VI SA/Wa 647/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-05-16

Skład orzekający: Dorota Wdowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Ministra Administracji i Cyfryzacji nakazującej rejestrację odbiorników telewizyjnych i ustalającej opłatę za ich używanie, ze względu na ryzyko niepowetowanych strat finansowych?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Gołosłowne twierdzenia skarżącej, niepoparte dokumentami, są niewystarczające do zastosowania tymczasowej ochrony prawnej.
Stan faktyczny
Skarżąca J. S. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Administracji i Cyfryzacji, która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora COF Poczty Polskiej S.A. nakazującą rejestrację czternastu odbiorników telewizyjnych i ustalającą opłatę w wysokości 7 833 zł. Skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji może narazić ją na niepowetowane straty finansowe i że nałożona kara jest nienależna.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji i ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie nakazania rejestracji czternastu używanych odbiorników telewizyjnych oraz ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych w kwocie 7 833 zł – skarżąca J. S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niepowetowane straty finansowe. Wskazała dodatkowo, że nałożona kara jest nienależna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12, LEX nr 1240582). Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi, nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaistnienie ustawowych przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. Gołosłowne twierdzenia skarżącej, niepoparte żadnymi dokumentami źródłowymi są niewystarczające do stwierdzenia przez Sąd, że w jej sprawie przesłanki te istotnie zaistniały. Rolą Sądu nie jest jednak poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy, albowiem to na nim spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12). Przy czym zarzuty odnoszące się do zaskarżonej decyzji, pozostają bez wpływu na możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, albowiem rozpoznając wniosek w tym zakresie – Sąd nie bada legalności tego aktu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło