VI SA/Wa 644/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędzia WSA Joanna Wegner (spr.) Protokolant spec. Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi K. w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ponownego rozpoznania przez Sąd sprawy dotyczącej odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny oddala skargę Decyzją z [...] maja 2014 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej odmówił udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy – [...]" zgłoszony dnia [...] stycznia 2013 r. przez K. w K., pod nr [...] przeznaczony do oznaczania usług w klasie 41 w pierwotnym zapisie – "organizowanie konkursów". Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowił art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 ze zm.) – zwanej dalej: p.w.p. Organ przyjął, że zgłoszony znak towarowy wykazuje podobieństwo w zakresie oznaczeń, jak również usług, do oznaczania których znaki zostały przeznaczone do zarejestrowanego na rzecz H. P., Francja pod numerem CTM [...] słownego znaku towarowego "[...]" z wcześniejszym pierwszeństwem od 1 grudnia 2009 r. przeznaczonego do oznaczania m.in. usług w kl. 41 "rozrywka, rozrywki kulturalne, organizowanie konkursów (edukacja i rozrywka)". We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca kontestowała wskazane podobieństwo usług i oznaczeń. Jednocześnie ograniczyła wykaz usług w klasie 41 z pierwotnego zapisu "organizowanie konkursów" do zapisu: "organizowanie konkursów w zakresie działalności handlowej". Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wyjaśnił, że zgłoszony znak towarowy służy do oznaczania organizowania następujących usług sklasyfikowanych w klasie 41: konkursów spośród punktów sprzedaży towarów i usług, których klienci dokonują oceny wyłącznie poziomu obsługi klienta, wypełniając drukowane w gazetach lokalnych losy, jakich ilość przekazana przez klientów do redakcji tych gazet decyduje o przyznaniu nagród punktom sprzedaży, na jakie wpłynęła największa liczba losów. Natomiast przeciwstawiony znak towarowy [...\ (CTM-[...]) służy do oznaczania m.in. usług sklasyfikowanych w klasie 41: "rozrywka, rozrywki kulturalne organizowanie konkursów (edukacja i rozrywka)". Zdaniem Urzędu Patentowego, świadczone przez skarżącą usługi organizowania konkursów o opisanym szczegółowo przebiegu są w swojej istocie konkursami organizowanymi w celach rozrywkowych, które są usługami identycznymi z usługami "organizowania konkursów (edukacja i rozrywka. Organ przyjął również, że znaki słowne: [..]" ([...]) oraz przeciwstawiony znak towarowy [...] (CTM-[...]) nie różnią się w sposób dostateczny, aby wyeliminować ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, o którym mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję zarzucono naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k. p. a. oraz uchybienie art. 132 ust. 2 pkt 2 p. w. p. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Wskazała, że wcześniejszy znak towarowy jest chroniony w klasie 41 w zakresie organizowania konkursów z wyraźnym zaznaczeniem, iż dotyczy wyłącznie edukacji i rozrywki. Podała, że w opisie towarów i usług dla tego znaku konkursy nie mają związku z usługami handlowymi – "kupieckimi", gdzie ocenie podlega wyłącznie zachowanie osób dokonujących sprzedaży i ich stosunek do konsumentów, czyli osób dokonujących zakupów, które to oceny przekładają się na wyłonienie zwycięzców tych konkursów. W odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie, organ zaprezentował stanowisko analogiczne jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 marca 2016 r. uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję przyjmując, że została ona wydana w oparciu o nieprawidłową ocenę materiału dowodowego w zakresie porównywanych grup towarów lub usług. Przyjęto, organ naruszył przepisy prawa procesowego, tj. art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257. ze zm.) – zwanej dalej k.p.a. Na skutek skargi kasacyjnej organu, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 14 listopada 2018 r., sygn. akt II GSK 3901/16 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. Ocenił, że Urząd Patentowy słusznie stwierdził, że mamy do czynienia z jednorodzajowością i podobieństwem przeciwstawionych usług z klasy 41 polegających na organizowaniu konkursów. Organizacja konkursów (edukacja, rozrywka) opatrzonych przeciwstawionym wspólnotowym znakiem towarowym będzie co najmniej usługą bardzo podobną do organizacji konkursów w celu promowania prawidłowych postaw w ramach działalności handlowej (kupieckiej) do których sygnowania służy zgłoszony znak towarowy. Istotne ewentualne prawdopodobieństwo konfuzji zostało przez organ ocenione prawidłowo w odniesieniu do relewantnego kręgu odbiorców usług z klasy 41, chronionych porównywanymi znakami, który pozostaje tożsamy. Relewantny krąg odbiorców obejmuje w istocie ogół społeczeństwa. Nawet zachowanie należytej uwagi przez przeciętnego konsumenta, nie eliminuje ryzyka pomyłki przy dokonywaniu wyboru usług oznaczanych znakiem zgłoszonym i przeciwstawionym. Wskazano nadto, że zgłoszony znak towarowy inkorporuje w całości dystynktywny i jedyny element przeciwstawionego znaku towarowego chronionego z wcześniejszym pierwszeństwem – [...]" oraz usług nimi sygnowanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że w rozpoznając sprawę niniejszą Sąd w myśl art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2018 r., poz. 1302) – zwanej dalej p. p. s. a. związany jest wykładnią zaprezentowaną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 listopada 2018 r., sygn. akt II GSK 3901/16. Co więcej, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, "sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, nie ma całkowitej swobody przy wydawaniu nowego orzeczenia. Przede wszystkim, "granice sprawy", o których mowa w art. 134 § 1 p.p.s.a. podlegają zawężeniu do granic, w jakich NSA rozpoznawał sprawę (art. 183 p.p.s.a.) i w jakich wydał orzeczenie na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.. Tak więc rozpoznając sprawę powtórnie, sąd pierwszej instancji musi interpretować i stosować art. 134 § 1 p.p.s.a przy uwzględnieniu postanowień zawartych w art. 168 § 3 p.p.s.a., art. 183 § 1 p.p.s.a. i art. 190 p.p.s.a." (tak NSA w wyroku z 21 sierpnia 2018 r., sygn. akt I OSK 691/18, LEX nr 2558182). Jak przyjął WSA w Poznaniu w wyroku z 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 159/18, LEX nr 2493633 "Wyrażona w art. 134 § 1 p.p.s.a. zasada niezwiązania sądu granicami skargi, oznaczająca nakaz dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, nawet gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony doznaje, przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez sąd pierwszej instancji, ograniczenia w zakresie wynikającym z art. 190 p.p.s.a.". Z tego powodu twierdzenia, zarzuty i argumentacja strony skarżącej dotycząca spornej tożsamości nazw obu znaków towarowych wymyka się spod kontroli sądu na obecnym etapie postępowania. Przyjąć bowiem należy, że skoro skarżąca nie kwestionowała oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażonej w wyroku z 4 marca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2458/15, w którym Sąd dopatrzył się naruszeń prawa wyłącznie w zakresie niedostatecznej analizy porównania towarów lub usług opatrywanych porównywalnymi znakami, rezygnując z wniesienia środka odwoławczego, to w tej części brak jest podstaw do formułowania jakichkolwiek ocen na tym etapie sprawy. Zdaniem Sądu w tej części skarga została we wspomnianym wyroku Sądu Wojewódzkiego uznana za nieuzasadnioną, a orzeczenie to w tym zakresie objęte jest powagą prawomocności w znaczeniu materialnym. Innymi słowy pogląd wyrażony wówczas przez Sądu Wojewódzkiego jest dla Sądu w składzie rozpoznającym obecnie sprawę wiążący. Ponownie rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany był wziąć pod uwagę wywody poczynione przez Naczelny Sąd Administracyjny i przeprowadzić kontrolę zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego RP co do zasadności odmowy udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy w świetle art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., ale w granicach wyznaczonych rozpoznaniem sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Do oceny zatem Sądu należało to, czy na podstawie tego przepisu dopuszczalne było wydanie przez Urząd Patentowy RP decyzji o odmowie udzielenia prawa ochronnego. Zdaniem Sądu odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, a zaskarżona decyzja prawa nie narusza. W myśl bowiem nieobowiązującego już art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli znak ten jest identyczny lub podobny do znaku, który przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego, był powszechnie znany i używany jako znak towarowy dla towarów pochodzących od innej osoby. Organizacja konkursów (edukacja, rozrywka) opatrzonych przeciwstawionym wspólnotowym znakiem towarowym stanowi usługę podobną do organizacji konkursów w celu promowania prawidłowych postaw w ramach działalności handlowej, do których sygnowania służy zgłoszony znak towarowy. Bez wątpienia zachodzi jednorodzajowość i podobieństwo przeciwstawionych usług z klasy 41 polegających na organizowaniu konkursów. Klasą 41 klasyfikacji nicejskiej o numerze bazowym [...] oraz numerze seryjnym [...] jest usługa o nazwie: "organizowanie konkursów". Zaznaczenie jedynie w nawiasie przykładowych dookreśleń konkursów z zakresu edukacji lub rozrywki świadczy o ich drugorzędnym znaczeniu. Prawdopodobieństwo konfuzji zostało zweryfikowane na podstawie adekwatnego kręgu odbiorców usług z klasy 41. Ponad wszelką wątpliwość organ wykazał, że relewantny krąg odbiorców obejmuje w istocie ogół społeczeństwa, tzn. osoby pełnoletnie bez względu na wiek, płeć, miejsce zamieszkania czy poziom wykształcenia. Każda z takich osób może stać się bowiem uczestnikiem konkursu poprzez zakup gazety zawierającej karty z losami upoważniającymi do wzięcia udziału w takiej imprezie. Ryzyko wprowadzenia w błąd nie zostaje wyeliminowane nawet przy zachowaniu należytej staranności oczekiwanej przez przeciętnego konsumenta. Konkludując, w ocenie Sądu Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył prawa. Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.