VI SA/Wa 644/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 września 2017 r. sprawy ze skargi K. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2013 r. znak: [...] w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego oddala skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny ("WSA") w Warszawie wyrokiem z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 348/15, oddalił skargę K. z siedzibą w W. ("K.", "Izba") na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej ("UKE") z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego. Ww. wyrok zapadł w następujących okolicznościach prawnych i faktycznych. Dnia [...] kwietnia 2012 r. T. w W. (obecnie O. SA z siedzibą w W. - "T." lub "O.") wystąpiła do Urzędu Komunikacji Elektronicznej z pismem, w którym wniosła o uzgodnienie projektów dokumentów Instrukcji II oraz Opisu FL-FDC II. Jednocześnie przedstawiła wersję jawną następujących dokumentów: Instrukcji II, Opisu FL-FDC II, Opisu LRIC, Opisu kalkulacji w zakresie przeszacowania wartości składników kapitału zaangażowanego na dzień 31 grudnia 2012 r. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej ("Prezes UKE") zawiadomił T., K. oraz P. w W. ("P.") oraz P. ("P.") o wszczęciu postępowania w przedmiocie uzgodnienia i zatwierdzenia instrukcji z prowadzonej rachunkowości regulacyjnej za rok 2012 i opisów kalkulacji kosztów usług T. na rok 2014. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. Prezes UKE - na podstawie art. 31 § 2 k.p.a. - dopuścił K. oraz P. do udziału w postępowaniu w charakterze podmiotu na prawach strony. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. Prezes UKE ograniczył prawo wglądu K. do pisma T. z dnia [...] kwietnia 2012 r. w zakresie w jakim zawiera on tajemnicę przedsiębiorstwa T. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. T. wniosła o zatwierdzenie następujących dokumentów w wersji zawierającej tajemnicę przedsiębiorstwa T.: - Instrukcji, - Załącznika nr 1 do Instrukcji, - Opisu FL-FDC, - Załącznika nr 2 do Opisu LRIC, - Załącznika nr 3 do Opisu LRIC, - Załącznika nr 4 do Opisu LRIC, - Załącznika nr 5 do Opisu LRIC, - Informacji na temat wprowadzonych zmian w dokumentach I-IV oraz następujących dokumentów w wersji jawnej: - Instrukcji, - Załącznika nr 1 do Instrukcji, - Opisu FL-FDC, - Załącznika nr 1 do Opisu LRIC, - Załącznika nr 2 do Opisu LRIC, - Załącznika nr 3 do Opisu LRIC, - Załącznika nr 4 do Opisu LRIC, - Załącznika nr 5 do Opisu LRIC, - Opis Przeszacowania, - Informacji na temat wprowadzonych zmian w dokumentach I-IV Pismem z dnia [...] marca 2013 r. Prezes UKE wezwał T., w trybie art. 50 § 1 k.p.a., do przedstawienia wyjaśnień w zakresie wprowadzenia do kalkulacji kosztów na rok 2014 definicji Multimedialnej Sieci Agregacyjnej (MSA), wskazania jak propozycja uśrednienia poprzez wycenę Modern Equivalent Asset (MEA) obejmująca połączone sieci ATM i Ethernet przełoży się na koszt usług świadczonych na Rynku 12, wskazania liczby abonentów usług szerokopasmowych obsługiwanych przez sieć ATM oraz sieć Ethernet, wyjaśnienia czy wyniki kalkulacji kosztów będą stanowić wyniki kalkulacji kosztów usług świadczonych w sieci ATM czy też w sieci MSA/Ethernet. W odpowiedzi na to wezwanie, pismami z dnia [...] marca 2013 r. T. przekazała wyjaśnienia w dwóch wersjach, jednej zawierającej tajemnice przedsiębiorstwa T., drugiej - jawnej. Pismem z [...] dnia maja 2013 r. Prezes UKE wezwał T. do przedstawienia zmian oraz wyjaśnień w zakresie projektów Instrukcji i Opisu, przekazanych pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Pismami z dnia [...] maja 2013 r. T. przedstawiła projekty dokumentów uwzględniające w części zmiany wskazane w wezwaniu z dnia [...] marca 2013 r., a ponadto przedstawiła odpowiedzi na zadane przez Prezesa UKE pytania. Jedna wersja tych dokumentów została opatrzona zapisem "tajemnica przedsiębiorstwa T.", a druga była w wersji jawnej. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Prezes UKE, na podstawie art. 207 ust. 1 w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2004 r. nr 171, poz. 1800 ze zm.), w punkcie I ograniczył K. oraz P. prawo wglądu do materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie uzgodnienia i zatwierdzenia prowadzonej przez T. instrukcji rachunkowości regulacyjnej za rok 2012 i opisu kalkulacji kosztów na rok 2014, wszczętym przez Prezesa UKE na wniosek T. z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...], w zakresie w jakim materiał ten zawiera tajemnice przedsiębiorstwa T., wskazane w dokumentach przekazanych przez T. do pisma z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], tj.: 1. w następujących fragmentach Dokumentu 1 "Instrukcja w zakresie prowadzonej przez T. rachunkowości regulacyjnej za rok 2012" (zwanego dalej "Instrukcją"): - rozdział 11.3 Tabela 3 Podział grup środków trwałych, - podrozdział 16.16 Sprawozdanie z przepływów transferów wewnętrznych pomiędzy poszczególnymi rodzajami działalności, dla których prowadzona jest rachunkowość regulacyjna, punkt E Przepływy transferów wewnętrznych pomiędzy działalnością w zakresie dostępu do sieci transportowej a poszczególnymi usługami w zakresie działalności detalicznej oraz innej działalności, - podrozdział 16.18 Dostęp do sieci transportowej - zaangażowanie i koszt jednostkowy modelowych elementów sieci, - podrozdział 16.19 Inna działalność - zaangażowanie poszczególnych procesów modelowych w usługę połączenia do Internetu (20), - podrozdział 16.20 Dostęp do sieci transportowej - zaangażowanie poszczególnych procesów modelowych w usługę połączenia do Internetu (20), - podrozdział 16.21 Dostęp do sieci transportowej - zaangażowanie poszczególnych procesów modelowych w usługę dostępu szerokopasmowego (kalkulowanego metodą koszt plus); 2. w następujących fragmentach Załącznika 1 do Instrukcji, Przypisanie procesów modelowych do działalności rachunkowości regulacyjnej, (zwanego dalej "Załącznikiem 1 do Instrukcji"): - Tabela 1. Lista procesów modelowych z przypisanymi im nośnikami kosztów oraz alokacjami do działalności rachunkowości regulacyjnej, - Tabela 2. Lista procesów modelowych, na podstawie których są obliczane opłaty transferowe; 3. w następujących fragmentach Dokumentu II "Opis kalkulacji zorientowanych przyszłościowo w pełni alokowanych kosztów usług krajowych i międzynarodowych połączeń telefonicznych w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej dla konsumentów i użytkowników końcowych z wyłączeniem konsumentów Rynki 3-6 (2003) na rok 2014 T. (zwanego dalej "Opisem FL-FDC'"). - rozdział 4.1.6 Diagram Sieci T., rozdział 4.3.2 Korekty na poziomie procesów rzeczywistych, punkt 2 c) Korekta sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet, punkt 2 e), punkt 2 f), punkt 4 d), punkt 4 e), - rozdział 5.1.2 Tabela 1. Kierunki alokacji procesów modelowych na usługi w modelu kalkulacji kosztów usług świadczonych na Rynkach 3-6 (2003) oraz Tabela 2. Przypisanie nośników do procesów modelowych w modelu kalkulacji kosztów usług świadczonych na Rynkach 3-6 (2003), - rozdział 5.2.2 Schematy sposobów świadczenia usług. 4. w następujących fragmentach Dokumentu III Opis kalkulacji kosztów świadczenia dostępu telekomunikacyjnego w zakresie usługi dostępu szerokopasmowego, w tym szerokopasmowej transmisji danych (Rynek 12) na rok 2013 T. (zwanego dalej "Opisem LRIC"), - rozdział 4.3.2 Korekty na poziomie procesów rzeczywistych, punkt 4 d), punkt 4 e), - rozdział 4.4.2 Korekty, punkt 2 c) Korekta sieci pakietowej ATM/FR oraz punkt 2 e) i punkt 2 f); 5. w Załączniku nr 2 do dokumentu Opis kalkulacji kosztów świadczenia dostępu telekomunikacyjnego w zakresie usługi dostępu szerokopasmowego, w tym szerokopasmowej transmisji danych (Rynek 12) na rok 2014 T. (zwanego dalej "Opisem LRIC"), Nośniki (zwanego dalej "Załącznikiem 2 do Opisu LR1C"); 6. w Załączniku nr 3 do Opisu LRIC, Macierz alokacji kosztów procesów specjalnych (HCC) na modelowe elementy sieci (zwanego dalej "Załącznikiem 3 do Opisu LIRC"); 7. w Załączniku nr 4 do Opisu LRIC. Macierz alokacji kosztów procesów modelowych na usługi (zwanego dalej "Załącznikiem 4 do Opisu LRIC"); 8. w Załączniku nr 5 do Opisu LRIC. Zależności koszt-wolumen (CVR), (zwanego dalej "Załącznikiem 5 do Opisu LRIC"); 9. w następujących fragmentach pisma z dnia [...] maja 2013 r.: a) "Wyjaśnienia do kwestii zawartych w Wezwaniu 1" - punkt l.1 "Proszę o wskazanie korelacji poziomu Zasobów w modelu z poziomem Procesów rzeczywistych", - punkt I.2 "Proszę o wskazanie różnic w kategoriach kosztowych alokowanych do grupy "O" i "PZ" (zgodnie z Opisem LRIC, s. 25)", - punkt I.3 "Proszę o wskazanie sposobu alokacji kosztów z grupy "PZ" na koszty z grupy "O", - punkt I.4 "Proszę o wyjaśnienie, jakie dodatkowe realokacje, agregacje, dezagregacje odbywają się z poziomu "Zasobów" do poziomu "Procesów rzeczywistych", - punkt I.5 "Proszę o wyjaśnienie na jakim etapie kalkulacji w modelu eliminowane są koszty ogólne, koszty detaliczne i wszelkie inne koszty nie związane ze świadczeniem usług dostępu szerokopasmowego wskazane w Rozdziale 4.3.1 [Komponenty] ust. 1 Opisu LRIC, s. 31.", - punkt I.6 "Proszę o wyjaśnienie, dlaczego w ocenie T. poziom "Zasobów" w modelu jest istotny i jakie T. widzi zagrożenie w przypadku eliminacji tego poziomu z modelu.", - punkt I.7 "Proszę o wyjaśnienie, w jaki sposób ujęcie poziomu "Zasobów" jest warunkiem do zachowania przejrzystości modelu (Rozdział 4.2.1. [Kategorie kosztów zasobów], s. 29 Opisu LRIC), - punkt I.8 "Proszę o wskazanie, jakie zasoby podlegają arbitralnej eliminacji na poziomie "Zasobów", b) "Informacja na temat wskazanych w Wezwaniu zmian do Opisu LRIC", c) "Informacja na temat proponowanych przez T. zmian do Opisu LRIC i FL-FDC oraz Instrukcji", - punkt III. 1 "Instrukcja w zakresie prowadzonej przez T. S.A. rachunkowości regulacyjnej za rok 2012", - punkt III. 2 a-c) Opis FL-FDC, - punkt III. 2 d) Korekta sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet, - punkt III. 3 a-c) Opis LRIC, - punkt III 3 d) Korekta sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet. Ponadto organ w zaskarżonym postanowieniu ograniczył P. prawo wglądu do materiału dowodowego w zakresie informacji oznaczonych jako tajemnica przedsiębiorstwa T. we wskazanych w dokumentach, przekazanych przez T. do pisma z dnia [...] kwietnia 2012 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Prezes UKE stwierdził, że zarówno informacje zawarte w wersjach dokumentów T. przekazanych przy piśmie z dnia [...] maja 2013 r., jak i przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r., są informacjami ściśle związanymi z prowadzoną przez T. działalnością gospodarczą, nie zostały dotychczas podane przez nią do wiadomości publicznej, T. zaś, czego dowodem są powyższe pisma, podjęła działania w celu zachowania ich poufności. Bez wątpienia informacje, o których zachowanie poufności T. wystąpiła, posiadają również znaczącą wartość gospodarczą. Tym samym Prezes UKE uznał, że wymienione informacje spełniają wszystkie przesłanki niezbędne do uznania ich za tajemnicę przedsiębiorstwa według art. 11 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. nr 153, poz. 1503 ze zm.), a także stwierdził, że udostępnienie tych informacji pozostałym podmiotom biorącym udział w niniejszym postępowaniu (tj. K. oraz P.) groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa T. K. ("skarżąca") w skardze na powyższe postanowienie do WSA w Warszawie zarzuciła Prezesowi UKE brak wszechstronnego rozważenia okoliczności uzasadniających ograniczenia jej wglądu do akt, a nadto niewyjaśnienie motywów rozstrzygnięcia w treści zaskarżonego postanowienia. Zdaniem skarżącej dokumenty zastrzeżone przez T. jako "tajemnica przedsiębiorstwa T." nie zawierały tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Pismem z [...] stycznia 2014 r., O. SA (dawniej T.) poinformowała, że z dniem [...] grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy dla m. [...],[...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego dokonał wpisu o połączeniu T. (jako spółki przejmującej) i P. - sp. z o.o. oraz O. sp. z o.o. (jako spółek przejmowanych) do rejestru przedsiębiorców. Z dniem [...] grudnia 2013 r. T. jako spółka przejmująca, wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki spółek przejmowanych i przyjęła firmę O. SA. WSA w Warszawie postanowieniem z 22 stycznia 2014 r. (sygn. akt VISA/Wa 2210/13) odrzucił skargę jako niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.". Postanowienie to zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny ("NSA") postanowieniem z 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt II GSK 1093/14. WSA w Warszawie ponownie orzekając w sprawie, oddalił skargę K. na postanowienie Prezesa UKE z dnia [...] maja 2013 r. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 207 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, przez niezasadne ograniczenie skarżącej prawa wglądu do przedmiotowych dokumentów Sąd I instancji wyjaśnił, że przepis ten stanowi wyjątek od zasady jawności postępowania wyrażonej w k.p.a. Pozwala on na ograniczenie pozostałym stronom postępowania wglądu do materiału dowodowego, jeżeli udostępnienie tego materiału grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych. Definiując czym jest tajemnica przedsiębiorstwa Prezes UKE prawidłowo, zdaniem Sądu I instancji uznał, że należy ją rozumieć tak, jak zostało to zdefiniowane w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w jej art. 11 ust. 4, czyli jako nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd podzielił ocenę Prezesa UKE, że informacje finansowe dotyczące, ogólnie rzecz biorąc, procesu kalkulacji kosztów i planów rozwoju sieci mogłyby pozwolić innym operatorom na opracowanie oferty konkurencyjnej, a co za tym idzie dałoby im przewagę na rynku tych usług, gdyż taka wiedza przekłada się w sposób bezpośredni na informacje o zapotrzebowaniu na usługi i daje wiedzę o wielkości popytu. To z kolei spowodowałoby uzyskanie znacznej i nieuzasadnionej w realiach wolnego rynku przewagi, co mogłoby trwale naruszyć stabilność i równowagę konkurencyjną. W efekcie, wszystkie ww. elementy mogłyby doprowadzić do zmniejszenia przychodów spółki oraz ograniczenia liczby klientów, co w bezpośredni sposób miałoby wpływ na poziom oczekiwanych zysków. Tym samym, informacje, o których zastrzeżenie wniosła T. (obecnie O. S.A.), jako ściśle związane z prowadzoną przez tę Spółkę działalnością i mające dla niej wartość gospodarczą, które nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej i wobec których podjęto niezbędne działania w celu dochowania ich poufności zostały, zdaniem Sądu I instancji, prawidłowo uznane za mieszczące się w zakresie przedmiotowym informacji mogących stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa. Prezes UKE prawidłowo przy tym uznał, że Spółka podjęła stosowne i niezbędne działania w celu zachowania poufności tych informacji. W ocenie Sądu I instancji Prezes UKE wszechstronnie zebrał i ocenił cały zgromadzony materiał dowodowy, prawidłowo przywołał niezbędne dla uzasadnienia prawnego przepisy, co w pełni odpowiada wymogom wskazanym w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła K. zaskarżając ten wyrok w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Sądowi I instancji zarzucono: 1) naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez oddalenie skargi Izby podczas gdy Prezes UKE nie dokonał wszechstronnej oceny i analizy treści informacji przekazanych przez O. S.A. (dawniej T. S.A) Prezesowi UKE i przyjął za własną ocenę dokonaną przez T. co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego ograniczenia wglądu do materiału dowodowego; 2) naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a., przez sporządzenie przez WSA w Warszawie uzasadnienia nieodpowiadającego wymaganiom wskazanym w tym przepisie, w szczególności przez niedokonanie analizy przedmiotu zastrzeżonych informacji i pominięcie argumentacji Izby przytoczonej w skardze; 3) naruszenie art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przez jego błędne zastosowanie i uznanie, że dane zawarte w instrukcji i opisie kalkulacji stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa T., podczas gdy wykorzystanie tych informacji nie przyniesie innym podmiotom zysków ani nie zaoszczędzi im wydatków. NSA, w wyroku z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt II GSK 2347/15, uchylił zaskarżony wyrok Sądu I instancji przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. Według NSA za usprawiedliwiony uznać należało zarzut z pkt 2 petitum skargi kasacyjnej, a mianowicie zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., polegający na sporządzeniu uzasadnienia wyroku w sposób nieodpowiadający wymaganiom określonym w tym przepisie, w szczególności przez niedokonanie analizy przedmiotu zastrzeżonych informacji i pominięcie argumentacji K. przytoczonej w skardze. Zdaniem NSA z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie sposób wnioskować o tym, co tak naprawdę stanowiło przedmiot oceny tego Sądu, a mianowicie, jakie konkretnie informacje, o jakim charakterze, czego dotyczące, w jakich pismach czy też dokumentach spółki zawarte, kwalifikować należało - i dlaczego z uwagi na wynikające z nich treści, czy też wiedzę, którą można byłoby z nich czerpać - jako tajemnicę przedsiębiorstwa, w rozumieniu przywołanych powyżej przepisów prawa materialnego. Lakoniczność stanowiska Sądu I instancji, zwłaszcza zaś jego deficyt w zakresie odnoszącym się do tej najistotniejszej w sprawie kwestii, a mianowicie wskazania przyjętych za podstawę wyrokowania faktów, to jest przedstawienia informacji mających stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa, a w tym kontekście przesłanek oceny, że informacje te z uwagi na ich charakter oraz szczegółową treść Prezes UKE zasadnie uznał za podlegające wyłączeniu, gdy chodzi o ich dostępność dla pozostałych uczestników postępowania głównego prowadzonego w sprawie uzgodnienia i zatwierdzenia instrukcji z prowadzonej rachunkowości regulacyjnej za rok 2012 i opisu kalkulacji kosztów usług T. na rok 2014, uniemożliwił NSA skontrolowanie jego prawidłowości. NSA uchylił zaskarżony wyrok i nakazał WSA w Warszawie, przy uwzględnieniu wszystkich konsekwencji wynikających z art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a, ponownie rozpoznać skargę K. na postanowienie Prezesa UKE z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego. Uzasadnienie wyroku wydanego w rezultacie ponownego rozpoznania skargi powinno zaś uwzględniać wymogi wynikające z art. 141 § 4 p.p.s.a. i w jednoznaczny oraz wyraźny sposób wskazywać przyjęte za podstawę wyrokowania fakty oraz wskazywać podstawę prawną wydanego w sprawie rozstrzygnięcia i zawierać jej wyjaśnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - ponownie rozpoznając sprawę - zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016, poz. 1066), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Mając na uwadze stan związania Sądu ponownie orzekającego w tej sprawie oceną prawną wynikającą z wyroku NSA z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt II GSK 2347/15, skargę należało oddalić. Uwzględniając istotę sporu prawnego, który zarysował się w rozpatrywanej sprawie, a mianowicie zagadnienia prawnej oceny charakteru informacji (w zakresie w jakim zastrzeżone zostały one przez T.) - zawartych w piśmie z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] oraz w załącznikach do przedmiotowego pisma - która to ocena, w zależności od jej finalnego rezultatu miałaby uzasadniać możliwości i zarazem dopuszczalność kwalifikowania ich albo nie, jako tajemnicy przedsiębiorstwa, w rozumieniu przepisów obowiązującego prawa, stwierdzić należy, że w ocenie Sądu organ w niniejszej sprawie przekonał o potrzebie zastosowania art. 207 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne w związku z art. 9 ust. 1 tej ustawy i art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Prezes UKE w sposób właściwy i logiczny wyjaśnił podstawy swego rozstrzygnięcia, a w konsekwencji uznania, że zastrzeżone informacje mieszczą się w zakresie przedmiotowym informacji mogących stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa. Wykazał, że informacje, których dotyczy zaskarżone postanowienie są ściśle związane z prowadzoną przez T. działalnością gospodarczą i mają dla tej spółki wartość gospodarczą. W punkcie wyjścia podkreślić należy, że w orzecznictwie ustalone już zostało, że tajemnica przedsiębiorstwa, o której stanowi przepis art. 207 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, musi być rozumiana w sposób przyjęty w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, zatem są nią nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Stwierdzić należy, że zastrzeżenie poufności informacji może być uznane za usprawiedliwione wówczas, gdy łącznie spełnione zostaną warunki, o których mowa w tym przepisie. Mianowicie, że informacja ma charakter techniczny, technologiczny, organizacyjny lub jest inną informacją przedstawiającą wartość gospodarczą - co w tym zakresie odwołuje się do komercyjnego aspektu tajemnicy przedsiębiorstwa i oznacza, że chodzi o taką informację (o co najmniej minimalnej lub potencjalnej wartości), której wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę zaoszczędzi mu wydatków lub zwiększy zyski - nie została ujawniona do wiadomości publicznej i podjęte zostały w stosunku do niej przez przedsiębiorcę działania zmierzające do zachowania jej poufności. Przenosząc powyższe na grunt okoliczności faktycznych sprawy rozważyć należało, czy Prezes UKE prawidłowo ocenił, że informacje zastrzeżone przez T., a zawarte w jej piśmie z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], oraz w załącznikach do przedmiotowego pisma, tj. Instrukcji, załączniku nr 1 do Instrukcji, Opisie FDC, Opisie LRIC, załącznikach 2 - 5 do Opisu LRIC spełniają łącznie przesłanki wynikające z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, tj. czy: a) przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania poufności takich informacji, b) są to informacje poufne, tzn. nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, c) są to informacje o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą. Mając na uwadze kryterium związane z podjęciem niezbędnych działań przez T. w celu zachowania poufności informacji zawartych w piśmie z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] oraz jego załącznikach, podkreślenia najpierw wymaga, że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 lutego 2007 r., V CSK 444/06, wskazał iż przepisy ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie precyzują dokładnie, jakim konkretnie działaniom ochronnym muszą być poddane tajemnice przedsiębiorstwa (informacje nieujawnione), aby można było traktować je jako poufne. Oznacza to, że określenie działań przedsiębiorstwa jako niezbędnych może przedstawiać się różnie w zależności od konkretnych okoliczności. Niewątpliwie podstawowe znaczenie ma przy tym wola przedsiębiorcy, aby określone informacje pozostały tajemnicą. Uwzględniając powyższe słuszne jest w okolicznościach sprawy ustalenie organu, że T. wyraziła wolę zachowania poufności informacji przekazanych Prezesowi UKE w ramach postępowania o sygn. [...]. Przede wszystkim T. w charakterystyczny sposób oznaczyła pismo z dnia z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], oraz załączniki do przedmiotowego pisma, zwierające w ocenie T. informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa. Na pierwszej stronie każdego z ww. dokumentów T. zamieściła zapis wskazujący, iż T. zastrzega treść dokumentu na podstawie art. 207 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. -Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. nr 171, poz. 1800 z późniejszymi zmianami). Następnie, każda ze stron przedmiotowych dokumentów została opatrzona klauzulą tajemnica T., jak również na każdej ze stron została zamieszczona formuła o treści: Klauzula tajemnica T. określa tajemnicę przedsiębiorstwa T. S.A. zgodnie z postanowieniami ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Należy również wskazać, że T. wniosła o potraktowanie załączonych informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa i uzasadniła jednocześnie z jakich powodów informacje zawarte w przedmiotowym piśmie nie powinny zostać ujawnione do wiadomości publicznej. T. wyjaśniła, iż nie są T. znane fakty wskazujące na to, że informacje te są publicznie znane. T. wskazała, iż