [...] grudnia 2010 r. stanowi odwołanie od decyzji organu I instancji i zostało złożone po terminie. Dlatego trafne jest twierdzenie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, że należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania co też uczynił w zaskarżonym postanowieniu. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.