nie są jej znane także żadne okoliczności, które powodowałyby, że osoby trzecie mogłyby uzyskać dostęp do informacji bez uzyskania zgody T.. Informacje objęte klauzulą nie są częścią powszechnie dostępnej wiedzy telekomunikacyjnej lub rynkowej, lecz zostały specjalnie wytworzone dla potrzeb prowadzenia działalności przez T. Spółka podkreśliła, iż podjęła także i utrzymuje niezbędne działania w celu zachowania poufności tych informacji m.in. poprzez oznaczenie dokumentów odpowiednią klauzulą tajności, zobowiązanie pracowników do zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa, zawieranie klauzul dotyczących zachowania poufności w umowach z doradcami, konsultantami i przedsiębiorcami świadczącymi usługi lub wykonującymi prace na rzecz T. związane z dostępem do tych informacji. T. wyjaśniła, iż przyjmując takie stanowisko nie chce doprowadzić do zdobycia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa T. przez operatorów konkurencyjnych, a tym samym umożliwić tym operatorom konkurowanie z T. w sposób nieuczciwy. T. stwierdziła, że mogłaby ponieść szkodę majątkową w postaci ujawnienia rozwiązań ekonomicznych, technologicznych wchodzących w skład know - how T. T. sporządziła i przedstawiła Prezesowi UKE także wersję jawną pisma z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], która podlega udostępnieniu stronom postępowania. Pełnomocnikowi K. w dniu [...] maja 2013 r., stosownie do treści art. 73 ust. 1 k.p.a., została przekazana kopia wersji jawnej pisma z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], tj. pismo z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] wraz z załącznikami do tego pisma. W wersji jawnej omawianych dokumentów, we fragmentach dokumentów, w których w wersji zastrzeżonej znajdują się informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa T., zostały także zamieszczone zapisy "tajemnica przedsiębiorstwa". Zatem, rozważając kwestię niezbędności działań, jakie powinny zostać podjęte przez przedsiębiorcę (w niniejszej sprawie przez T.) w celu zachowania poufności określonych informacji, w pełni uzasadnione jest stanowisko Prezesa UKE, iż pierwsza z przesłanek określonych w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w przedstawionych powyżej okolicznościach została w sprawie spełniona. Prezes UKE podjął także dalsze czynności weryfikujące czy informacje, o których utajnienie wniosła T., stanowią obiektywnie tajemnicę przedsiębiorstwa T. Wbrew zatem temu co podnosi w skardze Izba, opatrzenie przez T. przedstawionych Prezesowi UKE dokumentów klauzulą "tajemnica T." nie stanowiło wyłącznej podstawy do stwierdzenia, że przedmiotowe dokumenty zawierając tajemnicę przedsiębiorstwa. I tak, Prezes UKE wziął pod uwagę spełnienie kolejnej z przesłanek określonych w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a mianowicie, czy przekazane przez T. informacje nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej. W tym względzie - jak wyjaśnił organ w odpowiedzi na skargę - Prezes UKE mając w dyspozycji akta postępowania nr ., a także akta pokrewnego postępowania nr [...] oraz nr [...] zweryfikował czy informacje, o utajnienie których wniosła T. w ramach postępowania nr [...], nie zostały ujawnione K. oraz P. na wcześniejszym etapie tego postępowania, a także w ramach postępowań nr [...] oraz nr [...]. Powyższa analiza doprowadziła do wniosku, że informacje w brzmieniu wskazanym w poszczególnych częściach pisma T. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] oraz załącznikach do przedmiotowego pisma, nie zostały nigdy wcześniej udostępnione do wiadomości publicznej. Organ w ww. zakresie wskazał, że nie są mu także znane fakty, wskazujące, że powyższe informacje są publicznie znane. Za potwierdzenie prawidłowości ww. oceny organ uznał również fakt, że Izba chciała uzyskać dostęp do przedmiotowych informacji właśnie poprzez akta toczącego się postępowania administracyjnego. Te wyjaśnienia organu należy uznać za wystarczające do przyjęcia, że spełniona jest również druga ze wskazanych powyżej przesłanek zastrzeżenia poufności określonych danych. W sprawie należy uznać za spełnioną także trzecią przesłankę, tj. że ograniczenie wglądu do materiału dowodowego dotyczy - w warstwie przedmiotowej - informacji o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą. Niewątpliwie bowiem informacja stanowiąca tajemnicę przedsiębiorstwa musi mieć dającą się obiektywnie ocenić wartość gospodarczą. Przyjmuje się jednak, że ta wartość gospodarcza nie musi być znacząca, może być aktualna bądź tylko potencjalna. W odniesieniu do powyższych przesłanek w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, stanowią w szczególności "dane obrazujące wielkość produkcji i sprzedaży, a także źródła zaopatrzenia i zbytu. Przedsiębiorstwo załączające do akt sprawy materiały zawierające informacje stanowiące jego istotne tajemnice może żądać, stosownie do art. 21a ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym, aby materiały te nie zostały udostępnione osobom trzecim, a w szczególności konkurentom" (por. postanowienie Sądu Antymonopolowego z dnia 30 października 1996 r., sygn. akt XVII Amz 3/96; LEX nr 56452). NSA wypowiadając się w kwestii tajemnicy przedsiębiorstwa, stwierdził, że w świetle art. 9 ust. 1 i 2 ww. ustawy Prawo telekomunikacyjne, materiały (informacje, dokumenty lub ich części) zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa podlegają wzmożonej ochronie (por. postanowienie NSA z dnia 14 września 2010 r., II GSK 700/09). W literaturze przedmiotu podkreśla się, że zastosowane w ustawowej definicji "tajemnicy przedsiębiorstwa" sformułowanie "informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa" należy interpretować szeroko. Z kolei w doktrynie, do informacji mogących mieć taki charakter zalicza się "wiadomości dotyczące sposobów produkcji, planów technicznych, metod kontroli jakości, wzorów użytkowych i zdobniczych, wynalazków nadających się do opatentowania, jak też informacje związane z działalnością marketingową, z pozyskiwaniem surowców, organizowaniem rynków zbytu czy informacje odnoszące się do struktury organizacyjnej, zasad finansowania działalności, wysokości wynagrodzeń pracowników. Do tajemnic przedsiębiorstwa zalicza się również tzw. poufne know-how, w tym zarówno tzw. know-how produkcyjne, jak i know-how handlowe" (M. Uliasz, Przestępstwo naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa, Monitor Prawniczy Nr 22/2001). W okolicznościach faktycznych sprawy informacje wskazane w Rozdziale 11.3 Tabeli 3 Instrukcji Podział środków trwałych dotyczą przypisania poszczególnych środków trwałych stosowanych przez T. do działalności rachunkowości regulacyjnej. Przypisanie środków trwałych poszczególnym działalnościom rachunkowości regulacyjnej odbywa się w oparciu o metody alokacji opisane w Rozdziale 5 Instrukcji, przy zastosowaniu informacji z systemu ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Podstawą dokonania przypisania jest klasyfikacja środków z rejestru środków trwałych według głównych grup - podkategorii. Grupy te klasyfikują środki z uwzględnieniem rodzaju i typu elementu sieci telekomunikacyjnej oraz ze względu na ekonomiczny okres użyteczności danego elementu sieci. Po zidentyfikowaniu tych środków w ewidencji środków trwałych ich przypisanie nastąpi na podstawie nośników najlepiej odzwierciedlających przyporządkowanie do działalności i usług kosztów związanych z operacjami wspieranymi przez te składniki majątku trwałego. Zaliczki na poczet środków trwałych i środki trwałe w budowie zostaną przypisane zgodnie z zasadą przyczynowości do działalności rachunkowości regulacyjnej, według informacji uzyskanych bezpośrednio z ksiąg rachunkowych T. Powyższe informacje dotyczą grup środków trwałych, w przypadku których Tabela 3 Podział grup środków trwałych, przedstawia wszystkie elementy sieci T. wraz z podziałem na działalności/biznesy, zawiera informacje odnośnie tego jaki konkretny nośnik, tj. "miara odzwierciedlająca wykorzystanie aktywów lub powstanie zobowiązań, przychodów lub kosztów w wyniku prowadzenia określonej działalności lub świadczenia usługi, wyznaczona na podstawie danych z ksiąg rachunkowych, a także innych dokumentów i zbiorów informacyjnych operatora, w tym danych statystycznych pochodzących z badań wyrywkowych oraz algorytmów opartych na tych danych" i konkretne źródło danych do jego kalkulacji w firmie miały zastosowanie. Tabela 3, zawarta w podrozdziale 11.3 Instrukcji, odzwierciedla rozwiązania technologiczne wykorzystywane w T., a także know-how związane z budową modelu kalkulacji kosztów i zastosowanymi w nim specjalistycznymi rozwiązaniami oraz zawiera informacje o posiadanych i wykorzystywanych bazach danych. W związku z tym uprawnione jest stanowisko organu, że dane te mają strategiczne znaczenie dla prowadzenia działalności, gdyż pokazują funkcjonowanie struktury sieci telekomunikacyjnej T. oraz stanowią element wyspecjalizowanego know-how. Element know-how stanowią także informacje zawarte w podrozdziale 4.1.6 oraz podrozdziale 5.2.2. Opisu FL-FDC dotyczące funkcjonowania sieci T. Dla porównania organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że informacji o takim charakterze nie zawiera Tabela 5 Instrukcji, która przedstawia informację o rodzajach zapasów firmy (i ich alokacjach), które mogą (choć nie muszą) występować w każdej firmie telekomunikacyjnej i są charakterystyczne dla całej branży, a nie dla konkretnego podmiotu. Zapisy zawarte w Tabeli 5 Instrukcji, w przeciwieństwie do zapisów zawartych w Tabeli 3 Instrukcji, nie stanowią kluczowej informacji gospodarczej o stosowanych rozwiązaniach technicznych, ani nie zawierają elementów know-how. Tych też danych nie obejmuje ograniczenie wglądu. Powyższe wyjaśnia dlaczego Prezes UKE inaczej traktuje informacje zawarte w Tabeli 3 oraz informacje zawarte w Tabeli 5, a także dlaczego, informacje wskazane w Tabeli 5 nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa T. W kontekście powyższego twierdzenie K, iż Prezes UKE nie uzasadnił dlaczego rozróżnia informacje wskazane w obu tabelach należy uznać za bezpodstawne. W odpowiedzi na skargę organ dodatkowo także wskazał, że przegląd przedmiotowych dokumentów oraz wyrwana z kontekstu ich analiza, mogą prowadzić do błędnych wniosków, iż w różnych dokumentach mowa jest dokładnie o tych samych zagadnieniach, a nawet (jak twierdzi K. na str. 8 skargi w pkt 20), że informacje zawierające tajemnice przedsiębiorstwa T. zostały ujawnione w innych miejscach dokumentów T. Obszerność dokumentów, a także stopień ich skomplikowania i szczegółowość sprawia, iż tylko dokładana i wnikliwa analiza pozwala na ich prawidłową ocenę w świetle art. 11 ust. 4 ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Sąd wskazuje, że nie może zatem odnieść oczekiwanego przez skarżącą skutku formułowanie jedynie ogólnych zarzutów w ww. zakresie. Następnie informacje wskazane w podrozdziale 16.16, 16.18, 16.19, 16.20, 16.21 Instrukcji są to informacje odnośnie sprawozdawczości prowadzonej przez T. i dotyczą one kolejno: - przepływu transferów wewnętrznych pomiędzy działalnością w zakresie dostępu do sieci transportowej a poszczególnymi usługami w zakresie działalności detalicznej oraz innej działalności, - zaangażowania i kosztu jednostkowego modelowych elementów sieci w zakresie dostępu do sieci transportowej, - zaangażowania poszczególnych procesów modelowych w usługę połączenia do Internetu (20) w zakresie innej działalności, - zaangażowania poszczególnych procesów modelowych w usługę połączenia do Internetu (20) w zakresie dostępu do sieci transportowej, - zaangażowania poszczególnych procesów modelowych w usługę dostępu szerokopasmowego (kalkulowanego metodą koszt plus), w zakresie dostępu do sieci transportowej. W odpowiedzi na skargę organ sprecyzował stanowisko wynikające z zaskarżonego postanowienia i wskazał, że zgodnie z koncepcją rachunkowości regulacyjnej poszczególne działalności sprzedają świadczone przez siebie usługi zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz przedsiębiorstwa, czyli sobie na wzajem. Dlatego w rachunkowości regulacyjnej oraz w sprawozdaniach z jej prowadzenia identyfikowane są tzw. transfery wewnętrzne wyrażające wartościowy przepływ transakcji pomiędzy wyodrębnionymi rodzajami działalności T. W rachunkowości regulacyjnej przyjęto zasadę, że opłata transferowa za zużycie wewnętrzne jest równa cenie rynkowej oferowanej przez T. odbiorcom zewnętrznym za taki sam produkt lub usługę. Wyznaczanie transferów wewnętrznych działalności w zakresie dostępu do sieci transportowej z tytułu zestawiania połączeń odbywa się przy wykorzystaniu opłat transferowych, równoważnych stawkom pobieranym od zewnętrznych odbiorców za zestawianie połączeń międzyoperatorskich, ustalonych przez Prezesa UKE w ofercie ramowej. Powyższe informacje zaliczyć należy do katalogu informacji zawierających informacje finansowe mające strategiczne znaczenie dla prowadzenia działalności gospodarczej przez T. W Opisie FDC, tajemnice przedsiębiorstwa stanowią informacje wskazane w rozdziale 5.1.2 w zakresie kierunków alokacji procesów modelowych na usługi, przypisania nośników do procesów modelowych w modelu kalkulacji kosztów usług, a także schematy sposobów świadczenia usług na rynku detalicznym. Zatem informacje, w posiadaniu których znalazł się Prezes UKE dotyczą nie tylko metodologii kalkulacji kosztów usług świadczonych na rynkach 3-6, ale także szczegółowych rozwiązań w zakresie przypisania poszczególnych kategorii kosztowych do jednostkowych kosztów całkowitych usług stanowiących podstawę ustalenia opłat za usługi świadczone na rynkach 3-6, jak również schematów sposobów świadczenia przez T. usług na rynku detalicznym stanowiących szczegółowe informacje finansowe oraz informacje na temat funkcjonowania struktury sieci telekomunikacyjnej T. Informacje mające podobny charakter zostały zawarte ponadto w Załącznikach 2-5 do Opisu LRIC. Informacje zawarte w tych dokumentach dotyczą szczegółowych alokacji kosztów do usług świadczonych na Rynku 12. Następnie informacje wskazane w piśmie z dnia [...] maja 2013 r. zawarte: - w rozdziale 4.3.2 Korekty na poziomie procesów rzeczywistych, punkt 2 c) Korekta sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet, w punkcie 2 e), punkcie 2 f), punkcie 4 d), punkcie 4 e), Opisu FL-FDC, - w rozdziale 4.3.2 Korekty na poziomie procesów rzeczywistych, punkt 4 d), 4e), Opisu LRIC, - w rozdziale 4.4.2 Korekty, punkt 2 c) Korekta sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet oraz informacje zawarte w punkcie 2 e) i punkcie 2 f), Opisu LRIC, - w punkcie III. 2 d) Korekta sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet, Informacji na temat proponowanych przez T. zmian do Opisu LRIC i Opisu FL-FDC oraz Instrukcji, - w punkcie III. 3 a-c) Opis LRIC, Informacji na temat proponowanych przez T. zmian do Opisu LRIC i Opisu FL-FDC oraz Instrukcji, - w punkcie III. 3 d) Korekta sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet, Informacji na temat proponowanych przez T. zmian do Opisu LRIC i Opisu FL-FDC oraz Instrukcji, zostały zawarte w zapisach dotyczących korekty sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet oraz zapisach odnoszących się do dwóch innych korekt wykonywanych przez T. jako efektywnie działającego przedsiębiorcę. Odnosząc się do ograniczenia wglądu K. do informacji dotyczących sieci pakietowej ATM z korektą sieci Ethernet, w zaskarżonym postanowieniu Prezes UKE wyjaśnił, iż korektę sieci pakietowej ATM/FR poprzez zastąpienie ją siecią Ethernet T. wykonuje od kilku lat w prowadzonej przez siebie kalkulacji kosztów i przedmiotowa korekta w dotychczasowym brzmieniu stanowiła jawną informację, która była przekazywana podmiotom biorącym udział na prawach strony w postępowaniu administracyjnym nr [...]. W obecnym kształcie brzmienie zapisów dotyczących korekty sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet zostało uszczegółowione przez T. Zostały zamieszczone w nich informacje o planach biznesowych T. oraz strategii rozwoju firmy mające znaczenie dla prowadzonej przez T. działalności. Na podstawie całokształtu zapisów odnoszących się do korekty sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet przedsiębiorcy telekomunikacyjni zrzeszeni w K. mogą wywnioskować, jakie plany rozwoju w zakresie szerokopasmowej transmisji danych zamierza podjąć T. i bazując na strategii T. ukształtować własną politykę sprzedaży usług detalicznych i pozyskania klienta detalicznego. Informacje powyższe, w ocenie Prezesa UKE, zaliczają się do katalogu informacji zawierających dane technologiczne i organizacyjne dotyczące procesów stosowanych w przedsiębiorstwie T. oraz informacji finansowych, mających strategiczne znaczenie dla prowadzenia działalności gospodarczej przez T. Według oceny Prezesa UKE, informacje te, w przypadku ich ujawnienia, umożliwią pozostałym przedsiębiorcom telekomunikacyjnym uzyskanie nieuzasadnionej przewagi konkurencyjnej w stosunku do T. Prezes UKE wskazał, iż wszystkie powyższe informacje mające wpływ na opłaty na rynkach 3-6 oraz na Rynku 12 stanowią element konstruowania oferty detalicznej T., czy to telefonicznej, czy internetowej. Walka na rynku o klienta polega na wyprzedzeniu konkurencji poprzez oferowanie m.in. usług po niższych cenach. Ingerencja uczestników rynku w alokacje (objęte tajemnicą przedsiębiorstwa T.) elementów kosztowych do usług w konsekwencji będzie miała wpływ na ceny T., gdyż może spowodować, iż ceny T. staną się niekonkurencyjne. Powyższe daje większe prawdopodobieństwo pozyskania dodatkowych abonentów przez OA, a zatem także dodatkowe przychody. Mając zatem na uwadze powyższe należy wskazać, iż informacje składające się na zbiorcze pojęcie "tajemnica przedsiębiorstwa" posiadają wartość ekonomiczną, bowiem poprzez dostęp do szczegółowych informacji odnośnie przypisania szczegółowych kategorii kosztowych, przedsiębiorcy telekomunikacyjni zrzeszeni w K. mogliby zwiększyć swe zyski. Z uwagi na powyższe, nie sposób zgodzić się ze stwierdzeniem K. (skarga, str. 9), iż Prezes UKE nie wskazał, w jaki sposób inni niż T. przedsiębiorcy mogliby wykorzystać informacje zawarte w zastrzeżonych dokumentach. W skardze, odnosząc się do korekty sieci pakietowej ATM/FR według jej nowoczesnego odpowiednika, tj. sieci Ethernet, K. wskazała, iż postępowanie administracyjne nr [...] związane jest z obowiązkami regulacyjnymi nałożonymi na T. na rynku świadczenia hurtowych usług dostępu szerokopasmowego Rynek 5, wynikających z decyzji Prezesa UKE z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...]. Jednym z nich jest obowiązek niedyskryminacji (art. 36 ustawy Prawo telekomunikacyjne) polegający na oferowaniu operatorom alternatywnym jednakowych warunków dostępu telekomunikacyjnego w porównywalnych okolicznościach, a także oferowanie im usług na warunkach nie gorszych w szczególności cenowych, jakościowych i ilościowych, niż części detalicznej działającej w ramach przedsiębiorstwa T. Z powyższej zasady niedyskryminacji Izba wywodzi, iż informacja dotycząca planów rozwojów sieci T., powinna w tym samym czasie zostać ujawniona operatorom alternatywnym oraz części detalicznej T. K. twierdzi, iż informacja taka umożliwi operatorom alternatywnym przygotowanie się do rozpoczęcia świadczenia usług detalicznych w tym samym czasie co część detaliczna T. Zdaniem K. z obowiązków regulacyjnych wprost wynika obowiązek T. do informowania rynku telekomunikacyjnego o planowanych inwestycjach - w innym przypadku doszłoby do jaskrawej dyskryminacji operatorów alternatywnych. Odnosząc się do powyższych twierdzeń skarżącej, wskazać należy, że postępowanie, w ramach którego zostało wydane zaskarżone postanowienie, a dotyczące zatwierdzania Instrukcji za rok 2012 i Opisu na rok 2014, stanowi realizację obowiązków regulacyjnych nałożonych na T. decyzją Prezesa UKE z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] w sprawie wyznaczenia T. jako przedsiębiorcy posiadającego znaczącą pozycję na Rynku 12 m.in. z art. 39 ustawy Prawo telekomunikacyjne, nie zaś jak błędnie wskazuje K. na Rynku 5. Ponadto, odnosząc się do stwierdzenia Izby odnośnie zasady niedyskryminacji i informowania rynku telekomunikacyjnego o planowanych inwestycjach w związku z tą zasadą, Prezes UKE wskazał, iż czym innym jest informowanie rynku o planach inwestycyjnych, a czym innym wskazywanie szczegółowych rozwiązań technologicznych, na które takie inwestycje zostaną poczynione, czy też wykazanie konkretnych wartości tych inwestycji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 31 § 3 k.p.a. w związku z art. 206 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne oraz art. 10 § 1 k.p.a. w związku z art. 206 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne przez faktyczne uniemożliwienie organizacji społecznej, jaką jest K., czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, nie sposób zgodzić się ze stwierdzeniami K., iż ograniczenie Izbie wglądu do części informacji doprowadziło do sytuacji, w której udział skarżącej w postępowaniu był fikcją. W tym zakresie należy wskazać, że organ orzekał na podstawie szczególnej regulacji, a mianowicie w oparciu o przepis art. 207 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne, który stanowi wyjątek od zasady jawności postępowania. Ograniczenie prawa wglądu do materiału dowodowego w oparciu o przepis art. 207 ust. 1 tej ustawy słusznie podyktowane było koniecznością ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa ze względu na panujące na rynku telekomunikacyjnym prawa konkurencji. W tej sytuacji podnoszony w skardze zarzut faktycznego uniemożliwienia organizacji społecznej udziału w postępowaniu na prawach strony nie jest zasadny, bowiem do tego ograniczenia doszło w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, których interpretacja - w świetle ustalonego przez organ stanu faktycznego - nie nasuwa wątpliwości. Na podkreślenie zasługuje okoliczność, że w myśl art. 192 ust. 1 ww. ustawy Prawo telekomunikacyjne, do kompetencji Prezesa UKE, jako organu regulacyjnego, należą sprawy związane z wykonywaniem przewidzianych ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie zadań z zakresu regulacji i kontroli rynków usług telekomunikacyjnych. Zdaniem Sądu, ustawowe zadania nałożone na Prezesa UKE stanowią gwarancję bezstronnej realizacji zasad konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych. Jednym z takich uprawnień organu jest właśnie możliwość ograniczania pozostałym stronom prawa wglądu do materiału dowodowego, przewidziana w art. 207 ust. 1 przedmiotowej ustawy, lub też możliwość uchylania tych zastrzeżeń w oparciu o art. 9 ust. 2 ww. ustawy Prawo telekomunikacyjne. W świetle powyższego Prezes UKE prawidłowo uznał, że informacje, które zastrzegła T., są informacjami, które mieszczą się w zakresie przedmiotowym informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, gdyż są ściśle związane z prowadzoną przez spółkę działalnością i mają dla niej wartość gospodarczą, a także podjęto w stosunku do nich niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Ponadto powyższe informacje nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, są one bowiem nieznane ogółowi oraz nie można się o nich dowiedzieć w zwykłym trybie, w szczególności przeglądając dostępne dokumenty w Krajowym Rejestrze Sądowym, stronę internetową spółki czy też z innych źródeł. Zdaniem Sądu nie doszło też w sprawie do naruszenia przez organ art. 7, 77 § 1 oraz art. 107 § 1 k.p.a. Prezes UKE wszechstronnie zebrał i ocenił cały materiał zgromadzony w sprawie, zaś w treści spornego postanowienia prawidłowo przywołał niezbędne dla uzasadnienia prawnego przepisy, wyjaśniając dokładnie ich znaczenie i skutki prawne dla strony skarżącej. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odpowiada wiec warunkom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Podkreślić przy tym należy, że nie można mylić dostateczności uzasadnienia z siłą jego przekonywania. Celem uzasadnienia jest wprawdzie przekonanie stron postępowania o trafności rozstrzygnięcia, lecz prezentowanie przez stronę innego poglądu niż podany w uzasadnieniu, nie stanowi o naruszeniu przez organ przepisów postepowania, gdy na podstawie uzasadnienia można odtworzyć motywy, którymi kierował się organ orzekający wydając niekorzystne dla skarżącej rozstrzygnięcia. Uznając zatem skargę za nieuzasadnioną, WSA w Warszawie, mając za podstawę art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.